19921 resultaten.
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
269 Ik wil schoonheid schoonheid laten raken
jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog,
zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken:
beweging is geen doel van een betoog.
Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim…
Liefde is
hartenkreet
5.0 met 15 stemmen
445 Liefde is je aan elkaar verwarmen
Hunkerend in elkaars armen.
Liefde is een en al tederheid
Elkaar beminnen tot in de eeuwigheid.
Liefde is samen naar een doel
Het altijd bij elkaar blijven gevoel.
Liefde is meer dan deze ene nacht
Door de wederzijdse aantrekkingskracht.
Liefde is samen naar een onbekende plek
Door het lint gaan en…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
258 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
250 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je…
En elkaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
232 De grootste worden.
Wat heb je gewonnen,
wanneer je de hele wereld wint?
Wanneer je de baas geworden bent?
Wie ben je nog,
wanneer iedereen denkt zoals jij.
Wanneer je over alles heersen kan.
Wanneer iedereen je gehoorzaamt.
Wanneer niemand meer luistert,
naar jouw liefdeloze macht.
Niemand kun je meer vertrouwen,
omdat niemand je vertrouwt…
Als ik toch ooit ...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
353 Als ik toch ooit …
Ik durf niet te hopen.
Ik zal wel nooit
innig naast je lopen,
hand in hand,
arm in arm …
Wanneer ik met je praat
op de hoek van de straat,
hoop ik stiekem
dat vóór ons ‘doei’,
zonder protest of geloei,
onze ‘koetjes en kalfjes’
stilaan
zoetjes
overgaan
in een lange,
oneindige zoen.
Ik zou er een ‘moord’…
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
235 Op het einde der tijden, de dood van de nacht
zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar
van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht,
mijn glans is jurk, glijdende zijde daar
als uw oker zich onthult, luid gebaar
van u in het nieuws van mijn verlatenheid.
Ik laat mij door uw leden leiden, scheid
hemel van aarde, hel van ons zijn, lik
de tong van…
Het krantenmeisje
hartenkreet
4.9 met 66 stemmen
605 Voor mijn slaapkamerraam zit ik op de uitkijk
Te wachten op het meisje van de krantenwijk.
In haar ene hand heeft zij de krant
En maakt een kom beweging met haar andere hand.
Snel ren ik van de trap af naar buiten
Van blijheid begin ik te fluiten.
Maar was haar wenk wel voor mij
Of was ik voor niets blij.
Al vlug was ik bij haar fiets…
[ Ik ben verliefd spul ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
196 Ik ben verliefd spul
en vergeet uit te stappen –
verdwaald in haar geur.…
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
221 Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel
van de dood die mij omsluit, ik draai om
en om de zuil van git, het is een spel,
staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom
omdat ik zoveel later dan jou kom.
De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan.
Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.
Rest mij de nevel in jouw vilten kleed
dat ik tot golemrijk…
LAIS CCXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
284 Het inzicht flitst, de schichten verblinden
en met haat zijn de randen afgezet
en met verachting wil u verbinden
verkregen kennis met de strakke wet,
het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet,
al de dingen die in 't duister zweven,
vol van wezens die er niets beleven.
Alles is nu af en om het even,
want uw leven wordt nu het gegeven
dat het…
Liefdesverdriet
hartenkreet
5.0 met 20 stemmen
476 Liefde doet toch geen pijn
Liefde hoort juist fijn te zijn.
Maar op een dag breekt de liefde je hart
Het rood van liefde wordt diep intens zwart.
Vloeken, schreeuwen en huilen
Van ellende onder het dekbed schuilen.
Dagen, weken of maanden echt ziek
Een gebroken hart en een hoofd in paniek.
Flashbacks van gelukkige tijden in je hoofd…
Jouw ogen...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
342 Vlak boven de tafel,
zie ik jouw ogen.
Vanaf jouw portret, kijk je me aan.
