Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCCXI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen, van aarde wenteling, tot jij verdween en nu ik niets omhanden heb, jouw maan zich oplost in de naam die ik beween, nu hark ik hén die hel in míjn bestaan.…

Voila, ik ben wakker

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
kloppen Bomen en vogels besproken haar naam Als hielp ze beholpen de rozen uit knoppen De wind preste haar boezem ineen op het glas Nieuw besef kwam als zuurstof mijn lijf in gegleden Dat onder de dekens, gekruld als een vrucht Naar het diepere land van de droom was gevlucht Ik draaide mij om, om haar te ontmoeten Maar ze was al verdwenen…

Warme bakker

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
Een warme bakker uit Cadzand Lag hele dagen op het strand Te bakken in de felle zon Hij werd zo bruin als het maar kon Verdween de zon achter de kim Dan spoedde hij zich naar de gym Laat in de avond kwam hij thuis Zijn vrouw zei zuchtend voor de buis: “Durf jij nog aan te komen kakken?”…

Verbinding

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
Zachtjes wuif je mee als een veertje in de wind de volwassene verdwenen je bent nu weer kind de muziek neemt je ik weet niet waar naartoe ogen gesloten je lichaam zo moe waar ben je wat zie je wat voel je op dit moment? hoe lang zal het duren voordat je mij niet meer herkent?…
Elisabeth R11 oktober 2023Lees meer >

aanroep

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 604
na elke oorlog moet iemand opruimen de demonen de laatste kogel het heilige gelijk het opperste kwaad de muren het prikkeldraad na elke oorlog moet iemand blijven op verstikkende zwarte grond om plaats te maken voor het rouwen om verdwenen geliefden de dood van het kind na elke oorlog moet iemand zich vasthouden…
J.Bakx8 november 2023Lees meer >

Goud in beweging

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
waar jij neerdaalt breekt lucht open zingen trappen hun zwijgende lied een hand — vogel, vlam, geraakt en weer verdwenen jij, zonder grens, schenkt ademen in glinsterend goud wij, verloren in jouw lichte dwinging, zwenken als bladeren in de adem van dromen leven aangetikt, wakker gedanst op de stroom van wat geen einde kent…

wat ik niet zeggen kan

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 487
het is het lege nest dat op de schoorsteen achterblijft de blauwe sluier rook die over grauwe daken reist de overgroeide kuil bij de rivier een vogel in de verre verte de verdwenen zandweg de vervaalde verf op kozijnen een dag van nevelige dauw de middag die in stuurse stilte verstikt het dorp waar het windstil is de korst van vervreemding…
J.Bakx7 december 2025Lees meer >

Hocus Pocus in Hoboken

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
Hij is verdwenen, uitgewist, vergeten voordat hij schreeuwen kon. Hij is weg, alsof hij nooit iets voor jou betekend heeft. Alsof jouw handen nooit de zijne hebben vastgehouden. Volledige onzichtbaar. Voor jou. Voor ons. Zelfs voor zichzelf.…
Stoker16 januari 2026Lees meer >

je zou kunnen zeggen dat

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 228
je zou kunnen zeggen dat hij niet meer voldoet aan de verwachtingen van het toegestroomde publiek je zou kunnen denken dat zijn impact is gestokt door onduidelijkheid over betrokken struiken je zou kunnen vinden dat hij überhaupt niet hier hoort voor de zielenrust van onoorbare malloten je zou kunnen stellen dat zijn stem verdwenen…

After hours

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 163
oerwoudstammen jazz dreunen dreigend de tam-tams hypnotiseren wajangspelers bedwelmend als de gamelan dan laaien vlammen uit de lava van java's halfdode vulkanen in de voorouderlijke ritmes schemerend in een verzwegen raadselachtig en obscuur halfduister en zwartwit enigma weliswaar verborgen maar nog niet geheel en al verdwenen…
MaXim27 september 2026Lees meer >

