8109 resultaten.
Windvlaag
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
781 De regendruppels tikken zacht
met het vallen van de nacht.
Met mijn laatste blik naar buiten
hoor ik een windvlaag seinend fluiten.
Een zacht en vaag gefluister
maakt dat ik nog wat beter luister.
Maar tot mijn allergrootste spijt
raak ik zijn stem al snel weer kwijt.
Want de schoten vuur van regen
houden plots zijn woorden tegen.
Zou hij…
Pril geluk
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
903 Er hangt een wiegje in de struiken
fijn gevlochten en stevig gebouwd
van allerlei kleine stukjes hout
de vorm geheel naar oergebruiken
Diep verscholen voor vijand en vrind
door takken in tederheid omvat
gehuld in een hemeltje van blad
gesust door het zuchten van de wind
Twee lijsters zingen er met hun beidjes
een jubelend lied op hun allerbest…
Zomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
778 De frisheid en jeugdige dartelheid van de lente,
zijn nu voldragen, rijpe vruchten.
Wat even voordien nog een voorzichtige, tastende aanzet was tot;
is nu volgroeid.
Van hoog aan de hemel stuurt de zon haar levensbrengende stralen neer op het gretige, in volle bloei staand landschap, dat gulzig de zalige warmte opneemt.
Alles is op het…
De eikel spreekt
gedicht
3.4 met 30 stemmen
10.317 Waar mijn ontbladerde vader
zijn harige takken laat ruisen,
en de bast van mijn moeder
met welgevallen beziet,
wordt de mier op de grond
door mijn val invalide.
Wellicht word ik woudreus,
en schud met de vuist naar
mijn vader die kromgroeit.…
Veilig in mijn bos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 de stilte galmend in mijn oren
de wind zacht fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen…
Dag nacht!!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
646 ik groet de koning
met gebogen hoofd
een serene stilte
de stemmen geroofd
de zon nog onder
mijn ogen gericht
op de koning der bomen
nog buiten het licht
een aarzelend fluiten
heel even, heel zacht
betekend het einde
van de stille nacht
het koor zwelt aan
het duister verdwenen
de angsten ver weg
de wonderen beschenen…
gierzwaluw
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
842 Waar de gierzwaluw
zijn nest overschouwt
zich een laatste maal
te rusten begeeft
wacht hem morgen
de eindeloosheid
in zijn vlucht naar het zuiden
waar de zon hem roept
maar éénmaal nog
zal hij zwevend
in zijn glijdende vlucht
mij zacht bekoren
als laatste groet
om mij te beloven
wees maar gerust
ik kom terug…
Landschap
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
886 Andere straten
andere huizen
eens in de zoveel jaar vernieuw ik mijn vel.
Gegroeid
voller van blad
staan sommige er nog
de bomen uit mijn jeugd
maar de meeste werden omgehakt.
Konijnenholen bungalows
zandpas een snelweg
en waar op zondagmiddag in het duin
de paartjes te neuken lagen
staat nu
een verzorgingsflat.
Een heel landschap…
Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet
gedicht
2.6 met 19 stemmen
11.787 Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet
zoals zij het zag in zichzelf.
Met geloken ogen, totaal ontdroomd,
bevestigt zij in zich de duur, het duren:
en zij zet zet zich voort zonder van plaats
te veranderen, zonder te verliezen
tijd. Het volle licht van de middag is
om haar. Haar schoonheid wordt niet moe
zich te doen tot mij gedaan is…
Paddestoel
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.156 Onder het loof van lage eiken,
de bodem golvend als een duin
vond ik je,
je hoedje trots opgericht,
als een lichtbruine tepel,
glanzend in half licht,
vochtig nog van morgendauw.
