Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

Het leven.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 852
In het noordelijkste dorp op aarde In het graf van een stad De gerafelde brand van de woestijnen Waar niemand kan leven besta ik En besta ik alleen Mijn voedsel maak ik uit niets Water uit marmer, vuur uit een rots Gebrand, verhard, gelooid In het lege blazoen van de wereld Besta ik, het leven.…
vogh27 februari 2006Lees meer >

Onbegonnen tijd

gedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 8.864
De aarde knipoogt naar de zon. De maan verbleekt, de nacht wordt duister. Ik wil niet slapen nog en luister naar het zingen van de slang en van de draak. Het is nog onbegonnen tijd als ik ontwaak op de rand van een gedachte. ----------------------------------------------- uit: 'Over de zee sprak het water niet', 1990.…

De magie is gedaan

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 469
de volle maan bekrast het zwart van spiegelend water schrijft in schemerig wit met trillende letters de nacht van zich af de magie is gedaan als de aarde weer dicht in het licht van de dag nog fluisteren golven over duistere krachten in hun rimpelend bestaan op brekend zwart spiegelt een gevaarlijke maan de wens om samen ten onder…
wil melker10 december 2014Lees meer >

Vlinderen?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
Ook ik vlinder maar wat rond in tuin, in hof Rond water aan vijver boven ven en waterloop Ik weet... ik bof ben meer van lucht dan van aarde soms raak ik van de wijs: Laatst eindigde m'n reis in laat middaglicht -ik kon m'n ogen niet geloven- achter het glas van 'n raam met uitzicht op 'n tuin, 'n hof.…

Het mystieke woud

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 490
ik zag je armen de hymnes orkestreren hoorde het zachte zuchten van de takken in het mystieke woud in donker spiegelende vennen scheen de maan zijn gele verzen tegen het magisch onrustige water als gods prater toch voelde ik mij met jou erbij me wonderwel thuis tussen de oplichtende melodieën van onbekende ballads in aarde ’…
wil melker13 oktober 2021Lees meer >

FEBRUARIE

poëzie
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.690
En nu: de lach van een volksjongen die van een vlondertje het water invalt, - het goede, warme water,- en daarom lacht. Nergens is er een détailbewijs van de nakende lente. Enkel de algemene adem. De jongen die blaast in een mondharmonika! De wind van de stroom. Over de stad, het land in. De kleine dorpen schommelend. Over de bergen!…

herfstwind

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 957
Herfstwind ruist door de bomen die de takken wiegt als een moeder met haar pasgeboren kind blaadjes koesteren zich nog even knus bij elkaar aan de gouden zon om straks als tranen te vallen en de aarde bedekt met een dik bladertapijt waarmee de wind zal spelen in de reflectie van de tijd wachten we op de winter die vanzelf zal komen…
ria10 oktober 2007Lees meer >

hij gaat geloven...

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.036
nazomer alles plast verwaaide terrassen groene tafelpoten stuifzand op hopen golfbrekers palen meeuwen hangen in winden mensen dralen wel of niet afdalen aan het strand buldert de zee bij strandpaal zeven-honderd-zeven kwam er het besef van zijn geloof de aarde was niet rond maar plat hij kon er van af kukelen…

Laagvlieger

netgedicht
3.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.832
vallende wind striemt de gehavende vreemde vogel gehoekte vleugels zoeken balans in de wolkenjachtige lucht natuurkracht geselt zijn lichaam met dof geroffel zwiept hij rond stuurloos zwalkt hij richting aarde het karkas breekt als een eierschaal ontstemd loop ik naar wat overbleef van mijn vlieger die geen hoogte kreeg…
Hanny14 april 2008Lees meer >

veel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 706
stadsgezicht uit de tijd van de redeloze dieren, spottend nagebootst door de wind die langs het oppervlak der aarde waait, ligt op een schaaltje onder glas.…

Zielsverband

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.449
Vaar uit mijn hoofd Onze zielen zijn al één Mijn hart smacht naar het andere deel van mij Waarom is niet alles één Jouw gevoel is mijn hart Jouw pijn is mijn gebed Jouw vreugde is mijn glimlach Jouw leven heeft mij gered Gescheiden op aarde Maar samen in de lucht Voor altijd met jou verbonden Tot de wind haar laatste briesje zucht…
Eliza12 februari 2008Lees meer >

Levensweg

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
ik ben geboren uit een zee van liefde die badend van verlangen de aarde een zonnekind wou schenken als een lichtpunt uit de hemel gestuurd door alle sterren en gedragen door de wind viel ik in de moederschoot hier blijf ik even dwalen pluk de vruchten van de dag eens zal ik mijn lichaam achterlaten en mag mijn ziel in hogere sferen…
merel13 november 2008Lees meer >

klokslag vier

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 531
zilverglans dons vleugelslag dromerige oogopslag was ik vrij als die vogel hoog in de wolken zwevend moeder aarde aan mijn voeten lag zou ik beminnen ….jou elk begin van een nieuwe zomerdag vlinderzacht als een fluistering van de wind als een kus van de zon met een warme glimlach de kerkklok slaat vier en ik lees (de) wijzer…

Zweef.

