3205 resultaten.
Het oude jaar
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
898 nieuweling
Die plotsklaps voor hem stond
Opschieten vadertje je moet vertrekken
Zo klonk knallend het donderend geraas
niemand wil dat je nog langer blijft
opzouten vanaf nu ben ik de baas
De oude kwam overeind stram en stijf
Hij had er helaas niet veel van gemaakt
Er was dan ook heel wat te betreuren
Mompelend met een heilzame wens
Verdween…
afstand
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.593 Wanneer jouw wilde haren zijn verdwenen,
en je bent het vrijgezelle leven zat.
Dan hoop ik dat je mij niet bent vergeten,
en ik nog steeds een plaatsje heb, in jouw hart.
maar mocht het niets worden en mijn hart blijft van binnen leeg.
Dan blijf ik je altijd dankbaar voor de vriendschap die ik van jou kreeg…
Fijne dagen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
114 Zou je me missen als ik verdween?
Zal deze brief bij je aankomen?
Zie ik je nog eens?
Weet je nog
die nacht in Bourgondië
toen ik door de donkere
gang naar jouw kamer kwam
en we het er tijdens de onweersbui
over hadden of we bang waren
voor de dood, of niet?…
Jong Rijnhert I
gedicht
2.0 met 5 stemmen
3.886 ,
juist alles waaraan je zoveel plezier beleefde -
de ogen wendbaar, het
neusje spits, de
pootjes
gek op gras, rug, om voldaan op uit te rusten, de buik droeg je
altijd zacht met je mee -, alles wat nu tekent je verdwenen gezicht?…
kennisgeving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
483 tot ons aller besef
is uit zicht verdwenen
het strand in gedachte
emmer en schep in de hand
jeugd die prilheid verloor
tot wasdom gekomen
met twijfel als enige
en algemene zekerheid
we leefden als
langeafstandszwemmers
landloos gebleven en
naar open water verwezen
we hoefden geen bloemen
of bezoek aan huis
deuren en ramen…
Het diffuse licht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
515 waar mijn pad
altijd begaanbaar was
scherpen nu keien
de rest is spiegelglad
sporen van
mijn lange leven
zijn verdwenen
angst bepaalt de stap
dikke mist omringt
mij met stilte
het diffuse licht maakt
iedere richting ongewis
ik mis je hand
de compromissen die
wij altijd sloten als
we weer waren gestrand
zonder schaduw
zal…
Dwalende
netgedicht
4.3 met 72 stemmen
2.311 Geef jouw hand
laat je leiden
door de stilste, steriele
wildernis aller tijden
waar alles wit lijkt
flora is verdwenen
fauna als albino, maar
niet leeft
liefdeslijnen doorgesneden
juist zijn hand volgt
het goede spoor
geen oost of west, maar
het intuïtiespoor
zwevend in dit witte tussenland
zonder nacht, oost of west
geen anker…
Die kus was meer
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
542 midden van al die mensen
ben je gaan halen
ogen afwezig bij
een moeizaam bewegen
je woorden warrig en vaag
heb jou een arm gegeven
zijn uit de drukte geraakt
je begon langzaam op te leven
glimlachte met
excuses in je blik voor
de overlast die jij mij gaf
je wilde geen koffie
moest nog wat doen
gaf mij zomaar een zoen
je verdween…
Het mooie patina
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 uit hun gespreksstof
was al lang geen goed
garen meer te spinnen
handen schikten
bloemen zonder hart
in vaal licht dat de
kleuren versluierde en
vorm geen schaduw gaf
het mooie patina
van liefdevol gebruik
verdofte en straalde
nog amper zijn warme
toegenegenheid uit
nog zien zij elkaar
maar het samen intens
kijken naar is verdwenen…
Spiegel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.987 Hij realiseerde zich niet
Dat hij haar ook liefhebben kon
Na die eenzame maandagavond dat hij
Besloten had zich te vermaken
Kwam hij plotseling zichzelf tegen op weg naar huis
Zijn liefde voor haar was hem vreemd
De vrouw die hij bijna wekelijks bezocht
Wakkerde zijn gevoelens aan
Die hardheid die hij had gevoeld
Was verdwenen daarvoor…
Het familiehuis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
563 er is een
stukje horizon
langzaam verdwenen
dat deel uitmaakte
van mijn jeugd en leven
nog zijn er
muren dak en schuren
buren waren al gegaan
welig onkruid bleef
hoog op de paden staan
het familiehuis van
meerdere generaties
bewoond met werk en deugd
het spelen van de kinderen
in een toch zorgeloze jeugd
die horizon van vele…
tristesse
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
765 'schuilend onder het droppelend lover'
met deze fraaie volzin van de jonge dichter
Hans Lodeizen begon het destijds
de weemoed van weleer die nooit verdween
maar altijd hangen bleef
in mijn persoonlijke dampkring
de vasthoudendheid van melancholie
die rondwaart als een onontdekte planeet
in de ruimte die mijn wereld heet...…
die Cyperse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
723 kousevoetjes
de nagels ingetrokken
in tijgervel gekleed
zo mijn tuin in
alwaar ze rozen plukte
wilde aardbeien at
schaamteloos verleidend
en ik
wilde vrijen
ik wilde aardbeien
wilde rozenblaadjes eten
op het gras
in tijgervel gekleed
haar nagels langs mijn borst
kousenvoetjes kussen
die cyperse
die haar naam niet wilde geven
verdween…
'T IS STILLE
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.919 Alsof
ik blind ware, om mij henen,
in donkere diepten schijnt het al
verduisterd en verdwenen.
