Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Nonstop

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 317
Stenen raap ik telkens op. Op zoek naar een finish die rust belooft. Mijn doel: een nieuw hoofd waar ik zacht kan zijn voor mezelf. Onderweg verlies ik telkens een steen. Een steen die me kostbaar is. Een steen die me al zo vaak geholpen heeft om de weg te vinden. Het gevoel dat ik er altijd bijna ben.…
Clara Neefs3 september 2026Lees meer >

Klaproos

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 966
Tranen veraarden, verdwijnen langs stenen, stromend verdriet. Water, glijdend als zilver, bedding verschonend, spattend, de regenboog klonend, in nevels van kleur. Vallend, dood drijvend in zilver, traag landend, mijn klaproos, jouw hart, verloren aan zwart.…
wil melker5 februari 2005Lees meer >

Van liever lede

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
Het jaagpad op te paard dat struikelt over een helleveeg van steen en raken te water Zo droomde ik oude tijden na weigeren van een tweede bord havermoutpap 'Kom jongen', zei mijn moeder, 'kom, morgen gaat het beter'.…

Ommuurd .....

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.381
De ijzige stilte in haar zwijgt in alle talen, bevroren woorden zoeken geen plek, zelfs de lach sterft in het harnas wil zij dan spreken, ooit, die ene morgen of was het gisteren, toen zoute lippen barsten door het weten sprak ze geen stilte meer en vloeide woede door dichtgeslibte aderen, die laatste steen heeft geen specie…
metha7 maart 2005Lees meer >

Ommuurd

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.220
De ijzige kilte in haar zwijgt in alle talen bevroren woorden zoeken geen plek zelfs de lach sterft in het harnas wil zij dan spreken ooit die ene morgen of was het gisteren toen zoute lippen barsten door het weten sprak ze geen stilte meer en sijpelde woede door gedichte aderen die laatste steen heeft geen specie meer nodig…
metha27 april 2005Lees meer >

alleen

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 958
Ik heb van binnen vele lagen Die je niet zomaar dichtvouwt Ik stel geen pompeuze vragen Jouw verhaal laat mij soms koud Alleen Ik heb geen hart van steen Ik heb ook geen kop van hout Ik kijk altijd om me heen Aan eindes knoop ik een touw Alleen Alleen zijn in mijn diepste In de grond van mijn hart Daar wil ik zijn het…

Beschrijvenloos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 716
Zie de nacht stil in de keuken rusten op stenen tegels in halve maan verlicht die zijdeachtig glanzen Een ketting breekt, glazen kralen vallen Zie ze gaan, glijdend van het koord raken ze de grond en door de stilte gedragen klinkt hun helder lied mooier dan een woord ooit klinken zal.…
Shar13 september 2004Lees meer >

meisje op de fiets III

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.153
ineens voelde ik het het was er al heel lang het was alleen niet bevatbaar geweest of ik was niet bevattelijk haar vorm zwevend boven het licht was ik tienduizend ezels die zich aan dezelfde steen stootten zij was een gewoonte geworden ik en mijn verborgen zadelpijn niemand op een roestende fiets kan uit twee verschillende werelden komen…
rob flipse29 december 2004Lees meer >

donkergrijze regen

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 722
zo schets ik mij in lege straten weggezonken achter klokgelui van eindige dingen zonder slaap word ik herkend zoals de steen die stilte uitspuwt blind en grijs de ademhaling het harde vocht aan het vlinderraam vertelt de nacht onafgebroken hoe waarheid schreeuwt in het vaarwel door het veroordelen van verwachting vergat ik…

Herfst van haar leven

netgedicht
2.4 met 172 stemmen aantal keer bekeken 45.140
dacht ik aan haar terug Haar overlijden al vier jaargetijden achter de rug Herfstblad ligt op haar zonnewarme steen Ik ben even herfstwind de baas Helaas gaat haar naam weer schuil onder herfstblad Door de aders heen zie ik haar handpalm ze zwaait.…

