3361 resultaten.
Zo ver weg
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
3.094 Ik kijk
en zie jou in de verte
In de verte
maar nooit dichtbij
Ik hoor je
heel zacht fluisteren
Ik blijf luisteren
Zo ver weg van mij
Ik ruik je
Vredig, zacht en zoet
Het ruikt zo goed
zoals het is
Ik voel je
Het raakt me
Het maakt me
dat ik je mis
In de verte
zal ik je tegenkomen
In mijn dromen
waar ik voor je vecht
Zo…
Engel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.245 Toch is er iets dat raakt, de mysterie in haar ogen,
de kleur van emotie, lange haren die als een waterval
rond haar gezicht draperen. Ik zwijg.
Woorden zijn overbodig.…
Mama
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
3.037 Want mijn lieve mama
Wanneer je niets wilt weten
Raakt je leven keuzes kwijt…
Grootmoeder
netgedicht
2.4 met 82 stemmen
41.905 Maar in dat labyrint stond nog gegrift
een vaderhuis met vele woningen;
toen raakte zij op drift.
Alle dimensies werden in haar wit,
getallen cijferden zich weg uit reeksen
en elke volzin weigerde te zijn.…
Westenwind
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.365 Onstuimig raast
de westenwind
door straten en stegen
je raakt verblind
door hagel en regen
bliksem en donder
beangstigt een kind
teistert het veld
takken geknakt
bomen ontveld
woest zijn de golven
van de zee
sneeuwvlokken
komen naar benee
aangejaagd door de storm
is snel het groen
onder 'n witte deken bedolven
ons herfstig gevoel…
dichtbij de roos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
916 dichtbij de roos
verbind ik
wat ongebonden is
niet dat ik daarvoor
zelf koos
het bleek de adem
van stil gemis
dichtbij de roos
komt vreugde binnen
zuivere tinten
van genade kleuren
die als vanzelve
echtheid beminnen
de snaar raakt
van een trillend
doorgaand gebeuren
dichtbij de roos
word ik gezien
zonder ogen
word…
De foto van jou in mijn hoofd
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.782 Een regenachtige middag
jouw glimlach raakt mijn ogen
als ik had gezegd dat het niks was
dan had ik met mijn hart gelogen
De wereld draaide door
maar de tijd bleef stilstaan
wat jij deed met mij
heeft nog nooit iemand gedaan
Jouw naam in letters van goud
geschreven in mijn hoofd
het weer was koud en nat
maar het vuur is niet gedoofd…
Niemandsland
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.032 Vandaag was ik in niemandsland
raakte zó verloren in mezelf,
liep van álles te doen, maar
uiteindelijk kon niets me bekoren.
Staren uit het raam,
koffie koud laten worden,
de telefoon als ie rinkelt,
gewoon óver laten gaan.…
Lokaal taalgebruik
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 die
ik schrijf of
voelt zij de emoties
die ze behelzen
in het verstaan
laat zij zich gaan in
volgen of anticiperen
op de wegen die
wij samen leren
iedere herhaling
is een vernieuwing
van ervaring omdat
er onvoldoende
echte diepte is
in emoties kun
je die meteen
weer uiten in
de reacties van
een gevoelige huid
activeren raakt…
Blinde Vlucht
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.077 Blind, onbesuisd
raakt hij juist
in een dartele vlucht
door zwoele avondlucht
dodelijk verstrikt in
het web van de spin.
De eindbestemming van de vlinder
wordt het vertrekpunt van een verslinder.…
Opnames
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
952 Het heeft te maken met beleving
Hoe je je voelt, waaraan je denkt
Het zijn de prikkels van omgeving
Dat wat je raakt en tijd aan schenkt
Het zijn ook wel van die momenten
Die jou doen struikelen op je pad
Onsterfelijk beeld, vergeelde prenten
Filmdozen vol, soms meer dan dat
Wat je pad kruist, stuurt jouw stemming
Van heel uitbundig…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.649 De toekomst werd verleden tijd,
als jij en ik elkander smaakten,
vuur en vlam ons beiden raakten.
