3941 resultaten.
DE REE IN HET VOORJAARSBOS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 Elk jaar
is dit weer het grootste genot,
te aanschouwen het bos,
ontwakend na de winter.
Al zint ook mij de winter!
Bij het naderen van een veldje
verschijnt plots de reebok
en blijft staan op een plekje
onder katjes, neerhangend op zijn rok.
Lang blijft hij daar staan
en kijkt mij met zo'n diepe blik aan,
een blik vol vragen...…
Belofte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 Spiegelt zich vrolijk in de ruiten,
of hij de winter overwon.
Maar op de heggen ligt nog rijp,
de lucht is koud en kil.
Geen takje dat zich roert,
de wind houdt zich angstvllig stil.
Toch lijkt het of de lente komt…
die stralend blauwe lucht
jaagt met haar gouden zonneschijn
de winter op de vlucht.…
Humorloos gedicht
gedicht
2.6 met 5 stemmen
7.316 Waar winter schaduw aanblaast op het lijf
verstijft de ademtocht tot kleine rook,
van wellust geel, de appels van het oog,
na-oogst van brakke hoop, beslaan met rijp.…
winter 2013-2014
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 De winterbanden hebben deze winter geen zin.
Kilometers lange files door gladde wegen bleven weg.
Ik word deze winter niet door de kou bevangen.
En kan het ook niet koud worden in mijn hart.
Blijft het sprankje warmte in mijn dagelijks leven.
En langzaam begint de lente dit jaar al heel vroeg.…
Het Behouden Huis
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
510 Afgesloten in dit winterse paradijs,
overleefde ik de rampspoed wonderwijs.
De pinguins waggelden om mij heen in
een vreugdedans; op zoek met mij naar
een evenwicht in balans. Op Nova Zembla
wacht een schipper geen vriendelijk thuis.
Maar het juiste hart wordt behouden door
het Behouden Huis.…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Roze gloed ontwaakt
takken reiken naar het licht
winter breekt heel zacht
De wereld draagt
nog haar winterse masker,
maar onder de bevroren korst hoor ik het
ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde.
Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.…
Tafeldame (weet je nog?)
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
753 Hier nog mijn lichaam ondoordrongen,
terwijl in andere tuinen ongezien
tegen de winter in al bloemen bloeien.
Leer mij ontluiken.…
Tijdelijk
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.503 De tijd is de stilte
die slaapt
in de kleuren
en momenten die
niemand zoekt
waar eenzame gedachten
wachten op
een winter
die verandert.…
HERFST
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
976 Langzaam maar vastberaden
werkte de Herfst zich door
de maanden die hem scheiden van
het winter mannenkoor.
En toen het kunstwerk af was
en hij voor mij stond
vielen blaadjes als
tranen van emotie op de grond.…
Ijstijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.619 5 lange winters
als voorboden van een ijstijd
toonden mij het echte leven.
Waarom wordt de zomer voor mij uitgedreven?
Dooie duiven op het ijs.
gewiekt en moegestreden,
ieders korte reis
door volwassenheid vergeten.
(Volwassenheid vergeten,
spelend, zwevend
in hun ijstijd neergestreken.)…
Niet saai
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 De winterjasmijn
kroop beloftevol omhoog
het wordt een bloeier
de rododendron al vol knoppen
lacht in zijn vuistje
het wordt niet saai dit jaar
er roert wat in mijn tuintje
ik speur het
er komt een taaie winter
het is middagtijd
nu spieden naar een stekje
om te toeven
en te proeven
wat dacht je van
een coq au vin…
Achtkanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Ik zie ze graag
achtkanten genaamd
dat is hun nom de plume
lijfwachten van de stilte
hun bast lijkt op die
van herten voor de bronst
geheven hun gewei
kostbaar filigraan
in hun kruin
een wijde blik
een vergezicht
hecht in het gelid
contemplatief op wacht
honkvast als ze zijn
met het pittoreske
van de winter…
Lentement
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.096 Heel langzaam trekt de Lente door de lucht
De kale tak, bedwelmd door Winters' ether
Wordt wakker, rekt zich uit en wordt bevrucht
Door nieuwe krachten: alles wordt completer
Besef o mens: als u de Toekomst op wilt vangen
Dat Zij respons geeft op 't signaal van uw verlangen…
jij belt
hartenkreet
2.4 met 19 stemmen
4.799 dus dat jij mij belt
en ik dan ja knik
omdat je vertelt
en snapt wat ik
en dat het goed is
en ik zeg dan gewoon
iets als lentegras,
herfst of zomerdroom
roep: winter was
en jij huilt mijn gemis
nee, zwijg maar jij
bel vanavond niet
weet je stil bij mij,
mijn lach, verdriet
dat alweer bijna over is…
het verkeerde seizoen
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
840 ze glijden weg
van daken, de woorden
als zemen
vol milde regen
de dichter kon
niet vertalen
de zon
in verzen vol
hoe ze aaide
traag gloeide op zijn huid
als een maagd in een koekoeksbuik
hij verloor zijn onschuld
en werd tuinier
plant nu zijn rijmzaad
in vochtige winter
bedjes…
De bol van toen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 de regen spat
wind jaagt
zand en aarde
op het blad
dat verzuipt
in modderbad