Schitteren voor God

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 774
Laat ons als parels zijn als aan een snoer geregen, ons een gemeenschap zijn, een schitterende steen en spreken van Uw vrede.…
Aad17 maart 2008Lees meer >

Dat liefde leidt

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 817
wat is waarheid in het samen stappen van de stenen op een pad dat liefde leidt dwars door alle stromen druppelen de bomen hun nat dat hopelijk van onze schouders glijdt wij hebben onze route genomen handen in elkaar weet dat niemand daar ooit kan tussen komen want onze waarheid kent geen liefdestrijd…

het oude huis

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 761
de stenen fluisteren hier dat ze nog oren hebben en jarenlang de tijd met luisteren hebben verbeid het kraken van planken verraadt dat niet alleen de muren zich uren hebben getroost met wat maar des mensen kwam ik zit in mijn oude zetel en aanhoor in mijn hoofd wat met weinig rucht verteld mij tot ware bewoner maakt omdat het zo hoort…

Pilaart arcadisch vrij

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 773
ik cement met steen en zand fundament in dorisch zuilen jij pilaart arcadisch vrij kent in slanke bogen het verschuilen samen tempelen we de griekse mythen keer op keer en parthenonnen weer ik ilias als jij odysseet met de cerberus alleen de styx brengt charon en mijn rust…
wil melker24 januari 2007Lees meer >

Kíjk nou

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 688
kijk die man nou eens beven; lege fles naast de bank ja, hij is aan de drank geraakt door het leven kijk die man nou eens beven; grauwe kleur van de rook ja, hij is aan de coke geraakt door het leven kijk die man nou eens leven; ligt al jaren alleen ja, zijn bed is van steen zou jij dan niet beven?…

als een taxi

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 896
iedereen op taxerend taxiënd de wereld op z'n kop ze was als een taxi iedereen reed mee maar na vele ritjes nog steeds niet tevree ze was als een taxi werd veel gevraagd maar er was er geen die haar heeft behaagd ze was als een taxi alles en alles kon tot de motor haperde en het sterven begon ze was als een taxi staat nu op haar steen…

Er kleefde wat bloed aan haar hoofd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.270
Zij had zich hard gestoten Aan die stenen muur Opgetrokken uit dogma’s Om van haar verzonnen harmonie Een predikaat te maken Er kleefde al wat zweet op haar rug Maar stug bleef zij schoppen Tegen die gesloten deur Alsof dat soms een uitweg was De kamer was verder verlaten Er hing slechts nog een sfeer Van dingen die waren Zelfs de muren…
theo2 april 2004Lees meer >

Maria Magdalena

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 946
toen de maan gesmolten was legde zij de eerste steen bouwde een huis van tranen ze ging door de tunnel heen het bidden op boterbloemblaadjes in het gras bleef dag aan dag gelijk tot het graf haar ving met kleine siersteekjes over haar geweven doodskleed en nog weerkaatsten de uitgehouwen wanden zijn stem eloï, eloï, lema sabachtani…

fijnmazig

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 914
de vader hield zich verborgen in tranen vocht hij onder de zon nee, zijn kind kon beter spelen met een palmblad en stenen waarin het mooie vormen zag zoals vissen en paradijsvogels dansende vlinders lokten speels de handjes, vluchtigheid haperde de voetjes, ontelbare verschrijvingen de oogjes, vader op het netvlies…
Rieg5 december 2008Lees meer >

Dominerende spreuken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.461
Ik was laat, het koper van de nacht roodde nog roder dan mijn bloed doorlopen ogen, ik had mijn hartstocht verloochent aan de stenen in de straat in het inherente bestaan van mijn ik, mijmerde ik dat de regen mij kon drogen en de wind mij kon laten zeilen zonder zeil en mast ik domineerde de spreuken van mijn ziel en weersprak de schoonheid…
elze26 april 2009Lees meer >

