2904 resultaten.
Tovenaarsbul
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
712 Z'n toverkunsten zijn enorm
verbazingwekkend: zeven zwijnen
laat-ie door een spreuk verdwijnen.
Het joch verandert zelfs een mier
door slechts te wijzen in een stier.
Een glazen vat wordt onverhuld
door deze stier met melk gevuld.
Ineens begint het beest te loeien:
'Voor melk behoef ik écht geen koeien!'
Te gek!…
Slaapkamervloer
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
1.999 Gebroken beelden,
hier in mijn huis
op de slaapkamervloer
Ze vervagen nu, ik fluister
in mijzelf: ik voel het,
zij staat nu aan het roer
van mijn hart
en brengt nieuw licht
in het duister
Gebroken beelden op
de slaapkamervloer
Ze verdwijnen
Daar waar zij nooit
in slaap zal vallen
naast mij, ik fluister
in haar oor:
ik neem die…
Haarlok
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.283 ankers
Zich in het land van mijn dromen
Ik blijf zweven
Tussen nacht en dag
Verlang naar alles
Wat daar op mij wacht
Waar bloemen geel,
Rood, paars of groen
Zich richten naar haar
Om hun energie op te doen
In mijn palm
Een gouden lok
Stevig vasthoudend
Voor als ik straks wakker word
Hoewel de zon
Mij langzaam wakker kust
Verdwijn…
Schizofreen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.722 Donkere vlek
Voor mijn ogen
Ik was het niet
Echt niet ik wilde niet
Zij was het
Pijn alles doet pijn
Je maakt mijn leven kapot
Verdwijn toch een keer
Je hebt het beloofd
Donkere vlek
Voor mijn ogen
Als ik even niet oplet
Ben je er weer
Waar moet ik heen
Zonder jou tegen te komen
Altijd ben je daar
Je beheerst mijn leven
Meer kwaad…
ik ben je slaaf
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.320 ik voel me vluchten
in muziek van Enya
ze grijpt mijn zuchten
jaagt mijn zinnen na
in het stelen van
haar maagdelijk wit
rest niets dan zwart
waarin de tijd verhardt
in die ijle stem
verdwijn ik naar een
werkelijkheid die ik niet ken
waarin ik niets meer ben
behalve dan je slaaf
jouw tonen hebben mij
betoverd, je akkoorden zijn…
vader en moeder
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
5.174 vergaan niet in de tijd
hoewel je steeds minder op ze leunt
des te meer je ze benijd
En als het moment daar is gekomen
en je ze het hardste nodig hebt
als je ligt te vechten op intensive care
Dan zitten ze trouw aan je bed
Ouders blijven je beschermen
met mijn hand in de zijne
was het weer als vroeger
Zij moesten nachtmerries laten verdwijnen…
Dromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.085 Dromen,
ze zijn de heersers van de nacht
maar verdwijnen weer tegen de morgen,
een waardevolle bron van kracht
om te vechten tegen al je zorgen
Dromen,
zwevend tussen de sterren en verre planeten
landen op de heldere maan,
even alles mogen vergeten
even weg van dit aardse bestaan
Dromen,
waarin ik van wolk naar wolk loop
genietend van…
in de zon van de lente
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.474 in het stilste uur
was ik buiten met
merels die fluiten
scholektsters
schreeuwen hun
winnende lach
en ik wacht
wacht op je
antwoord
dat niet anders
kan zijn dan een
omzien in pijn
een zwaai
waarin ik verdwijn
we warmden
elkaar in de zon
van de lente
geloofden in zomer
versnoepten de
centen uit een
beurs vol met liefde…
je lentent al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 mijn winter zocht
de rust die kust
in kleuren van verleden
oogst die draagbaar was
zon die zomerwarmte gaf en
het gewas tot vruchten bracht
in sneeuw en ijs zijn wij
verhard zonder ontplooien
nu is er kans om te ontdooien
je lentent al in sprankelend
verschijnen dooit winter reeds
waar sneeuw en ijs verdwijnen
jouw kussen…
Kreatie.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
3.049 Als ik s’avonds in de lucht hang
En verguld in de verte verdwijn
Mijn kleur laat ik achter
Als een bloedspoor op alles
Ik heb dit eerder gedaan
Zo heb ik de ogen gemaakt
Waarmee jij me nu zien kunt
En het water waarin jij bent geboren
Een vis van een ding, zonder armen en benen
Tot de ochtend waarop je aan land kroop
Waar de natuur voor…
Back-up
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
961 Het leek zo’n veilig opgeslagen
verhaal, dat nooit meer kon verdwijnen;
een kunststofschijfje zwart en vierkant
keurig gelabeld in een doosje.