Je lichaam daaronder,
romig, met bruine sproetjes,
gevoelig voor beroering,
en het verborgen kleine knopje
waar je lijfje ophoudt;
dat trilt,
als mijn vingers…
herfstimpressie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 het lood van wolken
ligt peilloos opgetast
in noeste kolen kou
de winden wakkeren
de waterwoede aan
van blauwe hemelzeeën
woekerregen daalt
in zaaischermen neer
op het lijdzame land
als bronchiën van longen
twijgen tere takken
in ijle hoogtes lucht
boomstammen beademen
als pijpen de slijmklei
van de vetgelaagde grond
schaamteloos…
Omdat ik van je hou
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
974 Het was hoogzomer.
We lagen in het gras.
Ik nam een grasspriet
tussen duim en vinger
en trok hem tergend langzaam uit de grond omhoog
(die dingen zitten soms vaster dan je denkt):
groener, groen, lichtgroen, lichtergroen, witgroen, wittergroen,
wit:
dit heeft nog nooit zonlicht gezien,
zei ik, maar nu wel, helaas,
met alle fatale gevolgen…
Voorjaar
netgedicht
3.9 met 43 stemmen
1.559 Don't forget me
zei 't tegen Lily
till next spring
zei 't kleine ding…
In het gouden schijnsel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
672 gouden woorden die spreken
het gezicht doet verbleken
wijze woorden die dag
toen ik voor het eerst zag
het bloedrood opkomen
verblekende lichtstromen
vurig omhoog geschoten
mijn hart omsloten
wervelende waaiende winden
die witstralend verblinden
het gevoel in een klap
en wegvrat hap voor hap
twijfeling, angst en wanhoop
verdwenen…
Verborgen schoonheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.586 kleuren dreven
en spoelden weg
terwijl een gloed
zich liet gaan
de wind verdwaalde
in het licht
van het ondergaan
en de opkomende maan
spiegelde zich
in het rimpelend kleed
en een nevel
omhulde een blanke zwaan
onzichtbaar in de nacht
streelt een sluier
verborgen schoonheid
en verbeeldingskracht…
Mieren
gedicht
2.9 met 71 stemmen
19.867 Mieren, compleet met koningin,
Eten alles, ook elkaar, met kleine hapjes.
Leven en commune, ver onder hun stand.
Bouwen een Nieuw Jeruzalem in 't zand.
En malen niet om kunst, liefde of flauwe grapjes
Om hen te pesten, zinkt mijn schoen
diep in hun werk. Heel slecht, leuk om te doen.
--------------------------------------------
uit: '…
De dennenappel
gedicht
2.9 met 28 stemmen
9.403 Van alle eigenschappen die de vruchten
tot vruchten maken,
heeft de dennenappel er niet een.
Meer lijkt hij op een houten bloem
want wanneer je een voor een
hem van zijn schubben hebt ontdaan,
houd je bijna nog minder over dan niets.
Ook hoog in de boom, in zijn volle glorie
blijft hij een probleem;
pas na de allergrootste aandacht
tekent…
De zee kust mijn voeten
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.448 Ik loop voetstappen
in het natte zand
de ruisende zee
raakt mijn oren,
ziende blind
wolken mijn gedachten
de lucht in
grillige grijze vormen
zwerven naar de verte
flarden mijmeringen
maken van de kim
’n gerafeld koord,
ik voel de wind
mijn spinsels verjagen
ik kijk omlaag en zie
de zee mijn voeten kussen…
Sloot
gedicht
2.9 met 12 stemmen
8.593 Geen bel ontsnapt
zijn keurslijf; het wak
geslagen door een steen
groeit dicht: hij ligt
te hopen op een bui
die hem zijn huid
afstroopt.
----------------------------------
uit: 'Het keurslijf', 1974.…
Mijn schilderspalet
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.683 mijn schilderspalet
met tientallen kleuren
van donker naar hel
spijtig zonder geuren
dat zou het nog zijn
het schilderen van een roos
de geur op kunnen snuiven
de blaadjes heel zacht en heel broos
spijtig, ik kan je enkel tonen
hoe mooi ze wel is
ze aanraken niet
het zachte gevoel, een gemis
maar kom eens kijken in mijn tuin
daar…
Density
gedicht
3.0 met 21 stemmen
9.531 Nevel. Zeg
nu niets.
