3651 resultaten.
ongerijmd (voor Jan)
netgedicht
3.0 met 36 stemmen
2.357 in schoonheid
stierf de schrijver
zijn zinnen
kleuren rood
en hoe ik ook
naar woorden zoek
het rijm
loopt telkens dood
een leven
lang geletterd
geliefd en
onbemind
en hoe ik ook
zijn woorden lees
naast hem
ben ik nog kind
met woordeloos
genieten
begraaf ik mij
in tekst
maar hoe ik ook
mijn woorden kies
zijn woorden
zijn behekst…
Ik wens je
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
4.897 Ik wens je de vreugde
liefde te vinden
in de gewone dingen
Bij het ochtendgloren
te ontwaken
met een gevleugeld hart
vol dank voor de klanken
van een heldere dag
En ik wens je het geluk
van het samenzijn
met de geliefde
die achter je ogen woont
en de schoonheid
van een leven
in de geborgenheid
de weemoed en de warmte
van je uitverkoren…
Poort
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.007 De poort van de stad
gesloten
wapens
op scherp
kleuren vervagen
in zwart en wit
angst voor overgave
regeert
negeert de schoonheid
van kwetsbaarheid
zoals een vlinder
die ontpopt
maar het bloed, het bloed
verliest zijn vuur
nooit
spreid je vleugels
en vlieg, vlieg
dwars
door het
verweer…
Van Jou
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.650 In volkomen onvolmaaktheid
lag de schoonheid diep verscholen
vaak veel mooier nog dan woorden
in gevormd spiegelglas
waar ik mezelf in herkende
in een ogenblik van staren
als een toverboek waarin ik
mijn geheimen wou bewaren
maar dat jij voor mij geopend had
terwijl je er uit las
om mij er blad na blad te zeggen
met een knipoog - wie ik was…
De kunst van feesten
gedicht
2.2 met 227 stemmen
46.007 is de kunst je als een kenner te vervelen
en langzaam, slok na slok, de doffe streken
van het daglicht te vergeten, is de kunst
je lichter te bewegen, wild en wilder
alle hoop en wanhoop van je af te slaan,
is de kunst een schoonheid te bewegen
naar het Prado van je bed te gaan.
----------------------------------
uit: ‘Zwart als kaviaar…
Lieve madeliefje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 Vergeten schoonheid van het weiland,
miskende pracht van het gazon,
liefste, lieve madeliefje,
witgekroonde hartediefje,
gouden hartje in de zon.
Je lijkt nietig, onbeduidend
naast de grote kerselaar
maar ik geef je op een briefje,
liefste, lieve madeliefje,
jij bent net zo wonderbaar.…
Muziek van het Eeuwige
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
624 Muziek van het Eeuwige
In de vredigheid van mijn hart
voel ik de schoonheid
van deze zomeravond.
‘Ik geef al mijn warmte met blijdschap’
zingt de ondergaande zon.
‘Laat het leven zo mooi zijn als deze avond’
zingt de zomeravond terug.…
Als een bloem
hartenkreet
2.2 met 14 stemmen
1.314 platgetrapt
Ben jij geplukt
Uit mijn leven weggerukt
Voor je kon bloeien
Voor je je leven kon ontpoppen
Moesten ze je snoeien
Moest jij je verstoppen
In mijn vaas ben je terecht gekomen
Omdat ik jou had meegenomen
In mijn vaas ben jij verwelkt
En heeft de aarde jou tot zich genomen
Nu bloei je daar, en niet hier
Ik kijk naar je schoonheid…
VERKLARING
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
659 Je luistert muziek
van bovenaardse schoonheid
en zielsverlangen.
Dan ben ik zwijgen
en luisteren jouw liefde
en die van kosmos.…
In haar uppie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 in mist en regen
kwam ik vandaag
onverwachts schoonheid tegen
in zon van gisteren
lichten voorzichtig
haar ogen en lach even op
pril groen gelokt
staat zij daar
in haar uppie te stralen
in het ongerept witte hart
prijkt het warme geel van dromen
die in de zomer uit zullen komen…
ik mis je...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
928 Als schoonheid water was, was jij de oceaan.
Was liefde een seconde, zou jij altijd bestaan.
