9108 resultaten.
Parel moerde
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
480 ze dauwde
iedere dag
haar huisje
met een lach
parel moerde
flitsend zonlicht
uit de morgenstond
zodra zij wakker was
gunde bestaan
de eigen stijl van
rustig ontwaken en
het leven smaken
een eerste buiten
werd ontvangen
door een vrolijk fluiten
van vogels als buur
het kleine concert
wekte het hert en
de grotere dieren op…
madrid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.130 ademloos luister ik
als de wind stopt
en in die stilte
de wolken
mij vertellen
wat ze onderweg
hebben gezien
als speling van
het lot
staat de wereld
maar even stil
voor ik mijn blik
weer omhoog richt
en mij spiegel
in een blauwe hemel
spoelt de regen
mijn tranen
het dal in
waar rivieren stromen
naar oceanen van verdriet
vermengd…
we matchten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 ik had je
gedachten al
bespeurd
lang voordat
ik jou zou
ontmoeten
jij was
als een lichte
tinteling
voelbaar in het
spanningsveld
van entiteiten
sprankelend
waren je
speelse ontladingen
in vorm en
kleur met een
warm na-ijlen
zonder direct
personifiëren
beloofde contact
al meer dan het
ludieke passeren
van vele anderen…
Ontdooiende wintermuziek
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
520 overal waar jij
verscheen gaf natuur
acte de présence
zag in de verte al
de knoppen van
bloemen zich openen
om in volle
nieuwsgierigheid hun
hart aan de kijker te tonen
struiken ritselden
bomen ruisten hun
groene welkom melodie
de vergeet-me-nietjes
in het gras wisten
al meteen dat jij er was
adembenemend
hoe zij groeiden…
De boulevard
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
456 ik zag hoe lente
je haar al lichtjes
high light kleurde
na maanden lang
het winters blond
ik proefde
de eerste prille
tonen als voorjaars
melodie uit het
zilt blauw golvenlied
joyeus rokten kort
nog op de gok
hun lichte benen
terras genietend
onder warme zon
een tikje fris
windje uit de
nog koude zee
dolde in de grote bos…
Was slechts decor
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
528 ik dacht
dat ik alles was
wat ik wilde zijn
jij hebt mij
bij de hand genomen
mijn dromen gezien
dat wat ik
voor echt versleet
was slechts decor
de bühne bleek
een werkvloer zonder
pracht en praal
glitter en glamour
speelden in gedachten
hun adembenemend verhaal
waardoor mensen
in extase raakten omdat
zij dit nooit meemaakten…
Speciale élégance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
500 jouw sieraden
hadden een speciale
élégance zij leken
te dansen als je liep
waren een in
kleur en vorm
met je huid en toch
sprongen zij er steeds uit
voegde toe wat
naturel al zo
geweldig was de
verbazing in je lach
jij werd niet meer
als jij ze droeg toch
zochten zij de juiste plaats
voor een lief behaag
in een uitgekiende…
Toren van babel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
396 jij kende
alle talen
van de toren
uit babel
maar de
belangrijkste
was er maar een
die werd
niet gesproken
maar gespeeld
met alle inzet
van het hele lijf
begrepen worden
was de enige prijs
juist in het
non verbale
reikten jouw
talenten naar
het fenomenale
begrijpen van
emotie en compassie
jij regisseerde
het verbinden van…
Tranen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
387 tranen schuren
voordat water
en modder
de beddingen
plamuren van
de emotierivier
waardoor later
gras toch groener
dan dat van de
buurvrouw lijkt
ook omdat haar
hulphond bijt
weer ben ik
verdwaald in
de wereld van
weleer maar
zij geeft mij geen
voldoening meer
onrust hangt aan
muren te verstoffen
omdat tijd te lang
heeft stilgestaan…
Mierzoete betrekkelijkheid
netgedicht
4.5 met 44 stemmen
1.086 Soms lijkt de wereld jachtterrein
van machtsgeile despoten.
Wij zijn geen prooi, wij zijn te klein,
wij stellen echt geen klote
voor, wij zijn als nijvere mieren
die diep onder de plattegrond,
het aardse stof mogen bestieren,
de ganse gore aardkloot rond.
Wij leven op een pannenkoek,
de stroop dat is de dorpsgek.
