5374 resultaten.
poëzieverduistering
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
752 je geeft me dagen
van slaap, bladerloze bomen
en wind
die stilte naar
het noorden draait
lege oren
en het vocht van de maan
dat het gedicht klieft
als zou mijn schaduw
de nacht toebehoren, nooit los van
zwarte knopen
ik laat achter, je vraagt de dood…
Nachtvlinder
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.840 Waar de kilte huist in zinder
wacht ‘n tere Zwarte Vlinder
tot hij, uit zijn cocon bevrijd,
kan gaan zweven naar de stilte
die vervloeit in d’ eeuwigheid
en het Koolwitje buigt trillend
haar vleugels in verslagen
als door de wind gedragen
zijn schaduw haar ontstijgt…
Winterse klanken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
907 Stille schaduwen,
zo licht,
in winterdagen geborgen.
Kraakheldere nachten,
ijskoud,
maar toch verzachten.
Geen woorden,
geen praten…
Volmaakt is de stilte,
in winterse klanken geschapen.…
Eén
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.200 Onbezonnen
Mijn hart open
Jouw liefde alleen
Geen verweer
Vol van jou
Incompleet zonder
Jouw woorden
Mijn lippen
Warmte en licht
Zonder schaduw
Voetstappen
Jouw lach
Samen één
Op weg
In elkaars handen
Onze toekomst…
Stilstand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.160 om in het gareel te blijven
niet uit elkaar te vallen
gaat taal de strijd
met leegte aan
tijd staat stil
in de schaduw
tot het wachten
voorbij is
terwijl mijn hart
langzaam ontdooit
in volle winter
blijf ik waakzaam
tot stilstand stopt
een traag bewegen wordt…
een kreupel paard
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
675 ik brink
en voer mijn krelis
een kreupel paard
een pen wat touw
en schaduw van de bomen
meer lijkt hij niet waard
door schofthoogte
is hij zijn hele leven en
voor de handel niet gezien
na zijn zuidlarens drama weer
hier beland eet uit mijn hand
we blijven een ongezworen team…
Dag Driek
snelsonnet
2.7 met 11 stemmen
1.393 Of worden slechts de schaduwen steeds langer?
Of je ze zomaar leest of echt een freak bent:
Hier is 't zon- en zaterdag steeds Driekend…
de straat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 ken je de zwerver die elke dag
bedelt om een stuiver
die dolend
met een krampachtige blik
zijn verlies en winst telt
die een schaduw met zich meetorst
ken je de zwerver die leeft
in ballingschap
zijn leven
verborgen houdt
die ik een naam
gegeven heb
om onmacht trots te dragen…
Dit schitterend exposé
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
745 je sluiert
zeer gewaagd
in salsa tango en merengue
ik meng me
ongevraagd als
schaduw in jouw dans
en breng de glans
weer terug in ogen
het trotse hoofd gebogen
na dit schitterend exposé
neem ik je hand en
ook de laatste sluier mee…
Vervagen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
899 De winter steelt schaduwen waar geluk
slaapt en de kou niet meer is dan
een droom die niet beginnen wil
en liever gedachten bevriest.
Of de dwalende angst verzamelt
in de twijfelende sneeuw
en grijze weemoed
van het zwijgen en verliezen
van elke gedachte waarmee
niemand ontwaken wil.…
Twist en tweedracht zaaiend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
552 kousenvoetend
kom je
uit de stilte
als de mens
zijn schaduw
nog niet heeft gekleed
twist en tweedracht
zaaiend uit de
halfnacht donker paaiend
terwijl de dag
zich met zijn
kwetsbaarheid omgeeft
nog is jouw
zwaard tweesnijdend
in het eerste ochtendlicht
maar de doodslag
heeft vandaag
het leven weer gemist…
Nachtrust
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
578 De schaduw van de bomen
glijdt door de wind, over de straatstenen.
Ik sluit het raam en ga me te ruste begeven.
De dag is weer voorbij.....…
de muze nabij
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
649 het zou overal
kunnen gebeuren
hier
tussen deze woorden
van een vrouw
die in de spiegel het hart van haar minnaar ziet
en die, door de roes van oorsprong
zonnezuiver
zwaluwen losmaakt
uit schaduw en tralienachten
bij bloemen spreekt
in de wind en tot hem, onderwijl
met blosjes op haar wangen
het zou ook dáár
kunnen gebeuren…
Mijn stem
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
882 De stilte dwaalt waar ik slapeloos
niet meer ben dan een schaduw
die niet meer ontwaakt.
Waar ik de tijd verberg en leugens
vergeet die op momenten lijken.
