2332 resultaten.
De stenen bleven koud
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
609 stukken verdriet
dacht ik in steen
een beeld te geven
mijn werk brokkelt af
de dagen zijn gekrompen
handen in gepeins verzonken
ik hakte op herinneringen in
maakte een sterk begin
het is bij pogingen gebleven
ik liet mijn harten bloeien
maar de stenen bleven koud
er konden weer geen tranen vloeien
ik sleep mijn puin
naar de ravijnen…
Succes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
566 Is het het bloeien van je hele wezen?
Licht dat zich als een Aureool verbreidt?
Rondom het hoofd, als resultaat van heelheid?
Of als een krachtveld dat men Aura noemt?
Een fijn Charisma, dat zich onverbloemd
Manifesteert in eenvoud of in veelheid?
& dat waarneembaar is, niet opgedrongen?
Erkend, herkend, door iedereen gevoeld?…
Zomer in november
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Boterbloemen bloeien.
Voorbij het pad
verschijn ik weer
alsook de schaarse auto's.
Een haan kraait
honden blaffen.
De stilte blijft
de lome traagheid
van zomerdagen lang geleden.
De zomer rekt zich uit
tot in november.…
uitzicht La Garde Adhémar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 de zon aait het aardewerk van
waaruit de bloemen gretig bloeien
de collines in gindse verte strelen
elkaar met tedere tinten
de lucht hemelsblauw zoals het moet
en het gestapelde muurtje op de
voorgrond maakt het plaatje bijna af…
Ander.
poëzie
2.2 met 5 stemmen
2.882 Liefde moet bloeien. Door liefde groeien
De boom en struiken.…
Herinnering
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.033 Hoe verrukt en opgetogen wij waren
de kersenboom in bloei
en verderop, de appels en de peren
bloesems, die takken kwetsbaar kleurden.
De velden wiegend met het groeiend graan
wij lachten, heerlijk kersen eten
tijd in overmaat was daar
en groen tot rood de kleuren.…
natuurlijk geschenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 oh, jonkvrouwe van plezier
verlos me van m 'n onwetendheid
wijd me in, wijd me in
en breng lichaam, ziel en verstand
op hetzelfde niveau als 't jouwe
en laten we groeien en bloeien
maar er per keer niet meer van maken
dan dat wat 't daadwerkelijk is
ik zal tussen ons houden, 't genot
en het intieme, de gedeelde passie
waarvan alleen wij…
Jouw Hart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Jouw hart is als een bloem,
aIs je het goed verzorgt, zal het bloeien.
Met mijn liefde voor jou zal ik er alles aan doen
om het verder te laten groeien.
Jouw lichaam is de hof waarin het staat,
de mooiste tuin die ik ooit mocht zien.
Ongerept, met een hek dat je voor mij open laat,
liet je mij jouw bloemen zien.…
Afwijzing
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Ik raak mijn verleden kwijt om mijn toekomst te winnen
Zie het ontluikt zich als een roos
Ik laat geen traan meer vloeien, want ik zal nog bloeien...!…
in mededeleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
506 vandaag ben ik stil
ik wil de bloemen kussen
die sussend wit, met gouden harten
alle slechtheid tarten
langs de openbare weg
vandaag loop ik in de zon
die aan hun jeugd wreed
is ontnomen
liefde kon het niet voorkomen
dat zijn hart een moordkuil was
maar langs onze weg naar vrede
bloeien liefdevolle bloemen
die vechten, tegen dat…
Stilleven in juni
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
631 Glad gestreken ligt het gazon
op een zondag in de zomerzon
witte tuinstoelen onder een gele parasol
een schaal aardbeien en kersen op tafel
en een kruik met parelend water
blauw bloeien de verbena's en wit de abutilon
onder het vallend goud van een middagzon.…
De nachtegaal zingt
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
942 Hij die zijn lied schiep en de rode rozen
kan er nog iets mooiers op de aarde zijn
die alle harten laat bloeien en blozen
en daarin klopt telkens zijn lokkend refrein
zijn lied is een hymne aan het paradijs
dat hij naar een blauwe hemel blijft sturen
aan een liefde die nooit dooft of vergrijst
maar eeuwig in haar schoonheid zal duren…
pegelt ijs de stam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
820 korenbloem
weer terug in knop
het wintert
en wat sneeuw
smelt in haar
warme hart, strak
pegelt ijs de stam
in topzwaar worden
is de dood geboren
knakt de bloem
het tere groen verlept
raakt bed in donkere aarde
bedekt met vorst zal zij
geen koning kraaien maar als
lente komt gaan wortels zich
ontplooien en zal haar bloei…
Imbolc
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
740 De voor is getrokken,
het zaad is gezaaid;
Bride,
laat het liefdevol ontkiemen
in de Aarde haar diepe schoot;
laat het uitlopen, groeien,
opdat het straks zal bloeien;
kleuren en geuren zal geven
aan de komende lente.