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 608
Gedachten in beweging die me laten zweven door de aardse tijdlijn heen als een klein nietig stofdeeltje. Waar de vogels zingen als in een vreugde koor, hun lied gedragen door de wind klanken die mij vergezellen. Naar een nieuw bestaan waar licht en sterren mij ontvangen door licht en warmte omarmd voel ik een eindloos vertrouwen.…

In speels laveren

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
het dwarrelt naar omlaag jacht en jaagt in speels laveren ook de wind lijkt snel te leren hoe zij de kristallen flonkerend kan draperen de horizon verdwijnt geluid dempt uit respect voor de snelheid waarmee wit alles bedekt de aarde licht weer op na een donker herfstig leven rust zij onder winters zachte deken…
wil melker6 december 2012Lees meer >

sterven op zwart gruis

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 631
veel lichter als veder dwarrelend in blauwe lucht een losgekomen pluisje geniet van zweven speurt naar goede aarde op zijn eenzame vlucht door speelse wind wat verder afgedreven... strandt op rotsgrond in de luwte het voelt meteen, dit is niet mijn thuis beseft zijn lot, maakt een kruis mijn leven is sterven op het zwarte gruis...!…

...'s Liedje

poëzie
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.468
Zoek hem, o wolken en stroming en wind, Tot ge hem dood of levend vindt, Maar… als zijn hart mij niet langer bemint… Breng hem dan enkel mijn afscheidsgroet, Zeg hem: het ga u op aarde goed; Zeg, dat hij nimmer wederkomen moet.…

onder rozen van licht

netgedicht
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.365
kom laat me nog eenmaal bewegen onder boomtakken van licht en woorden van water uit golven ontstaan zoals het kind, in bloemen gehuld en blauwe zee in zijn ziel omsloten kom laat me nog eenmaal opgaan als bladeren in de wind, je vochtige mond en wat de maan heeft geschreven ik denk aan vroeger, de vogels onsterflijk voor later…

Toegift

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
Niet het geluid van uilen in de wouden noch geuren van het afgevallen blad geen donkerblauwe lucht bezaaid met sterren of wind die langs het zwarte water strijkt de zomer laat zich dit jaar niet verjagen al geven wij haar voorsprong van een uur weer bloeien bloemen, vliegen vlinders een broze toegift van moeder natuur…

versteend

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 644
het zuivere water weerspiegelt niet het tegenbeeld blijft zichzelf, soms vertroebeld bij het vreemde waaien van een bekende wind ik neem de kiezel op in mezelf, ik word gepolijst van binnen en houd mijn adem in geen zuchtje verstoort nog het uitdeinen aan de rand een meerwezen noch minder noch meer ik ben rust een steen met een…

woordwijzers

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 634
de lente is heen in dit stilleven van woorden onmachtig weggegleden zoals een glinstering op het water veroverd door de nacht waar stemloze vogels, zwartgepluimd in leegte graven en uren tellen opnieuw en opnieuw tot elk geruis verdwenen is, zelfs in mijn diepste slaap of misschien wacht ik onbewogen op de wind, veel verder…

Gedicht voor allen

hartenkreet
2.4 met 39 stemmen aantal keer bekeken 6.224
Ik zend je een gedachte van genegenheid geweven gedragen door de wind een gedachte die baadt in zonnegloed in het stille hart geboren Ik zend je een klank een lied van woorden geweven een lied van licht en geluk en zoete tranen van maanlicht zacht schijnend op het water en de dans van de zee Ik wens dat al je dagen en nachten…

Stille Ruis

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.344
Een veld vol licht, De bloesem tegemoet, Een immens verlangen, De kracht van energie, Stromend langs gesteente, Staand dromend, Van het zweven van dadelijk, Ogen vol van levenslust, Schitteren de dieptes in, Een moment nog tot de vlucht, Water kletterend, De wind die mij influistert, Ga maar, voel je vrij, Ruis, stilte, Dit is de diepte…

groet een buitenkind

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 719
buiten raast de wind de druppels tegen ramen en groet een buitenkind een bloem van water spreidt zich uit bloeit tegen de ruit ik wil haar plukken maar ze groeit in mist en tegenlicht ze maakt me triest in luwte was haar schoonheid niet verloren het einde zucht er is geen stop we rijden rondjes elkaar achterna…
wil melker8 februari 2006Lees meer >

maakt zee

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 611
vandaag maakt zee mijn ver verlangen geen speelse bron van vrolijkheid of vrijplaats voor een klaar bestaan eerder geeft zij de maat aan mijn gedachten decor van bakens in mijn hoofd op 't ritme van de eindeloze deining voor mij spoelt rustig ruisend water niet opgezweept door straffe wind over het strand de troost van eindige oneindigheid…

Verleden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
Lopend aan het strand stromen de tranen over haar gezicht vallen in water en zand. Golven voeren haar tranen met zich mee bevrijden haar nemen ze mee naar de horizon. Gedragen door de wind nemen de golven ook mee het verleden van het kind nu ze eindelijk is geworden een vrouw.…

Geen nood

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
de wind speelt in het zand tot aan de kade van steen het licht lacht gelig in een schaduwloze lucht mijn hoofd zit alweer vol van ongenode gedachten mijn hartslag stort zich in de diepte van de zee komt terug als een vochtige golfslag met het aanstromende water maar geen nood mijn onrustige gemoed volgt gewoon de weg die het volgen…
Nadine26 maart 2010Lees meer >

WAAR DE OASE LOKT

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 707
Moordend heet het brandend zand alles is geel de wind blaast bergen een pad ontbreekt onze leidsman de zon water onze vijand slepen voort met onze gedachten geel wordt toch groen teruggeworpen op ons zelf ontstaan zielenspinsels, die wegvliegen naar verre oorden waar de oase lokt FATA MORGANA…
Hans Uding27 augustus 2010Lees meer >

Het stille puur

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 613
de stille woorden drijven met de wind als de adem rond vogels strelen zacht het water vloeien samen als kringen onwrikbare glanzende ringen als een liefdeblijk ontwaakt een lelie, zo puur in het vroegste morgenuur lichtstreepjes dromen zich zullen ver van het lommer vandaan als een boog aan de hemel staan * Voor Kerima bij…
Hilly Nicolay16 februari 2011Lees meer >