Maar als na jaren de diskette
het verlangde document
tracht op te roepen, helaas,
dan meldt het beeldscherm tartend: error.…
ploert de koperen dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 waarom kies ik
koelte als de zon
brandt op mijn huid
ik wil het bruine beest
dat eerst in wit weer
rood wordt als mijn thuis
maar feller ploert
de koperen dood, nog even en
mijn cellen hebben het begeven
daarom verdwijn ik af en toe
ben haar hitte zat en moe
duik de koele schaduw in
die zalig meekomt als jij schijnt…
in beelden die leven
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
884 vrolijke ogen
die zomaar
van alles beloven
je lach die betovert
harten verovert
je schitterende haar
gestreeld door de zon
voeten die lopen
en springen alsof
ze mij vragen een
dansje te wagen
handen die wijzen
cirkels beschrijven
met gebaren die geven
in beelden die leven
kom geef mij die zoen
de stress zal verdwijnen…
ontmoette zo je lach
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
745 je raam sprak donker
kon geen licht verstaan
je schaduw op behang
was er nog niet zo lang
gebogen over boeken
het internet paraat
zag ik je woorden zoeken
studerende tot avonds laat
dromend keek je vaak
naar buiten hoorde dan
dezelfde vogels fluiten
ik ontmoette zo je lach
zag gordijnen plotseling
verdwijnen en dozen stapelden…
Als schrijven op water
hartenkreet
1.9 met 17 stemmen
1.956 Jouw handen die als een
kasteel mij omarmen en die me
raken zoals het water me voedt
waarvan ik drink en dat me waadt
door de mooiste dromen [ met jou ]
En toch wanneer ik je naam
op het water schrijf verdwijnen
de letters bij het licht van de maan
in een tijd die niet lijkt te bestaan
Doch het verhaal doorklieft
de eeuwigheid en kent…
Lonkend naakt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
688 heb de maan gezien
koud stralend
en vorst bepalend
voelde de elfenkring
hun zingen trok mij
er bijna midden in
zag de fakkels
net op tijd in hun
voorwereldse bewegen
lonkend naakt
kwamen de druïden
langzaam weer tot leven
zag de bosrand
in verdwijnen voelde
hun warmte in verschijnen
maar de maan scheen
vorstig koud jij…
wens
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.514 een dag verandert van kleur
de zon vertrekt
avond wordt wakker
ik hoor de rust van de zee
golven komen naderbij
voetsporen verdwijnen
wandel met natte voeten
koud briesje fluistert in mijn oren
nog even een knipoog van het laatste licht
donker is het buiten
een ster valt naar beneden
zal ik een wens doen
nee laat ik voor een ander…
Mijn lief bloempje
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
2.357 Elke morgen wanneer de sluiers
weer voor mijn ogen verdwijnen
kijk ik naar jouw zacht gezicht
je silhouet met alles erop en aan
en ik weet dat ik je aan mag raken
telkens weer bijzonder maar o zo fijn
en in jouw slaap zoek ik je lippen
die ik dan teder tussen de mijne neem
maar ook mijn lief is het geluk
de galerij van m’n hart, de rozentuin…
Droom rivier jou
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
683 dieper leven
vaak ben je daar, even hier
dansen we samen, dromen we
weg van mijn eenzaamheid
naar andere werelden
echtere mensen
werkelijkheid betaalt
slechts wetteloze angst
deze droom rivier jou
duurt voor mij het langst
wanneer ik mensen
achter traanmaskers
zie breinen
en mijn nachtangst
in eenzaamheid
laat verdwijnen…
Verborgen kalender van de dood
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.223 als ik dan wegdroom in armen
van genade, het lege huis zie staan
met geblindeerde ramen,
zie ik witte vogels in vertraagde
vlucht over eindeloze velden gaan
wijl kille wind waait langs de deur
waar alleen de dood nog adem
haalt en zich koud naar binnen richt
om mijn sterven te beleven
lokt mij het hemels havenlicht
en als ik dan verdwijn…
tastend
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
1.814 verborgen
achter wat ik niet ben
niet wil zijn
ik weet niet
hoe het verder
gaat
moet
met mij,
en de persoon ik,
die ik niet ken
diep
verder dan iedereen kijken kan
behalve jij
sta ik
te wachten
tot de trein
van hartstocht
mij komt halen
de trein
waar na lang wachten
jij niet meer inzit
en we alsnog
gescheiden
verdwijnen…
zacht land
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.045 alle gedachten
die ik uit de winter
verzameld heb
alle slachtoffers
uit het reliëf van de nacht
bange stappen en mistranden
het knielen
voor de duisternis in mij
ze verdwijnen
wanneer de horizon duinen dichterbij brengt
nog dichter dan een witte oever
aan de dood ontleend
de wind, een vogel,
het schuimen
van verzen…
Heden en Toekomst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 De wind de muizenissen doet verdwijnen,
De regen met het zout mijn huid laat schrijnen,
De ether een verandering van toon bemerkt.