Bride,
uw sneeuwklokjes luiden
’s winters einde in.…
Schoonheid en de oude dag
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
605 De stilte werd in mij gewekt
om te luisteren naar
het ruisen van de luwe wind
haar verhaal waarvan ik vind
die luister van de natuur
bij mezelf te zoeken
rust op mijn oude dag om te genieten
van dat vleugje schoonheid
en adem het zuurstof in
dat verwondering wekt
wanneer vertrouwen gaat bloeien
die een open wond nodig heeft
om dicht…
Oerbron van Leven
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
623 Uit het bloed van
Uw wonden zijn
rozen ontsprongen
die groeien op
groene stengels
van nieuwe hoop
zij bloeien met een
groot hart rood
als Uw liefdesvuur
en voeden zich met
‘t zuiverste water
uit de Oerbron van
alle leven, waar
de witte vlinders
zweven doorheen
het zacht - blauw
van ‘n lentehemel
waar een gouden
paaszon stralend…
Zegeningen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 als de zon gaat stralen:
weet dat in de lommerte
ook warmte neer kan dalen
Vrees niet... dat het onkruid wordt
als het zaad gaat groeien:
weet dat op de armste grond
de rijkste bloemen bloeien…
Elektro
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 De robots laten zich bedienen
door mij, ik heb geen keus
Ze piepen afgrijselijk
als ik het niet goed doe
Dan hoor ik de mensen
die tekort komen
Ze hebben recht op hun dosis
elektronische alcohol
en op een mooie ontplooiing
van hun planten, groei en
bloei met kunstige geuren
geregeld in de kamer hiernaast
Na de dranksensatie is er keuze…
fluistert een klein dissonant
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
702 ontwijken, je ogen
lieten me blijken
dat mijn liefde je
niet langer brandt
nog is je stem als
een veld vol met
bloemen, in de
melodie die ik proef
in je zoenen, fluistert
een klein dissonant
afstand in voelen
je lach is nog open
maar onderhuids
merk ik, wat tonen, in
harmonie gaan bedoelen
onze passie verzandt
jij wilt nog bloeien…
Oekraïne 2022
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Zonnebloemen bloeien op de Oekraïense velden.
als eerbetoon aan alle helden.
