3533 resultaten.
Tuin der dichters
netgedicht
4.6 met 48 stemmen
1.602 Samen kwamen ze aan het pad
geen schaduw bracht hun doel uiteen
welke stappen welke richting gaan,
de aanzet, een beeldige verschijning
doet hun aanwezigheid kleuren.…
Nog onbekende muren
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
512 schijnbaar
zonder binding
in het grote spel
dat denken heet
gedachten en
herinnering samen
in een kronkeling
om afgevinkt te worden
bijna even snel als licht
kleur geluid
en smaak maken
hun belang iets groter
voor een snel bereik
van de eerste lijn
een hoofd vol
wederwaardigheden
die het denken sturen
hersenen hebben eigen paden…
Een onverwachte lach
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
819 vroeger speelde
hij met blokken
alleen in de kleur rood
handjes pakten
nooit een ander
die waren blijkbaar dood
wilde niet met
kinderen praten
had ze nauwelijks in de gaten
zijn wereld kent
geen tijd of dag
ogen maken nooit contact
een eenling
op zijn eigen pad met
soms een onverwachte lach
die opening geeft
waarin de hoop…
Zoeken naar een waan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 uit het vlakke land
naar de eerste heuvels
in een mistige verte
later bergen
met de hardheid
van het dagelijks bestaan
ben het pad gegaan
van duizend voeten
in het zoeken naar een waan
heb mezelf zien veranderen
van luisteren naar fluisteren
tot de waterval van woorden kwam
onstuitbaar stroomt de schat
die ik mijn leven lang…
De jogger ( PCW )
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Zilte zoete voeten
stappen gretig toe
in schemerige verten
langs
zovele paden
gaan jouw stappen -
verre schemering –
tegemoet
langs ochtenddauw
en mistige velden
wind en pollen
wuivend riet
als
mistige voeten
gaan jouw stappen
voort – voort –
laten evenzovele
sporen
van mistige stappen
in het verschiet…
Gezochte verlatenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Voeten zoekend vaste bodem
gelijke tred op effen pad
voorwaarts naar ’t licht
waar geen duister wordt gevonden.…
Mijn vlam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 Al is het fijn jou weer te zien
het heeft te lang geduurd
om treurig rond te dwalen
alleen in droomverhalen
van ja héél misschien
Ik heb het leven geleefd
mijn pad bewandeld
verder gewoon gehandeld
wat het nu moment mij bracht
niet meer en minder verwacht
De droom was bijna overleden
Nu ik jou ontmoet in het heden
is de waakvlam…
licht absurd (maar mooi)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 begaan met kleine dingen
die mij niet onopgemerkt blijven
het laatste dwarrelende blad
een kroonkurk tussen kiezels
op 't pad van de begraafplaats
de verloren geraakte sigaar
met het kleurige bandje (AGIO)
en bij een witmarmeren zerk
de vaas met rode rozen
zo zoek ik met eigen ogen
in een wereld van wanorde naar
de kleine dingen die…
Een naamloos existeren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 dat van de tijd
heb ik nooit geweten
hij heeft mij altijd
op de hielen gezeten
dat ervaarde ik later pas
zag de wereld
als een uitdaging
waarvoor ik steeds
vol ben gegaan in een
toch heel druk bestaan
jarenlang ging
alles voor de wind
het goede pad gehad
toen merkte ik dat
ik mezelf vergeten was
alles bereikt en niet geleefd…
Zijn onrustige kijken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
461 ik ken de beelden niet
waar hij van geniet
in zijn onrustig kijken
de lach is verworden
tot een grimas van wat
vroeger blijdschap was
hij laat nooit blijken
waardoor hij wordt geraakt
in de veelheid van impulsen
zoekt zijn eigen pad
tussen voor ons vaak
onbestaanbare wegen
hij is niet mensenschuw
maar komt een ander
nooit echt…
Goudkoorts?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Je wandelt
loopt door bossen
steile paden
omhoog,omlaag
Het is de vraag
of je
de goede weg
...inslaat
De goede afslag
hebt genomen
want alleen zon
je kompas
Niet te laat
val van avond
voor te zijn
want alleen
zon vervult
in herfst
je dromen
waarin het goud
voor het plukken
hangt aan bomen
voor het rapen
ligt
aan…
Stronk
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.546 Kauwen pikken de letters uit een krantenpagina,
een flessenhals glanst onder de bank, het omhooggestoken
wiel van een fiets naast het pad als de hand om hulp, een schoen
zonder veter, het molenrad dat zijn schaduw werp op de kant.…
Voor nu in het zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 vergeleken in
kwalificeren en oordeel
in dit marionetten decor
scoren zij mooi
maar het echte leven
hebben zij totaal vergeten
wij kijken en
vergelijken met
standaard en vroeger
nergens een open blik
geen stralende glans
die zegt dit ben ik
van ogen die blij zijn in
zien zonder verwachten
die niet de weg kiezen
naar nieuwe paden…
Kind in sneeuw
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.566 De sneeuwvlinders fladderen wild
laag langs het betonnen plafond
en vinden geen uitweg dan sterven,
het pad nergens heen wordt al slik.…
Overwegen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
705 Laat het er nooit van komen
Nooit gebeuren
Dat ik geen licht meer zie
Op mijn pad
Verdwaald ben in het duister
Zonder kleuren
Het zoeken meer dan zat
Mijn bed blijft kleven
Aan mijn rug
Dag in, dag uit
Hetzelfde blijkt
Een lijf dat hapert
Stram en stug
Mijn energie niet verder rijkt
Laat het niet komen
Niet gebeuren
Dat de toekomst…
Nonnen....waar?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
739 op m'n boekenplank
of in de boekenkast
Zelfs
op dit pad
heb ik hen moeten missen:
De nonnen
nonnen met hun kappen
gaan we wissen...?
