3967 resultaten.
Tot twee maal toe in augustus twee duizend twaalf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 Een hoge bewolking en nevels verbreden haar schemer
tot een labyrint in Edelweiss,
een kruidig cryptogram;
als weerlicht door een camera vereeuwigd.
Zij schenkt nog ongedachte perspectieven
aan degene die zich laat beschijnen;
hij kan dan verder leven zonder grieven.
Het is een blauwe maan-dag.…
Woud van zoete dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
934 in het woud van zoete dromen
groeien buigzame bomen
groene kruinen wuiven schaduwen
waar de zon de bodem te vurig raakt
jaarringen genieten er de taaiheid
van een gewortelde kracht
vogels knappen er een uiltje
rond de schemer, in de nacht
er klinkt een heilzaam lied
in de sporen van de wind
daar, waar de weelderigheid
het leven zijn…
Onaangenaam verdoofd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Aan weerszij grauwe muren, een schemering
Hangt boven de stad en gestaag verstrijken
De uren.
Een stilte heerst alom en mensen lijken
Als dingen doofstom.
Hun zintuigen zijn verdoofd en gedachten
Slokken hen op.
Het beloofde land is een illusie voor
Iedereen...
Terwijl hun sporen vervagen tussen het
Kille steen.…
Bloemen
gedicht
3.4 met 18 stemmen
11.497 Gronden, in schemering gehouden,
met wind en eenzaamheid gevoed,
vlijen zich open, horizonnen
wijken en worden afgesponnen,
er is geen landschap meer behoed
voor deze enige getrouwe
die overal zijn intocht doet.
-----------------------------
uit: Eiland der ziel (1939)…
In het leven geroepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Doesterig loop ik
Buiten - coulissen
Die mijn landschap
Zo typeren zie ik niet meer
Duister denkwerk,
Binnenbrand geblust
Met farmaco - 'k ben
De weg immers kwijt
En mezelf net zo goed,
Terwijl ik doods loop
Te dromen op het pad
Dat alleen door de
Schemering nog iets
Iets verlicht wordt
Is daar opeens een vlucht
Scholeksters…
De droefrode maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
624 het was niet
de droefrode maan
die langzaam
boven de bergen verscheen
niet het zachte ruisen
van oude platanen
die rust en stilte
van schemer beaamden
het waren jouw ogen
die glansden van zomer
op het dorpse terras waar
onze lach de spanning verbrak
we dansten en lachten
in een nacht zonder einde
vrijden ludiek de muziek
langs…
Aardedonker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Wacht, in het kader van
de aanstaande avond
werd ik gevraagd
licht te dimmen in
een zee van bloemenregen
zonder gevaar, zonder gewaar
tegenlicht te overwegen
- sentimenteel pandoer
volgt organiek mijn wielspin -
dodenvleugels kort te wieken
sterstof te doen opwaaien
in catacomben van het heelal
Zolang uniformerende schemer
sluipt…
Als een buizerd.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 Mijn snavel mag dan scherp zijn maar vliegen kan ik niet
dus moet ik elders ijlen met mijn wonden, mijn verdriet
Met mijn voeten in de blaren van een schemerig, herfstig bos
laat ik mijn grieven varen, laat ik alle spinsels los.…
Muren van niet thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 zag de grauwe vensters
in muren van niet thuis
een straatlantaarn
donkerde de chaos in
schijnbaar verlaten huis
toch klop ik aan
in licht verwachten
de voordeur kraakte
in het openen na
zoveel stille nachten
je blik weerkaatste
in de schemer van de trap
ik had de eerste stap gezet
jij wist mijn gevoel jouw hand
vond feilloos snel…
Kruisdieren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Kussens onze troon
een waaier haren de kroon
...onze ogen licht in de schemering
Verlangen al wat danst en springt
onze lippen een kus die zingt
...keer op keer bezegelde betovering
van kruisdieren die strelen
en met elkaar spelen
...in opwindende verwondering
elkaar wild openscheuren
ons bloed oneindig laten geuren
...uit de golvende…
de juiste snaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 het valt niet mee een bedoeling te vinden
voor dit gedicht
noch voor een dodenakker in het lentegras
een maandagmorgen, een gewichtig gezicht
voor de schemer die soms op duister lijkt
dan weer op ochtendgloren
voor de onvolkomenheid van perfectie
of om zomaar te worden geboren
vergeet de belastingaangifte niet, leuker konden
we het…
Vreemd intiem
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
516 Het was er smal en schemerig
zijn hand en arm streken
huid over mijn huid
vertrouwd en aangenaam
als van mijn lief:
hoe vreemd is een vreemde
in een onbewaakt ogenblik?
Met hoeveel mensen intiem
zou ik kunnen zijn als...…
De Hogepriesteres
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 Ik schouw in de schemer,
in diepe poelen, zwarte spiegels;
in m’n ketel brouw ik
liefdesdrank en gif.
Ik zegen, bezweer en vervloek,
heel met talisman en kruiden,
ik bewandel gewijde wegen
en voltrek het offer.
Ik ga mijn pad alleen,
achter de heg
leg ik èèn voor èèn
mijn sluiters af;
naakt verinnerlijk ik
het ultieme mysterie.…
Avonturen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Kan een mens doen wat nodig is,
zonder te reageren op wat was?
Kan hij wel spontaan blijven,
zonder dat hij geworden is?
Kan zij avontuurlijk leven,
in haar eigen huis?
