21881 resultaten.
Lieve madeliefje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 Vergeten schoonheid van het weiland,
miskende pracht van het gazon,
liefste, lieve madeliefje,
witgekroonde hartediefje,
gouden hartje in de zon.
Je lijkt nietig, onbeduidend
naast de grote kerselaar
maar ik geef je op een briefje,
liefste, lieve madeliefje,
jij bent net zo wonderbaar.…
Herder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 Kleine jongen misbruikt, vernederd, onteerd
door een man die over zonden preekt,
die over God en de duivel spreekt,
die door de goegemeente wordt vereerd.
Kleine jongen, schaamteloos alleen gelaten
met op z'n ziel een brandend merk,
gebrand door een herder van de Kerk,
waardoor hij 't leven en zichzelf zal haten.
Kleine jongen, al jouw…
Déjà Vu
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Een fractie van seconde
door herinneringen in verkeerde dimensie, verblind
ben ik gevangen in een spiraal van onwezenlijkheid
in een vreemde wervelwind van ontwortelde gedachten,
en grijp naar logica die mijn denken met realiteit verbindt.
Maar zo denk ik dan: Was dit er al,
is wat er gebeurde, al gebeurd
of is het hier en nu dat het begint…
Bij de dokter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
517 Dokter, ik kom voor een onderzoek,
'k voel me slecht de laatste dagen.
Ik moet veel zweten, heb 't benauwd,
ik kan het echt niet meer verdragen.
Ik krijg 't spontaan heel warm en koud,
mag ik om een ziekenbriefje vragen?
Ik voel me slap en lusteloos,
er zit geen kracht meer in mijn armen.
M'n buik klinkt als een lege doos
dus is er ook iets…
Vers J
gedicht
1.8 met 5 stemmen
5.403 Ben ik een stadsmens omdat ik een stad woon?
Een tramkaart heb &
abonnementen & bewijzen
van lidmaatschap.
Dagelijks
een glazen chaos aangaap,
knetter als een gek met mijn knalpot
door de bocht van het enige leven.
Behangen met krantenpapier,
de beelden van een journaal
dat haar elektroniese trekken thuis krijgt &
wegdrijft over het netvlies…
Zomertuin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
767 In mijn zomermorgen-tuintje
als het glinstert van de dauw,
komt de zoete geur mij tegen,
zoet van thijm en blauwe regen
en het krieken van de dag
schildert zacht lavendelblauw.
In mijn zomermiddag-tuintje
als het schittert in de zon,
haalt een legertje van bijen
stuifmeel uit de akeleien
en een koninginnenpage
fladdert bij de regenton.…
Grootvader
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.315 In mijn prille wonderjaren
zat ik naast hem op de bok.
De teugels in zijn ruwe knuisten
spanden zich een beetje op
als we plots het oogstland kruisten
en hij 't paard tot stilstaan trok.
Hij sloeg een grote handdoek open
en we aten op gemaaide gras.
Bij een boterham met siroop
vertelde hij dan steeds verhalen,
als het heimwee hem besloop…
Fotoboek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 En hier, net voordat we trouwden, we beloofden toen te sparen
voor een lange wereldreis en een eigen droompaleis.
'k Weet nog hoe naïef we waren.
Kijk hier nog bij tante Roza, hoe ik naar je zit te staren,
naar dat mini-rokje van je en die trui in fel oranje.
Weet je nog hoe gek we waren.…
Switch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Het boerenleven was te saai
voor een boerinnetje uit Sinaai.
Ze had genoeg van drek een aal
en wou iets anders gaan proberen,
iets zonder gène en zonder kleren.
Al vond ze het vroeger een schandaal,
nu stript ze tease en danst ze paal.…
De schreeuwende stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Gedachten glijden naar sombere diepten,
gedrochten van oorlog verminken mijn geest.
Ik hoor weegeklaag in deze schreeuwende stilte,
het wanhopige bidden van een vader, een zoon,
van hen die wenend van heimwee en pijn
hun kapotgeschoten dromen en levens hier gaven.