Was houden van 1 kilo, dan woog ik vast een ton.
Gemis een zonnestraaltje, dan was jij als de zon.
Mijn lieve vrouw en dochter, gemis als daaglijks leed.
Maar als we er voor knokken, is straks ons gezin compleet.…
Het grillige rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
551 wilde de glans
van het marmer schrapen
in een poging het dieper te raken
volgde
het grillige rood
in zijn geaderd patroon
voelde hoe het zich
warmde aan mijn handen
van weerstand ontbloot
volgde haar strijd
tegen natuur en verleden
in sprietig verloop
heb toen haar pijnen
met schoonheid gewreven
de tijd verstillend gepolijst…
Rechter dan Krom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
733 Mijn leven
is
beter dan krom
en
slechter dan recht
maar toch
over
een poosje
weer
beter dan slecht
en
rechter dan krom
en dan
hoop ik
zal ik ontmoeten
in het
verborgene van
mijn ziel
anima
oh liefde pur sang
hoe kan ik
je schoonheid
bezingen
in
het holst
van de nacht
tot dan trek ik
door
en opnieuw
hoop
ik elke…
Een schitterend equivalent
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
598 ik kan je
niet mooier beschrijven
dan dat je bent
soms vind ik
in de natuur
een schitterend equivalent
maar in vergelijk
behoudt ieder beeld
zijn eigen aardigheid
de schoonheid
die jij straalt gaat gepaard
met warmte van binnen
in lach en ogen
doe je eigenlijk niet anders
dan leven in eindeloos beminnen…
Wildernis van ziel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
539 De dagen,
verloren geen schoonheid
tussen eiken, beuken en wilgen
groeide ik
uit mijn hemd
en uit mijn dromen
in rookwolken
nachtwouden
speelde ik
indiaantje met mezelf
tegen blanke betweters
ik verbond mijn geest met vrede
in deze wildernis van ziel
liep ik weg uit de stad
van de dwaasbeschaafde mensen
om in het wilgenwoud…
Ik lief jou dichter
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
767 Zijdezacht is de huid
waarover mijn vingers glijden
ook al ben jij elders
is jouw schoonheid
niet minder mooi dan
gisteren, nemen ogen
jou stukje bij beetje op
in de stilte van de morgen
zachtjes kus ik je wang
een golf van genegenheid
stroomt door mijn zijn
ik lief jou almaar dichter…
Wijselijk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
548 Nu de ochtend kriebelt
trekt zij langzaam de deken weg
zonnestralen nodigen mij uit
op te gaan in hun schoonheid
vogels zingen een lieflijk lied
waar ik met volle overgave op in ga
de wind geeft me 'n duwtje
wanneer zij mij onhoorbaar
ten dans vraagt om zo deze dag
te beginnen…
Natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 De natuur
zou moeten zijn
een oase
van rust en stilte
schoonheid, reinheid
zachte geluiden
van vogels en krekels
groen, kleuren
van planten en bloemen
Alleen
de mens
hij weet geen
raad meer
denkt niet meer
leeft voor zichzelf
laat de natuur
langzaam
verdwijnen
totdat hij ook zelf
er aan ten onder gaat…
verbonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 in de ijskelder verzaagt hij
gruwelijk, grote ijsblokken
tot wonderlijke leguanen
en zeeschildpadden
het ijs, verhard verzet,
te trots om neer te gaan,
geeft zich verbeten over
aan de verbeelding
verstilde fauna van spookachtige,
melancholieke schoonheid
ontvouwing van het verhaal
buiten stroomt het overweldigende,
onophoudelijke…
O n g e k u n s t e l d
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
909 Bekoorlijk is zij in 't licht
van haar schoonheid niet bewust
straalt ze vol levenslust
een glimlach op haar gezicht.…
Vrijheid
gedicht
5.0 met 7 stemmen
20.859 Voor doodslaan en gelukkig zijn en schromen
en weifelen
en in een afgrond vallen
en ontkennen en schuldig zijn