Die tekent met een zoete…
Jouw caleidoscoop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 al het plezier
in je lach en
ogen is gelabeld
veilig geringd
en opgeslagen
in hun mooiste
herinnering
jouw caleidoscoop
vol liefde en warmte
maakt haar eigen
vorm en kleur
vol pure vrolijkheid
die ooit samen
intens is beleefd
jij bent wat je geeft
zonder misverstand
recht door zee
naar de havens van
hun harten om daar het…
De hoedster
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 ik wist dat
jij de hoedster was
van vele goudgerande
schapenwolkjes
dat deze volkjes
het blauw als
leefgebied hebben
geadopteerd
samen met hun vriend
de wind die blind
vaart op wat jouw handen
hem hebben geleerd
jij opent in
het ochtendrood
waar de wol nog bol
staat van de warme nacht
pas als de zon
zich na de klim weer
hoger…
De trein naar nergens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
905 Gehuld in nevel ligt het vlakke land,
het dorp waar ik ooit ben geboren.
Ik loop door de straten en de stegen,
maar er is niemand meer die ik herken.
En ik vraag me af: Wat is er aan de hand,
waarom toch voel ik me hier zo verloren?
Dit is het dorp waar ik veel heb gekregen,
maar waar ik nu zo moederziel alleen ben.
Het is van al het nieuws…
Quindrein: DE KLEINZOON VAN..
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
838 De kleinzoon van…
‘Het presidentschap’ zei GW
‘dat móét ik domweg winnen!’
Dus fraude hier en overzee
een nieuwe strijd beginnen……
Quindrein: LIED
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
850 Bezuinigingen keer op keer:
De armoe slaat als hagel neer.
De oogst van honderd jaren strijd
Zijn wij straks allemaal weer kwijt.
Hoe ging dat strijdlied ook alweer…!?
-------------------------------------------------------------
(Eerder o.a. geplaatst in Weekblad Spijkenisse 2 juni 2004)…
Voorbijgaande benen
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
506 ik heb een
nieuw fotoboek
gepakt waarin ik jou
op het gladde papier
visualiseer in een paar
spraakmakende scenes
zoals de boom die jij
vasthad aan de bast
met die lange treurende
takken en jij hoopvol
kijkend naar het nest
waar de kleinen wachtten
het bankje dromend
aan de vijverkant met
waggelende eenden en
voorbijgaande benen…
Op topsnelheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
382 ik heb je
geschapen
uit de mooiste
stukjes die
een puzzel
hemels maken
niet in een
zesdaagse en
dan de zevende
dag een
noodzakelijke
rustpauze vragen
maar levenslang
kijken en in die
tijd vergelijken
of de expressie
van leven echt
alles heeft gegeven
geen beeld
maar wel in
het leven staan
met interacties
vol emoties op…
Naar beeld en gelijkenis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 Ik heb
God gezien
Door zijn
Eigen ogen
Naar beeld
En gelijkenis
Geschapen
Daar zijn wij
Nu beland
Uit de circulaire
Scheppingshand
Ieder mens Is
mijn medemens
die mij mens maakt
dat gelukzalige
gevoel is er tot
in de kleinste
essentie alleen
in communicatie
ontbreken normen
en alle vaardigheden
zij zijn ondergesneeuwd…
Straatschoffies
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 ik heb
al vroeg als
kleine jongen
de lichaamstaal
leren verstaan
wij praten niet
zoveel maar onze
vuisten raakten
daarvoor keken
we eerst naar
ogen en gezicht
en wisten zwakke
plekken snel te
vinden en geen
schijnbeweging
vooraf te maken
in de lijnen van
het gezicht staat al
gauw het komend
gedrag te lezen
omdat de snel
aangeleerde…
Het glazen leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
513 het glazen leven
spiegelt en
brengt mij terug
zonder beweging
niet geautoriseerd
het kan zomaar
een ander zijn
ik moet de barst
voelen die
iedereen heeft
op een bekende
plaats me desnoods
daar snijden waar
bloed zichtbaar
in beschadiging raakt
eigenlijk ben ik
zelf nog gewond
toen ik de sporen
bloed buiten
stollend vond…
Vuur van de zon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