Maar wat is een soldatenkerkhof toch schoon.
Witter dan wit zijn de duizenden…
Zoals je bent
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.504 Ik hou van jou zoals je bent,
zoals ik je altijd al heb gekend.
Ik hou van je minnen en je plussen
en ik hou van alles daar nog tussen.
'k Hou van je lachen en je wenen
ik hou van jou in goed en kwaad
'k hou van je hoofd tot aan je tenen
ik hou van jou in het kwadraat.
Voor mij moet jij geen seksbom zijn
en ook niet superslank of chic,…
gebed
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.525 Mijn God, ik leer nu pas hoe te leven
geef me asjeblieft nog even.…
Queen of hearts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 In bridgetown zat een schoppenboer
te azen op de queen of hearts
maar trok steeds the wrong cards.
Door te pochen en te snoeven
verspeelde hij snel al zijn troeven
she did not like him, that's for sure.
De hartenkoning van pokerville
kwam toen ook bij black jack aan
en zag er hartendame staan.
Hij zei met z'n gladste poker-face
well, i sure…
Ghostriders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Als in duistere winternachten
padden zich verschuilen
en honden angstig huilen,
als damp opstijgt uit diepe grachten,
hoed u dan als takken kraken
en schimmen glijden over daken,
denk niet, ach 't is maar een kraai
want terwijl je staat te wachten
sluipen ze met vereende krachten
in je gemoed en je gedachten,
de ghostriders in the sky.…
Najaarsochtend
poëzie
4.1 met 15 stemmen
7.779 Op de heide drijft een herder
Langs het vochtig morgenspoor
Vroeg-vergaarde kudde verder
In des ochtends gouden gloor;
Tot hij voor de bleke schijn der
Westerkimme in 't bos verdwijnt
En opnieuw de ledige einder
Eindlozer dan eindloos schijnt.
-----------------------------------
uit: Gedichten (1910)…
Indian summer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
764 Nazomertje zoet,
je zinderende zaligheid speld ik op mijn hoed
langs wegeltjes van rust,
langs paadjes van weldadigheid,
langs holle wegen als groene tunnels
en bolle boomgaarden in oranjegloed.
Ik wil geen minuut missen, geen uur verzuimen,
jouw dromerige fruit heeft iets goddelijk zoet.
Ik lik vingers en duimen.…
Een
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
659 Er is maar één God
je moet niet zeiken
wij zijn allemaal gelijken.
al die rare cultprofeten
kun je better gauw vergeten
weet je wat die gasten zeggen?
God had mij wat uit te leggen.
Dat is nou kapsones weet je.
Er is maar één God
je moet niet zijken
wij zijn allemaal gelijken.
Als hij wil
dan brengt hij vrede
met of zonder jou gebeden…
Jouw tranen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
835 Een tijd van niets te hoeven
bestaat voor mij nog niet
Nu wil ik
jouw tranen proeven
je zilte tranen van verdriet.
De zoete smaak
van tranen van geluk
de donkergroen met gele smaak
van tranen van genot.
Grasgroene emoties
om te delen
met een man of met een vrouw
Ontastbare wonden zijn er
om te helen
door jouw tranen eens te proeven…
Kind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
791 Het kind komt
als vanzelf
tevoorschijn
opgeroepen door
een eenheid
waarvan ik het bestaan
slechts mocht hopen
het neemt ons mee
naar waar wij weten
de komende en de gaande
de krulletjes moeten
nog geboren worden
is de wens
van de gedachte
zelfs als ik dood ben
zie ik nog
de blauwe lucht
in lachende drentelpasjes
loopt het verleden…
Zomermorgen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.421 Wit als tulpen zijn haar handen,
Rood als rozen haar gezicht;
Warmer dan op morgenlanden
Ooit de zon, haar ogen branden
Liefdevol op mij gericht.
Ja! haar ogen tintlend stralen!
