5125 resultaten.
voorbij?
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.300 jij bent mijn wereld
mijn dag en nacht
jij bent mijn adem
wie had dat gedacht
nooit zag ik jou staan
nu geef jij mij kracht
zoals de bomen reiken naar de lucht
zo reiken mijn armen nu naar jou
is jou gevoel niet zo naar mij
dan gaat er een mooie liefde aan ons voorbij.…
Egoïstisch
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
580 Als de dode sfeer tot in mijn bloed verteert
stolt het monster zich in mijn banen
ik overtref mijzelf nimmer met die diepte
totdat ik stil weer adem haal.
De lach is zeldzaam maar dan wel gemeend
eerlijke kanten zijn goud waard
het ontstoffen moet al te vaak gebeuren
omdat ik wellicht wat allergisch ben.…
p.s.
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
723 daar dwaal ik nog, langs randen
van verdriet
de wereld draait
toch lijkt het enkel -slechts
verkeerd
geen rozen aan mijn poort
platgetreden onschuld
woekert tussen vorst en adem
open thans mijn brief
lees
de kanttekening vol pijn
mijn hart
zweeft waar het lichter is…
Het geluid van padjes
gedicht
2.8 met 20 stemmen
5.882 Het geluid van padjes
samen, apart, nog een wat verder
iets lager, samen in scheef akkoord
onvindbaar want telkens andere
padjes even verder, samen
hinkend, apart, samen
terwijl die vlak bij mijn voet
even hun adem inhouden.
-------------------------------------------------
uit: Tirade, 1966/Verzamelde gedichten, 1991.…
Zoveel meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 er is geen
laatste eer
maar zoveel meer
kan geen afscheid nemen
omdat jij niet uit
mijn blikveld bent verdwenen
zie je ogen
hoor je stem
voel je handen raken
we ademen
samen nog de lucht
genieten stilte en de rust
ik ben niet echt alleen
wij delen wat
het leven ons te geven heeft…
Voor mijn dochter
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
954 Ben de wind in jouw adem
blaas tranen van je wangen
zou je vrij maken van alle
pijn als ik dat zou kunnen.
Zal verdriet helpen dragen
tot je glimlach mijn blik
zal vangen je ogen weer
stralen de zorgen verdwijnen.
Zou willen dat je daar vrij van
kon zijn laat mij je dus maar
helpen ik ben je moeder jij
bent toch een deel van mij.…
Ultimum spiritus
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.574 Gij geliefde
die ik naar ons bruidsbed tilde
waar ook rozen lagen
met hun doornen
lange nachten
kozen niet altijd
vrijen tot in eeuwigheid
als wij sterven liefste
gaan wij in hetzelfde bed
in onze eigen armen
mag het niet zo zijn
prevel ik met laatste adem:
het was zo fijn in ons domein…
Lucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 Ik ben lucht
In een hoekje getrapt
Verdwenen en vergeten
Ik ben niks
Ik ben niemand
En nergens toe in staat
dan te janken in m´n slaap
Zie mij
Kijk maar goed van
voor en vanachter
Ik spring in het rond
Maar daaronder koud en kil
Warmte ken ik niet
Want mij is geleerd
Dat ik de lucht die ik adem
Niet waard ben…
Meditatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Voel je wezen –
je ademen, het stromen uit je hart.
Je bent niet wat je denkt – en niet apart
van al wat is. De breuklijn is genezen
en al wat ongekend is, niet te leren - :
de wijsheid die je vinden wilt - zit in je.
Ervaar de stilte in jezelf, bezin je
en luister naar de Harmonie der Sferen.…
In Lapland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Hier wordt de stilte hoorbaar
het kraken van takken
de bovenste laag van de sneeuw
We hebben thermopakken aan
adem verandert in ijsdamp
we hebben ons verstopt
zijn onherkenbaar
jij in het blauw
ik in het rood
Zelfs mijn arm ligt onwennig
om jouw nek en schouder heen
als jouw handschoen op mijn heup…
In de wijde omtrek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Voor Roald
Twee maal de
Lengte plus
Twee maal de
Breedte, zo heb
Jij het geleerd
Bij je redactiesom -
Voor mij voelt
Het net andersom
Leven dat leven
Schept, leven
Dat adembaar is
Tot aan elk longblaasje
Toe, leefbaar
Leven tot in de
Wijde omtrek van
De plaats waar ik
Verblijf…
De zon ontvouwt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
442 de zon ontvouwt zich
en bevriest alle zorgen
die deze morgen
de kop op wilden steken
zij kleurt ochtendgloren
schoner, zodat dromen
die al even lagen te slapen
zich eindelijk kunnen ontpoppen
de adem goed zichtbaar
van wezens die uit liefde
deze wereld betreden
al was 't een eerste keer…
Anijshorizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 mijn schaduwen werpen vooruit
volgen in volle vlucht
geruisloos wegen waar ieder gaat
in ritme dat echo's herhaalt
van toekomst die ik moet vergaren
ik zucht mijn adem
in een vorm van blauwe lucht
en doe alsof geen mist bestaat
geen grijs dat daalt
over verloren kinderjaren…
tuinkabouter
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
530 de tuin, nog roerloos stil
houdt halverwege op
een poëtische adem vult het onzichtbare,
nevelt gedachten die langzaam
de zomer vergeten
niets is eeuwig in dit leven, fluistert iemand
al zijn we aldoor onderweg
mijn handen volgen de krullen van een wilg
ook hij vermijdt het sterven
de herkenning
die ik vanbinnen bewaar…
Dat dit mijn wereld is
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
564 Gesloten ruimte met
Vloer, plafond, muren,
Een deur en een raam,
Waarin ik in volkomen
Vrijheid kan denken,
Ademen, zijn,
Dit is ik, dit ben ik,
Dit ben ik helemaal,
Een totale acceptatie
Dat dit mijn wereld is,
Alleen al een blik naar
Buiten is genoeg om er
Nooit meer heen te willen,
Die deur nooit meer open te doen,…
geluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 vanzelfsprekend was
niet weten hoe het anders
hoe het meer of minder kon
geluk en treurnis zijn nu
het weten van verschil
geluk barst uit de voegen van de knel
als niets er meer toe doet dan
kleuren van verwondering
en stilte
vlak voor de poorten van de hel
ik houd de adem in
als het spektakel gaat beginnen
het is nog niet te laat…
Genadig is de Here
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
934 Kind van Uw kind,
kleine man,
nu al zo eigen,
we ademen dank.…
Je bent alleen
gedicht
4.9 met 96 stemmen
3.184 Je kent je hoofd
van binnenuit, voelt hoe het hart vergeefser reikt
naar wie voorgoed erbuiten blijft, hoort
dat de stem geleidelijk verstomt
je schrijft nog tegen het vergeten in, verwoed,
met inkt die uit je aderen druipt
tot adem stokt, ook voor je zelf
de schedel sluit.