Vogels zweven biddend in de lucht,
hopend op een bestand.…
Echo
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
560 schaduw is zacht en vaag
Hij maakt me soms angstig en zwak
De echo en de schaduw zijn beide deel van mij
Ze vormen mijn identiteit en mijn verhaal
Ik kan ze niet negeren of ontwijken
Ze zijn mijn bondgenoten en mijn vijanden
Ik moet leren om te luisteren naar de echo
Maar ook om te kijken naar de schaduw
Want alleen zo kan ik groeien en bloeien…
Een nieuwe fase
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
944 Een nieuwe fase zal er heus wel komen:
De vorst slaat echt wel op de vlucht
De warmte zal dan binnenstromen
Bij maan en helderblauwe lucht
Een nieuwe fase zal er heus wel komen:
Nog zijn de wolken zwart helaas
Daar valt nog niet aan te ontkomen
Maar straks is weer de zon de baas
Een nieuwe fase zal er heus wel komen:
De bloei staat weldra…
Slinkse streken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 paradijs
schoonheid
en verlokking
zonder enige eis
maar niemand
had ons de
omgangstaal
van blad en
bloemen geleerd
hoe zij zich
in de verte al
profileerden
met kleurrijke
grote harten
en die naar ons
keerden voor
visuele contacten
door een innemend
wiegen op de wind
ook onderscheidden
zij zich in vorm en
kleur kozen hun
bloei…
midzomerakker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
599 Klaprozen bloeien,
bloedrode bloemen vieren en sieren het leven,
bewust van hun schoonheid en fragiliteit;
Het graan is volgroeid,
groene stengels staan te rijpen
tot gouden aren vol voeding en zaad;
De akker baadt
in de warme zomerzon,
wiegt, deint en danst in de wind,
wetend wat haar wacht;
Graan en bloem spelen,
laten zonder spijt…
Winterklaar
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
524 op ondeugende
vlaagjes van de
lichte lentewind
toch zullen ook zij
binnenkort de koelte
van het zomers groen
moeten dragen
nu nog in hun kleurig
fleurig herfsttapijt veeg
en opruim al voorbij
alles is afgedekt
ook de kleine knoppen
winterklaar verpakt
in afwachting van licht
en warmte om de soort
weer een nieuw jaar
te laten bloeien…
antistellair c.q. quasigalactische nonsens
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
585 het mag soms ook gewoon een landweg zijn
waarlangs de bloemen nog wel bloeien
tenminste
als de juiste tijd aangebroken is
en dat hij die dan toch wild plukt
stuk voor stuk met zorg en liefde
tenzij
er niemand is om ze aan te geven
dan zou hij een smoes kunnen verzinnen
om de lezer niet al te somber te stemmen
teneinde
de verbintenis…
dit persoon houdt er niet van herinnerd te worden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
405 de liefde en de dromen vervlogen
waarheidsval en betichting, vluchtige ogen
de minste herinnering
en woorden bogen gericht opzij
omdat geen lucht alsnog ‘t einde was
’n nieuwe lezing
als we ‘t op ‘n scherpere manier doorzien
‘t eb en vloed van gevoel laten stromen
mogen bloeien als ’t ijzeren hart
in de hand van ‘n ieder die dat nog dragen…
Reuze-amaryllis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
853 Tot je bloei voldoet.'
Wat opvalt, blijkt jouw stijl.
Menig oog zal je prijzen.
Jij toont hoe een duidelijk doel
multi extasen bundelt...
Mede-stelen stelen je voorbeeld.
Nog even en hier staan
twaalf stevige 'ladylovers'
schettertrompettend te flirten!…
Tot dan de stilte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
9.720 Ik zal je hier niet met name noemen
maar ik wil eindelijk eens weten hoe
en dus kom ik morgen naar je toe
met in mijn armen verse bloemen
als je mijn hart niets geven wil
zullen ze verdorren en gebogen treuren
maar bij een verlangen avonden geuren
en bloeien gelijk onze liefde stil
omdat zij alt’ de waarheid vertellen
vaar ik blind op kleur…
In de klei van tijd .....
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
786 Langs oneindige wegen
in het prachtige polderland
waar de natuur haar eigen
gang nog gaat, ongebonden
in groei en bloei, vindt
het leven in volle pracht
vloeiend de dansende kleuren
op linnen van het netvlies
gebonden als een levensboeket
waar het purper eenzaam
en alleen tussen al het groen
zich wortelt in de klei van tijd.…