Ja, ze lachen een beetje,
vormen de vreugd in mijn bestaan.
Jouw blauwe ogen,
het was het eerste wat ik van jou zag.
Ik was een kind van zestien
en wist er van de liefde niets,
tot ik in jouw blauwe ogen keek, die dag.
Je zei: ‘Ik kom je halen, durf je achterop?…
LAIS CCXCII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
260 In eindig licht zie ik de ondergang
bewegen van verlangen naar de dood
en stilte sneeuwt haar wonderlijke zang:
“o dwarreling, gebrek aan deel of nood,
het ruisen van uw wit vergeet ik nooit”.
En handen plooien rust in de handen.
En aarde onttrekt zich aan de landen.
En zeeën ruisen als een zijden kleed.
En stormen vuur verglazen de stranden…
Hartendief
hartenkreet
5.0 met 77 stemmen
803 Intensiteit straalde uit je ogen
Jij keek mij aan, onverstoord en onbewogen.
Ik kon alleen maar staren naar jou
Mijn hart sloeg over en mijn hoofd zei wow.
Liefde zei mij nog helemaal niets
Ik had geen enkele ervaring met zoiets.
Kippenvel en mijn mond werd droog
Niet in staat tot een normaal gesprek of dialoog.
Mijn gevoel zegt je…
Hartelijkheden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Mensen die hartelijk zijn,
schenken aan alle harten,
een gelukkig leven.
Een mensenhart klopt trouw,
meer dan drie miljard maal,
gedurende een leven lang.
Trouw stroomt bloed, totdat.
Totdat het stoppen moet.
Vraag aan een mensenhart,
waarom het blijft kloppen.
Vraag aan uw eigen hart,
waarom u best vaak lief bent,
maar ook haatdragend…
LAIS CCXCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
241 'k Zie de stemmen en de melodieën
strak verstrengelen tot bazuin en klank.
Eén toon verbrijzelt alle elegieën,
't geluk, 't gegeven leven zonder dank.
Negeer vertwijfeling, blaas weg mijn stank,
kots mijn denken uit in 't hopeloze,
breek de oude ketting van het boze,
verzet mijn hart tot slag in het gelid.
Mijn lijf is offerande, verkozen
word…
LAIS CCXC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
264 In Onterecht woon ik, en Nergens ga
ik ’s zondags heen: die ene dag van licht
telt de weken duisternis en week na
week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht
dat ik ontbonden word en zonder zicht
op toekomst, bij ontstentenis van hoop
vernauwt aldus mijn nare levensloop.
Mocht morgen mij alsnog jouw beeltenis
d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
Weekend
hartenkreet
5.0 met 23 stemmen
362 Elke week kijk uit naar de vrijdag
Dat ik jou in Utrecht weer ophalen mag.
Mijn oren suizen en mijn hart bonst
Dit wordt weer een weekend met pret voor ons.
Samen rijden wij naar de waterkant
Liggend in het gras hand in hand.
Ons geluk kan echt niet op
En onze gesprekken kennen geen stop.
Hoe fijn dat wij elkaar hebben gevonden
Een…
LAIS CCLXXXIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
341 De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering:
scherven met lijfelijke resten, klaar
licht, ijzig brandende herinnering.
Zotte maan, haar zweten, het rosse haar,
het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?).
't Niets niest. Niets helpt goed. Ik kan 't ermee doen,
een vet verhaal dat eindigt in een zoen,
vrouwentongen om te likkebaarden,
passie tussen…
DOVENDE STERREN LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
297 DOVENDE STERREN LIEFDE
Vanmorgen scheen er hoog gehemelde zon
voordat al de sterren rap verdwenen waren
Mijn engeltje wekte mij in haar nachtjapon
mijn gevoel zei, dat ik ‘t vaker had ervaren
Gisteren scheen er ook al een hemels licht
want ook toen aaide haar hand die van mij
Ik opende de ogen en zag haar lief gezicht
en ook toen ontwaakte…
LAIS CCLXXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
280 Gans de wereld liep in het verloren,
alles dwaalde, wemelde en het zocht
vergeefs zijn plaats, lichamelijke sporen,
maar de tijd had het slechts dood verkocht.
