3067 resultaten.
Baby love
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 Hij denkt, he, wat krijgen we nou
doet snel een stapje achteruit
maar is nog niet zo vast ter been
en glijdt natuurlijk uit.
Haar kusje was al onderweg
maar gaat in lucht verloren
want daar is plots geen kindje meer
dus duikelt ze naar voren.…
De winter is in ’t groen gekleed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 de winter waait alleen
wat kil achter groene voile
herfst vertrapt door lentetijd
haar strijd heeft aangezet
gewassen jaarlijks sterven
nu zomaar overleven waar
niet altijd het zonlicht straalt
naar buiten snel ter been
groetend naar de bijna kale
wilgen waar al een liaan gedijt
boven gekrokust bloemenbed
wie wil zo’n beeld niet erven…
Blowtjes en wat pep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 ik ben door
wolken wiet gelopen
onzichtbaar voor de jongelui
een roze zon
spon met liefde en een bui
talloze regenbogen
maar hun ogen waren
van het feest verdwenen
doelloos zwervend zonder benen
ik las de trips
van hun gezicht
toen de angsten kwamen
onbegrepen in bestaan
niet wetend hoe nu verder
met de toekomst om te gaan…
In de gele trui
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Je bonkige schouders
Gestoken in die stoere
Gele trui, spierige benen
Steken uit je korte wielrenbroek,
Je grijzende haar verraadt
Een leeftijd die door je
Blitse outfit ontkend wordt -
Jij gebruikt geen anabolen
En andere drugs of zo,
Heb jij ook helemaal niet nodig
Je slaat ze zo wel in elkaar,
Een jonge vrouw van dertig
En…
vorst verlet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 waar muren zich terugtrekken in grijs
de ijzig koude dag zijn sporen nalaat, in
de patrijspoort van een kokerblik
staat een snik
zich in te houden
nochtans kruipt de kille pijn
van niet meer onder mensen zijn
door merg en been
waar gaat dit heen?…
Catsuit!
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
675 ' en 'Worm' van Trawant,
en de reacties daarop van Adriaan van Dam,
inspireerden mij tot het volgende versje:
--- --- ---
Het gevaar loert overal
Van rupsen en van wormen
Agressie op ied're hoek
In hele rare vormen
Uilen zomaar in je nek
En slangen om je been
Spinnen die heel giftig zijn
Daar kun je niet omheen
Mij zal niemand…
Pijnlijk vermoeiend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
614 Het lichaam scharniert minder soepel
En pijn mergelt het leven uit het
Verstijvende been. Het proces van
Aftakeling is onzichtbaar voor de
Wereld om je heen.
Met pijn vermoeit reuma zich door
De dag. Geen dagje zonder, geen
Vrijwaring van die pijnlijke lach.…
Meester jubilaris
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
754 Ezelsbruggetjes over degenen
en geen enen; wanneer niets
geen waarde heeft en hoeken
zich vormen met rechte, schuine
of gelijke benen.
Steden op de wereldkaart;
jaartallen niet voor het korte
geheugen bewaart. Spreken en
zwijgen doet de kennis van een
klas uit respect voor hun meester
die al veertig jaar bij het onderwijs was.…
Tape
gedicht
2.2 met 5 stemmen
3.779 Orde is maar een haar
waaraan je hangt, nagel geprikt in je kist,
vezeltje over been, houdt niks niet tegen.
Wat stuk is, koester het
niet langer dan het vraagt. Laat het alleen
met rust, met rotzooi, met
hoe dingen uit elkaar vallen, met pijn.
