5053 resultaten.
Pathologisch
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
460 wij hebben
bijna alles
gezien gevoeld
en ervaren
alleen op de echte
emoties van de
dood wachten wij
eigenlijk al jaren
met een interesse
die vaak bijna
pathologisch
van aard blijkt te zijn
gezien het grote
aantal toeschouwers
die de laatste ademtocht
ook mee willen maken…
'Samen' is gestorven
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.367 De narcose van verliefdheid bleek uitgewerkt,
hebbelijk werd onhebbelijk,de afstand versterkt
Wat eens zo aantrok stootte drastisch af,
overduidelijk over,definitief,dus delf ons graf
'Samen' is gestorven,'n wel zeer pijnlijke dood,
rest mij folterend gemis van wat m'n hart omsloot..…
Jouw verdriet
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.367 Er glijdt een traan over je wang
Ik lees het verdriet in je ogen
Je voelt de leegte, het gemis
Het leven heeft je bedrogen
Je weet dat het zo beter is
Het einde is gekomen
Maar met haar lichaam en haar ziel
Is haar liefde je ontnomen
Er glijdt een traan over je wang
Ik blijf nog even wachten
En sla mijn armen om je heen
Maar kan je pijn…
perfectie
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.201 Ik streef naar iets dat niet bestaat
perfectie, enkel schijn
het idee dat ziel en lichaam
perfect moeten zijn
Ik ga kapot aan het gebrek
ik ga stuk aan het gemis
omdat het doel waar ik naar streef
gewoon niet haalbaar is
Ik streef naar iets dat niet bestaat
en de drang verlaat me niet
langzaam verlies ik al mijn kracht
en er is Niemand…
Oh LOES (Landelijk Onderzoek oEstrogene Stoffen)
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
2.105 Vanmorgen opgestaan met een gevoel
van groot gemis, van zonder doel
van iets zeer belangrijks vergeten
van iemand die zou moeten weten
alsof de aarde elk moment kon
stoppen met draaien om de zon.…
Voor altijd
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
2.381 De tijd bleek mijn beste vriend
hand in hand met mijn geduld
Je voelde het gemis nu echt
van de leegte die ik had gevuld
Het vergelijk nam de overhand
in deze, voor hem, ongelijke strijd
Ik vertrouw op mijn gevoel
en heb hém nooit benijd
De cirkel wordt weer compleet
dit keer zonder mits of maar
Nooit meer zonder jou
maar voor altijd bij…
morgen sluit de kroeg
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
982 poëzie
is meer dan een vlucht
hoorde ik
in het verhaal
van de stadsdichter
die het stof deed opwaaien
tussen schimmen van eens overleden
woorden
hij ontkleedde zijn bruiden
en bedekte borsten met
rijpe mond
de handen vrij van wonderlijk gemis
het podium volgde zijn bed
en ik glimlachte
verder
naar het
verleden…
Nalatenschap
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
635 dat wat je nagelaten hebt
is niet meer dat wat je me meegaf
't is geen bezit of zorgeloos bestaan
daar trachtten we niet voor te leven
nee, juist dat wat er niet over was
van onze mooie dromen
en zorgeloos elkaar beminnen
de lichtheid van bestaan
daar zal ik nu mee moeten leven
met halve liefde en een groot gemis
van niet alleen dat wat…
Mijmering…
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
833 Hij voedt voortdurend het gemis.
Je schakelt je gedachten uit,
toch blijven ze steeds komen.
Door een geluid of geur gevoed
tot in je diepste dromen.