En het web van eenzame gedachten
een spiegel wordt
waarin ik met elke droom
weer mag vragen wat ik nog wil
vertellen
aan wie mijn stem zal vinden.…
Ik heb jou mijn naam beloofd
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
636 donker daagt jouw schaduw
op het bankje bij de dijk
je wiegt met de meeuwen
en fluit de golven voor je uit
de geur van pijptabak
trekt wolkjes in mijn hoofd
ik lees de omrande woorden
laverend boven zee
blijf ik je ontmoeten
ik heb jou mijn naam beloofd…
Puzzel stuk
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
844 Ademloos
in het ochtendgloren
de herfstgeuren
in de nacht
sloeg de wind
tranen
uit geschreven woorden
tegen daken
en
gesloten ramen
enkel
nog wat
druipende
bloemblaadjes
staan
als stille getuigen
herken ik mezelve
van schaduw
ontbloot
achter
het venster
met
vragende ogen…
Ooit spreidde wit
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
616 de kerkklok
luidde zijn
enkele slag
ik wist
dat zwart
gewonnen had
ooit spreidde wit
zijn vleugels
voor een nieuw begin
vulde leven
haar warme
kleuren teder in
tot de schaduw
langer werd
het licht vertraagde
de kerkklok
in eentonigheid
aanwezigzijn vervaagde…
Eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
662 Maar diep in haar was er strijd
om de schaduw te overwinnen
weer gaan voelen genegenheid.
Volheid van het leven ervaren
te gaan zien de blauwe luchten
het zonlicht weer aanschouwen.…
Belofte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
754 Gezichten die spreken zoals een kind dat woorden verzamelt als druppels van de zon
en die met zijn gulheid elke dorst
teder beantwoordt als een
een verlangen dat niets steelt,
haat of dwingt
een schaduw
te zijn.…
Het zwaard van Damocles
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Het wiebelt,
zwaait heen en weer,
‘Damocles’ zwaard
hangt aan een zijden draad,
maar ze stapt door,
het beweegt,
ze wandelt onverstoorbaar,
in haar gang het zwaard
als een schaduw
achter zich aan wetend,
slechts een verkeerde beweging
en het dendert naar beneden.
Maar vooralsnog,
hangt het er
het zal haar worst zijn.…
Grensoverschrijdend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
442 De wereld lijkt verkleind
tot jij en ik, jouw en mijn
waar in de koele schaduw
van een volle geurenstruik
ik warm je rozenmond weer kus
Met slechts als getuigen
een vlinder en een bij
verklaren wij de liefdesgrenzen
definitief voor geopend
het liefst voor eeuwig
maar in elk geval voor nu…
Gieterij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
535 Tegen de hemel in mijn kamer
hangen de schaduwen van morgen
ik pluk de grijstinten
breek ze in staafjes
rol ze in de tijd
om te rijpen
Verdwaald in eigen woning
op zoek naar
verloren dorpsgeluiden
bots ik op
transparante wanden
Ik giet er leugens
in valse vormen
van genot.…
Borgtocht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
448 De schaduw biedt de luwte van beslotenheid,
gelijk een vlucht naar veilig gebied.
Echter behoed u; er ligt slechts een gang naar Canossa
in het verschiet.…
huiver
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
650 tot twee keer toe
floot hij, de vogel die
het voorjaar riep
en ook de zomer
terwijl de tuinman naderde
waar ik hem zag
viel er een schaduw
over het lokkend groen en
jij en ik, opnieuw,
wij huiverden
in de omhelzing
duidelijk voelbaar
de rilling
van de tijd…
Als schellen vallen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.157 in gebroken licht
sieren lijnen
mijn avondbloem
die haar tinten tonen,
verbeelding beschijnen
en zwoele zuchten
nog verder bevruchten
schaduw verschonen
van een belegen dag
zo’n fluistermoment
maakt van tederheid gewag
schept vertraging
die tot verwenning leidt…
schaamte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 zijn uitgeputte lichaam
in de hoek van de kamer
een lege fles
gesnurk
gebroken glas
achteloos op de grond
dansende schaduwen
op het erf
een meisje in tranen
niet begrijpend
wat haar was overkomen
waarom niet gegild?
tot de dageraad kwam ..
laat ieder met zijn eigen
schaamte…
Wachtmens 9 [Fnuikman]
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.235 Haal hem uit zijn schaduw voor
Hij herkent zich in deze vorm:
Een vleermuis, of een vis die in een fuik
Begint te deken. Laat hem door
Zijn polsslag leven, geef hem storm
En van elk woord het vruchtgebruik,
Maar wek hem niet, verstoor
De klaarte van zijn versvorm
Niet.…
Jong gras in de volle zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Voor mij in hartje
Stad ligt jong gras
In de volle zon
Grasmat die de laatste
Dagen garen spon
Bij vocht en warmte
En zomerzon - koele schaduw
Slechts in een klein hoekje
Waarin het aangeschoten wild
Van de stad naamloos rusten kon…
Jouw leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Vlucht niet voor je verleden
Wees niet bang voor je schaduw
Ze horen bij jouw leven
Je hebt jezelf gestalte gegeven
Hoe ook iemand over je denkt
Het leven is jouw geschenk
En doe ermee hoe jij er over denkt
Al is het niet naar ieders wil
Dit is jouw leven en doe er mee wat jij wil…
Buitenissig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 gebukt onder gewichtig
blazoen, kortgewiekt
laagdrempelig, hoogdravend
zijn schaduw verdampt
tot rookslierten en
grauwig, vermetel schuilen
diens stappen volgen
conventie, vallen in
geblakerde avondstilte
danwel ranke schoven
ontstoppeld, geschoren
als dunne maaivelden…