9250 resultaten.
Stille weemoed
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
483 ik wist
dat de kou
weer zou komen
zag de ganzen
op hun vlucht
in je ogen dromen
met stille weemoed
vlogen wij mee naar
het zuiden langs de zee
je was iets kwijt
lachte in berusting
ik voelde vage spijt
de wereld was
intens verlokkelijk
met opgefokte haast
wij werden opgeslokt
alleen in de vakanties
was rust altijd de baas…
Mijn dierbaar plekje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.299 Ken jij de charmes van een maïsveld?
Heb jij de bomen die er rond staan ooit geteld?
Weet jij hoeveel mensen daar ooit zijn geweest?
Was dat voor hen ook steeds een feest?
Wil je weten hoe stil het daar kan zijn?
Doe dan zoals ik,
Nu.
Heel alleen!
Ga erheen!
Dan voel je ook al die dingen om je heen.
De stilte, de wind, de eenzaamheid…
"CTRL ALT DEL"
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.209 Heb je dit ook?...
Dat je je gedachten eens wilt ledigen,
moe van na te denken.
Het "ctrl alt del" lukt niet...
tenzij je dood bent!…
Mijn handen in de jouwe
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.177 De warmte van jouw handen
De streling op mijn wang
Laten mijn lijf ontspannen
Bij jou ben ik nooit bang
Jij geeft mij rust en vrede
Voor jou klopt heel mijn hart
Vergeten het verleden
En start een nieuwe start
Wij weten dat wij samen
Echt onverslaanbaar zijn
Mijn handen in de jouwe
Mijn God...
Wat is dat fijn!!!…
Vlucht
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.019 Maar eenmaal weer tot rust gekomen
Kan ik mezelf weer zijn.
Ik denk nog even terug aan net
Voor ik in een diepe slaap verdwijn.…
Eenvoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.445 Het mag dan zo wezen
dat rust vanbinnen moet zijn,
een bergtop in de Provence,
de ondergaande zon daarop
en twee glazen rode wijn
maken het wel eenvoudiger
niet meer te zijn dan zijn.
Bram Vermeulen…
Op zee
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.390 - Straks zien we u, door de schemering gewijd,
Tot rust uitglijden met zacht-glim'ge vouwen,
Verlicht in eigen loutere eindloosheid.…
pluizen der stilte
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.626 pluizen der stilte
Zwijgen draagt in zich steeds woorden
die dreigen door de ruimte heen,
maar stilte kent zulk zwijgen niet.
Stilte draagt in zachte armen
kilte weg met stil bekoren
naar waar men geluk kan horen
in de schoonheid van de liefde
die bewegingloos onhoorbaar
rondzweeft in de pluisakkoorden
en op tonen van verlangen
een ongezongen…
Geduldig moet ik bouwen
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
3.163 Hoe moet dat dan: geduldig liefhebben,
aanhoren, verdragen, opschieten en tijd hebben;
dromen en efficiënt werken,
de tijd niet vooruilopen maar ook niet achterblijven,
tevreden zijn en niet voldaan,
rust vinden in het onvoltooide.…
Sorgh-vliet
poëzie
3.6 met 15 stemmen
6.614 Op die manier zou hij naast zijn drukke werkzaamheden voldoende tot rust kunnen komen. Vandaar ook dat hij de landerijen Sorgh-Vliet genoemd heeft, een gebied waarin hij zijn `zorgen kon laten vlieden`.
Park Sorghvliet aan de Scheveningseweg in Den Haag is een oase van rust, midden in een drukke stad.…
In de gaten
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
2.216 Daar lag je dan
Stil in een hoekje
Een goede plek
En alleszins jouw keus
De rust waarnaar jij
Zo zeer verlangde
Was daar voor jou
Maar toch…
Ik hield je in de gaten
Had jij mij nodig
Was ik daar
Vanzelfsprekend…
En dan nog iets (7)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
738 wat ik kan
even wachten
in het voorbijgaan
even stilstaan
en even
luisteren
…
Woordverklaring: even (bijwoord)
1. Gedurende korte tijd
2. Een klein eindje
3. Toch
4. Ter aanduiding dat iets weinig moeite kost
5. Liefst
(Van Dale)
liefst
een klein eindje
kost weinig moeite
toch
maar korte tijd
……
De laatste droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.931 het leven ons nooit kwetsen zou
de jaren leerden ons anders mijn lief
naast vreugde bleek er ook verdriet
we droegen het moedig en namen
de dagen zoals ze ons kwamen
verloren het zicht op de horizon niet
nu sluipt het afscheid stil dichterbij
stopt bestaan voor mij definitief
kus me nog eens zoals onder de boom
laat mij daar straks rusten…
Trein
gedicht
2.5 met 46 stemmen
11.855 De waaivlakte
ligt er verlaten bij
Weide richelpalen
wat daar graast
wat hier raast
door prikkeldraad
gescheiden
Zij daar wij hier
duidelijkheid is geschapen
wij rijden zij blaten
En bij het zien
van een aardappelrug
rustend op het land
weet ik het zeker
grazen is een gave.
---------------------------
uit: 'Roodvocht', 2003…
Vakantieschilderij
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.317 Het boter bloemt, blauw zijn de luchten,
het vogel zangt, zingt zonder zuchten,
een glimlach kijkt tussen de wolken door,
vakantie, ja, daar ga ik even voor.
Geniet van zoveel moois, geen plichten,
dus maak ik maar wat kolder-dichten
om vrij en vrolijk even weg te zijn;
dag allemaal, mijn was hangt aan de lijn.
