2337 resultaten.
Veilig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Wat een troost om te mogen weten
Dat God ons altijd nabij wil zijn
In vreugde, ook bij verdriet en pijn
Hij zal ons dan ook nooit vergeten.
(Woorden uit Psalm 91)…
Mijn kind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
459 Wat een troost, dat te weten
Dat God mij nooit verlaat
Maar altijd met mij gaat
Hij zal mij nooit vergeten.
In vreugde, maar ook in verdriet
Wil Hij mij altijd nabij wezen
Zodat ik niets hoef te vrezen
God, die alles van mij weet en ziet.…
Het leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 De glimlach was gaan liggen, zonder troost.
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig, afgeschermd in gedachten.
Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…
Vaders armen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 Vaders armen hebben mij
van kinds af aan gesteund
bij alles wat ik deed
vaders armen waren zo bijzonder
gaven veiligheid en warmte
troostten bij verdriet
vertelden zwijgend veel
in vaders armen
voelde ik me altijd kind
ook toen de tijd
dat anders wist
maar
geborgen in zijn armen
zal ik nooit meer zijn
nu hij veel verder is
dan…
Mijn kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Wat een troost, dat te weten
Dat God mij nooit verlaat
Maar altijd met mij gaat
Hij zal mij nooit vergeten.
In vreugde, maar ook in verdriet
Wil Hij mij altijd nabij wezen
Zodat ik niets hoef te vrezen
God, die alles van mij weet en ziet.…
De poëet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
828 Hij zaait woorden in terzinen en kwatrijnen,
laat daarmee zijn inzichten ons beschijnen
en oogst in verzen voor ons troost.
Breng daarom op deze dichter
die onvolprezen gemoedsverlichter
op een vast moment een toost.…
In Hoeverre kunnen we ...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
482 in hoeverre
kunnen we elkaar
in wezen lezen
in hoeverre
kunnen we elkaar
nou echt verstaan
in hoeverre de gedachten
die er achter onze ogen
veelal ongezien rondgaan
ik versta jouw taal meestal niet
toch zie je en troost je mij
in mijn verdriet
de vraag is wat zou
je mij het liefst willen zeggen?…
Ovariumpaleis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
594 Weer eeuwenoude wonden openrijten
Door het gebrek aan tederheid bij lust
Het stelt La Deuxième Sexe niet gerust
Al weet die soms wel van zich af te bijten
Nog altijd hoor je vele vrouwen krijten
Wie troost ze, door wie worden zij gesust?…
Wat gebroken is helen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 die troosten met hun hart.…
Een ode aan een mamma
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 Elke dag
geef jij liefde
Vanaf het moment
dat jij ons leven gaf
Haar hele leven
zorgt zij voor jou
troost zij jouw tranen
Zelfs als jij
jouw eigen weg gaat
Zij lacht met jou mee
Bij alles wat jij vertelt
Ook al is het soms
niet grappig
Zij voedt jou op
Zij kan boos, kwaad worden
straf geven
als jij net iets te ver
door ging…
Plensplaatje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 berichten
Hooguit bestemd voor ingewijden
Eenmaal ontcijferd spreekt het oog
Jij trekt je wenkbrauwen omhoog
Dit is een taal van alle tijden
Het spat en spettert op de vlonder
Het golft vanuit de regenpijp
Stroomt over tegels, grond en grint
Nog steeds een flits en dan de donder
Die ik als goede smoes aangrijp
Jij troost…
SLAPEN MET EEN BEER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 SLAPEN MET EEN BEER
Aan fantasie heeft het me nooit ontbroken
Teveel, te vaak, te fantastisch
Maar ik ken gelukkig heel goed het verschil
Tussen fantasie en werkelijkheid
Tussen fantastische warmte, omarming
En de kilste kou van de werkelijkheid, ontarming
Dan weet ik mezelf te troosten
Zelfs als grote heer, met een beer
Sommigen, zo…
Café in Davos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 Het eindeloze oeverloze navelstaarderig gemier
Van onze wereldleiders magnocraten in Davos
Een inside crowd, een club van heren, die maakt ons pas boos
Want vliegen naar een Alpenland voor sneeuw en skiplezier
Dat schiet niet op, noch biedt het troost
met koolzuurgrapjes en hun 'proost'!…
Waar zij bestond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
388 ik dwaal door stille kamers van haar huis
waar zij mij had ontmoet en ik werd gekust
ze troostte mij en stelde mij gerust
het onderkomen voelde als mijn thuis
om haar te bereiken was een zware weg
waar ik samenwoonde met haar gebrek
ik streek de vouwen glad in ons vertrek
waar ik verbleef zonder enig overleg
nu ik er ben geniet ik van het…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
464 bloemen
overal geurende bloemen
de hele ruimte was gevuld
met de bloemige geur van de langzame lente
de melkweg was een grote bloemenzee
zo ver je kijken kon
rozen waar de honing uitdroop
bedwelmd liep ik door deze augiasstal
van bloemen
vol schoonheid
vol beloftes van schuld
vol vergeving met troost
vol vreugde en blijdschap
een…
Binnenwerk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
296 De wereld vat ze samen met gebaren,
die ze oprolt met haar duim en vinger;
niemand troost haar, zelfs niet die indringer,
binnenin verzamelen zich gevaren.
