2102 resultaten.
Knooppunten
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
502 toegedekt met
monumentaal
de plek zendt
golven uit die
verbindingen
vormen met
een geometrisch
netwerk dat reikt
over de wereld
communiceert
met energetische
symbolen en tekens
knooppunten werden
steden met centrums
van belangrijke zaken
in de maatschappij
nog is het een te
voelen bron van
onderzoek laat
niets los over doel…
Boze Opzet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 erbij
Dat doet me niks, we moeten door
Wie niet handelt, wordt gehandeld
en mijn eigen voorkeuren
komen niet uit de lucht vallen
Ik heb ervaring
Ik hak en veeg de spaanders weg
Ik ben een doener, daad-
krachtig, geen zachte heelmeester
die bange patiënten geruststelt
met dure doekjes voor het bloeden
Ik weet wat ik doe, er zijn doelen…
Insectueel verdwijnend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 er bewoog
iets zwarts
donkerde venijn
uit angstig
makend klein
niet offensief
als een dief
in de nacht
die onverwacht
verschijnt
met flitsende
nagels krassend
sporen trok
in de angstige
vloer zonder een
eenduidiger doel
dan te intimideren
door onbekendheid
met scheurend
jankende muziek
die zijn bestaan
niet ontleende aan
wat…
De slag bij nacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
652 int donker, met bewegende ogen
is er sprake van een ridderlijke strijd
ieder vecht nobel en vaardig
ieder wordt in zijn Zijn meegezogen
het is een strijd in warrige tijden
ieders doel is het horen waardig
ik heb geen voorkeur te bepalen
het is als leiden en lijden en volgen
soms doet het denken aan malen
het is wachten op een gericht
dat…
Weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
160 Welk doel heeft de weg voorbij ’t verschiet,
ik peins, weeg en wik, maar weet het niet,
sta verwonderd te staren, zonder antwoord,
dat komt er niet, dat is wel wat mij stoort.
Ik keer om, plots d’weg terug van weggeweest,
is in razend tempo weerom terug gesjeesd.…
Solidaridad
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
741 De vacature werd onlangs omschreven
Als ‘Senior Programme Manager for Gold’
Ik dacht waar zijn ze nu dan ingerold
Waar is het onbaatzuchtig vuur gebleven
Maar sinds de papers over Panama
Denk ik (in al mijn simpelheid): voilà…
de rivier
gedicht
3.6 met 83 stemmen
47.188 de veerman bracht me zwijgend naar m'n doel
gene zijde van een ijzig koude stroom
daar wenkte -tussen lelies- een fantoom
ik naderde, gedreven door gevoel
hij vroeg met zachte stem z’n pad te volgen
en leidde mij naar schimmen in het veld
'u wordt verwacht', zo werd me nog verteld
vervolgens werd hij door de mist verzwolgen
de schimmen…
Opgesloten
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
820 Want daarbuiten is alles zo mooi,
ik wil het zien en voelen,
hierbinnen is het een zooi,
hier leef ik zonder doelen.
Ja een toekomst is wat ik wil,
ik zit hier nu al jaren,
hierbinnen is het doodstil,
laat mij daarbuiten ervaren...!…
De vermoeide tot zijn bibliotheek
poëzie
4.0 met 18 stemmen
5.676 Havens van schoonheid, woonplaatsen der wijzen,
Eenzame baaien, steden dichtbevolkt,
Zonnewoestijnen, poolland zwaar onbewolkt,
Hoogvlakte en diepzee, doel van jeugd en grijzen,
Heelal door mensenhand moeizaam gemaakt,
Chaos, geordend en tezaam gebonden,
Naar wetten, overtreden en geschonden,
Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,…
Eenzame Ziel
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.061 Een eenzame ziel,
zonder doel in het leven
wachtend op de dag
dat zijn lichaam-
het gaat begeven...…
Een duw tegen de duisternis
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.971 ik lig hier al een behoorlijke tijd
om mij heen het hout
hard drukt het tegen mijn rug
en ik duw terug
tegen de duisternis
voor het licht
ik weet nog hoe het verdween
met een stroef geluid
de laatste lichtstraal
overspoeld met duisternis
tot er niets meer scheen
en ik duw terug
mijn gewicht als wapen
licht als doel
weten ze niet…
geef het prille groen aan bomen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.694 de uren knallen nu champagne
flessen vol met schuldgevoel
het vuur loeit door de lichamen
de drank mist nooit zjn doel
het dooft de onlust
en verstilt de vragen
het brengt het knagen
tot een vage rust
het leven is te dragen als
de nacht wordt aangemaand
meer daglicht toe te laten
het geweten wordt gesust
ga de duisternis maar haten…
Rode roos op je graf
hartenkreet
3.5 met 33 stemmen
2.860 En jij weet alles van dat gevoel,
het gaf ons beider leven een doel.