Zo dwaal ik rond en denk mijn gedachten ledig,
Morgen, nieuw en immer vredig,
Laat maar ontstaan wat onontkoombaar is.…
vluchten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
840 onder de majesteitelijke rust
van stille sterrenconstellaties
snelt men naar de nacht’lijke haven
begerig naar nog verdere oorden
felwit neonlicht verdrijft daar
elke flonkering lichtjaren ver
dreunend verdwijnen zilveren vogels
naar de blauwe nacht achter de kim
boordevol verlangen naar ’t onbestemde
nooit ver genoeg in de rusteloze geest…
Rimpeltjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.157 Rimpel, asjeblieft... verdwijn!
Niemand wil je nog dezer dagen.
Alles moet nu gladjes en fijn.
't Leven valt zowat in duigen
als maar iets ons lijf ontsiert.
Toch zijn rimpels de getuigen
van al 'n tijdje 'hier' te zijn.
Niet het meest rare grimas
houdt hun komst uiteindelijk tegen.…
Nodig
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
653 Zorg dat ze je nodig hebben
dat ze een klein beetje
niet zonder je kleuren
tijdens het zonderlinge
woordgebeuren
want ben je overbodig
dan geven ze taal
komt er zonder te weten
een einde aan ’t verhaal
verdwijn je langzaam uit zicht
van je laatste droef gedicht
verlies je langzaam het moraal
door het geweten van de taal
troef ze…
vurig verlangen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
643 een grote ballon
gevuld met verlangen
blaast zich op
waar mijn hart zicht bevind
tientallen druppeltjes
verlaten mijn poriën
om te verdampen
en te verdwijnen
hete adem
vlucht uit mijn longen
om zich weer te vullen
en te herhalen
vele gedachten
razen door mijn hoofd
opzoek naar een plek
die hen erkent
mijn ogen sluiten
mijn…
IJspegels in Mei
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
638 had ik jou al niet gevraagd
om de hemel gewoon hemel te laten zijn
en jouw messcherpe blikken te wenden
naar de spiegel, waar jij al lang geleden
niet meer zichtbaar in bent
jij vertraagde zelfs het verdwijnen van
de winter toen in
mei de zomer ging bloeien, maar ondertussen
likte jij wel aan de ijspegels in mijn hand
die ik te duur had…
Coco
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
670 rank als een hertje
borstel je alert
een hoge rug
likt je lome tong
je roze buik
blonde ree
in wintervacht
kortharig op jacht
met je kattenaard
in de snelheid
van je ribbenkast
freule met
mokkaneus
spitsoor
en Romy ogen
huis je als
een camel jas
in een plooiberg
met vier witte tenen
malle vleermuis
als zandberg
verdwijn…
De sporen liegen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 samen in de sneeuw
de sporen liegen niet
wij lezen onze wandeling
door maagdelijk gebied
geen strakke lijnen
die de afstanden verkleinen
maar speelse boogjes
van en naar elkaar
in het snijden lijkt
de voetstap te verdwijnen
op de platgestampte
plaatsen van het land
ook stukjes recht
waar in samen lopen
compromissen zijn gesloten…