Water uit zijn douche zien stromen,
zoals water in een wilde waterval.
Drijven in haar eigen badkuip,
als zwemmen in een oceaan.
Mensen waarmee we samenleven,
steeds weer…
Stiefeltje, mijn prachtige lentemerel
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
656 met je zorgeloze
zuivere zang
breek je de winter
en het ijs om mijn hart
versplintert
onder het plotse verlangen
naar jouw belofte van lome warmte
dagen zo licht als de tonen van jouw zang
Zonder besef
dat jouw lichte lied
deze donderende gevolgen heeft
bezing je de terugkeer van leven
Herinnering
verlangen
Stuiterend geluk…
Herfst
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
1.613 Jawel, de herfst heeft de natuur gevangen -
En toch staar ik afgunstig naar mijn tuin.
De herfst komt immers alle jaren weer,
Maar in ons leven komt hij maar één keer.…
droomstart
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.107 Zo reik ik snel naar de tropische tuin
waarin ik je mag minnen.
Jij verzet je niet
en reist me stralend achterna…
De verloren herinnering
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.122 Eens liep zij daar in de tuin
over de zachte
rose rozenblaadjes
en luisterde naar zijn woorden
zacht fluisterend
in het donker van de nacht
nu rest haar
enkel nog de herinnering
van zijn lichte wapperende haren
rondom de rafels van haar gezicht
haar zilveren huid bestoven
met de zoete geur van zijn bestaan…
Op een recht, zwart kousenbeen
gedicht
4.3 met 32 stemmen
10.437 Op een recht, zwart kousenbeen
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,
staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhoog gestegen,
vlinder-hoofden wijd omgeven
door hun allereerste dromen.…
Beter dan de verre vriend
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.004 Al zonnend in de tuin ontstak ze 't vuur
van haar begerig gadeslaande buur.
Ze lag, maar stond aan buurmans blikken bloot.
Zodra hij op bezoek kwam, mocht-ie blijven.
Ze wilden naastenliefde met elkaar bedrijven.…
Exterminatie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.027 Het is lente aan het worden,
straks ga ik in de tuin
het onkruid wieden tussen de rozen,
de papavers, de primula’s.
Dan komt die steek van pijn:
er is veel meer te wieden
waar ik niet bij kan,
aan mijn binnenkant.
Wanhoop slaat mijn handen
voor mijn ogen als ik bedenk:
wie in de grootstad, in de wereld,
extirpeert het onkruid mens.…
Herinner mij de zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Spreek in alle schone kleuren
die mijn tuin te bieden heeft
zoeter dan de zoetste nectar
die de zomerzon ons geeft
schoner nog dan al wat leeft.…
Disparu
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
808 ergens moet je beginnen
met verdwijnen
in geschriften
ik probeer mijn tuin
waar de hondsdraf
aardbeien vergaloppeert
er is echter altijd
dat stokje
omringd door
narcissen dit jaar
en uitgerekend nu
loopt het zaad
van mijn koffieboontje voorbij
met zijn vriendin
ik ben nog niet beneden
of ik wil alweer naar boven
naar binnen…
Natuurproces
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.096 Spinrag ligt
als een dun
geweven sjaal
rond stakerige
schouders van
wat struiken
in mijn tuin
Geen kruid lijkt
opgewassen tegen
het verstrijken
van de tijd en
zelden lag een hof
er zo verlaten bij
Mijn lustoord blijkt
vergankelijk te zijn
en mij rest slechts
het brakke paradijs…
onderweg
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.134 onderweg
ik dacht: ik ben er
en: ik wil er blijven
ik dacht: ik kan blijven
binnen deze ommuurde tuin
verborgen voor tergende demonen
die me verjoegen naar godverlaten oorden
stil luisterend
rustig ademend onder het bladerdak
onrust vond moeiteloos zijn weg
en ik dacht: ik kan hier niet meer zijn
ik was opnieuw onderweg…
huidherinneringen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.880 ik herinner mij
jouw onderzoekersdrang
toen jij mijn huid ontdekte
als braakliggend land
jij maakte het vruchtbaar
door kleine groefjes
met scherpe nagels
in haar te trekken
het bloed drenkte
mijn lichaam in lust
en bloeiende tuinen
ontstonden in nachten
die naar liefde geurden.…
November
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.149 Niet toegeven
zeg ik tot mijzelf
de tuin loopt
stilaan leeg
er zwerven katten
ze trekken
van west naar oost
dwars er doorheen
ik hou niet van katten
ik koop mij weer
een hond
denk ik
met warme ogen
dan heb ik
straks weer
minder koud…
Laatste vlucht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.107 En zwevend over vroegere
huizen en tuinen, nog steeds
doordrenkt van de heimwee
van weleer, spoed ik mij
langs lanen van schoonheid
en voorbij verdriet naar het
langzaam dalend avondrood.…
Natte Noten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 grijze hollandse herfstlucht
brengt verkoelende buien
in tuinen kwijnen bloemen
stof spoelt weg van boomblad
noten worden nu geraapt
mensen dragen regenkleding
nóg is het geen wintertijd
bossen lokken voor wandeling
windvlagen lopen mee…
hongertaal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 te veel en te vaak
heeft de te jonge taal
het voor 't zeggen
de oude dichters
ondergeschoffeld in een
tuin van woorden
de oogst totaal mislukt
lijden wij straks weer
aan hongerklap
eten wij morgen alles
wat er zoal voorhanden is
in een soort van hongerwinter
maar dan van taal...…