3736 resultaten.
vergeelde beelden
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
826 zag ons deze dagen weer
gedreven door de bossen
dwalen op zoek naar een
lekker maaltje cantharellen
hoe mijn vader zich telkens
bukte, met een glimlach
het zakje vulde
en wij die avond met de pan
op tafel onze honger gretig
stilden…
na de oorlog
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.928 mijn vader, mijn moeder
ik weet niet beter
dan dat het altijd
oorlog is geweest
pa zei immer weer
"ach, zijk toch in je rokken"
of, "je kan mijn zak opblazen,
de pijp hangt er bij"
en dan zag ik ma,
minzaam offreerde ze zijn
avondeten, ik ben er niet zeker van
of zij daarin gespuugd heeft…
stiefvader
hartenkreet
2.4 met 26 stemmen
4.147 hij doet alsof hij mijn vader is
ik moet een manier vinden om hem weg te krijgen!…
Bittere As
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
862 vaders as, in zijn urn
is nog niet uitgestrooid
moeder rouwt nog ieder uur
kinderen vliegen als gieren
wikken en wegen hun deel
voor badkamer of snoepreis
ho, stop, zij is niet gek
houdt de knip gesloten
tot haar tijd gekomen is.…
Ik en de ander
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Als iemand binnen komt
naar buiten treedt
uit zijn beslotenheid
dan
worden liefde en verdriet
een tweevoud
dan
ben je met tweeën alleen
en niemand die
onze eenzaamheid delen wil
in de naam van de vader
en de zoon
in alle eeuwen der eeuwen
laat ons beiden bidden
wat een geluk…
Sprookje van Grimm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.291 onder de wachtelboom
zong een vogel
het lied iewiet, iewiet
stiefmoeder kookte broertje
in de pot
vader at hem op
zusje weende tranen
tot de moordenaar
verpletterd werd
door een molensteen
vogel werd weer broertje
toen leefden zij
nog lang en gelukkig…
voornoen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
681 langzaam schuift licht
schaduw verdrijvend
mijn hof in
talmende opgewektheid
maakt zich meester
van mij
zon, ankh, moeder
van mijn bestaan
baart wellustig
maan, vader
knipogend
achtergrondig
een ochtend
als de eerste dag
aangebroken…
Bellis perennis
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.400 De dochter van de onbekende rots
verdraagt vijftien graden vorst
en steekt bij dooi de kop weer op
Dit witte sterretje, dit eenzaam
godsbewijs door vaders gele klomp
elk voorjaar aangewezen
--------------------------------------------
uit: 'Binnen de wildroosters', 2012.…
Gesprek
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
941 Ons kind wordt straks door ieder aangestaard’
‘Jouw vader was juist jong, heb ik gehoord
en toch ben jij zo bipolair gestoord’…
ZIEKENBEZOEK
gedicht
3.5 met 8 stemmen
6.848 Mijn vader had een lang uur zitten zwijgen bij mijn bed.
Toen hij zijn hoed had opgezet
zei ik, nou, dit gesprek
is makkelijk te resumeren.
Nee, zei hij, nee toch niet,
je moet het maar eens proberen.
-------------------------------
uit: '111 Hopla's', 2014;
(eerder in 'Beemdgras' 1968).…
In de schittering van je tranen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
665 De geschiedenis is
een gebroken spiegel
Waarheid heeft tijd
en vertraging nodig
Droefheid moet
overwonnen worden
Onze vaders en moeders
zongen over de pijn van het leven
Om de liefde en het harde werk
te verzachten
Overstelp je dierbaren
met schoonheid
In de schittering van je tranen…
ADOPTIEKUIKENS IM Sphen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
502 Helaas is Sphen de pinguïn overleden
Zijn levenspartner Magic was een man
Ze waren dolverliefd, het masterplan
Van Sealife Sidney ging in werking treden
Twee eieren, bevruchte, neergevlijd
Pappies (Sphen broedde) in een mum van tijd!…
Sorry, Andries
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.150 Zelfs de profeet
de zelfbenoemde borstklopper zakken de woorden
terug in de keel
En Maria zal fluisteren: vader, maar Andries dan
die u geroepen hebt in een collegezaal
in Amsterdam?…
De overlevende
gedicht
2.3 met 39 stemmen
19.327 Wanneer mijn vader sterft, laat mij dan staan
Vereenzaamd als een treurboom in 'n plantsoen
Gesmukt met 't teerste, avondlijkste groen,
Bijna bebloesemd, sneeuwwit aangedaan.…
dat draag ik altijd mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.241 soms verlang ik naar Moeders
aardappelpannenkoeken
naar Vaders grote hand
de mijne in de zijne
als we zaterdags
op de Vismarkt liepen
mijn kindertijd mis ik soms
liefde die vanzelfsprekend
scheen.…
C & A
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
500 Mijn vader blonk uit in ongeduld en hij
snauwde alsmaar 'Neem dat toch en basta!'.