Je kunt niet vechten
tegen een herinnering,
hij laat zich niet vervangen
In elke stille mijmering...
ligt ook een diep verlangen.…
V e r m i s t
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
525 de klok tikt de minuten weg
toch nimmer zo gestaag
als sinds die dag
dat jij in opging in de mist
het 'tot zo' veranderde
van uren in dagen
van weken in maanden
de stilte oorverdovend
onbegrip verzandde in verdriet
een onmenselijk diep gemis
blijven vragen onbeantwoord
het waar om een open eind…
Lood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
937 Lood
In mijn hoofd
En
In mijn hart
Het slijt niet
De tranen
Van het gemis
Stromen
Elke dag
Weer een stukje
Verder weg
Van jou
Ongewild
Ik wil niet dat je
Vervaagt
Jouw geur,
Jouw stem
Wil ik niet kwijt
Ik koester
Ze slechts
In herinneringen
Ik laat je niet los,
Nu nog niet...…
Stemgedrag
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
474 het witharig
mannetje smult
van het
bakje vis
maar oh
wat een
enorm gemis
likt uitgebreidt
zijn vingers
schoon/verspreiding
van ziektekiemen
FOEI
DOEI
blijkbaar immer
te weinig
gespreksstof dus
schelden op
Moslimse mensen
wat een
zinloze partij
stem voor
de dierenactivisten
ga voor
einde dierenmartelarij…
Zonder muziek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik wist dat
ijlte en kou
met hoge tonen
door mijn ziel
konden snijden
zonder muziek
in de melodie
van rouw is
herhaling als
refrein een
remedie tegen
existentiële pijn
omdat schaduw
als fantoom
nog altijd
zichtbaar is
in het licht
van diep gemis
juist als
loslaten het
kwetsbare toont
van de eenzame
verwerking van een…
Advent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
391 Advent: de hoop bewaren, zacht
en teder leven voor wat zwak is -
Gods komst verbeiden, ook in gemis
en dapper wachten in de nacht.…
losse steken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
113 met losse steken rijgt zij
het gemis van alle dagen met draad
en dunne naalden aan elkaar
witte steken van boven
naar beneden door
het smartelijke zwart
een tijdelijke plek voor
het onthechten dat de
afhechting niet verstaat
de tijd rijgt de verliezen vast
de losse steken houden
haar amper bij elkaar…
Ach, laat ook maar...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.941 Ze duwt getergd haar koffer dicht
hij zit verslagen op de rand van hun bed
zijn nerveuze blik op de grond gericht
vernederd en aan de kant gezet
De stilte is ondraaglijk hard
ze kijkt op de klok en dan,
vertrekt ze, gekleed in het zwart
daar hield hij namelijk niet van
Vlak voordat ze de deur dicht doet
rent hij de trap af en roept haar…
Mijn doorstoken hart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.334 Hoe kon ik je ook houden
met mijn verschrompeld hart
dat enkel voor zichzelf
kon kloppen
Teveel was ik bezig
met het dorp in mijn hoofd
dat jouw metropool
liet stikken
Ik meende dat ik schaamteloos
van jou mocht profiteren
en dat ik jouw emoties
kon lenen
Hoe kan ik het je zeggen
met mijn doorstoken hart
dat enkel voor jou
mag sterven…
stilte
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.222 Ik vind je stoer en sterk
maar ik merk
zwijgen doet geen goed
verlangen woedt
naarmate de stilte duurt
de klok de uren stuurt
mijn hunkering doet groeien
emoties stoeien
stormen woeden binnenin
jij die ik bemin
ver bij mij vandaan
ik moet je laten gaan....…
Handreiking
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.017 Het is zo makkelijk
om neerbuigend te doen,
het is zo easy om weg te kijken,
het is voor de hand liggend
om hatelijk te reageren,
blijkbaar zitten die emoties
bij mensen aan de bovenkant,
maar toch: vraag ik me af,
hoeveel een compliment kost,
hoeveel moeite het is
om iets aardigs te doen,
hoe knap het is om de hand te reiken?…
Een zee van verdriet
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
605 ik raak
ze niet aan
laat hen maar gaan
vlucht
voordat hun emoties
mij overspoelen
heb me
afgesloten voor