400 in donkerrood
warmde zich de
eeuwenoude stenen
muur met het
vuur van de zon
met kruimels
cement had zich
het minuscule leven
al jaren verwend in
krenterige symbiose
zij kende de kleur
van seizoenen wist dat
wind met stormachtige
vlagen haar bloempjes
tot toekomst zouden maken
jij hebt met de wallen
gesproken en stukjes
geschiedenis…
Vrouwelijkheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
566 ik zag
in je lach
het kloppen
van je hart
lippen welfden
in rood de
kracht die jij
van binnen had
gebogen lijnen
verfijnden de
intensiteit van de
liefde die jij gaf
in het zwoel
van je ogen ben
ik voor jou tot in
het stof gekropen
niet onderdanig
maar vol adoratie
van jouw lieftallige
vrouwelijkheid…
De kosmos
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 langzaam rijst
de kosmos op
uit het oneindige
universum
kennen stelsels
hun melkwegen
lichten zonnen
uit sterrennevels op
in vele heelallen
zij heeft zich
gekleed met het gruis
van de schepping
als lichaamsdracht
met tijdloze kracht
de dood omgord
als teken van
persoonlijke vrijheid
en intrinsieke macht
in het tot leven
relativeren…
Zoekende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Ik zoek al zwevend
van hoek naar hoek
zoek al zondigend
en jij hoort mijn gevloek
verontrust houd ik mij vast
angsten steeds niet geblust
wat wordt er dit maal afgelast
de wind blaast mij haast bewusteloos
Het vaste onder jou voeten
is drijfzand bij mij
ik zal het beslist beboeten
dat eeuwige verlangen naar een tegenpartij…
De scenes
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
414 nietszeggende
woorden laten
we gaan wij kunnen
elkaar verstaan
over en weer
begrijpen zonder
misverstand in
lichaamstaal
toch spiegelen
wij niet op
hetzelfde gebeuren
vergelijkbaar verdriet
het raken zit
in de diepste
contacten die
herinneringen maken
in het toentertijd
beleven is onze
referentiematrix
goeddeels geschreven…
Chroomkleurig graf .....
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
803 Een station in het midden van het land
wat sporen links en rechts, een enkel perron
gehaaste benen hollen achter de tijd aan
en ik, ik wil gewoon even roken.
blazen in het luchtledige, in het niets
Niet vertraagd noch gehaast door
voortsnellende tijd, pak ik mijn
pakkie en mijn peukie en steek
het aan, droom achter de wolken
even heerlijk…
Bushfan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
950 Wat vindt Irak de coalitie waard?
Verkrijgt het land hierdoor een beter leven?
Waar is de hoop op vrede nu gebleven?
- De hoop, die in een puinhoop is ontaard?
Verwacht men dankbaarheid van Irakezen?
Reactie uit het Oosten stelt teleur.
Ook Nederland is doelwit van terreur.
Het lijkt de hoogste tijd om weg te wezen.
't Is logisch, dat in…
Vage woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 wind lispelt
vage woorden
door het schaarse blad
zij zijn nog
uitverkoren om de
boodschapper te horen
als dadelijk ook op de
schoongeveegde grond
de mededeling komt
jij lacht en ziet
takken driftig zwiepen
in hun schrijverij
net als het blad horen
zij er in samenspraak
ook helemaal bij
ik zie jou de stammen
met liefde omarmen…
Lachte lieve stemmen
netgedicht
1.6 met 148 stemmen
478 je lachte
zachte geluiden
van lieve stemmen
niet gestileerd in
woorden en zinnen
maar met een
warm en liefdevol
timbre van binnen
pas later
spraken je ogen
met het licht
van de zon waarbij
vanzelfsprekend
stralende liefde
in alle kleuren
schitterde en blonk
het is geen
show die jij
in lichaamstaal
laat zien juist in
puur…
Een Paasbericht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 Door alle kieren breekt het licht
dat niet te stelpen is, het beitelt
beelden van verlangen, rust niet maar
werpt beloften voor zich uit
dat eens de dood voorgoed
zal overwonnen zijn. Het groen
dat nu nog teer en jong zich kleurt
wordt sterker, water stroomt
vanuit de tempel en zal allen laven.
Geen dorst, geen rouw of zelfs geschrei
zal…