Nu mijn dierbare vader overleden is, ging
ik toch weer naar de C & A en kocht ik
afgeprijsde broeken, een stuk of drie.
Het had weinig gescheeld of ik was alsnog
op het Palomino-paardje gesprongen om
weer volop kind te zijn en nooit anders.…
handreiking
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
655 vliegers vliegen waar de wind waait -
de zon schijnt en de wanhoop zwijgt
kijk hoe zij lachend over het zand van het strand
zich voortbewegen - de vaders - de kinderen
tot in de wolken en hoger en hoger...…
Geen gebrek aan onschuld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 Je wilt ze te snel groot hebben, zei mijn vader.
Hij voelde zich meer op zijn gemak
met de kleintjes, dacht ik,
de peuters die niet
tegenspreken, die hij kon laten lachen nog
om niets.…
Buitenzorg maart 1942
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 het
neemt de pijn niet weg
het verdriet blijft hij
draagt zijn vader in
zijn bedroefde hart…
De Ballade van Orange Grove (3)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
640 terugkerende dief
in de nacht hij berooft de man van zijn slaap
flarden van gospels en geschreeuw
vermengen zich tot een gekmakend lawaai
De kompanen de sinaasappelbomen
zon beeld en geluid gaan hun eigen gang
heen en weer voor en achteruit van
zwart naar wit van wit naar zwart
De man keert zich meer naar binnen
de zoon ziet de vader…
Onsterfelijk
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.354 Je bent bij mij nog vele jaren
Ook al ben je er niet meer
Straks met zilver in mijn haren
Lees ik jou nog, telkens weer
Je leeft voort, mijn stoere vader
Je leeft voort, jij knappe vent
Ik ben blij dat in mijn schrijven
Jij nog steeds aanwezig bent…
Ergens in de buurt van Sneek...
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.716 Twee lieve kindjes spetteren
traantjes van geluk op vader z'n krant.…
Alleen
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.272 Geen vader, geen moeder
geen zuster, geen broeder
geen vriend, geen vriendin
het touw, daar zinkt ze in.…
Esther
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.631 daar sta je weer
in die slome houding
en dat eeuwige haar
in je gezicht
zelden een stommer wijf gezien
je vader pist in pretparken
als in een donkere steeg
wat kon hij anders voor dochter krijgen
daar ligt het toeval niet
maar mijn hart breekt
in een meer van tranen
als je langs me kijkt…
J..GD
snelsonnet
3.0 met 14 stemmen
1.527 Grote groep types, studio, Nance
Vader roept, klapt; 'groen!' kryst vrouw
'Beter raden! Woord wordt 'flauw'!'
Trage kerel, foute inval: 'plens'!
Lingo is passé en overbodig
Wie heeft er nu vijfletterwoorden nodig?…
het missen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.354 vergeef me
dat ik loop
te lijden
maar ik voel
nog steeds
de pijn
afgescheurd
van ons leven
weggerukt
uit mijn zijn
leegte
het missen
achtergelaten
het niet weten
waar ze zijn
in het toen
of in het heden
als in vertraagde
beelden gaat
het leven voort
wordt ik ooit
nog eens de vader
of is dat gevoel
voorgoed vermoord…
Arrestatie
gedicht
2.9 met 109 stemmen
61.414 Grijs wit-glimlachend
staat hij daar
- achter glas -
mijn vader
hoe verder ik
van het raam
weg moet
temeer komt hij
me nader
vermoeid beweegt
hij beide handen
en ik denk
dit is de laatste keer
een zaaiend grijs
geschenk
-------------------------------
uit: 'Schiereiland', 1979.…
Uitgeteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
932 Als ik vraag hoe het gaat
en of je al kunt wennen
aan het huis waar je sinds
veertien dagen nu in leeft
zeg je starend uit het raam
weet je dat het dak
van die villa daar
tweehonderd vierentachtig
pannen draagt
dat zijn er maar zeven meer
dan het pandje naast hem heeft
je vader…
een meisje, een jongen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
674 ik bleef, jij zat naast mij,
met donkere ogen
als was ik
de bastaard
van stilte
mijn bidden
werd nooit gedragen
al was er niets anders
dan het avondbrood
ik was een vreemde
al voor het afscheid
aangeboden door
de geur van ontbinding
eigenlijk
was jij mijn huid
maar altijd lichter
in het kind aan vaders hand…
gij?
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
1.643 om te zwijgen
niet meer of minder
ze verzwijgen niets
kinderen van hun god
en nog zo ongelukkig
hij was het niet
nee, vader, nee
en ja, zo sprak hij
wijs, strak in het pak
en zij eruit
bracht zij zichzelf
en alle rotzooi erbij
en hij, hij was hij
onschuld in een pak
met vouw waar hij het wou
met wie hij maar wou…