Het is geen toeval, 'op'.…
renner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
739 terwijl de winter koud
de temperatuur vriest
doorwaait ijzige wind
het grijzend haar
onstuimig zelfverzekerd
stuwt zijn ijzeren wil
als in jonger jaren
zijn benen in vooruit
zijn passen verend
vreten het asfalt
tegelijk met meters
het einder dichterbij
met bonkende hartenklop
rennen zich zijn spieren
langs ruiend het applaus
naar…
De bokser
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 Ze deelt uit, plagende tikken, mijn benen papier
maar de deur op een kier, een vragende blik en,
Ik val in haar armen, kapot van de pijn
Ze haalt aan, haalt uit en nog voor mijn gezicht bij,
de grond is bedenk ik, ik heb niet verloren.
Want wat was ik daarnet, al was het maar even,
Mijn god wat was ik, dat even dichtbij.…
Gewoon mama.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
864 Ik bén jouw - mama -.
Mooiste woord ter wereld!
'k Zie je graag.…
ontbijtje bij IKEA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 wanneer ik iets voor negen
in de rij sta om hier binnen
te komen betrap ik mijzelf op
een vleugje hongerwinter
om klokslag negen gaat de draaideur
open en de vaste klanten die normaal
gesproken moeizaam ter been zijn
trekken een sprintje voor
de beste plaatsen
als ik mijn ontbijtje heb weten
te bemachtigen staat de oude hap
alweer bij…
'Paardemeisje'
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
650 Zij aait 'n paard
nog niet toe
aan jongens aaien
Zij wil 't paard
met klontjes suiker
paaien
Zijn hoofd
met haar voelen
in z'n ogen kijken
Zij wil
nog -geen seconde-
van hek en draad wijken
Waardoor zij
gescheiden zijn
als die de benen
heeft genomen
na ontelbaar rondjes
draaien 'in de bak'
alleen in
zijn omgeving…
Snedig antwoord
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.846 Een jonge knaap zag een boerinnetje, zo fris
Als melk en rozen, op haar blote benen lopen:
‘Meid’, sprak hij, ‘'k zal u een paar and're koussen kopen,
Zodra het paar, dat gij nu draagt, versleten is.’
‘Is 't zeker waar, mijn beste maatje?’
Hernam de flukse tas.…
kat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 hooghartig als een gigolo
langs benen strijkend
verleidt hij kopjes gevend
laatdunkend het voetvolk
zijn stokpaard rijdend
tot aandachtig kroelen
eens de schoot veroverd
nestelt baarden likkend
hij tevreden snorrend
zolang het hem bevalt
hautain vertrekkend weer
omdat het hem verveelt
de mens verwijtend kijkend
met donker felle ogen…
Yperiet
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.725 .
---------------------------------------
uit: 'De benen van de hemel', 2016.
--------------------------------------
preskop: soort zure zult.…
Mentale kracht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
591 ik heb in het
blauw van je ogen
blikken gezien die
nog vol fantasie spelen
terwijl in je bed
armen en benen zich
in hun verlamdheid
mateloos vervelen
jij hebt geprobeerd
geleidingsbanen te helen
door met mentale kracht
spieren te strelen
zij waren decor
in jouw sprookjesland
altijd in stilte aanwezig
helaas nooit erg bijdehand…
Het kirrend gelach
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
479 tempo
gelardeerd met uithalen
in hoge tonen gesticulerend
het kirrend gelach
speelt met de ernst van
zaken doen zonder beklag
de massa is
organisch en ademt
de primaire levensgeur
de compassie is
verbonden aan boodschappen
en het even weg van thuis
ook zij onderhouden
netwerken in eigen
en vooral familie belang
houden hun benen…
Lichaamsdelen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
481 Wij volgden elkaar op de voet
Wij zaten op mekaars lippen
Wij namen de woorden uit elkaars mond
Wij waren scherp van tong
Wij hielden niet meer ons hoofd erbij
Wij tikten elkaar op de vingers
Wij werden 2 handen op 1 buik
Wij vlogen in mekaars armen
Wij hadden het niet meer in handen
Wij eindigden tussen elkaars benen…
dampwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
663 snik valt achterover
over de tong sprakeloos de larynx in
de zeep melkwit haar wassende
ter zijde op ’t halzen beneveld' ogen
was ik haar uit wellend
onuitwisbaar slempt zij mijn overgave
de put in mij glorend' is zij zijnde
haar kleed lakend' doende
alsof het bed stropende
schuivend in haar klamme blik
mijn lijf laf op trillende benen…
Vergeten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Dat roodharig meisje, die met haar manke been.
