3209 resultaten.
Ik bind u binnen 't woord
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.157 Ik bind u binnen 't Woord, o Jaar, gelijk de boom
u binnen 't harsig barsten bindt der harde schorse;
gelijk, alnaar 't getij ze geeslen zal of schorsen,
u van zijn vloeden spoele' of keetnen komt de stroom;
gelijk de wind u vat in 't wervlen van zijn norse
geweld, of in de duw van 's zomers lauw geloom;
gelijk de zon, die, wáar…
tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 Beetje gek
nu ik naar
dat '2014' kijk
alsof het
een verre
toekomst is.
En neem dan '1914'
en het lijkt
een ver verleden.
Dus waar ben ik nu?
Ergens tussen die twee.…
gezien (voor J.v.L.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
407 met één oog
kijkt het opgesloten
kind vanuit de hoogte
naar de wereld buiten
in de binnenkant
van het breekbare
hoofd nestelt zich
het versmalde leven
het volgt een verdwaald
dansend papier
dat tot slot voorgoed
in de goot beland
het hoort de vleugelslag
van overvliegende ganzen
vangt flarden op
van wegstervend gezang
het ziet…
Landkaart van de ziel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
645 Haar ogen talen naar
verre einders, haar huid
vertelt een bijzonder verhaal.
Een levensloop van lijnen
als een landkaart van de ziel.
Zij raakt mijn wezen
betreedt de roerige vertrekken
van mijn hart.
Binnenskamers rest enkel nog
een warm gevoel,
de stilte van een diep contact.…
Kaf en koren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Mijn rust- en werkkamer,
verandert in een museum.
Het museum van mijn leven.
Voor mijn oude speelgoed.
Voor mijn schoolschriften.
Voor collegedictaten.
Nalatenschappen van ouders.
Duizenden boeken.
Aantekeningen en publicaties.
Ontelbare folders.
Alle jaargangen Donald Duck.
Onmisbare tijdschriften.
Platen, tapes, CD's en DVD's.
Geluidsapparatuur…
Uitersten
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.395 Soms wil men oud zijn vòòr zijn tijd;
Maar wordt het tijd om oud te wezen,
Die fraaie wil slaat om tot vrezen,
En kreeg men liefst nog wat respijt;
Soms is men àl te goed genezen,
En wil nu jong zijn, ná zijn tijd.…
Verheven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 In het raamkozijn aan het einde van donkere gangen
aanschouw ik de wereld onder mij.
Straten uitgestorven, verlaten,
slechts rode lichten verwarmen troosteloze kade.
Eenzame man scheurt de nevel uiteen,
als hij troost zoekt in het warme rode duivelse licht,
hij verdwijnt in schelle gloed.
IJzeren beest passeert de brug,
uitbraken 100…
de tandjes van de tijd
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
545 ik hoor het tikken van de tijd
klok in het stopcontact
tandjes ratelen rustig en constant,
de tandjes van de tijd
beslissen
over licht en luid
over koffie en brood
over leven en tijdelijke dood
gewone dingen van alledag
waar je niet bij stil kunt staan
omdat
dat van de tijd niet mag
de tandjes knagen door…
Plaats
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Ieder individu, man of vrouw...
vrouw of man..
neemt zijn of haar plaats en rol
in de tijd der geschiedenis in!
Het ligt vast, om los te laten.
Elk denken, ieder onderhandelen
is belangrijk genoeg,
om weg te laten.…
Zang van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
558 De bries heeft z'n onschuld afgelegd
spant openlijk samen met brokken donder
schrijft met samengebalde nevels
een zwartboek voor kust en scheepsvolk
zoals de verduisterde sterren
drijven veilige havens verder uiteen
hoe de steven ook radeloos rondtast
raakt slecht eindeloos water
wind jaagt vragen tomeloos verder
onbereikbaar voor antwoorden…
de tijd zal het leren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
552 als de hartslag
tikt de tijd weg onder
huid en leden
kleurloze leegheid
dient zich aan als
opgewonden klokken zich
ontdoen van al hun
veren
er is niemand die kan
weten hoe laat het
werkelijk is
onderhuids
of buitenshuis of
waar dan ook
alleen de tijd die zal
het leren…
oefening in poëzie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 geef de tijd een kleur
het avondrood bijvoorbeeld
geef je gevoel een geur
voor mij mag dat lavendel zijn
tracht wat je ziet te omvatten
in aaibare woorden...
"de avondval omfloerst
in oogopslag gevangen"
schemertijd wordt verliefdheid
geluk de helpende hand
die iemand je toesteekt
poëzie wordt het paspoort
tot een grenzeloos land…
Ouder worden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
624 Oud zijn,
is jammerlijk afscheid nemen,
van wat al is geweest.
Ouder worden,
is van harte welkom heten!
Hetgeen nog komen kan.
Alles wat nog komen moet!…
Redwoods
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 Redwoods zijn meer dan bomen.
Heilige getuigen zijn het.
Zo stond ik voor General Sherman,
in het Giant Forest in California.
Sherman leeft al 2500 jaren.
Beschavingen zag hij komen en gaan.
Vandaag sta ik bij een baby Sequoia,
in het Cantonspark in Baarn.
Ook hier voel je vitale energie.
Ook hier wordt een mens bescheiden.
Sequoiadendron…
Koffietijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 Koffie drinken is tijd nemen.
In bed, aan tafel, onderweg,
tijdens het werk, in een café,
na een begrafenis, na een bevalling.
Waar dan ook, wanneer dan ook.
De teller staat over de 50.000 al.
Cappucino of machiato bij de barista.
Koffie branden en zetten is een kunst!
Is koffie drinken een verslaving? Nee!