kou vriest
bruine randen
aan pril groen
dat terug wil
kruipen in de
bol van toen
maar altijd
trekt het licht
koestert zon
de kleine knop
die opent als
de winter stopt…
Muur
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
875 Witte dag
Het dwarrelt
In grote vlokken omlaag
’t is winter
Het mag
Schitterende zonnen
Een horizon
Met bloemen en geuren
Zonder sneeuw
Niet met mij begonnen
Een oase vol gloed
Vol geloof
Met vertrouwen en angst
Een witte, dikke
Muur van voorspoed…
Oktober(2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
645 terwijl de maand langzaam vordert
voelt men de oktoberwind steeds harder
de winter schuilt reeds in de avond
de lucht barst van de kou
een langzaam landschap vult zich
met de humusgeur van bladeren en twijgen
over het vage zicht van vormeloze dagen
valt nog wat sporadisch licht…
jou niet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 je klanken bedriegen woorden
valkuilen in het duister
tastend naar houvast
nee ik vertrouw jou niet
niet zoals ik weet
dat bomen bloeien in mei
niet zoals de kou bijt
door mijn wollen wanten
in de winter
niet om op te bouwen
drijfzand draagt het huis
waarin ik woon…
lekkere lentedagen
gedicht
2.4 met 8 stemmen
6.668 Men moet
als men zich wil verrassen
in de herfst
gedachten planten
in de grond
van zijn bestaan
en dan
een winter wachten
want in
het vroege voorjaar
komen uit
omhooggestuwde aardse hoop
dan woorden op
welke woorden?…
Weersvoorspelling
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
682 Wolken kondigen jouw terugkeer aan
zuidenwind in de zeilen van de boten
tegen de stroom in naar mij
Herfst kwam, winter ging voorbij
Jouw gewaden hangen te luchten
vangen de lentegeuren uit de tuin
waarin alleen jij mijn gedachten
nog steeds gevangen houdt…
Tegentonen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
581 wanneer vlerken
in een zwarte overjas
het spreken temmen
krassend hard en schel
in bladerloze bomen
verzen overstemmen
als druilerige tegentonen
de aanhef tot een dichtmaat
weten af te remmen
dan zal de stille vlinder
geen voorjaar meer kunnen schrijven
de winter zal het hart beklemmen…
De kou zit op het bot
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
573 heb aan warmte
flink ingeleverd
de kou zit op het bot
winter gaf soelaas
maar het eigen kacheltje
bleek geen open haard
nog zijn
mijn lach en handen
niet bevroren
maar wat in warmte
is geboren
kan mij niet meer bekoren
ijskoud schreeuw ik om de zon
alleen daarvoor
draai ik mij nog eenmaal om…
Bloemen van kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
564 zonder doek
slechts water en
een breed penseel
zo schilder ik
een onvoorstelbaar
winters tafereel
met strakke streken
breng ik water aan
op een ijskoud raam
zacht vriezen
bloemen van kristal
al naar het opengaan
een transparant boeket
als ode aan het jaargetij
bloeiend op de ruit gezet…
Op de aard der Vooreilanden van Amerika.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
948 In 't aangenaam gewest, waar nooit het groen verdwijnt,
Komt nooit d'onvruchtbre winter beven.
Slechts kan het lieflijk wit, dat op de lelie schijnt,
Het schijnsel van zijn sneeuw daar geven.
--------------------------------------
Vooreilanden van Amerika – Antillen
beven- schrik brengen…
Wolkenloos blauw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
618 De rijzende zon
in de late winter
verspreidt gloed
over de besneeuwde daken
en over de stenen monnik
die mediteert
in louter bewustzijn
zonder namen
in aldoor bloeien zonder sterven
Mediteert diep
als het wolkeloos blauw
waar langs de namen drijven
het spel van de tijd…
Het oudgediendensonnet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 zij marcheerden
met vliegende vaandels
en stampende tred
woorden en zinnen
formaties van strofen in
het oudgediendensonnet
wat pelotons losse rijm
verstrooiden vertier en
warmte op het winterse plein
het defilé werd besloten
met vuurwerk van dichters zelfs
losse flodders hebben hun knal genoten…
Wij staan er niet altijd bij stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 hoe teder schoon het oogt
geschonken als impressie
zachte winter zonder sneeuw
zicht van lente jong beoogd
als ik zo tussendoor
dan waarneem
dat een spreeuw gedreven
baddert in de vijver
al rondom een koolmees hipt
of het fluiten wil
'wil het wel eens uitproberen'
zenuwachtig twijfelt in haar ijver…
Als de lente lonkt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
626 heb de herfst
van me afgegooid
met storm
de bladeren weggeblazen
kaal en knoestig
is wat blijft
met trots draag ik
het eerste ochtendrijp
ga weer het spel
met regen sneeuw
en hagel aan de winter
is nog niet gedaan
maar als de lente lonkt
schieten zo
de nieuwe scheuten
uit mijn oude stronk…
prelude
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
884 op de rand van de goot
kwettert in toverlicht
een mussenkoor
een bries streelt vogelveertjes
de winter stierf ongemerkt
een stille dood
argeloze takken weerkaatsen zich
in helder water
in een handvol zonnescherven
de diepten van onze ogen
de opmaat
een prelude voor wat komen gaat…