Dominerende spreuken

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.925
Ik was laat, het koper Van de nacht roodde nog roder dan mijn bloed doorlopen ogen, ik had mijn hartstocht verloochent aan de stenen in de straat in het inherente bestaan van mijn ik, mijmerde ik dat de regen mij kon drogen en de wind mij kon laten zeilen zonder zeil en mast ik domineerde de spreuken van mijn ziel en weersprak de schoonheid…
elze26 april 2009Lees meer >

Kwik als zilver

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.755
Steen der wijsheid met de post gekregen van een meer dan goede vriendin in de hand gewogen bewogen gedragen de kracht gevoeld de energie gekregen om door te zetten naar lichaam en ziel en geest te luisteren dankbaarheid, liefde en warmte voor jou, die wist datgene ik nodig had een naam noemen hoeft niet ze leest met haar hart en ogen…

Uit de kale rots

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 738
mijn bloemen bloeien stenen harten gebeeldhouwd uit de kale rots ze zijn decor voor al mijn smarten de mannen die ik heb gescoord hun beelden staan wat afgelegen de hoofden fier ze tonen trots hun ogen hebben nog dat koude die mannen hebben mij bekoord scherpe randen probeer ik te polijsten hun wreedheid vijl ik bij ruwheid…
wil melker30 oktober 2009Lees meer >

Onbeantwoord

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 591
Haar kus verliet de rode lippen hoopvol meegevoerd in de wind zoekend naar een innige liefde om in tederheid te worden bemind Maar die dwalende kus bleef zoekende verdroogde lippen vielen verhard uiteen zij ontving nooit de liefdevolle rode rozen slechts een roos gebeiteld in haar steen Zij had en gaf veel liefde…
Ivan Grud31 januari 2010Lees meer >

De valentijn van allemaal

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 925
heb de stenen voor je neergelegd in de bedding van het leven ze lagen op het pad waar jij ook ging natte voeten heb jij nooit gehad het waren zorg en bewondering die stilte vulden van onuitgesproken woorden maar eens per jaar liet ik jou mijn liefde zien mijn kaart werd nooit ontdekt jij was de valentijn van allemaal…
wil melker10 februari 2011Lees meer >

De vrouw die jij bent

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 636
je hebt me flitsen getoond stukjes leven op jouw pad handenvol dromen gegeven waarvan ik er één in mijn armen had mocht diep in je ogen de sprankeling zien van je ziel jij liet je kussen toen ik als een steen voor je viel maar zijn al die momenten de vrouw die jij bent want in je lach schuilen raadsels die ik nog niet…

Mijn pad

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 593
Onzichtbaar voor ieder ander Beloop ik mijn zelf gecreëerde wegen Ontworpen en ingekleurd Met zwart bloed en rode stenen Tijd ben ik verloren in de ruimte Die is ontstaan bij het maken Van alles dat nooit heeft bestaan Lang gewacht en zoekgeraakt Grenzen verdampen in de lucht Bij het trekken van verbanden Tussen wat ooit is geweest en…

Een ongekend verleden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
er zat een knoop in de tijd ik trok aan het kortste eind kon de grote lus herinneringen niet meer binnenhalen moest ze laten gaan uit de verbanden die mijn jeugd omspanden kwam nog wat fragmenten tegen uit een ongekend verleden maar te weinig voor een fundament wat losse stenen en cement zwerf op het net in verloren tijd…

Gods water

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
moet de onderste steen echt boven komen om het fundament stevig te laten zijn is het de hemel en aarde bewegen wel waard voor die pijn ik graaf niet zo diep maar laat gods water niet zomaar over de akkers lopen kom laten we samen over die drempel stappen en zonder omzien nog gouden jaren pakken…
wil melker11 november 2011Lees meer >

Een vale kleur

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
hij kon het fluisteren van stenen niet verstaan de echo’s van muren liet hij langs zich gaan kende niet de knusheid van de trap die bij elke stap zijn meebeleven krakend gaf voor hem was het behang geen dagboek vol herinnering een vale kleur die kamers scheidde van de gang hij leefde hier zonder te wonen kende slechts het huis…
wil melker14 november 2011Lees meer >