Elke zang zonk weg in het grauwe krocht.
Alles van waarde is gratis. Ik geef
voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef
als iedereen het zachte sterven na.
Voel je mijn klank? Zie…
traliedeur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
292 ik wil deze
zei de vrouw en ik dacht
het gaat over de kooi naast mij
want ik heb in drijfzand vastgezeten
en voor dood in grachten gedreven
ik heb in huizen gewoond
waar ik niets te zoeken had
over eenzame paadjes geslopen
gesnuffeld langs kanalen
gezworven over pleinen
en gebalanceerd in hoge goten
ik ben bespot en weggejaagd
en eens heb…
Vakantie
hartenkreet
4.9 met 21 stemmen
309 De vakantie duurt 6 weken
Hier hebben wij samen naar uit gekeken.
Het blijft met ons 16 toch raar
Om ons zelf te zien als een gelukkig paar.
Het gevoel alsof wij elkaar al jaren kennen
Elkaar elke dag de liefde bekennen.
Jouw mond op de mijne voelt zo vertrouwd
En onze liefde maakt ons soms benauwd.
Soms denk ik raakt liefde ooit op…
Verliefd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
292 Schrander, grappig, boeiend, lief,
Hartelijk en sensitief,
Vrolijk, monter, speels en blij
Bloos weer want ze lacht naar mij
Vlinders maken mij van slag
Vierentwintig uur per dag...…
LAIS CCXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
249 Het raam. Rondom raast hongerig de storm.
Het zag haar dolen in het huis dat huilt.
Het vrat zich door de tijd heen als een worm.
Lust is wanhoop waarin angst zich verschuilt.
Het schone heeft zich met zichzelf vervuild.
Alle wegen lopen dood in Rome.
De mensen zijn doden die nog dromen.
Een wolk scheurt weg, de straal verbindt het oog
met…
Liefhebben
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 Echt plezier
Is liefhebben
En zonder liefhebben
Bestaat geen plezier
Liefde is genot
En genot is liefde
Als je gevoelens
Van liefde koestert
Is je hele lichaam
In heerlijke trilling
Voel je je van zekerheid
Vrede en opwinding doortrokken
Op de meest ontspannen
En prettige wijze
Het gebeurt wanneer je zelf
Van dit gevoel vibreert…
LAIS CCXXXIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
250 Het raakte haar: de woorden schoten los
van elke zin en letters verdwenen
in de flits van genot: ring in het bos
waar niets nog ademde. Zacht het wenen
van de nacht fluistert heel allene
dat het ene is verdwenen. Heilsfeit:
de eeuwigheid spleet open in de tijd.
Verlangen had het uit zichzelf gebracht,
verleden tijd die niemand hem benijdt.…
Domweg gelukkig zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
246 Dat wij mensen een gedachte zijn,
die we zelf hebben uitgedacht,
zoals een bedacht gedicht.
Dat we zijn wie we denken te zijn,
zijn ongelofelijke wetenschappen.
Zoals theologen die god kennen,
als een zelfbedachte grap.
Dat mensen zichzelf begrijpen,
is een belachelijk vergrijpen,
aan een onbegrepen waarheid.
Is een lachwekkend begrijpen…
LAIS CCXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
284 Het schrijft haar neer: zij daalt in binnenrijm,
haar huid is volle glijvlucht vederklank
die in stralen spreekt. Zij is hun geheim.
Het bergt haar naam in bladen zilverrank,
haar letters druipen, nat van minnedrank.
Men mag haar lezen hier, maar de woorden
worden sluiers, knopen letterkoorden
tot alle tekst in haar gevangen is.
Later kan het…