14162 resultaten.
Zoektocht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.028 Toen kwam gevaren van de overkant
ons tegemoet een boot, een oude man,
met ogen strakgespannen op het lood, hij
vierde touw, mat diepte, wuifde toen
naar ons: het was de dood.
Grootvader stapte in een kist,
mijn pappa trok zijn jas weer aan
en ik schreef op wat ooit
zal worden uitgewist.…
Buitenveldert
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.748 Hoe kan het zijn dat ik die
toch mijn eigen dood
niet vrees – integendeel –
zo hartverscheurd en zo
intens vol pijn kan staan aan
deze kuil waarin nu jouw
vermoeide lijf zal gaan verdwijnen
en dat ik toch na al die
doden weet dat dit geen laatste
rustplaats is maar slechts de nette
opbergplaats voor stoffelijke resten
dat jij bevrijd…
Kort
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.162 In het slapende ogenblik
was haar droom
een vraag
die ze verloor
toen iemand
dacht dat ze eindelijk
gestorven was
en de aarzelende
dood
haar niet
meer wakker maakte…
Ik ruik de adem van de dood
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
2.142 Ik ruik de adem van de dood,
de aasgrauwe adem van de dood;
zij dringt door tot diep in mijn ziel,
Ik ben verlaten in deze uren van nood,
deze uren van schreeuwend-stille nood;
zij knagen tergend
aan mijn langzaam draaiend levenswiel.…
Zacht en stil
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.625 Want jij bent het verleden dat ik wens
als jij
me weer vergiftigt met
vragen die leven waar ik besta
en
weer
weet dat alleen de
doden
mij zullen vragen of ik
eeuwig gelukkig wil zijn.…
Zo sterk
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.344 Elke bom is een
bewijs
van angst
en macht
die valt
en elke leugen
laat winnen
omdat de dood
alleen
met
onverdragelijke
stiltes terugvecht…
late brief
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.361 wij stonden in het zonlicht
jij en ik
toen je over je eigen dood
ging spreken
ik kon niets zeggen
van de schrik
de lach was uit mijn hart
geweken
je had je woorden rijpelijk overdacht
ik zag je ogen
groot en vragend staan
stil drong je op een antwoord aan
ik wist het niet
je vraag kwam onverwacht
lees dit nu
als een veel te late…
Jan en Jo
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
731 Een dag in april,
een dag in de week.
Jan liet Jo alleen,
hij liet haar in de steek.
Het ging zo snel,
het idee was er niet eens.
Nog maar twee maanden erna, had Jo
de kracht niet meer en verliet ons eveneens.
Zo snel als het ging met Jan ging het met Jo,
ze is nu samen met haar man,
op een plek hier ver vandaan.
Zo hebben twee…
het is voorbij
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.226 Het wordt steeds donkerder
er is geen lichtpuntje meer te zien
de dood is vlakbij
en ik tel uit angst tot tien
Maar ik blijf maar vallen
Het einde is nog niet in zicht
Het enige wat ik kan doen is sterven
het is mijn plicht.…
augustus
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.236 de leegte die kil langs je heen leek te staren
werd zo nu en dan ongrijpbaar
je liet je schrikken
geen moment
zou zij weer spreken
ook maar bewegen
haar bed werd warmte onthouden
voorzichtig opende je een la naast haar lichaam
en sloop je door herinneringen
die niet zouden blijven liggen
zoals je moeder
zoals toen, daar
toen je zussen…
Licht
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.589 licht
verwarmt
geeft leven
doet zien
wat nog niet was
licht
verlost
geeft ruimte
doet leven
wat gevangen zat
licht
verbaast
geeft hoop
doet verschijnen
wat geen leven had
licht
waarin jij nu mag wonen
eeuwig licht
(bij de veel te vroege dood van J.Tj.)…
Geestvrede
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.715 strevend naar een relict
bedwing ik mijn gedachten
m’n zielsbevinding in conflict
kan ik eeuwig op je wachten
ontslapen in een bloembed
onderga je sneeuw en kou
wat onze samenkomst belet
langs tijd blijf ik bij jou
ik vereeuwig je in mijn wezen
zo rust je altijd in mijn zijn
want de hemel is geprezen
met een ziel zo lief en fijn…
Kringloop van het leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
932 Zijn geweven huis
van ragfijne draden
glanzend veld van dauw
lijkt in het niets te zweven
Als een echt strateeg
geduldig wachtend
op de nietsvermoedende prooi
verstrikt in zijn weefsel
Waar de woeste trilling
door benarde vrijheidsstrijd
van wat zich daar gevangen zette
zijn schuilplaats bereikt
Schiet hij tevoorschijn
en verslindt…
Getrouw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.566 Elk altaar is de verloren schaduw
van bevroren dromen
en geluk
dat elk woord bedwingt
in
het zwijgen
van
het paar dat alleen maar
zoekt naar de liefde
die hun naar dit paradijs van
eenzaamheid
bracht
waar ze
alleen gestorven
nog samen
een oude
fantasie
kunnen
delen…
Prima Materia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
733 Wanneer wij dus door eeuwen waaien
in het heelal van onze dood,
zullen wij zoveel zwaarte krijgen
dat ik naar jou en jij naar
mij wordt toegebogen.
