Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Tovenaarsbul

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 712
Z'n toverkunsten zijn enorm verbazingwekkend: zeven zwijnen laat-ie door een spreuk verdwijnen. Het joch verandert zelfs een mier door slechts te wijzen in een stier. Een glazen vat wordt onverhuld door deze stier met melk gevuld. Ineens begint het beest te loeien: 'Voor melk behoef ik écht geen koeien!' Te gek!…
Aubrey18 december 2007Lees meer >

Slaapkamervloer

hartenkreet
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.999
Gebroken beelden, hier in mijn huis op de slaapkamervloer Ze vervagen nu, ik fluister in mijzelf: ik voel het, zij staat nu aan het roer van mijn hart en brengt nieuw licht in het duister Gebroken beelden op de slaapkamervloer Ze verdwijnen Daar waar zij nooit in slaap zal vallen naast mij, ik fluister in haar oor: ik neem die…
Namasté21 januari 2008Lees meer >

Haarlok

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.283
ankers Zich in het land van mijn dromen Ik blijf zweven Tussen nacht en dag Verlang naar alles Wat daar op mij wacht Waar bloemen geel, Rood, paars of groen Zich richten naar haar Om hun energie op te doen In mijn palm Een gouden lok Stevig vasthoudend Voor als ik straks wakker word Hoewel de zon Mij langzaam wakker kust Verdwijn…
MVE4 februari 2008Lees meer >

Schizofreen

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.722
Donkere vlek Voor mijn ogen Ik was het niet Echt niet ik wilde niet Zij was het Pijn alles doet pijn Je maakt mijn leven kapot Verdwijn toch een keer Je hebt het beloofd Donkere vlek Voor mijn ogen Als ik even niet oplet Ben je er weer Waar moet ik heen Zonder jou tegen te komen Altijd ben je daar Je beheerst mijn leven Meer kwaad…

ik ben je slaaf

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.320
ik voel me vluchten in muziek van Enya ze grijpt mijn zuchten jaagt mijn zinnen na in het stelen van haar maagdelijk wit rest niets dan zwart waarin de tijd verhardt in die ijle stem verdwijn ik naar een werkelijkheid die ik niet ken waarin ik niets meer ben behalve dan je slaaf jouw tonen hebben mij betoverd, je akkoorden zijn…

vader en moeder

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.174
vergaan niet in de tijd hoewel je steeds minder op ze leunt des te meer je ze benijd En als het moment daar is gekomen en je ze het hardste nodig hebt als je ligt te vechten op intensive care Dan zitten ze trouw aan je bed Ouders blijven je beschermen met mijn hand in de zijne was het weer als vroeger Zij moesten nachtmerries laten verdwijnen…

Dromen

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.085
Dromen, ze zijn de heersers van de nacht maar verdwijnen weer tegen de morgen, een waardevolle bron van kracht om te vechten tegen al je zorgen Dromen, zwevend tussen de sterren en verre planeten landen op de heldere maan, even alles mogen vergeten even weg van dit aardse bestaan Dromen, waarin ik van wolk naar wolk loop genietend van…
Luk16 februari 2004Lees meer >

in de zon van de lente

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.474
in het stilste uur was ik buiten met merels die fluiten scholektsters schreeuwen hun winnende lach en ik wacht wacht op je antwoord dat niet anders kan zijn dan een omzien in pijn een zwaai waarin ik verdwijn we warmden elkaar in de zon van de lente geloofden in zomer versnoepten de centen uit een beurs vol met liefde…

je lentent al

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 728
mijn winter zocht de rust die kust in kleuren van verleden oogst die draagbaar was zon die zomerwarmte gaf en het gewas tot vruchten bracht in sneeuw en ijs zijn wij verhard zonder ontplooien nu is er kans om te ontdooien je lentent al in sprankelend verschijnen dooit winter reeds waar sneeuw en ijs verdwijnen jouw kussen…
wil melker18 februari 2006Lees meer >

Kreatie.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.049
Als ik s’avonds in de lucht hang En verguld in de verte verdwijn Mijn kleur laat ik achter Als een bloedspoor op alles Ik heb dit eerder gedaan Zo heb ik de ogen gemaakt Waarmee jij me nu zien kunt En het water waarin jij bent geboren Een vis van een ding, zonder armen en benen Tot de ochtend waarop je aan land kroop Waar de natuur voor…
vogh19 februari 2006Lees meer >

