4084 resultaten.
Nonstop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 Stenen raap ik telkens op.
Op zoek naar een finish
die rust belooft.
Mijn doel:
een nieuw hoofd
waar ik zacht kan zijn voor mezelf.
Onderweg verlies ik telkens een steen.
Een steen die me kostbaar is.
Een steen die me al zo vaak geholpen heeft
om de weg te vinden.
Het gevoel
dat ik er altijd bijna ben.…
Klaproos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
966 Tranen veraarden,
verdwijnen langs stenen,
stromend verdriet.
Water, glijdend als zilver,
bedding verschonend,
spattend, de regenboog
klonend, in nevels van kleur.
Vallend, dood drijvend
in zilver, traag landend,
mijn klaproos, jouw hart,
verloren aan zwart.…
Van liever lede
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
699 Het jaagpad op te paard
dat struikelt over een
helleveeg van steen
en raken te water
Zo droomde ik oude tijden
na weigeren van een tweede
bord havermoutpap
'Kom jongen', zei mijn moeder,
'kom, morgen gaat het beter'.…
Ommuurd .....
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.381 De ijzige stilte in haar
zwijgt in alle talen,
bevroren woorden zoeken
geen plek, zelfs de lach
sterft in het harnas
wil zij dan spreken,
ooit, die ene morgen
of was het gisteren,
toen zoute lippen
barsten door het weten
sprak ze geen stilte meer
en vloeide woede door
dichtgeslibte aderen,
die laatste steen heeft
geen specie…
Ommuurd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.220 De ijzige kilte in haar
zwijgt in alle talen
bevroren woorden zoeken
geen plek zelfs de lach
sterft in het harnas
wil zij dan spreken
ooit die ene morgen
of was het gisteren
toen zoute lippen
barsten door het weten
sprak ze geen stilte meer
en sijpelde woede door
gedichte aderen
die laatste steen heeft
geen specie meer nodig…
alleen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
958 Ik heb van binnen vele lagen
Die je niet zomaar dichtvouwt
Ik stel geen pompeuze vragen
Jouw verhaal laat mij soms koud
Alleen
Ik heb geen hart van steen
Ik heb ook geen kop van hout
Ik kijk altijd om me heen
Aan eindes knoop ik een touw
Alleen
Alleen zijn in mijn diepste
In de grond van mijn hart
Daar wil ik zijn het…
Beschrijvenloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
716 Zie de nacht stil in de keuken
rusten op stenen tegels in halve maan verlicht
die zijdeachtig glanzen
Een ketting breekt, glazen kralen vallen
Zie ze gaan, glijdend van het koord
raken ze de grond
en door de stilte gedragen klinkt hun helder lied
mooier dan een woord ooit klinken zal.…
meisje op de fiets III
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.153 ineens voelde ik het
het was er al heel lang
het was alleen niet bevatbaar
geweest of ik was niet bevattelijk
haar vorm zwevend
boven het licht was ik tienduizend ezels
die zich aan dezelfde steen stootten
zij was een gewoonte geworden
ik en mijn verborgen zadelpijn
niemand op een roestende fiets
kan uit twee verschillende werelden komen…
donkergrijze regen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
722 zo schets ik mij
in lege straten
weggezonken achter
klokgelui van eindige dingen
zonder slaap
word ik herkend
zoals de steen
die stilte uitspuwt
blind en grijs
de ademhaling
het harde vocht
aan het vlinderraam
vertelt de nacht onafgebroken
hoe waarheid schreeuwt
in het vaarwel
door het veroordelen van verwachting
vergat ik…
Herfst van haar leven
netgedicht
2.4 met 172 stemmen
45.140 dacht ik
aan haar terug
Haar overlijden
al vier jaargetijden
achter de rug
Herfstblad ligt
op
haar zonnewarme steen
Ik ben even
herfstwind
de baas
Helaas
gaat haar naam
weer schuil onder herfstblad
Door de aders heen
zie ik haar handpalm
ze zwaait.…
Schitteren voor God
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
774 Laat ons als parels zijn
als aan een snoer geregen,
