2152 resultaten.
De Bellenblazer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.600 Als je bij me bent is er een nieuwe taal
geen potpourri van eindeloze zinnen
die het leven laten in een koud verhaal
en niets, noch woorden die beginnen
zodat we een nieuw jargon ontginnen
tot het ultieme Bargoens met onze praal
ons eigen idioom, de allerheiligste graal
die in stilte aan kostbaarheid zal winnen
nu het alfabet in ons verdrinkt…
Trage beer
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.274 Er was voor mij niet veel te winnen,
mijn tranen liet ik steevast binnen.
Ik was gestorven, ik hield me groot.
Als een trage beer bleef ik lopen,
tot jij kwam... jij brak me open,
Ik zag je staan, een baken in de wind.
Die de goden heeft getart,
een weg zocht naar m'n hart,
die me liet huilen als een kind.…
Kruisvaart
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.747 Ik luister zonder omhalen direct
naar woorden waar jij jezelf aan
verhing -let it go, I need adrenaline
Hungry for love- al even opgewekt
zoete inval valt er niet te winnen
want alles klinkt als jij gebekt naar
groene velden bent gelekt.…
Gordiaans
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
456 overtuigd, geankerd
in een nauwe wambuis,
gekapseisd in ondiep
water, waar het lot het
zwaard in vast liet lopen,
bolde winddruk de zeilen
met 12 gordiaanse knopen
van vaste koers verstoken,
stuurloos met een
gebroken kompas,
verdoemd de laatste
reis te ontzeggen om
de klippen te verleggen,
viel er tegen die natuur-
kracht niets te winnen…
Van onder tot boven
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
566 die mij open-
baren waar ik sta
al draait de hele wereld om
een duurzaam plekje
vurig te bevechten
in de lange levensreeks
toch blijft mijn hart een hof
waar afgunst niet kan stekken
ruimschoots gezaaid en bemest
zal die er steeds verrekken
ik vraag slechts om erkenning
van mijn wezen met gebreken
snak niet naar de winst van winnen…
Hoe alles verder zou moeten
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.549 Niet winnen, niet verliezen.
Niet vriezen, niet dooien.
Bedaard glooien. Gloeien
vermijden. Vrouwelijke heuvels,
appels en ballen rimpelig laten worden in de herfstzon.
Niet aankomen,
je alleen nog een beetje laten aaien door het bestaan.
Mijn dochter heeft Assepoester op fido gezien.…
Vers gedolven lucht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 Ontgonnen ontstaan er bronnen
waarmee men tijd en land wil
winnen en oude lagen afgraaft,
gestaag beklimt een kind de
helling waarboven speelse winden
geduldig zand te spinnen staan,
slaan vlinders vleugels uit om
in de zachte schaduw van een
kind een innig lied te zingen
over een gedroomde vlucht,
ongeduldig, ruisen diepe
verlangens…
Vredespaleis 100 jaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
623 van dit trotse tribunaal
zijn dienstbaar aangereikt door mogendheden
die lessen trokken uit een wreed verleden
de toekomst kreeg een zonnig voorportaal
de witte duiven kijken strak omlaag
nog altijd zien ze Moeder Aarde smeulen
het bloed stroomt dampend door de diepe geulen
de vrede komt, maar morgen, nooit vandaag
hoe kunnen vogels winnen…
De onhandige Valentijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
755 Ik leg je nog eens uit mijn schat,waar zal ik eens beginnen,
je grijpt niet zelf, naar mij , je moet me voor je winnen.
De les die jij me leerde toen, die is echt blijven hangen,
met tact, met liefde en geduld,blijf ik naar jou verlangen.