Een innerlijke behoefte is het.…
Een nieuw jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
479 Het jaar heeft haast gekregen,
december is eindelijk in zicht.
Tijd om aandachtig stil te staan
bij egostrijd en plicht.
Een nieuw jaar staat gereed.
Geen toekomst, geen verleden.
Geen tijd meer voor strijd,
strijd die gisteren werd gestreden.…
Nachtvenster
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 Het venster wordt geopend.
Een venster in de nacht.
Ik ontwaak.
Ik luister en voel,
hoe mijn wereld zich ontvouwt.
Iedereen is gekomen.
Alles is aanwezig.
Hier is overal.
Nu is altijd.
Deze openbaring maakt gelukkig.
De slaap overmant me weer.
Het venster wordt gesloten.…
Gemoedsrust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
589 Mijn ziel,
mijn diepste wezen
woont tijdelijk
in mijn eenvoudig
stoffelijk omhulsel.
Geen leeftijd,
geen jaarringen;
ooit ontsprongen
uit de oerbron,
steeds onderweg.
Waarheen en met wie?
Soms met
een tweelingziel.
Zij ontvangt eeuwig
energie en voeding.
Geen storing
van de kringloop.
Ooit is de oerbron
weer tijdelijk gastheer…
23
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 de nacht vandaag komt als
beelden in draken visioen
rood bijt wit de hals
zo is het de mythe te doen
om een vlag kan men niet rijmen
zo verdwijnen
teksten langs de metrolijnen
en profeten hun tijd verdoen
en verdwijnen
klein klaar gedicht
je zei wat maar
verstond het niet
hetzelfde altijd alleen…
Maskerade
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
545 Lippen van zand, ouder dan de tijd
rafels van een schrale gestalte
vage sporen van zuivere zwijgzaamheid
dolende regen die droogte
als uiterste vorm van schraalheid drinkt
in dit schijnbaar zinloze weer brengen
lange witte wolken een kalme vervreemding
het suizen van een verkwikkende koelte
is weggestorven in vroegere zomers
nu de tijd hier…
bij een vraag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
424 ken jij de jaren
die verjaarden
vier jij
vergankelijkheid
met wijn
als het bestrijden
van een pijn
ben jij getekend
door de tijd
veins jij geluk
en houdbaarheid..?…
gerookte zalm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
615 naast me
op het zonnig voordek van de mudvolle pont
over het IJ naar de NSDM-werf v/h
zet een middelbaar echtpaar
van ongelijke lengte
de tanden in een rond sesambroodje
gerookte zalm
mayo en
bieslook
daarna lessen man en vrouw hun dorst
via het riet in een beker
milkshake aardbeien
de pont komt aan
knoestige vaders
in flodderoveral…
Tijdmeting
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 Seconden tellen.
De secondewijzer is gehaast.
Minuten registeren.
De grote wijzer wordt angstig.
Uren zien verstrijken.
De kleine wijzer blijft aandachtig.
Stress is voor grote wijzers.
Kleine wijzers zijn wijzer.…
Ouder en wijzer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
590 Elk jaar worden we weer ouder
We leren elk keer steeds meer
Het leven is één groot leerproces
Goede dingen en foute dingen
Alles hoort bij de levensles
Fouten maken we allemaal
Van sommige hebben we spijt
omdat je zelf of een ander er onder lijdt
Maar ook dat hoort er bij
Onze fouten moeten we eren
We kunnen er alleen maar van leren
Het…
Ruïnes
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.230 Ze keren langzaam terug naar onbehouwen staat
en in verwering brengt zich iets ontzaglijkers
aan het licht, dat ook in het gezicht van doden
over een verleden leven triomfeert. Grondstof
door nietsziende kracht bewoond, als van goden,
in de grootste tempels en in broze geest vereerd.
--------------------------------------------
Uit: 'IJsgang…
Het oude huis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 De fundering is goed en stevig
maar we bouwen het opnieuw op
Vol vertrouwen want dat zit goed
als ik na maanden ga kijken
Weet ik niet wat ik zie
het is meer zand dan cement
Daar staat het nieuwe huis in aanbouw
ik kijk ernaar dit is niet het huis
De oude fundering staat er nog
dat is het enige wat echt is
Weg is het vertrouwen
als ik wegloop…
verjaard geluk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 hoe dikwijls is geluk
niet meer dan een oude droom
uit een vervlogen tijd
ik heb er destijds zorgvuldig
notitie van genomen en het opgeschreven
in een groen cahier met mijn naam
in schuinschrift op het etiket
nu ik na jaren de woorden
durf te herlezen betrap
ik mijzelf op weemoed…
Schemering is het doodgaan
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.849 Schemering is het doodgaan en vertrekkend
begeven van dingen die zijn gegleden
mee met de dag, en steunden als vertrouwdheden,
en waren als scheidingen, wegen behekkend.
Plekkend beschenen witte heerlijkheden
van dag de morgen, en onbevreesd zich trekkend
was daaraan op, 't hart dat nu is zich rekkend
uit wanhopig naar de vreemde leegheden…
Over altoos.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
407 Altoos
Duurt een hele poos.
In het gevang
Heet het levenslang,
Eindeloos.
Alleen de wetten van de natuur
Zijn van eindeloze duur.…
Heerlijkheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Elke dag beleef ik opnieuw.
Eerst lees ik in de Donald Duck,
gevolgd door krantenkoppen.
Vervolgens een stukje boek.
Ik was mijn haren.
Daarna drijf ik nog wat na.
Met gesloten ogen.
Langzaam adem ik in en uit.
Na een uurtje spring ik uit bad.
Vlieg ik uit mijn mijmering.
Zo begin ik steeds weer mijn dag.
In het water.
Ik begon al in mijn…