lucht uit de goten
geen vragende blikken
die in gevoelens stikken
zonder te slikken
ben een schim
die niemand meer ziet
eiland in een zee van verdriet
het geven is op
de bronnen verdroogd
buig langzaam mijn moede hoofd…
geladen revolvers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 wanneer oren voorbijgaan
aan woorden en slechts luisteren
naar het naakte geluid van de nacht
wanneer woorden de betekenis mijden
en zich laven
aan een nietszeggende bron
wanneer emoties verdwalen
in de labyrinten van de ziel
en verworden tot geladen revolvers
dan is het radeloos gelaat
niet meer in staat
de dreiging te verwoorden…
de weg omlaag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 afgesloten van de wereld
en immuun voor aanrakingen
aan morgen denkt ze niet
voor haar is vandaag lang genoeg
geen enkel doel voor ogen
en niet wetend wat ze wil
brengen haar emoties haar
daar waar ze nooit wilde komen…
Het instrument
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
689 als ik de liederen hoor
van verdwaalde zielen
komen de emoties tot hogere machten
die mij aanhoren in mijn liefde
tot de wereld die in puinhoop leeft
zien is begrijpen
voelen is de snaar van de instrument
het bespelen en het voelen
is het koor wat erachter schuilt
warmte die ik van de stem hoor
is de verdwaalde liefde in mijn hart.…
Vrije vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
583 In jouw nabijheid
wordt het leven trotser
door de rivieren
je bent op papier
niet groter dan ik
die in een bladzijde leeft
bij dageraad
zal ik vertellen
hoe het uitzicht
mijn emoties schildert
tegenover bergwanden met witte dorpjes
zoek ik mijn wandelstok op een balkon
onze gedachten
ondermijnen geen vrijheid
brengen alles…
Haar vinyl
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
401 haar vinyl
zat vol echo’s
uit vervlogen tijden
het startruis
had een intro
om te benijden
de beginvocaal
nog ongepolijst
was in essentie klaar
het wiegend
golven van de plaat
intrigeerde zonder maat
in de hartslag
van toen voelden wij
wat emoties doen
als nieuwe muziek
zijn barensweeën krijst
jeugd ook aandacht krijgt…
Zonder gene
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
432 we hebben
gerust in samen
ontspannen
ons ademen in
muziek gevangen
hoogte en ritme
zoals wij altijd
al wilden zijn
met liefde als
eeuwig refrein
in het tonig
vlechten van
emoties die nog
moeten hechten
met een heerlijke
lach omdat ook
de ander zich
zonder gene
eindelijk weer
totaal bloot gaf…
De lage lust
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
794 zij wisten
van de goot
maar waren ook
diep devoot in het
beleven van emoties
waar de essenties
liggen in het nog
dieper voelen dan
mogelijk in eerst
nog even de hel
dan het opgieten
van pure liefde
na het eerste sissen
van de lage lust
voor het extraheren
om iets van
het goddelijk
zichtbaar te maken
uit het intens
hemelse…
VOELEN EN LEZEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
579 waarschijnlijk moeilijk of nooit
maar als ze elkaars emoties
maar kunnen meevoelen en lezen
dat is het belangrijkste
die voorwaarde is in wezen
genoeg voor een liefde die zich
mogelijk tot een ware ontplooit…
Het verhaal
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
356 nog staan
ze op papier
maar dadelijk
dansen de
woorden in
hun eigen
snelheid
en kleur
vertragen of
versnellen zij
afhankelijk van
de emoties
die zij dragen
en of zij nog
in dezelfde sfeer
kunnen aanhaken
zonder de rode
draad van het
gebeuren uit
het oog te verliezen
of te verdwalen in
een bos waar
alle bomen op
elkaar lijken…
Duisternis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
547 bij het schijnsel
van de maan
ketsen gedachten
tegen dichte ramen
verlangend naar vrijheid
het huis is in
duisternis gehuld
langs de volle muren
druipen emoties omlaag
elkaar verdringend
in hun weg naar beneden
sluipend komen ze
dichter bij de mens
die roerloos afwacht
zich overgevend
aan het onafwendbare…