26654 resultaten.
Verboden liefde
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
1.416 Jaloers, op het zand
dat je natte
blote voeten kust.
Jaloers, op de zon
die een stralende
glimlach ontlokt.
Jaloers, op de degene
die in je ogen ziet
wat ik had willen zien.…
Reisopdracht
gedicht
3.3 met 71 stemmen
33.778 regen, er dreigt regen,
storm blaast zand weg
over de wegen,
men moet zijn ogen beschermen.
angstige vogels zwermen
boven het land.
de lucht is zwart.
... zeg langzaam:
Ik hou van regen.
Ik hou van storm.…
de dwaalster
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.434 De onschuld is verdwenen
slechts lege schappen zijn overgebleven
na de rooftocht van realiteit
voor mij blijft niets over dan te lopen
over rotsen, zand dat ik ooit
gebruikte om kastelen mee te bouwen
nu is het niets
ik kan niet dromen
slechts dwalen
in lege abstractie
waarin ik niet meer weet waar het script is gebleven
en niet meer weet…
Samen, in eenzaamheid.....
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.255 Tot over de grens wil zij verblijven
in armen der vergetelheid
zijn zacht geproken woorden
nu genageld in haar ziel
koesteren haar gedachten
het zout verweven met het
zand golft gebroken letters
als schuim, zin voor zin
zacht als harde waarheid
in plots verloren leven
samen een, maar nimmer
was zij zo een, doch alleen
met haar eigen…
De avond zijgt als zegen
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.048 De avond zijgt als zegen
Om heide, weide en zand.
Vaag worden al de wegen
Eén donker met het land.
De grijze verte nadert
Onhoorbaar, kalm en zacht;
In 't blauwende gebladert
Daalt stille vredenacht.
De hemel heeft zich rustig
Om de aarde heengespreid
En zoent haar nu wellustig
In zwijgende eenzaamheid.…
Mijn ziel zal branden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
814 de tijd is leeg
geen woorden die
van jou vertellen
dat je er nog bent
ik waak de uren
maar je aandacht
heb ik al niet meer
je vervaagt in dagen
je lange adem
voelt weer
korter aangebonden
kouder dan beloofd
je hebt mijn rust
nog in je handen
mijn ziel zal branden
als je niet verschijnt
of ben je los zand
waarop ik mijn…
De zonen van de zon
gedicht
3.5 met 41 stemmen
14.976 Onder het ruigbehaarde
van de wolkenrand
bleef bloed dat nooit bedaarde
druppen in het zand.
En in de avondstonden
hebben nooit sindsdien
de zonen van de zon de
ondergang gezien
zonder dat hen de wonde
kwelde van voordien.
-----------------------
uit: 'Rebis', 1989.…
Strand weer.
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
955 Struinden elkaar in lome duinen
strandden samen in heet zand
Handen graasden in gewillig gras
lippen zochten, vol begeer
Gesloten ogen spellen liefde
in staalblauw met zomerzon.
“Ik wou, ik wou, ik wou!”
”Ja schat, en ik van jou!
“Ook volgende keer…
naar strand weer?”…
Vlieland
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
815 Proeft de zilte zee
Beleeft het strand
Voelt het zand
Je….
Betreedt de boot
Voelt de golven
Nadert de kust
Verlaat de rust….…
waterwerken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 aan dit strand
verzandt de tijd in een korrelig boek
verdwalen we in zeegeluiden
totdat het koud en kouder wordt
aan dit strand
ondermijnt het wassende water
de handgegraven waterwerken
en het laatste zandkasteel
aan dit verlaten strand
laat ik opnieuw het zand
door de zilte vingers glijden
totdat ik me los maak en vertrek…
indruk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
623 het dorstig renpaard volgt een waadvogel
verwaand spoort de pikeur zijn onwillig lamoen
terug in de piste waar verdwaalde woorden
hoefafdrukken in het zand
daar spreekt je pen en schrijft je tong tekens
door het rennen uitgewist opnieuw het zicht
en jaarringen scherpen de tijd
die uitgerekend in papier verdwijnt…
Zwervend geluk
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.289 Zij zwierven als nomaden
met een huifkar door het land
en zochten hun geluk
in rondedansen en gitaren
Ze speelden hun muziek
melancholiek op stuivend zand
en wasten in de meren
nog hun kleren en hun haren
Ze waren met de vogels
en de bomen nog verwant
en zongen uit hun longen
van de liefdevolle jaren
Zo trokken zij de wereld uit
met…
De wind vraagt
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.353 de schuimende paarden
volgen de heer
der stormen gedwee
hun eindeloze rijen
storten zich
op het zand
en sterven
zou de wind soms vragen
of de zon lang genoeg
de aarde heeft verdragen
omdat de maan het vroeg
want de tijden lijken
steeds terug te keren
naar de grijze dijken
die het groene land
beklemmen…
Waar ben je toch...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.392 Waar ben je toch
mooie lieve warme vrouw
Met wie ik velen uren
heerlijk passioneel vrijen zou
Met wie ik zou willen wandelen
hand in hand
Willen stralen van geluk
onze voetenstappen in het zand
Heerlijk glimlachend
Mijn hart vreselijk veroverd door jou
Waar ben je toch
mooie lieve warme vrouw…
Langs de vloedlijn
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
914 Licht tipte zand, ogen bogen
en het strand raakte bedolven
onder een lange adem, de oceaan
een nachtsonate van geruis
en wij keerden op onze schreden