Ik mag de zee zien, hoor de…
Thermiek
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
946 Waarvandaan komt de vogel
Uit de lucht die ik voorspel
Ik vlucht niet meer
Zij wel…
(Ver)Storingen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
830 Genietend van Hollands vergezichten
Die o, zo hersenschonende verre velden
Steeds weer wisselende natuurgedichten
Die me van rust en stilte en zo vertellen
Reizend met de trein naar het volgend oord
Wisselt het raam in een lijst vol nieuw geluk
Echter, vaak wordt mijn ogenblik ruw verstoord
En mijn waasdromig denken slaat schervend stuk…
Berusting
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.073 De rust viel naar binnen
onverwacht sluipend
waar toch niets was veranderd
omdat alles hetzelfde bleef
maar het gevoel week weg
waar de woede eens wandelde
de tafel bleef leeg
waar het bord had gestaan
de stoel ongebruikt
waar de krant was gelezen.…
Macht van de zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 Waar ik ook ben
de zee roept in rust
overal voel ik
dat zij mij kust
de wind over stranden
schuurt de hemel rood
schelpen vol ervaring
leggen gedachten bloot
waar ik ook ga
de zee lacht in tranen
overal zie ik
huilende heuvels in banen
de branding verleidt
voor wie het ruisen hoort
dansende lichtbundels
van stuur- naar bakboord…
Kus mijn hart en kus mijn mond
poëzie
2.8 met 14 stemmen
2.436 Keer tot mij uw aangezicht,
als ge naast mij te rusten ligt.
De nacht is lang.…
Silentium
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
797 Hoe dat woord in het Frans
en Engels hetzelfde geschreven
bij uitspreken anders klinkt
in het Nederlands stilt
In alle talen vinger
voor de mond en zucht
sist door het lawaai
om aandacht vraagt
zich kennen laat
kronkelt als een slang
Tong uit de mond
geurtjes proeft
warmte van aanwezigheid
over wurgen en vergiftigen peinst
In de…
stilletjes roze
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
862 koraal verdicht
zich, regenboogvisjes
boven je, adem je
filter filter gefilterd licht
alles heet
zoals zij,
voorbij het water
de kust, de aarde
de lucht
beweeg het water
de rode zee
zucht
en zo doen de visjes
heel zachtjes…
Vannacht dwaalde ik
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 vannacht dwaalde ik
door het bos van het stilzwijgen
waar de bomen
weemoedig aan de heimwee knaagden
de kruinen hoofdschuddend
zichzelf miskenden
en de bladeren
- veel te vroeg -
hun laatste greep verloren
ik zocht wat rust
nu de spanning met rasse schreden
als schokgolven mijn lichaam kwelde
er was een open plek
een bron van helder…
Met andere woorden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
845 Zondagmorgen, Dimanche
radio, rust, calme
druppels hangen als parels
perles de pluie, aan
het balconhekje, grille
een paardebloem daar
pis-en-lit ici, hier
de geraniums bevroren
glacés, sans couleur
kleurloos hangend uit
de plantenbakken
bacs de plantes, voilà
le rouge-gorge du matin
daar is het roodborstje
van elke morgen, Sjefke…
Als je de ogen sluit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 Als je de ogen sluit,
weken woorden in de sneeuw.
Een duistere vijver smoort
hun leeg geschreeuw.
Als je de ogen sluit,
wordt het ego gedoofd.
Witte rozen wiegen in de wind.
Er stijgt een glimlach naar je hoofd.
Als je de ogen sluit
beademt je buik het warme ei
en verdwijnt het ‘gemier’ in een zachte gloed
van een avond in mei.
Alle…
dit jaar loopt bijna van de wereld
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
704 bij kaarslicht op stilte
val ik in warme ogen en stroom
tot kippenvel wat in hartjes opkomt
haar wereld is de huid
van een schat
waarin ik me thuis vind
met meer adem dan het leven
toen ik geboren werd
zeg ik oprecht
waar alles om draait
in de armen die me wensen
vind ik de rust die me lief heeft
(c) MickeyF…
Ik vaarwel je
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
862 wegdeinen in mystiek
zweven als zwanendons
op warmte van de Rustrivier
jij streelt mij
als ik mijn hoofd neerleg
in jouw hals
ik vaarwel je
als jij wegdrijft naar China
ons land waar jouw ogen behoren…
Vrede
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
800 Vrede dekt je avond toe,
vrede komt als water
dat gestadig stromen wil,
vrede dekt je toe.
Vrede ruist doorheen de avond,
vrede glimlacht zacht;
vrede geeft je vleugels nu,
vrede bergt je ziel.…
het slagveld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
800 Het groene maisveld,
rank en wuivend,
gulzig reikend naar de zon.
Zo onbevangen,
omarmend en vergroeid.
Dienaren bestuurd op afstand,
als brandstof voor een raderwerk.
Voer voor vee of voor kanonnen,
eeuwig vervangbaar.
Als in een cyclus,
gevangen in een repetitie.
Dodelijk, zonder pardon.
Als knop gebroken, onvolkomen,
bediendes van…
De zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Stilte vult de avondgloed.
Eind van de dag door zon gevoed.
Horizon van einder tot einder verguld.
Toekomst, die zich in het donker hult.
Over donker water een witte zwaan,
Zoals gedachten door ’t duister gaan.
Een schim die in het duister licht.
Een gedachte, zich naar de toekomst richt.
In al haar gratie, haar schoon bewust,
Zwemt zij…