ons een gemeenschap zijn,
een schitterende steen
en spreken van Uw vrede.…
Dat liefde leidt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
817 wat is waarheid
in het samen
stappen van de
stenen op een pad
dat liefde leidt
dwars door
alle stromen
druppelen de bomen
hun nat dat hopelijk
van onze schouders glijdt
wij hebben onze route
genomen handen in elkaar
weet dat niemand daar ooit
kan tussen komen want onze
waarheid kent geen liefdestrijd…
het oude huis
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
761 de stenen fluisteren hier
dat ze nog oren hebben
en jarenlang de tijd
met luisteren hebben verbeid
het kraken van planken
verraadt dat niet alleen de muren
zich uren hebben getroost met
wat maar des mensen kwam
ik zit in mijn oude zetel
en aanhoor in mijn hoofd
wat met weinig rucht verteld
mij tot ware bewoner maakt
omdat het zo hoort…
Pilaart arcadisch vrij
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
773 ik cement
met steen en zand
fundament in dorisch zuilen
jij pilaart
arcadisch vrij kent in
slanke bogen het verschuilen
samen tempelen we
de griekse mythen keer
op keer en parthenonnen weer
ik ilias als jij odysseet
met de cerberus alleen de styx
brengt charon en mijn rust…
Kíjk nou
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
688 kijk die man nou eens beven;
lege fles naast de bank
ja, hij is aan de drank
geraakt door het leven
kijk die man nou eens beven;
grauwe kleur van de rook
ja, hij is aan de coke
geraakt door het leven
kijk die man nou eens leven;
ligt al jaren alleen
ja, zijn bed is van steen
zou jij dan niet beven?…
als een taxi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
896 iedereen op
taxerend taxiënd
de wereld op z'n kop
ze was als een taxi
iedereen reed mee
maar na vele ritjes
nog steeds niet tevree
ze was als een taxi
werd veel gevraagd
maar er was er geen
die haar heeft behaagd
ze was als een taxi
alles en alles kon
tot de motor haperde
en het sterven begon
ze was als een taxi
staat nu op haar steen…
Er kleefde wat bloed aan haar hoofd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.270 Zij had zich hard gestoten
Aan die stenen muur
Opgetrokken uit dogma’s
Om van haar verzonnen harmonie
Een predikaat te maken
Er kleefde al wat zweet op haar rug
Maar stug bleef zij schoppen
Tegen die gesloten deur
Alsof dat soms een uitweg was
De kamer was verder verlaten
Er hing slechts nog een sfeer
Van dingen die waren
Zelfs de muren…
Maria Magdalena
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
946 toen de maan gesmolten was
legde zij de eerste steen
bouwde een huis van tranen
ze ging door de tunnel heen
het bidden
op boterbloemblaadjes
in het gras
bleef dag aan dag
gelijk
tot het graf haar ving
met kleine siersteekjes
over haar geweven doodskleed
en nog weerkaatsten
de uitgehouwen wanden
zijn stem
eloï, eloï, lema sabachtani…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
914 de vader hield zich verborgen
in tranen vocht hij onder de zon
nee, zijn kind kon beter spelen
met een palmblad en stenen
waarin het mooie vormen zag
zoals vissen en paradijsvogels
dansende vlinders lokten speels
de handjes, vluchtigheid haperde
de voetjes, ontelbare verschrijvingen
de oogjes, vader op het netvlies…
Dominerende spreuken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.461 Ik was laat, het koper
van de nacht roodde nog roder dan mijn
bloed doorlopen ogen, ik had mijn
hartstocht verloochent aan de
stenen in de straat
in het inherente bestaan
van mijn ik, mijmerde ik
dat de regen mij kon drogen
en de wind mij kon laten
zeilen zonder zeil en mast
ik domineerde de spreuken
van mijn ziel en weersprak
de schoonheid…
Dominerende spreuken
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.925 Ik was laat, het koper
Van de nacht roodde nog roder dan mijn
bloed doorlopen ogen, ik had mijn