We zullen elkaar vast wel niet meer raken,
maar reiken, reiken,- en verlangen
en bewaren.…
het zou lente worden...
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.768 het zou lente worden
het lijkt wel herfst
alles is somber gekleed
het waaide niet
toch leek alles
langs me heen te gaan
langzaam stroomde er over mijn wang
een traan
de zwarte omgespitte grond
leek telkens zwarter
hoe langer ik daar stond
de donkere lucht hierboven
de grote grauwe zwarte raven
het is toch niet te geloven
toch moest…
3 MAANDEN
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.572 waarom pakt 'de dood'
jou zonder reden van me af?!…
Schelpen 1
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.773 Toen ging hij dood.
En nog na zoveel jaren
- want breekbaarheid wordt
telkens dierbaarder -
zijn mij bijgebleven
de smetteloze ruimte,
de lege ogen,
de bewoner niet thuis…
Schelpen 2
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.697 Zijn jas hing als een schreeuw
tegen de hemel
op die dag en die minuut
voorbij aan ons begrip
en telbaar vóór zijn dood
Ik dacht het te horen ik dacht
zo dadelijk doe ik mij handen
voor mijn oren ik sluit mijn schelp
voor zijn vreselijke woorden tot
mijn bloed alleen nog maar
de zee hoort ruisen.…
Schelpen 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.719 Zo gingen wij wel vaker:
een uur lopen naar Scheveningen
en dan schelpen zoeken langs
de vloedlijn dat verdomd lange
en zinloze front tegen de zee
Zo botsten dikwijls onze elementen:
mijn water kwelde steeds
zijn weifelende strand
maar dan was daar zijn vuist
een golfbreker waarop ik schuimend
zinloos aanviel
Zo altijd aan…
GRAFSCHRIFT*
poëzie
4.2 met 29 stemmen
4.674 Dat hier ligt, was een mens, daarin des Heren hand
handvollen over hoop van gaven had geplant:
vernuft en wetenschap en overvloed van reden,
bevalligheid in schoon en recht geschapen leden,
beleefde* vreugd en deugd, en ongemeen verstand
van zoete bezigheid en zondeloze zeden,
en al wat in een…
Kraai
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.129 Het leven is een cirkel met als middelpunt de dood.
Onszelf bekommerend om de omtrek en de lengte van de straal,
vergeten we de buitenomgeving.
We kunnen het vragen aan de zwarte kraai,
die met 'het' onbevredigende antwoord in de treurwilg wacht.…
Afscheid
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.950 het laatste flonkerende
vlammetje
wekt geen opmerken
meer
te laat gezien
maar in ruste
gekeerd
blaast hij in
vrede
zijn kaarsje
uit…
Afscheid
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
3.241 Levensweg doorlopen
momenten van weleer
tranen stromen, ogen-
blikken voor eeuwig
in het hart gesloten
Vredig daalt een rust
over een gloedvol gelaat
stil verschijnt een glimlach
als de schaduw verdwijnt
in het licht…
Danse Macabre
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.689 Het leven is slechts
de dans naar de dood
Stil zwerven wij op vreemde tonen
Als poppen mee
met de wijzers van de klok
Op dezelfde maat steeds weer
En het leven roept ons
Maar de tijd tikt voort
Telkens opnieuw zonder besef
Waar de muziek stopt
en de laatste klank
tot een echo uitgestorven is...…
Mama
hartenkreet
4.4 met 39 stemmen
2.931 Vogels vliegen
door de late avondzon
Ze lijken mij te bedriegen
ik bedacht dat het niet kon
Want ik ben niet meer hier
ben weg van iedereen
Ik had nooit plezier
wist niet waarheen
Nu heb ik er spijt van
dat ik niet meer leef
Want wat ik nu niet meer zeggen kan
is hoeveel ik om mijn moeder geef
Vroeger kon ik het nog niet echt weten…
3 maanden
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.026 waarom pakt 'de dood'
jou zonder reden van me af?…
Het laatste uur
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
3.028 De winter die jouw leven neemt
regeert met wrede kracht
het vechten heb je afgeleerd
de dood komt altijd onverwacht.
Ik geef mijn bloed
ik geef mijn hart
ik wil je alles geven
als in het allerlaatste uur
de tijd zich keert
naar het begin
en w'alles konden overdoen
en leven, leven, leven...…
Als de heide bloeit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.257 Er ligt een heideveld in het bos
dat gul haar paarse weelde bloeit
waarin insecten diep verzinken
als zij verzot het lokken drinken
dat als een gouden glimlach vloeit
Vogels fluiten een trillend lied
in flirten naar de warme zon
omdat zij een nieuwe dag begon
toen de nacht hen koud verliet
Beuken lijken zich te strekken
alsof zij met…
Wie weet
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.823 Na twee jaar dood vroeg hij
is opa botjes nu ik zei
wel ja na twee jaar
zal dat wel maar wist
het niet of bijna niet aar-
zelde alsof
alsof ik beter kijk dan jij
alsof ik beter weten zou
dan jou geopenbaard.…