Verse sneeuw

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 422
ik zag je door het landschap schuiven met in de bochten het kenmerkend overhuiven wielen rolden en wat grint spatte kletterend op de diepe plas maakte alles modderig en nat ook naast het pad onrust trok wat schichtig weer de kar bespannen met twee paarden waarvan de kleinste draalde stil was de horizon toen jij verdween…
wil melker26 december 2021Lees meer >

Uiterst ijle hoogte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 468
je regenboogde kleurde druppels van horizon naar hoog verdween in het donker van de bui waar wolken nog net raakten sissend viel kou op de nog warme grond vernevelde tot mist trok op in flarden die scheurden door de vlagende wind later drogend op zijn reis naar uiterst ijle hoogte tot in lengte van dagen zullen alle druppels…
wil melker22 oktober 2021Lees meer >

Regenboog

hartenkreet
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 994
Dichters wonen in een hemel Laten woorden vallen op de aarde In vlammend vuur van licht en regenbogen Raken zinnen in een mensenhart Dichters wonen in een hemel Moeten naar de aarde dalen Worstelen met strijd en macht Zoeken schone zinnen voor de Goden Dichters wonen in een hemel Een land verdwenen voor het mensenoog Verlangt de aarde…
Batsie16 juni 2004Lees meer >

de man in de spiegel

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.515
De gladde wangen zijn verdwenen De lippen ooit vol, warm en vrouwelijk gestift Zijn nu met mannelijke trekken begift Gezichtsbeharing is verschenen Wenkbrauwen vol, de kaaklijn strak Waar borsten fier naar voren staken Is nu nauwelijks iets meer om aan te raken De rechte schouders , volmaakt in dit pak Een droom is vervuld Bewondering is…
Trix4 september 2003Lees meer >

Lichaam

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.278
De kou trekt door haar lichaam Een nieuw slachtoffer gevonden Zij staart wat door het raam Haar lichaam vol met wonden De warmte is verdwenen En leeg is nu de stilte Haar witte, lange benen Zijn nu gehuld in kilte De kou trekt door haar lichaam Verdrijft nu elke kracht En starend door dat raam Had zij dat al verwacht Daar eenzaam en…
JoJanneke26 oktober 2004Lees meer >

Idee-fixe

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 457
in cirkelen scheefde zij rechter dan goed voor haar was droeg zwaartekracht slechts als versiering wist in welke piercing restant lachgas zat begroette opgetogen de dwaasheden die iedere morgen faketen op niet afgestoft niet eens de tijd hadden om de weersomslag eigentijds te beleven ze verdween in het vooronder van verplichte…

Fel (1)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Alweer een nieuwe dag waarop het felle licht van boven op ons mildheid maar ook trouwe tranen richt Een fel licht in de duisternis oog in oog, frontaal schreeuwend halogeen de mond gesnoerd meedogenloos, verwrongen staal En terwijl de nacht alweer verloor verdween het licht uit beider ogen twintig jaar was voor hem veel te kort Word…
Wilfred31 augustus 2005Lees meer >

Eindeloos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 940
Ik probeer de tijd te meten een seconde, zo verdwenen een minuut, een kort geweten maar dagen te kort voor stenen weken zwijgen voor planeten een maand zoekt naar fenomenen jaren tellen in het weten zoals eeuwen tijdloos schenen De tijd is nog nooit gevangen In momenten en gedachten Tijd bestaat voor jammerklachten Tijdloos is ook zielsverlangen…

De stille patio

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
je scheen door een wolk verdween rollend en tollend toen ik je zag om aan het grijs van de randen het licht van je terugkomst te hangen vaak was er de schijn voor het echte vuurwerk moest je wat studie hebben gepleegd over het hoe en waarom om alles te weten over de zon ook ik heb gezocht tussen schaduw en licht naar je eigen…