De moraal van dit verhaal is dus,
je kunt beter vragen om een kus.…
Gerijpt en zuur.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 gouden tonen vloeien weg
de oude troubadour wedijvert
met z’n melodie, geroofd uit tijd
en zinnen en zwijgt in het beminnen
Wikkelt zich het zwart fluweel van
de naderende nacht, huivert In de
vracht van een vlakkere kaars, torst
het borstbeeld
van zijn vertraagde werkelijkheid
Bloedend uit de poriën van de strijd,
die niet te winnen…
Positieve negativist
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
678 Voetbalkunstenaars winnen weer
beslist, overwinnen het leven als
positieve negativist.…
Brekend in een kus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 Door de schaduw
in mijn rugzak
besta ik niet, al
was het maar voor
even de dorst gelest
uit de tijd van gisteren
voortgestuwd en
aangevuld met andere levens
blijft hij mijn vriendin,
zwanger van een aanstormende golf
eerst veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn…
Anno 2017
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
698 ontkennen
kinderen worden gehersenspoeld om zich in te zetten voor
geweld nog altijd met de paplepel wordt ingegoten
de vermisten nog altijd niet terecht zijn
zolang politieke partijen keer op keer kunnen falen
de natuur een langzame dood sterft dankzij onze vervuiling
lontjes almaar korter worden
grote bekken het van beleefdheid lijken te winnen…
de plek die ik nog niet ken
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
511 ik met een plek verwend
en voelde mij hecht verbonden
ik lachte, studeerde vol levenslust
en heb mijn plek iedere ochtend gekust
waarna ik haar dan intens omarmde
en in gelukzaligheid onstuimig verwarmde
de plek verdween, een woontoren verscheen
de zon kwam niet meer binnen
langdurig klaagde ik steen en been
er viel weer een thuis te winnen…
Tegenspel
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
464 een rollercoaster
aan emoties ging
voorbij in je blik toen
ik zei we gaan spelen
de spanning van
winnen of verliezen
maakt je blij door
tegenspel te geven
ik heb vertrouwen
in eigen vaardigheden
zo heb ik mijn grote
verliezen altijd gemeden
jij bent gespind op
de toevallige zaken
die maken dat jij vaak
tot winst kunt geraken…
Anky van Grunsven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 ‘De ring en de arena zijn ons huis,
’t parcours zo eigen als mijn rijbroekzak,
rivalen die ik zo in hoeken kwak,
het winnen went wel, wapenbroeder’, fluis-
tert Anky bits in ’t oor van Salinero.
‘Wie ben je, Ank, en waar?’ vraagt S. zijn baas,
‘Een gaucho op de pampa? Nee? Helaas!…
Daar Is Ze Weer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
449 het zijn de vogels die zingen
de bloemen die volop gaan bloeien
de koeien en het jongvee
die dartelen in de wei
bomen die al bloesem bloeiend
ontwaken uit hun dromen
het ongeschoren gras toont
nog even z’n bloementapijt
het licht dat steeds meer
tijd weet te winnen
de vogel die z’n kroost
de toekomst in begeleidt
en de vele…
Boze Opzet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 moeten door
Wie niet handelt, wordt gehandeld
en mijn eigen voorkeuren
komen niet uit de lucht vallen
Ik heb ervaring
Ik hak en veeg de spaanders weg
Ik ben een doener, daad-
krachtig, geen zachte heelmeester
die bange patiënten geruststelt
met dure doekjes voor het bloeden
Ik weet wat ik doe, er zijn doelen
te bereiken en werelden te winnen…
een omgekeerde werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
424 wat er al geschreven is
wat al zolang bestaat
want dat is niet
waar het om gaat
waar het wel om gaat
is dat zij ook gevoel hebben
zichzelf wijs maken kunnen
dat wat zij doen
onmisbaar en uniek is
en dat moeten wij hen gunnen
anders zouden wij maar
ziek in ons hoofd zijn
alsof het leven een wedstrijd is
die alleen de langzaamste winnen…
negen; plus één
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
278 de uilen hun kuikens roepen
beelden die door dit denken landen
zich overwegend waardevol voelen
ik hoef zulks niet weer uit te leggen
in die hoedanigheid van een hoeder
daar ieder hier negen moet zeggen
plus één om de diepte op te roepen
die som gaat door meerdere zinnen
omdat deze uitkomst leegte verlegt
delen nooit aan vermogen winnen…
FLAUWE KUL
snelsonnet
2.8 met 32 stemmen
1.609 Een kleurig kiekje van wat kankerlongen
helpt niks. Het maakt de roker niet benauwd.