Dan werd mijn droom de werkelijkheid
Toen, als weerlicht, onverwacht,
een wolkendek, geen stergeflonker.
De lucht vol van zwaarmoedigheid.
Kwam toch de nacht.
Wreed, woest, aardedonker.
Met twijfels, pijn en eenzaamheid.…
Spraakgebrek
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
2.074 Door de laesie van de nervus brachialis
en zonder innervatie van de ulnaris
Raakt u van de rechter bovenste extremiteit
de gehele endo- en exorotatie kwijt !’
En ik ?
Ik voel soms wat scheuten
maar pak toch snel de biezen
begin al zeker niet over mijn liezen
en laat mijn probleem bij de therapeuten.…
stil verlangen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
982 koud is de kleur
die mij nu nog bedekt
het raakt soms zo diep
die blik van staal
maakte mij zo klein
toen ik je riep
met mijn ogentaal
o, ik heb weet
van mijn dromerig
verlangen
woorden slijten
dan droog de lippen
jij hoort niet mijn
liefdesgezangen
wilde zo intens graag
dat je mij ongevraagd begreep
maar mijn duiden is traag…
Vogels van de zee
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
941 vertel me niet
hoe ik moet dromen
of hoe de horizon beweegt
jij staat op een rots
en rolt een schaduw uit
over zee
ik zie meeuwen
in de verte
kon ik maar dichter, drijven
waar de wolken wachten, drinken
van de diepe gloed
geen golf raakt jou
of het licht dat tegen je gezicht
de dageraad zoekt
in de verte
vertel me niet…
De diepere lagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
707 in een voorzichtig
tasten naar vlakken
die raakten spraken
je vingers zich uit
wisten direct een
gevoelig contact te
maken met de diepere
lagen van mijn huid
traag pulserende
stromen werden gewekt
om op een hoger
niveau te existeren
je manueelde de
sprankelende melodie
van bevrijden met muziek
als mentaal begeleider
in die…
houvast
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
2.006 zou willen dat de tijd jou niet raakt
met de volle kracht van de seizoenen
regen, ijs en wind, maar jij wil groeien
dat snijdt het oude hout, sterft
het jong loop groen en spichtig uit
men komt binnen, doet de brillen af
veegt de plotselinge aanslag van het glas
kiest wat men drinken zal om later
te vertellen dat men van buiten
naar binnen…
Najaarsochtend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.026 Een Keltische mist polijst de uithoeken
restanten dwalend duister verdrinken
in het binnendringende morgenlicht
boomkronen, in onbeweeglijkheid
gevangen, spiegelen de herfstkleuren
De leegte wandelt met een glimlach
door de kalende akkers
hier waar de taal de dagen raakt
worden de woorden buigzaam
er is slechts licht voor een enkele stap…
Restjes vrouw
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.729 een dag kleedt zich aan, rekent zich rijk
smokkelt uren langs mij heen
die ik later terug vind
in abrikooskleurig ondergoed
ik draag 's avonds de verloren tijd
voor de nacht
die haastig de restjes uren ophaalt
alles uitrekt alsof ik geen vrouw ben
een dag kleedt zich, prikt zich
aan schreeuwerige prijskaartjes
raakt ziedend mijn lef…
Rimpel
gedicht
2.5 met 19 stemmen
9.713 Ieder woord raakt zoek. Alles was, is waar gebleven? Wend
De steven nu voorgoed en paai de gondelier. Drink wijnen.
Slurp het gistend bier. Stil de honger in de maag. Want
Op de kaaien liggen rood, de taaie haken van de dood.