Back-up

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 961
Het leek zo’n veilig opgeslagen verhaal, dat nooit meer kon verdwijnen; een kunststofschijfje zwart en vierkant keurig gelabeld in een doosje. Maar als na jaren de diskette het verlangde document tracht op te roepen, helaas, dan meldt het beeldscherm tartend: error.…

ploert de koperen dood

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
waarom kies ik koelte als de zon brandt op mijn huid ik wil het bruine beest dat eerst in wit weer rood wordt als mijn thuis maar feller ploert de koperen dood, nog even en mijn cellen hebben het begeven daarom verdwijn ik af en toe ben haar hitte zat en moe duik de koele schaduw in die zalig meekomt als jij schijnt…

in beelden die leven

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 884
vrolijke ogen die zomaar van alles beloven je lach die betovert harten verovert je schitterende haar gestreeld door de zon voeten die lopen en springen alsof ze mij vragen een dansje te wagen handen die wijzen cirkels beschrijven met gebaren die geven in beelden die leven kom geef mij die zoen de stress zal verdwijnen…
wil melker4 oktober 2006Lees meer >

ontmoette zo je lach

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 745
je raam sprak donker kon geen licht verstaan je schaduw op behang was er nog niet zo lang gebogen over boeken het internet paraat zag ik je woorden zoeken studerende tot avonds laat dromend keek je vaak naar buiten hoorde dan dezelfde vogels fluiten ik ontmoette zo je lach zag gordijnen plotseling verdwijnen en dozen stapelden…
wil melker29 oktober 2006Lees meer >

Als schrijven op water

hartenkreet
1.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.956
Jouw handen die als een kasteel mij omarmen en die me raken zoals het water me voedt waarvan ik drink en dat me waadt door de mooiste dromen [ met jou ] En toch wanneer ik je naam op het water schrijf verdwijnen de letters bij het licht van de maan in een tijd die niet lijkt te bestaan Doch het verhaal doorklieft de eeuwigheid en kent…
elze27 september 2008Lees meer >

Lonkend naakt

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 688
heb de maan gezien koud stralend en vorst bepalend voelde de elfenkring hun zingen trok mij er bijna midden in zag de fakkels net op tijd in hun voorwereldse bewegen lonkend naakt kwamen de druïden langzaam weer tot leven zag de bosrand in verdwijnen voelde hun warmte in verschijnen maar de maan scheen vorstig koud jij…
wil melker13 januari 2009Lees meer >

wens

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.514
een dag verandert van kleur de zon vertrekt avond wordt wakker ik hoor de rust van de zee golven komen naderbij voetsporen verdwijnen wandel met natte voeten koud briesje fluistert in mijn oren nog even een knipoog van het laatste licht donker is het buiten een ster valt naar beneden zal ik een wens doen nee laat ik voor een ander…
de ruiter17 januari 2009Lees meer >

Mijn lief bloempje

netgedicht
2.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.357
Elke morgen wanneer de sluiers weer voor mijn ogen verdwijnen kijk ik naar jouw zacht gezicht je silhouet met alles erop en aan en ik weet dat ik je aan mag raken telkens weer bijzonder maar o zo fijn en in jouw slaap zoek ik je lippen die ik dan teder tussen de mijne neem maar ook mijn lief is het geluk de galerij van m’n hart, de rozentuin…
elze24 maart 2009Lees meer >

Droom rivier jou

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 683
dieper leven vaak ben je daar, even hier dansen we samen, dromen we weg van mijn eenzaamheid naar andere werelden echtere mensen werkelijkheid betaalt slechts wetteloze angst deze droom rivier jou duurt voor mij het langst wanneer ik mensen achter traanmaskers zie breinen en mijn nachtangst in eenzaamheid laat verdwijnen…