Ik zal het altijd hier bij me dragen.
Ik heb een roos op je graf neer gelegd,
een rode roos die voor zijn leven vecht.
Een rode roos alleen bedoeld voor jou,
als teken dat ik nog steeds van je hou.…
Zoektocht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.260 schaduw van het verleden
een vermoeiende reis door een ongeschreven boek
de wortels met voeten getreden
kwetsende woorden zorgden voor geestelijke pijn
zitten verankerd in je hoofd
geven een gevoel onbelangrijk te zijn
en dat je niet in jezelf gelooft
de strijd is begonnen, oorlog van binnen
gevoelens van onmacht en een pijnlijk gemis
het doel…
Herfst in mijn hoofd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
892 Zwijgend zie ik de bladeren vallen,
van tak tot vloer, dat is hun doel.
Kort en winderig, zo is hun reis,
en bedekken bruin gekleurd de wegen.
Zie mij zwijgend mijn vuisten ballen,
met niets meer dan een triest gevoel.
De lucht boven mij, het kleurt grijs,
en ik weet: Straks wacht me de regen.…
Alles...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.079 In de vlucht van mijn bestaan
sloegen daar mijn vleugels lam,
adem stokte, beweging verstilde,
alsof de bliksem binnen kwam
Donkere wolk , koude regen,
kilte omarmde mijn gevoel,
nutteloos, ontroostbaar,
zonder ook maar enig doel
Op het ene volgde het ander,
hield me nauwelijks tot staan,
enkel enige verantwoording,
geboden me om door…
'Van emotie beroofd...'
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.776 Verstandelijke mening,
en daarbij denkend zonder doel..
Ik zie, doch zeer onduidelijk,
nog passie in jouw ogen.
Die flarden zijn zelfs menselijk,
alsof in tijden nu vervlogen
Bespeur in zekere zin,
de onrust in jouw hoofd;
de drang neigt naar emotie,
waar jij van bent beroofd...…
twijfel
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.473 vrouw,
het blijft altijd ik en jij nooit wij,
Ik kan niet want iets in mij zegt me dat,
ik wil wel of ... ik weet het niet
weet je ik ben mezelf zo zat
dat het misschien beter is dat je me nooit meer ziet
Altijd maar weer die twijfel in mijn kop
dat eeuwigdurende lege gevoel
Oh echt ik wil dat ik stop
eindelijk weer een richting een doel…
NEDERLAND HEEFT EEN HART
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
1.298 Vanavond zagen we saamhorigheid
het delen van een gezamenlijk doel
Nederland liet mensen huilen
en gaf aan velen een speciaal gevoel.
Dit was Nederland weer op z'n best
met op de juiste plaats het hart
het liet zien wat we echt kunnen
meeleven met een ander z'n smart.…
Het leven in vraag stellen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.383 Kwellende beelden, zonder doel.
Donkere wolken met keigrote hagel.
Alleen onze eigen ziel hebben we,
om ons menszijn te vrijwaren
tegen alle ellende van het leven.