-------------------------------
uit: 'Hartenbeest', 2009.…
De hermetist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Zoals we nederigheid knielend beloven;
we onbezield de heelheid passeren;
de geest van zijn adem beroven.
Zoals een leven lang gesloten ogen,
gelijk is aan blind geboren.
Zo is een bestaan zonder ander,
een leven verloren.…
Leven in dit aquarium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 Uit de mensenwereld
heb ik me teruggetrokken -
Ik had het wel gezien,
Leven doe ik alleen nog
in dit aquarium, hierin blaas
Ik in de luchtbubbels
van mijn adem aan mijn medevissen
Diep doorleefde dromen toe,
Zoals alleen zij die kunnen lezen,
zoals alleen zij die kunnen verstaan -
Dromen die grenzen aan
en toch niets te maken…
Silhouet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
440 Je adem heeft ze naar mij gebracht,
uitgestoten en ontvangen.
Mijn oren maken klanken,
van alles wat jij schrijft.…
registratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Men zegt hier eigenlijk:,,Het waren toch ook mensen,,
Nog voordat een de eerste adem gaf.
Voor duizende geaborteerden zou ik wensen ,
erkenning als een mens in`t massagraf.…
klein schilderstuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
419 krakend kuieren ze
langs oude bomen
daar waar het leven
tot in de wortels raakt
kalm ademen ze beetje
bij beetje vooruit tot
halverwege terug naar
hun houvast-huis
ze reizen terug in een
zacht zoemende tijd
de lichte weemoed vaart
peinzend met hen mee…
Vertrokken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 We zitten te praten
maar je bent al vertrokken
en wat ik gezegd heb
heb jij niet gehoord
De muziek en het glas
ze brachten je elders
naar andere oorden
met ander genot
Ik zie nog je handen
om het wijnglas gebogen
en voel hoe je adem
de mijne ontmoet
maar je ogen, ze dwalen
je zinnen ontwijken
Ik zag hoe je wegging
al ben je er nog…
Laf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 Zoute tranen hebben geknaagd aan het papier
vlekken van het zoute water bewijs van lafheid
van het zich terug trekken uit de strijd
die plaatsvond hier
een gevecht op leven en dood zo leek het
maar we weken van geweld
onze laatste uren samen geteld
het was onze laatste adem bekneld.…
Paard & Man
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
979 Man en paard
mag je noemen
je mag je
erop beroemen
één van beiden
te zijn
Vrouwen
pissen nu azijn
ze zijn
géén van beiden
Maar aan de zeereep
zie ik hen
een hengst of merrie
met kinderlijk gemak
berijden
ze zullen
niet langer lijden
als ik vrouw en paard
in een adem noem.…
stil gerucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
437 vanochtend mochten wij nog eenmaal de dag
vertalen, in volle vlucht, adem achter glas
nee, regen doen verwateren tot vergezicht
dit bracht ogenschijnlijk geen geluid voort
of een gat in geschiedenis, irritanter dan een vlieg
pas morgen zullen wij blijken te hebben bestaan…
Zonder gene
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
432 we hebben
gerust in samen
ontspannen
ons ademen in
muziek gevangen
hoogte en ritme
zoals wij altijd
al wilden zijn
met liefde als
eeuwig refrein
in het tonig
vlechten van
emoties die nog
moeten hechten
met een heerlijke
lach omdat ook
de ander zich
zonder gene
eindelijk weer
totaal bloot gaf…
Draken
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
577 We strelen mekaars hart met de adem van vuur.
Wegvliegend in elkaars Vleugels hoog in de lucht op weg naar streling van de zon.
Smeltend van passie in je ogen die eeuwig duurt.
Uiteindelijk vergeten waar het ooit begon.
Zal ik naast je blijven vliegen.…
Oorlog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
516 Aan het front of in de flank
Zwoegen en zweten
Schieten en bloeden
Soldaten tegen wil en dank
Slachtoffers zonder schuld
In lompen gehuld
Met miljoenen op de vlucht
Hun adem één lange, vloekende zucht…