Verborgen kalender van de dood

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.223
als ik dan wegdroom in armen van genade, het lege huis zie staan met geblindeerde ramen, zie ik witte vogels in vertraagde vlucht over eindeloze velden gaan wijl kille wind waait langs de deur waar alleen de dood nog adem haalt en zich koud naar binnen richt om mijn sterven te beleven lokt mij het hemels havenlicht en als ik dan verdwijn…
Hanny7 september 2009Lees meer >

tastend

hartenkreet
2.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.814
verborgen achter wat ik niet ben niet wil zijn ik weet niet hoe het verder gaat moet met mij, en de persoon ik, die ik niet ken diep verder dan iedereen kijken kan behalve jij sta ik te wachten tot de trein van hartstocht mij komt halen de trein waar na lang wachten jij niet meer inzit en we alsnog gescheiden verdwijnen…
Zoë11 oktober 2009Lees meer >

zacht land

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.045
alle gedachten die ik uit de winter verzameld heb alle slachtoffers uit het reliëf van de nacht bange stappen en mistranden het knielen voor de duisternis in mij ze verdwijnen wanneer de horizon duinen dichterbij brengt nog dichter dan een witte oever aan de dood ontleend de wind, een vogel, het schuimen van verzen…

Heden en Toekomst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
De wind de muizenissen doet verdwijnen, De regen met het zout mijn huid laat schrijnen, De ether een verandering van toon bemerkt. Zo dwaal ik rond en denk mijn gedachten ledig, Morgen, nieuw en immer vredig, Laat maar ontstaan wat onontkoombaar is.…

vluchten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 840
onder de majesteitelijke rust van stille sterrenconstellaties snelt men naar de nacht’lijke haven begerig naar nog verdere oorden felwit neonlicht verdrijft daar elke flonkering lichtjaren ver dreunend verdwijnen zilveren vogels naar de blauwe nacht achter de kim boordevol verlangen naar ’t onbestemde nooit ver genoeg in de rusteloze geest…

Rimpeltjes

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.157
Rimpel, asjeblieft... verdwijn! Niemand wil je nog dezer dagen. Alles moet nu gladjes en fijn. 't Leven valt zowat in duigen als maar iets ons lijf ontsiert. Toch zijn rimpels de getuigen van al 'n tijdje 'hier' te zijn. Niet het meest rare grimas houdt hun komst uiteindelijk tegen.…

Nodig

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 653
Zorg dat ze je nodig hebben dat ze een klein beetje niet zonder je kleuren tijdens het zonderlinge woordgebeuren want ben je overbodig dan geven ze taal komt er zonder te weten een einde aan ’t verhaal verdwijn je langzaam uit zicht van je laatste droef gedicht verlies je langzaam het moraal door het geweten van de taal troef ze…
mobar17 april 2010Lees meer >

vurig verlangen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
een grote ballon gevuld met verlangen blaast zich op waar mijn hart zicht bevind tientallen druppeltjes verlaten mijn poriën om te verdampen en te verdwijnen hete adem vlucht uit mijn longen om zich weer te vullen en te herhalen vele gedachten razen door mijn hoofd opzoek naar een plek die hen erkent mijn ogen sluiten mijn…
nurk6 juli 2010Lees meer >

IJspegels in Mei

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
had ik jou al niet gevraagd om de hemel gewoon hemel te laten zijn en jouw messcherpe blikken te wenden naar de spiegel, waar jij al lang geleden niet meer zichtbaar in bent jij vertraagde zelfs het verdwijnen van de winter toen in mei de zomer ging bloeien, maar ondertussen likte jij wel aan de ijspegels in mijn hand die ik te duur had…
elze25 november 2010Lees meer >

Coco

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 670
rank als een hertje borstel je alert een hoge rug likt je lome tong je roze buik blonde ree in wintervacht kortharig op jacht met je kattenaard in de snelheid van je ribbenkast freule met mokkaneus spitsoor en Romy ogen huis je als een camel jas in een plooiberg met vier witte tenen malle vleermuis als zandberg verdwijn…

De sporen liegen niet

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
samen in de sneeuw de sporen liegen niet wij lezen onze wandeling door maagdelijk gebied geen strakke lijnen die de afstanden verkleinen maar speelse boogjes van en naar elkaar in het snijden lijkt de voetstap te verdwijnen op de platgestampte plaatsen van het land ook stukjes recht waar in samen lopen compromissen zijn gesloten…
wil melker18 december 2011Lees meer >