Net even anders

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
ik kende het probleem wilde jou in steen met houwen boren en vijlen zag ik rondingen verdwijnen nog even hier een stukje daar het was nooit klaar jouw massa verdween precies daar waar ik wilde dat het verscheen maar dan helaas net even wat anders dan voorheen ben er niet uitgekomen jij bent en blijft nog steeds het beeld…

dans de kamer rond

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.364
kom dans de kamer rond met blote benen en lach een rode mond om een herinnering en geef je warme geur in een wolk als je voorbij zweeft de kamer door op Cardel's trage tango dat alleen wij zijn in de zwijgende hitte met het venster zo zinloos wijd open waar de zwaluw verscheen waar jij mee danste de kamer rond en toen verdween…
erik11 april 2005Lees meer >

Vergankelijkheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 790
Wit op aarde van boven onttrokken gekoelde witte vlokken dwarrelend in spagaat van morgens vroeg tot avonds laat Een dek gespreid in vele dagen geluidloos in vele lagen dan treedt er in de dood de dooi geeft zich bloot Transformatie als melder het wordt glashelder het aardse wordt weer zichtbaar wit verschijnsel is verdwenen water neemt…

waar was je nou...

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.131
soms kan het gebeuren op een kilmiezerige dag dan zit je zomaar naast me op de bank jouw ogen, hemelsblauw, kijken me aan je lacht jouw stralend brede lach je kust mijn tranen met jouw zachte lippen weg net als ik zeggen wil: ‘waar was je nou’ ben jij alweer verdwenen maar even, slechts heel even maar heeft in mijn stille eenzaamheid…
joke schilling19 september 2005Lees meer >

Respect

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 687
Wat heb ik van die actie nu geleerd: Respect is in een oogwenk weer verdwenen, Wanneer men het niet meekrijgt in de genen.…
Wim Overweg9 december 2012Lees meer >

Spookhuis

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 995
Het dichterlijke schuim werd door de holle klop verwezen naar de omgevallen zolders van een huis in zacht mineur Nee - de koning was er niet en zelfs de hofnar was verdwenen en de ophaalbrug stond dagenlang omhoog in somberkleur Van de gracht dampte een lucht die zelfs de hemel deed verstenen meer dan eens een schijngestalte die verscheen…
jan haak23 september 2008Lees meer >

levende geschiedenis

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 837
negentien vierenzeventig 's ochtends op een dag door de planken er lagen kranten onder de vloer tot zeventien december negentien honderd en drieënveertig op het Gemeentearchief bleken de toenmalige bewoners in hun eigen huis in mijn huis door de bezetter op die dag naar boven gehaald zonder taal of teken in de geschiedenis verdwenen…

Kussen

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.779
Zij kusten en kusten en alles rondom dat loste zich op in een stralende blom van goud en briljanten van zilver en vuur zij kusten en kusten al meer dan een uur De spoorwegen staakten de moordenaars moordden de dijken die braken maar allebei hoorden ze niets dan de liefde die zong om hen heen en 't was alsof de aarde rondom hen verdween…

In stilte

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.592
kleine witte kiezelstenen zo zorgvuldig neergelegd bloemenkransen zijn verdwenen verstomd de woorden hier gezegd boeketje rode rozen enigszins verregend veel te vroeg verlept tonen de liefde van je gezin voor wie je trouw gezorgd hebt bladeren dwarrelen naar beneden bruin en geel dekken je teder toe verbloemen hoe je hebt geleden rust…
Bij21 juni 2006Lees meer >

Windkracht 10

hartenkreet
1.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.063
verstopt tussen de golven worstelend met natuurgeweld wie zijn er aan boord waarom is men uit gevaren waarschuwing windkracht 10 ramptoerisme op de dijk auto's rijden af en aan slaan het spektakel gade de reddingsboot vaart uit vier vaders vrijwilligers de kapitein in de kajuit ze zoeken het ranke scheepje bij de strekdam is 't verdwenen…
Bij6 juli 2006Lees meer >

Des poedels kern

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 963
Toen haar poedel was verdwenen, Is zij aan mijn deur verschenen, Want wellicht was ik degene, Die haar bijstand kon verlenen. Ik heb haar aan mijn dis genood. En oh, de aanblik die het bood, Toen haar mond zich gulzig sloot Om des poedels rechter achterpoot.…