hartstocht verloochent aan de
stenen in de straat
in het inherente bestaan
van mijn ik, mijmerde ik
dat de regen mij kon drogen
en de wind mij kon laten
zeilen zonder zeil en mast
ik domineerde de spreuken
van mijn ziel en weersprak
de schoonheid…
Kwik als zilver
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.755 Steen der wijsheid
met de post gekregen
van een meer dan goede vriendin
in de hand gewogen
bewogen gedragen
de kracht gevoeld
de energie gekregen
om door te zetten
naar lichaam en ziel en geest
te luisteren
dankbaarheid, liefde en warmte
voor jou, die wist
datgene ik nodig had
een naam noemen hoeft niet
ze leest met haar hart en ogen…
Uit de kale rots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
738 mijn bloemen bloeien
stenen harten
gebeeldhouwd
uit de kale rots
ze zijn decor
voor al mijn smarten
de mannen
die ik heb gescoord
hun beelden staan
wat afgelegen
de hoofden fier
ze tonen trots
hun ogen hebben
nog dat koude
die mannen
hebben mij bekoord
scherpe randen
probeer ik
te polijsten
hun wreedheid
vijl ik bij
ruwheid…
Onbeantwoord
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
591 Haar kus verliet de rode lippen
hoopvol meegevoerd in de wind
zoekend naar een innige liefde
om in tederheid te worden bemind
Maar die dwalende kus bleef zoekende
verdroogde lippen vielen verhard uiteen
zij ontving nooit de liefdevolle rode rozen
slechts een roos gebeiteld in haar steen
Zij had en gaf veel liefde…
De valentijn van allemaal
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
925 heb de stenen
voor je neergelegd
in de bedding
van het leven
ze lagen op het pad
waar jij ook ging
natte voeten
heb jij nooit gehad
het waren zorg
en bewondering
die stilte vulden van
onuitgesproken woorden
maar eens per jaar
liet ik jou mijn liefde zien
mijn kaart werd nooit ontdekt
jij was de valentijn van allemaal…
De vrouw die jij bent
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
636 je hebt me
flitsen getoond
stukjes leven op jouw pad
handenvol dromen
gegeven waarvan ik
er één in mijn armen had
mocht diep
in je ogen de sprankeling
zien van je ziel
jij liet je kussen
toen ik als een steen
voor je viel
maar zijn
al die momenten
de vrouw die jij bent
want in je lach
schuilen raadsels
die ik nog niet…
Mijn pad
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
593 Onzichtbaar voor ieder ander
Beloop ik mijn zelf gecreëerde wegen
Ontworpen en ingekleurd
Met zwart bloed en rode stenen
Tijd ben ik verloren in de ruimte
Die is ontstaan bij het maken
Van alles dat nooit heeft bestaan
Lang gewacht en zoekgeraakt
Grenzen verdampen in de lucht
Bij het trekken van verbanden
Tussen wat ooit is geweest en…
Een ongekend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 er zat
een knoop in de tijd
ik trok aan het kortste eind
kon de grote
lus herinneringen
niet meer binnenhalen
moest ze laten gaan
uit de verbanden die
mijn jeugd omspanden
kwam nog wat
fragmenten tegen
uit een ongekend verleden
maar te weinig
voor een fundament
wat losse stenen en cement
zwerf op het net
in verloren tijd…
Gods water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 moet de onderste steen
echt boven komen om
het fundament stevig te laten zijn
is het de hemel
en aarde bewegen
wel waard voor die pijn
ik graaf niet zo diep
maar laat gods water niet
zomaar over de akkers lopen
kom laten we samen
over die drempel stappen en
zonder omzien nog gouden jaren pakken…
Een vale kleur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 hij kon het fluisteren
van stenen niet verstaan
de echo’s van muren
liet hij langs zich gaan
kende niet
de knusheid van de trap
die bij elke stap zijn
meebeleven krakend gaf
voor hem was het behang
geen dagboek vol herinnering
een vale kleur die
kamers scheidde van de gang
hij leefde hier
zonder te wonen
kende slechts het huis…