over gouden duinen, wuivende palmen
indrukken achterlatend
later dwaalden vingers
tussen schouder en blad
een levensloop van stiltewoorden.…
zomerplooi
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
3.620 een klein intiem terras
ludiek genesteld
in een zomerplooi
de tafeltjes vierkant
een rondeel vol vuur
de zon staat op één uur
je voelt dat ik je kozen wil
je oog zo klaar als water parelt
in het fijngeslepen glas
als uit het witte zand
de zon een ooglens brandt
zingt in je blik kristal.…
Erosie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
564 De kopiëen van jouw voeten
staan nog vers in het zand
Ze vagen langzaam weg
Door de zee, de wind, een hand
Ik volg het spoor
dat steeds duidelijker begint te worden
Tot ik eindig bij nu
Er was nog veel te moeten
Dromen al op papier
De letters stromen weg
Door tranen, de dood, nu hier
Ik kan niet door
zonder het samen eeuwig oud worden…
Denkend aan jou
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 Ver van mij
verwijderd, leg ik je neer op het
brandend zand: op deze
onmogelijke plek werd geheel
onverwacht nieuwsgierigheid geboren.…
Maskeren
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.100 telkens als
mijn tranen vloeien
vries ik ze in
en vorm
figuren van ijs
zelfs de warmte
van mijn adem
tracht ik te verstenen
om daarna alles
te stapelen
tot een standbeeld
van bevroren water
en koudgebakken zand
met hamer en beitel
plooi ik rimpels
tot een gelaat
van een doods bestaan
aan het voeteinde
kras ik nog wat…
moraal aan de branding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
650 ze gieren over dat strand
zesendertig kilometer op de ATB
voor de Egmond Pier Egmond
langs Castricum en Wijk aan Zee
ze voorspelden bevroren zand
blijkt het toch zacht gezond
zak je weg wat dacht je wat
die bikkels gaan harder rijden
achter de finish wacht
een menigte struise meiden…
evolutie
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
896 Meedeinend
op het ritme
van
moeder aarde's
harteklop
na
eeuwen scheiding
herkenning
in overgave
aan de oneindige
beweging
geheimen
van de evolutie
zorgvuldig
opgeborgen in de
plooien
van haar sluiers
onthullen
zich in kadans
celherinnering
die ik was
mineraal en plant
zwemmend in zee
kruipend in het zand
me oprichtend
en op…
geeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
767 De zomer ademt alweer haar laatste adem
vurig brandt de koperen bol door
geen zoektocht meer
ontwikkeling in ieder nieuw kasteel
zielsverwant in een vlak overvloedig groen
land
leuk is gewoon
plezant
en het zand
danst
net als ieder in dit leven
die dit leven leeft
een engel geeft.…
Natuurlijk wonder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Zonnige weiden,
hoogstaand gras
bergen van zand
in de verte
een waterplas
met kikkergeluid.
Het geronk van een motor
overschaduwt
de stilte.…
au
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.065 als alles groen
gekleurd
niet meer luistert
dan grauwt het grijs
als bladeren zouden wuiven
waaiend in de wind
en de zon scheen
er gouden stralen doorheen
dan toch
zou ik niet meer zwaaien
ik ben terug
eindelijk geland
au, het zand
is hard
harder
dan verwacht
liever viel ik
samen
vallen is zacht
zachter
dan ik dacht…
Zomerhitte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
427 de duinen liggen in warme plooien
zand brandt onder onze voeten
wind brengt als warme adem
goven van zout vanuit een hijgende zee
lichamen geven zich gewillig bloot
verhitte zinnen vloeien druppelend
openen een bezweet verstand
maar vinden enkel zomerhitte…
Zomerzee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 de zee schrijft rimpels in het zand
de wind speelt ritselend met een krant
witte zeilen schitteren gekleurd zonlicht
de zee zucht en klotst
haar geur vervliegt in de wind
meegenomen door eeuwige meeuwen
schelpen zwijgen nog steeds
honden lopen achter hun fluitende bazen
hier ben ik altijd thuis…
Wandeling aan zee.
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
774 En lopen zachtjes
uit in 't zand.
Het maakt een diepe indruk.
Dit wondere natuurschoon.
En voel een intens geluk!
Ik draai me om
en ga weer heen...
En laat de zee
en 't strand alleen.…
herinnering aan mijn vrouw
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
750 De duizend kristallen
van het mulle zand
omsloten haar tere voeten.
Haar glimlach was doordringend
haar ogen spraken boekdelen
haar hart was vol van liefde
Die liefde was…. voor mij.…
Wending
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.119 Verdwijnt het in
sluierende zandgordijnen
vergaat het langs het strand
schuurt het witte zand
van de getijden
de machteloze hand
aan de horizon van
kalkstenen muren
druipt vloeibaar zout
staan bloedkoralen
pilaren geëtst in houtskool
kerven naalden
waaien wimpels tot tenten uiteen
in onzichtbare namen.…
Een open hart in zongebed
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
519 de heuvels
waren rond en vriendelijk
de beek al wat bejaard
een trage stroom
in lichtend zand
cipressen aan de oeverkant
ik vond je
in de warme wind
eenzaam tussen rank en druif
jij zonnebloemde
als een kind
voorover in een lome wuif
bloeide
waar de tijd was stilgezet
een open hart in zongebed…