----------------------------
uit: 'Avond val', 1993.…
fuutjes, en het dauwt nog
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
781 vroeg bij de vijver
hier in het bos
raakt er van alles los
van mijn remmen
als pa en moe fuut
met hun kinderkes
voorbij komen zwemmen
waait de wind
door hun kuiven
heel dapper
aan de wapper
de kleintjes sperren
met rood hunne muiltjes
ze krijsen wahowee
geef me te eten
daar ginds komt de zon op
om niet te vergeten
met traantjes uit…
de grens van heimwee
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
674 al mijn dagen
vlogen in het vuur
van de stad
de stad
die enkel uit woorden
bestond
ik kuste
de straat
waar je zwijgende mond
open lag
en voor het eerst
raakte ik jou aan
ook je latere pijn
ik heb in je gewoeld
de schaduw gezien
immer voortvluchtig
als een zwerver
zonder hond
ik likte
aan je woorden
slechts assen…
Het patina
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
380 zacht glimt
het patina
van je lach
door liefdevol
intens gebruik
waaiert het
warmte uit
in opgenomen
zijn deel je
ook het refrein
van geluk
kan het volmaakt
genieten niet
meer stuk
omdat scherpe
kantjes verronden
door veelvuldig
contact raakt
common sense
direct en
intens het hart
jij hebt met
jouw blik
de aanzet
gegeven…
Aromatisch
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
461 ik wist al dat
jij kon vliegen
ooit heb ik langzaam
mijn ogen gesloten
voelde wind
en jouw warmte
langs mij gaan
zacht streek
jouw jurk
langs het haar
terwijl vingers mijn
gezicht streelden
je parfum tussen
ons aromatisch werd
jij bent nooit
meer geland raakte
nauwelijks nog de
vloer met heerlijke
lichtvoetigheid jouw
voortgaan…
muziek
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.678 Muziek tovert stilte over een melodie
die de diepste snaren van
mijn voelen raakt.
Dansend op mijn golven
zwevend over mijn gemoedsrust.
Muziek zet mijn hart en ziel
wagenwijd open.
Soms als een klaterende regenbui
of als een eindeloze horizon.
Muziek......
Carry…
De allerlaatste dode
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.797 Mijn vader, aan de leiband van de tijd
raakte met het jaar zijn oorlog niet kwijt.
Zijn verborgen strijd kon hij niet delen,
de starre eeuw zijn wonden niet helen.
Dus zond zijn luide zwijgzaamheid
mij nog meer oorlog tijdens zijn doodsstrijd
toen de morfine om te verzachten
verdrongen gruwelen boven brachten.…
volmaakt
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
853 kerkjes
zijn koel in de voormiddag
het goede leven neuriet
langs stoelen op terrassen
en toost op voetstappen
en vrolijk gelach
van oprechte poëten
die in honger van geest
in kronkels prevelen
en hoe potloden uit
de vingers glijden
en over de vloer rolden
woorden wegvlogen
in de diepe duisternis
en rondslingerend
mensenharten raakten…
Vermoord
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.623 Mijn passie staakte
Door jouw harde woorden
Die mijn ego raakten
Die mijn hart vermoordden
Mijn liefde stikte
Door jouw brute klappen
Die je tegen m'n zieltje mikte
Ik ging naar adem snakken
Mijn goedheid smolt
Door jouw moordende manieren
Mijn bloed dat stolt
denkend dat het je plezierde...…
Stormenderhand
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
666 De wind beukt huizen in de golven
breekt koppen schuim in grijs
striemt geselend langs de bomen
mijn onrust lijkt zijn ereprijs
Hij braakt op mijn angstgevoelens
parafraseert zijn eigen elegie
raakt mijn wezen tot in iedere vezel
verpulvert mijn kracht en strategie
De wind puurt mijn bedwongen tranen
rooft de kommer die ik niet tonen wil…
Herkenning
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 Heb jij dat ook, dat plots herkennen
van wat je ergens heel diep raakt
in 't klein verhaal dat zomaar even
onaangekondigd je genaakt
en dat je ziel splijt als een bliksem
die 't al doorstraalt en vlammen doet
wat tot dat ogenblik verborgen
en haast begraven zwijgen moet
maar dan straalt heel je wezen helder,
je ogen zien weer als een kind…