En nu moet dan de zoutfan van zijn fout
door pittig voorlichten worden doordrongen?
Zijn zwelgen in de zoutjes laat hem koud
hij haalt de schouders op en zegt: “Wat zou ’t…”…
lijf -zwak vlees-
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
1.544 op afstand heb je makkelijk praten
stuipen terwijl we door de vuurlinie
moeten kruipen ieder legt zout op eigen
slakken en z'n eigen booby-trap
de geest ziek het lichaam moet geholpen
verkeerd moment en verkeerde plek
en we zagen het niet aankomen
wie het wel zag kon het niet verhinderen
angst maakt het erger slechte vrienden
waar eindigt…
laat me niet in stilte zakken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.209 En mijn hersenen zijn er bloot
Voor de eigen woeste tanden
Ze zijn van taart op steen gestoten
De vriendelijke taal van de randen
Is met het bloeden mee op gespoten
Mijn bloemen bloeien enkel doorn
In dat voedingloze licht
En ogen zijn er melancholisch gedicht
Op bladzijden van hoorn
Snel, hou me wakker, voor ik
De zakjes zout…
Oefening baart kunst
hartenkreet
3.2 met 30 stemmen
3.819 Op zijn puurst is een erotisch vers
een lichaam op zijn naakst
Woorden, zinnen dus zoals
arm voor de borst
hand voor de schaamstreek
wenkende vinger
glimlach die de passie preekt
Een zucht van ongestild verlangen
die taal aan stukken breekt
hoorbaar en zichtbaar wordt
op weg naar het hoogste punt
zout smaakt, zich verliest
blote huid…
doordringende gedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
972 Tranen glijden langs m’n wangen,
een laagje zout bedekt mijn lippen.
De druppels lijken wel te schitteren
in het overwelmende zonlicht.
De zachte wind streelt m’n huid.
De kille leegte in m’n hart
wordt opgevuld door de warme zonnestralen,
die me lijken te doordringen,
te begrijpen.…
we lachten samen branding
netgedicht
3.2 met 34 stemmen
1.726 ik heb genoten
van je liefde
en je lijf
met als bewijs
de stappen
in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen, waar ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding, je kuste
me heel licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van je wangen…
Stroming van tijd .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
930 Ik schrijf namen
in de zandkorrels
aan mijn voeten
eerder schreef ons bos
het verleden met
een grote dikke tak
die paar woorden,
verregend voor
de zon verscheen
Ik zit met beide
armen rond mijn
kniëen geslagen
en wacht rustig
op wat komen
gaat, golf na golf
verdwijn je in zout
de stilte in mijn ogen
ziet jouw silhouet gaan
vastgenageld…
zomerzonde
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.925 dat is waar ik op reken
want dat deed je keer op keer
ik proef het zout op mijn lippen
van mijn zilte zomerzonde
voel je handen die me streelden
oh als meeuwen praten konden...
scharlaken tinten weerkaatsen in zee
ik huiver bij een bries
en voel bij elke ademtocht
de angst dat ik je ooit verlies…
Volg mij in golven
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.848 Kom eens hier
maak mij wild
zorg dat ik
word opgetild
Draai je om
maak me gek
zoen mij zachtjes
in mijn nek
kus opnieuw
mijn vingertoppen
laat mijn hart
onstuimig kloppen
ruik het zout
proef de zee
golf even heerlijk
met mij mee
raak me aan
betast mijn zinnen
voel en ik leer je
mij te beminnen
ontvang nu maar
vergeet heel…
KLACHT
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
972 Wanneer ik zeg: “De soep is wat te zout”
ontsteekt zij in een storm van onbehagen
en ook moet ik het zeer beslist niet wagen
te reppen van te heet of juist te koud.
Zij reageert alsof ze werd geslagen
en ik krijg bars en bitter toegesnauwd
dat ik mijn grote mond maar beter houd
en niet zoveel moet zeveren en zagen.…