Venus' licht heeft minder gloed,
Waar zij laat in 't West gaat dalen,
Maar ... de zaligste verhalen
Zijn het, die haar stem mij doet,
Als ik tot haar neergebogen…
Boven alles uit
gedicht
3.2 met 10 stemmen
4.500 Het licht dat die ochtend de wierde besluipt,
uiteindelijk zichzelf verblindt, opnieuw
opstaat en uit wandelen gaat. Begin van
geur als iemand onverwacht voorbijkomt,
een afdruk in het voorjaarsgras, vleugje
tijd dat aan de aarde ontspringt. Totdat
's avonds alles achter een zwarte wolk
verdwijnt, wegdommelt met de doden mee.
Dat boven…
Zomer.
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.269 De schuwe vissen, in 't koeldonker diep,
Verschoten snel, of stonden lang op wacht,
Waar d'aarde zich, in beeld, nog schoner schiep,
Dromend de zomerdroom van eigen pracht.…
't Tijdloze en 't Tijdelijke
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 En de ovens langs, waar rode stenen drogen
In 't zelfde zonlicht, kronkt de blauwe stroom,
Die boten met een zacht geraas bevaren;
Zo zag ik, wie maar even leven mogen,
Met wat reeds daar was meer dan duizend jaren,
't Tijdloze en 't tijdlijke als droom van een droom.…
Liedje...
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.538 Hoe licht de schijn
Der zonne rein
Langs 's werelds eeuw'ge kleurenweelde!
Maar wat zou mij
Dit hooggetij
Der schoonheid zijn, zo gij 't niet deelde?…
Dromen plukken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
664 Ze scharrelkipt
wat in haar tuintje
zet vast de stoelen
in de zon
schept de gieter
vol met water
uit de houten regenton
Ze geeft de planten
naar behoefte
een beetje minder
een beetje meer
beziet de bloemen
vol met liefde
wat zijn ze mooi
en nog zo teer
Ze hoort de ketel
naar haar fluiten
en zet een lekker
potje thee
haar dochter…
Mijn kerken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Mijn kerken zijn
geen schijngebouwen
ze zijn daar
waar ik
ze vind
Een hunebed
op Drentsche heide
in het lachen
van een kind
Mijn kerken zijn
waar ik ze zie
een ster die schittert
in de nacht
Een oude boom
in het weidse land
de maan die knipogend
naar mij lacht
Mijn kerken zijn
niet duur betaald
maar wel
van grote waarde…
Regen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Ik hoor de regen
uit mijn jeugd
de bomen gaan
in bad
druppels vallen
van het groen
op de zinken teil
het klinkt en klettert
nu nog steeds
als toen
een bries roert
door het natte loof
blaast spetters
in het rond
langzaam rollen ze
over de ruiten
het ruikt buiten
naar natte grond
het dondert donker
in de verte
de bliksem flitst…
Zo morgen...
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.772 Zo morgen tussen u en mij
De zee lag met haar vloed onmeetlijk,
Gij waart mij even onvergeetlijk
Als nu, nabij...
Geen tijd, geen afstand scheiden wat
De Liefde zó te zaam gebracht heeft;
Zij is het, die de ziel een kracht geeft
Als zij nóoit had...
Geen macht, die déze macht verwint,
Die, wat de Liefde wil, kan keren;
Zelfs als het hart…
Een zieke ziel
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
689 Als beschimmeld zaad
in het dorre land geplant
groeit uit tot vrucht
van droefenis
een nagel
door elke hand
De schedel
met dorens
als horens
op het hoofd
verdoofd vervliegen
haar woorden
in een storm
van smart
Twee zielen
voor eeuwig
verbonden
in een
bloedend hart
Zij werpt knielend
een laatste blik
naar ogen gebroken…
Eiland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 Flarden van verlangen
hinken op een gedachte
van leven oeverloos
verder niet ziend
Spoelen grondzeeèn
de bodem los
van bestaan
het wit slechts
als schuimkoppen
Op grauwe golven
doet monotoon
motorisch geweld
het scheepsdek
verlangend trillen
Patrijspoorten kijken
schimmig van binnen
naar buiten slechts
achter druilerige
regengordijnen…