Oh ja, die oud collega door de drank ver heen
en die blondine met mannen bij de vleet
Ik mag een biet zijn als ik hun naam nog weet.
De tijd heeft in mijn hersens aan cellen zitten knagen
Het geheugen is vaak weerbarstig en gaat haar eigen gang.…
Minnedicht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
485 Vanavond ligt hij in mijn wildste landschap
grote voeten tot aan opgehoogde dijken
zijn mooie hoofd met haren wilde struiken
zijn onderbroek een meter naar beneden
stoere benen slank tot aan onstuimige zee
en in mijn denken is zijn wil onverdroten
woest zijn beestenblik maar toch gedwee
zijn wijn heb ik in mijn bekerglas gegoten
vanavond…
Intieme suite
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Hij begint
voorzichtig
met kleine passen
warmt heen en terug
mij op, verlengt zijn been
gaat van menuet naar pavane
schrijdt ouderwets dieper
voegt snelle stootjes toe
laat zich dan gaan
van allemande naar courante
en voert mij de zesde hemel in
zweeft daar langzaam sarabande
met mij rond, in verwachting…
De truc van seks
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 Anatomie is simpel
er zijn miljarden voorbeelden
van vrouwen zoals ik
reproductiekamers
in een stevig bekken
darmen vol bouwstenen eromheen
Dat is de ronde kern
van mijn lichaam, mijn bestaan
Twee machtige benen eronder
om het voedsel te halen
en een smalle bovenbouw
voor ondersteunende diensten
Ik ben eraan gewend, heb geleerd…
Ode aan de verzorgers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Ook al sta je dan niet meer te springen,
toch kun je oud zijn met een jonge geest,
je hoeft niet steeds het oude lied te zingen
al bevalt je dat eigenlijk het meest,
Je staat met je beide benen nog in deze tijd,
al heb je voor bewegen een hulpmiddel nodig,
je ervaring verschaft je inzicht en wijsheid,
en ook al ontspoort de herinnering een…
vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 vandaag ben ik alleen,
een dag met andere dagen gemeen
ik zeg niet dat er dan een leegte is
aan gedachten en verwachten is er geen gemis
het zijn de pijlers, zij houden mij, met muziek erbij,
op de been, en tracht ik
boven mijzelf uit te stijgen
in stilte, wandelend naast het water
met aangrenzend groen
laat mijn blik zich vullen
al…
Liefde is weerstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Twee wijd zwierende
gordijnsluiers schrijden
slepend hun zomen rond
in steeds kleinere cirkels
tot ze tegenover elkaar
draaiend in de greep raken
van de vloer en hun voeten
hun benen, hun middel
in een pirouette wringen
de innige verstrengeling
van een parend paar
en hun streng van herhaalde passen
in goede en kwade dagen
tot de dood…
De dood van Sneeuwwitje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 O, haar schouders, stevig
en zacht haar armen en benen
ronde borsten en heupen
rechte rug, volmaakte schoonheid
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand
van wie droomde heel het land?
Allemaal wilden we haar kennen
en uit haar mond woorden horen
die getuigen van ons bestaan
Was ze er nog maar
dan kon ik hopen
haar ooit te beminnen…
L' origine du monde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
729 deze magneet ontlopen
in dit museum dat is
een onmogelijke opdracht
de wijd open benen
een uitnodigende buik
lokkende borst en
natuurlijk de geheimzinnige
donkere bebossing waarin
je als een klein duimpje
makkelijk kunt verdwalen…