en koortsachtig zoeken naar waarheid, schoonheid
maakt vrijheid geen verschil,
of hooguit een verschil als tussen een bloeiende appelboom
en geen bloeiende appelboom,
of tussen een kus en geen kus, hoe vluchtig
en verraderlijk ook.…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Ik sla mijn vleugels uit
en zweef over zonnestralen
op zoek naar 'n glimp
van toevalligheden
dansend in schoonheid
die de natuur ons aanreikt
toch ontbreekt die
ene glimlach
dat liefdevolle gebaar
van open armen
zo uit het niets
nog altijd zwerf
ik rond en
zal niet rusten
voordat ik die blik
weer gevonden heb
om je
uit…
Weemoed [2]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
277 Daar ergens, onder de nevels
in het dal is de grens
die ik niet over wil gaan
Ik zet me schrap
Ik kan en ik wil niet
onverschillig zijn
om wat er verdwijnt
met mij: mijn ervaringen
van schoonheid
mijn kennis en mijn besef
wat waardevol en
wat niet belangrijk is
om mee bezig te zijn
Om nog iets te redden
blijf ik lampen neerzetten…
Onrust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 Zoals een boot
over het bijna rimpelloze water
van een Kempens kanaaltje glijdt
onder het blauwwitte ophaalbruggetje door,
zo zou mijn leven
nu ik ouder en ouder word
verder moeten gaan
in rust en schoonheid.
Maar helaas stormen woeden
zekerheden verdampen
vervreemding slaat toe
de steppenwolf huilt.…
De Gedoornde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 voor het tonen van een mens
is géen eenduidigheid
geboren met pijn en bloed
in naaktheid van bestaan
in zijn dualiteit draagt hij
liefde en angst in zich
bewust van leven en sterven
struikelt hij zijn pad
pijn van doornen wordt gevoeld
doorleefd als bitterdrank
schoonheid bloeit als witte roos
in het centrum van zijn hart…
meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.090 op de boulevard langs het strand, schuin beneden mij,
loopt een opvallend mooi meisje voorbij
haar uiterlijke schoonheid vangt en boeit mijn blik
plots kijkt zij omhoog
zij ziet mij en slaat haar ogen neer
dan vervolgt zij haar weg
de heupen wiegend
als door wind en water bewogen…
magisch moment
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
778 want betoverend mooi
jouw schoonheid,
ik voel reeds
het nakend gevaar.
gevoelens die wringen
mijn ogen vermijden
maar mijn hart
kan ik moeilijk bedwingen.
wat luttele seconden...
beheerden heel even,
beroerden dit
magisch moment!…
Mam
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
561 vertel mij nog eens
over geboren worden
en over de dood
mam
verhaal nog eens
over de schoonheid des levens
het verblijf hier op deze aardkloot
mam
beschrijf nog eens
over engelen in het hiernamaals
het ter wereld komen in jouw schoot
mam
vertel mij nog eens
dat de dood niet het einde is
slechts een geestelijke vorming waar ik zeer…
Lichtval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Een dag was geen dag
De nacht was er altijd
Het is de reis
Zegt iemand
Een reis naar niets
Een reis zonder monumenten
Geen bezienswaardigheden
Geen attracties
Zo leeg ook mijn hoofd
Een schaduw op haar gezicht
dat ik niet zie
Het werpt de grauwsluier van mij af
Toont alle schoonheid
die innerlijk verdampt was
Ik kan ze nu aanschouwen…
Lichaam III
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 Lief lichaam
Van geboorte tot dood
Leef ik in jou
Soms voel je log en zwaar
Soms als een open ruimte
Van Gogh schreef
Dat hij geen dubbeltje
Om het leven zou geven
Als er niet iets oneindigs,
Iets dieps en werkelijks was
Dit palet aan schoonheid
En gruwelijkheden
Op dit canvas vereeuwigd
Met onstuimige penseelstreken
Is het genoeg…