En ons hart, om een lichtpuntje te geven
in de harde strijd tegen de realiteit.…
Stopwoorden
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.271 Ik ben in staat
om zo m'n spullen te pakken
en te vertrekken
de boel de boel te laten
de rotzooi de rotzooi
de berg puin
waarin ik dagelijks
eet, drink, slaap
leef en voel
en lusteloos voor het leven wordt
met enkel verval als doel
Ik ben in staat m'n biezen te pakken
en de nooduitgang te nemen
want waar ik niemand meer vind
die mij…
Mijn gedachten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.029 nacht
leven in zulke onmacht
een ziel die huilt
iemand die zijn gevoel verschuilt
leven is soms zo gemeen
waardoor je hart verandert in steen
soms heel gevoelloos
maar niet het leven heeft wat ie koos
zal het hart nog opleven
of eenzaam gaan begeven
het gevoel van alleen zijn
geeft dagelijks veel pijn
zoektocht naar het doel…
Hoe 'k dichter werd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 van elk tijdsbesef
trilde 'n slepend timbre
de oever op
en schraapte de helling af
zoekend naar 'n smekend oor
Vermoeid en uitgegolfd
tastte die Lorelei
in de bouwdoos van 'n dichters poëzie
en graaide ze speels
naar de pilaren van 'n komende strofe
Zo verandert de Muze
irrationeel de literatuur
das d'r redding
maar ook
d'r doel…
Zonder Fee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.285 en dan dit – zonder reden
lag ik daar in het koren
bloedend in het ochtendgloren
spontaan een tweespaltig verleden verliezend
ten doele een richting -een plotline- te vinden
uit alles wat vrouw was en ik ooit beminde
stond daar een reiger roerloos
in het bloedend verschiet
sneed het riet -dramatisch
een fluist’rende ode
zo zacht en…
Ragfijn en dun
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
642 Misschien is dat wel het doel.…
teveel woorden
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.195 niets is zo mooi als iets verwoorden
iets verwoorden met gevoel
gevoelens een plekje geven
want dat is het uiteindelijke doel
maar dan moeten woorden wel willen stromen
teveel woorden zitten er in mijn hoofd
teveel wat naar buiten wil komen
teveel wat niet is gedoofd
teveel wat niet in woorden is te vatten
maalt er allemaal door mij…
De ontbrekende schakel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.219 Ik wil kunnen streven naar mijn doel.
En aangenaam door het leven worden verrast.
Ik kan de woorden niet vinden.
Het juiste lied al even min.
De ware blijft slechts een wens.
Mijn hoofd is één zwart gat.
Mijn gevoelens zijn te warrig.
Blijven zoeken heeft geen zin.
Ik ben verdwaald op mijn eigen pad.…
MIJN GEVOEL
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.348 loop ik mee
En ben benieuwd
Ik durf wel wat riskeren
Hij leidt mij naar een trieste plek
En wijst ook naar een hoek
Hier was het
En hier lag zij
Maar helaas
Zij is nu zoek
Ik wil haar zo graag terug meneer
Ik kan niet zonder haar
Men zegt dat zij nu niet meer leeft
Dat idee valt mij erg zwaar
Mijn leven is nu zinloos
En mist ook ieder doel…
De ander
gedicht
3.7 met 20 stemmen
16.977 vaarwel bedoelen,
ze zal nog een hele tijd
knechten en kinderen moeten zeggen
welke koud geworden kleren
met hun menselijkheden kwijt
weg te smijten, weer meer en
hartverscheurend klemtoon leggen
op de volgroeide eenzaamheid,
zal later, als de scherpe hoeken
van verlies zijn rond gesleten,
in onze nagebleven boeken
duimelen en hun doel…
Over oude mensen en de zee
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
698 Als avondrood
magenta
zich vermengt met wind
en zee
en dromen
van gasten aan de boulevard
oude mensen
twee aan twee
traag hun late doel beleven
samen slenteren
uit de nu open deuren
van het grote huis
turend over water en
peinzend zoeken naar deining
hun adem
het schip zien dat
ver langs de horizon
zijn weg vindt
ze lachen…