Ze past nog steeds in zijn eeltige handen,
al wordt ze gevormder, en knapper,
en klaagt de stoel onder oeverloos praten.…
Zonnestraal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5 Een zonnestraal die mijn zonnestraal is
Die mij de weg gewezen heeft
Die mij vasthoudt en troost brengt
Mij een leven heeft teruggegeven.…
Levenslied
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
653 Geboren ben je in een hut van plaggen
Waar je moeder altijd jammerde
Waar je vader zich verhing
Waar het altijd stonk
(naar je debiele broertje)
Broos zijn je botten
Schuw is de blik in je ogen
Maar eens zal ook jij liefde kennen…
Wachters op geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
453 Geluk ontstaat zoals wolken ontstaan.
Geluk ontstaat uit stil verdriet.
Zoek geluk en je vindt het niet.
Geluk is als water dat rustig stroomt.
Geluk verschijnt na zware storm.
Bestel geluk en niemand levert.
Geluk is teer en zacht als dons.
We kunnen geduldige wachters worden.
We kunnen doen door niets te doen,
zoals buigend riet dat…
Terwijl ze woelde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
589 Terwijl zij woelde en woelde
van rug naar zij en weer terug
sponnen haar hersenen
starre stekende spinsels
de een na de ander
en ze stapelden een hoge
Ijzige ondoordringbare brij
toen sprong de kat op ‘t bed
perste natte neus tegen
haar koude arm en
legde zachte voorpootjes
midden op die grote zere plek…
IK VOEL ME CELLO
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 haar toon
is de mijne
haar stem is die van mij
ze omarmt ze troost ze verwarmt
ze weekt en trilt de mijne los
zo heel gewoon
met haar gevoelige klanken
het klinkt of het haar ziel is
de aller diepste levenskern
opgeroepen door het strijken
van haar snaren
bewogen maar toch ook ferm
kan ook ik de roering van mijn
gevoelens ontwaren…
Ïk zal je (het) laten voelen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 jezelf
voor nu en voor je toekomst
het blijft een hele
maar een heel uitdagende opgave
hoe te leren voelen, te troosten
voelen is vooral een overgave
een overgave aan jezelf
ik zal jou, jou ik, laten voelen…
LIEFDE HERSTELT
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
590 Wat onvoorstelbaar leek
wordt werkelijkheid.
Sterker wordt wie altijd kwetsbaar was.
Zo wordt duister, ondanks alles, licht.
Mijn artsen geven me hun beste krachten.
Mensen zeggen me dat ze van me houden.
Familie, op wie ik blind vertrouwen kan.
Ik leef nu in het middelpunt van liefde.
Geliefd, zoals een pasgeboren kind.
Ik voel onvoorwaardelijke…
HET BETERE NACHTWERK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 nooit heb ik mijn vader
als troostend gebaar een arm
om haar zien slaan
of haar een kus zien geven
of zien vragen samen
met z’n tweetjes uit te gaan
ze leken langs elkaar heen te leven
ze bewaarden hun gevoelens
blijkbaar voor de korte nachten
we waren immers tenslotte
maar mooi met z’n achten…
Alles voor jou
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
980 Ik zal je troosten als 't moet,
je mijn schouder altijd geven.
Want alleen verder moeten gaan,
in donkere lange nachten zo stil,
zonder iemand die je voor pijn behoedt,
wat is dan nog de zin van 't leven.…
Wal van de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.061 De wankele wal van de tijd
gebouwd op de grens van ons leven
draagt planten en bloemen die geven
wat troost aan een wereld die schreit.
Zijn stenen, gekleurd en geleid,
langs grillige lijnen geweven
vertellen verhalen en geven
gedachten aan vreugde en spijt.…
Tijd
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.077 minuten kruipen moeizaam vooruit
urenlang lig ik te wachten
grijpend naar seconden
ze vertellen me een traag verhaal
de tijd tikt voort
zonder stoppen
zonder troost
langzaam vallen m'n ogen dicht
een schemering zonder licht
een geruisloos gaan
voorbij de rand van vandaag
een binnenglippen van een zacht huilen
een droom om in te schuilen…
Niet het einde, maar het begin
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
1.648 Niemand heeft het in de gaten
niemand wil het ook maar zien
niemand heeft een schouder over
en wil me helpen bovendien
Troost is ver te zoeken
verdriet hoopt zich op
het verscheurt mij van binnen
heeft zich genesteld in mijn kop
Voorbijgaand leed?…
verberg nooit je tranen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
964 troost vanuit het hart
vervangt een duizend woorden
verlichten pijn en smart
bezorgt je nieuwe dromen
elk gebaar in tederheid
stopt heel even het verdriet
soms zal het nooit verdwijnen
maar verschuilen helpt je niet
laat je tranen niet verborgen
verwerk ze samen in verdriet
voel ook nooit de eenzaamheid
schuil heel even in de tijd…
ARS MORIENDI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
2.161 Van de vrienden die ik heb begraven
wier geluk weigerde af te glijden,
verbaas ik, gezeten bij hun graven,
mij over hun aller angst te sterven
-een troost voor mij voor ik bezwijk;
dat doodgaan voorspoed kan bederven
geeft van mijn conclusie blijk:
waar je ook om liep te dolen
of wie je waar ook om beminde,
de kunst die sterven heet ligt…