uit ons collectief geheugen.…
Begin tot eind
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
544 Wij kunnen niet anders dan wachten
Wachten tot de tijd daar is
En inmiddels gaan we in onze gedachten
Voorwaarts in licht en duisternis
Dwars door muren van ’t verleden
Brekend in toekomstige tijd
Over onzekere paden treden
Waar het heden ons toe leidt
En geruisloos gaan de tijden voort
Van het leven slecht of goed
Tot men op het einde…
Dienende Ster
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 Ver verleden heeft ons een weg gewezen
Ergens naar een kleine warme stal
Boven een ver land is een ster verrezen
Die ons de weg in ’t leven wijzen zal
En zullen wij die weg ook volgen
Ver van hier en ver van huis
Waar ons de wereld zal vervolgen
Op die lijdensweg tot aan het kruis
Dan zal toch die ster ons pad verlichten
En leiden naar…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…
Schijnt schaduw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
531 ik heb mij een
plaatsje geschilderd
op een groot doek
een wat
verstild tafereeltje
ergens in een hoek
heb de tijd
in kleuren stil gezet
vogels vliegen in gebed
het klein prieeltje
ademt rust drukte
wordt lommerrijk gesust
een integer zonnetje
schijnt schaduw
langs het lenteblad
ik zit aan
tafel met mijn
stoeltje op het pad…
Zonder vuurwerk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 ik heb
je masker
nooit gezien
wel heb jij
mij de ogen
langzaam geopend
mijn blikken
gericht naar
eer en betekenis
niet op de dans
van vlot vertier in
euforie van plezier
maar in stilte
met reflectie op
normen en waarden
zonder vuurwerk
en donderslagen van
hen die het willen maken
op pad met
persoonlijke
verantwoordelijkheid…
Transparante harten
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
422 net als haar lach
niet te traceren was
schaduwden haar
handen twee kanten
in constant bezig zijn
zij spraken het scala
van ontmoeten en
uitgebreid bedanken
in de openheid van
transparante harten
toch dirigeerden zij
gaven richting aan
in de common sense
van emoties om met
elkaar het pad te gaan
haar warmte en lach
reikten…
1-2-3-1-2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
760 volg MIJN pad alleen
veeg de straten schoon
een kind doet de was
dans naar mijn pijpen
het is een simpele wals
hoor het 1-2-3-
klappen van de zweep
doorbijten is het devies
mijn wil is de wet
een blok aan je been
al die toxische mensen
iedereen heeft wat
wie niet horen wil
zal snel spoorloos verdwijnen
in nor kist of kuil
1…
Vleugel gevrij
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
371 ik heb
de bloemen
in je voetsporen
zien groeien
zij markeerden
in bloeien
het pad van wij
nog vaagjes
naastgelegen
wat wilde
vegen verwaaid
en ongebaand
in een naamloos
tegenstreven
waren ooit
een stel uit
chaos en obstakels
verbinding was
er wel maar nooit
iets van een door ons
gedragen perspectief
wij waren vrij
de wereld…
LAIS CLXXXVIII
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
417 Het jaagt zich uit de verzen die het maakt
en 't leeft in haar, zijn woord is pad noch pas:
zij zijn voorbij waar tong de lippen raakt.…
Siddharta
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
672 Het schijnt dat Boeddha Gautama Siddharta
Op deze dag het licht
des levens zag
In 't Sanskriet noemde men hem
de Verlichte
Ten tijde van de Gouden Eeuw
van Grieken
Als Plato Socrates Euripides
Die talloze theaterstukken
dichtte
Dharma was zijn leer, 't Pad van het Midden,
Achtvoudig, dat een einde maakt
aan 't lijden,
Dat door…
Voorbij de vloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 ik voelde
in je warme
hand dromen
zachtjes ontwaken
uit het slapen
hoorde je lach
zag de rode
hartjes die je
in de branding
had gestrooid
om ons pad
aan te geven
we sprongen
over kleine
krullende golfjes
probeerden het wit
van de authentieke
kuifjes niet te raken
we zijn als goden
herrezen uit
het schepping bad
voorbij de…
denken aan toen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 ik heb mijn denken in het huis gelaten
wat ik wil doen is een ontastbaar feit
bij wat ik deed krijg ik amper respijt
hier op het erf voel ik me verlaten
de beiden paden ernaast en de tuin
zijn voor mij in gebreke gebleven
ik wil er naar toe en er weer leven
en brokstukken opduiken uit het puin
of ik daar nog iets terug kan vinden
dat mij…
Wisent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Nabij het modderige pad,
aan de rand van het Noorderplantsoen,
staat, in scherpe schaduwen gevat,
de grijze wisent in 't groen.
Massief en vol intense kracht,
de kop strak naar de grond gebogen,
houdt hij roerloos de wacht,
hij kent angst noch mededogen.…
Of nee en amen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
468 ik zag het
lichtspel
van de zon
in de laag
hangende
wolken als
een heuse
trouwjapon
waar wind
de banen tule
bewoog en
af en toe
ondeugend
uiterst subtiel
de petticoat
oplichtte
zij liep op het
bedauwde pad
met sterke stap
en zeker van
haar zaak
pas toen miste
ik haar
wederhelft
die nog in
tweestrijd was
of hij ja dan…