Veel is verzwegen.
Weinig is veel.
Amper beweegt
het woord amper
in de wind
die nergens is.
Zeg nu niets.
Veeg niets uit.
In hetzelfde vlak
van de avond. Waartegen
nauwelijks en nergens.
--------------------------------------------------
uit: 'Het museum van de zomer' (1974)…
Krachtig ingebed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
776 Ik ben de stem uit rots
en volhardt mijn taak
als onzichtbaar wezen
in eenvoud en gevoel
trek ik mijn leven
één geworden met
wind en water door het
landschap van verdriet
en hoop tussen kiezels
in schaduw over land
vergroei ik in de echo
van lichtend windgezang
tot in de kern van hart
waar thans mijn toevlucht is.…
Oeverlanden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
652 In jeugdig zwerven langs oeverlanden
door lenig fietsen en God beklimmen
moerasklanken en grindkoude handen
de woestenij als een beest beminnen
en nakend prijzend droom verzinnen
langs beeltenis in een stalen draven
vanaf terug naar toen opnieuw beginnen
waar de zon als een goudrode ballon
in het spiegelmeer gevoel doet zakken
dat maan…
moe
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.412 de bomen laten hun takken hangen
zwaar
van de regen
moe
van het eeuwige hangen.
ik voel me net een boom
zwaar
van de gedachten die blijven rondtollen
moe
van het het onbevredigbaar verlangen.…
Geketend hart
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.108 De balalaika vloeit haar tonen
trillend door de zwoele nacht
de donk’re stem van ‘n nomade
zingt vol ontroering een ballade
over wat ‘t leven met zich bracht
De aangelegde ketens knellen
en beperken een tijdloos dwalen
dat kriebelt in het zigeunerbloed
hen drijft naar verre zonnegloed
in wens de einder te bepalen
Het vuur laait likkend…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 ik heb in het gras mijn wapens gelegd
en mijn wapens gaan geuren als gras
ik heb in het gras mijn lichaam gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen…
Haiku
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Schitterende zon
Hoog in de blauwe hemel
Onze oude tijd
Het vallende blad
Dat vrolijk danst op de wind
Op weg naar beneden
Mooie regenboog
Ik zie je soms heel even
Kleuren zonder eind
Verre horizon
Met je mooie zonsopgang
Waar is je einde?
Stille vijver
Geheimzinnig en donker
Zo diep als de nacht
De eenzame bloem
Verloren tussen…
de regenboog.....
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.434 Donkere wolken
jagend door de lucht
voor een opzwiepende storm
haastig op de vlucht
de atmosfeer onheilspellend
zwaar beladen
de temperatuur daalt
vele graden
hoog in de hemel verschijnen
aarzelend wat kleuren
ik zie het vol ontzag
gebeuren
omhoog kijkend naar de regenboog
sta ik met God, oog in oog…
Zonsondergang aan zee
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.110 De zon onder te zien gaan is mooi.
Het licht spant een hemels
web van bloedrood staaldraad.
Als het smeulend dagvuur daarin
verstrikt als een vlieg ingesponnen
en in een wurggreep uitgezogen wordt,
dan treedt de zwaarte aan dit licht,
komt het duister langzaam dichterbij,
verschijnt loden mist aan de einder,
dan trekt de doodsgeur…
Aan een boom in het Vondelpark
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.602 Er is een boom geveld met lange groene lokken.
Hij zuchtte ruisend als een kind
terwijl hij viel, nog vol van zomerwind.
Ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.
O, als een jonge man, als Hector aan de zegewagen,
met slepend haar en met de geur van jeugd
stromende uit zijn schone wonden,
het jonge hoofd nog ongeschonden,
De trotse…