't Is stille! Niets te zien en niets
te horen, - 't doet mij beven! -
als 't altijd naarstig bijten van
de tijdworm aan ons leven!
---------------------------------
uit: Tijdkrans (1893)…
Mens van het water
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.347 Bekend is dat god de wereld schiep
behalve Nederland, dat deden ze
zelf, zonder hun ingrijpen was
Holland een zandbank in de Noordzee
We polderen zee en meer in tot land
bouwen steden op de oude bodem en
uit heimwee naar 't verdwenen water
graven we in de bodem weer een meer
Men fluistert dat door eeuwen spelen
met wind, zand en water,…
onzekerheid
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.158 het is lente in Groningen
waarom volgt de wereld niet
wat is het leven zonder het zijn
en het zijn zonder dat het gelukkig is
de liefde
wat een rariteitenkabinet
jij bent weg
achter de wolken of verdwenen
somber, bang en onbegrepen wacht ik hier
ik heb het koud zonder jou
de angst van verschijnen zonder warmte
ze heeft mij in haar macht…
De waarheid...
hartenkreet
4.7 met 32 stemmen
2.021 Je hart is versteend,
je lach verdwenen,
je liefde bevroren,
geen tranen meer...
hoe kon ik mijzelf
zó misrekenen,
waarom toch deze
plotselinge ommekeer...…
laren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
504 een sombere dag in het gooi
het gesloten singermuseum
donker en de geroofde beelden
eeuwig verdwenen en verkracht
etalages met dior cartier nucci
flanerende geblondeerde blikken
feilloos thuis in behagen en weelde
flauwbegerig wauwelend in leegte
eens schilderden hart nibbrig en mauve
de schaapskuddes op de larense heide
en rauwe mensen…
baaldag
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.306 hij gedraagt zich als
een roestige spijker
die eerst het hout verteert
waarin hij ooit geslagen werd
dan zelf in tweeën splijt, hij is
weggegooid vakmanschap dankzij
wat zure regen van elders
de glimlach is verdwenen
naar het land van ooit
hier regeert alweer nooit
regent het buiten buien
alsof er geen zon
alleen maar wolken
de laatste…
Mijn liefste
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.915 Zag je het licht,
het dwaallicht
van de sneeuwvogel
Zag je het,
toen het broze blauw
van de zomerluchten brak
in de scharlaken stilte
van de valavond
Ik droomde je naam,
betoverd door de klank
van zijn wondere lied
Toen verdween hij
in de ijle nevels,
ver achter de heuvels
van stille hoop
In het schrijn van mijn hart
rust de…
eenzaamheid
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.590 haar bevriend
maar ze had graag iemand om haar heen
en ik was het die daar zomaar verscheen
een luisterend oor had ze even nodig
bij haar thuis was alles eentonig
de eenzaamheid werd haar te machtig
ze voelde zich moe en niet meer zo krachtig
gelukkig dat ik daar op dat bankje zat
en even voor haar genoeg aandacht had
met een glimlach verdween…
Het boek
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.087 schrijvers kom ik tegen
In de schappen om mij heen
Kwantiteit maakt mij wat verlegen
Woorden die mij over korte tijd
Intiem zullen omarmen
Nadat ik mij uit de rij voor de kassa heb bevrijd
Mijn hart klopt voor de vele bladzijden
Samengesteld door intellect
Om mijn geest slinks te verleiden
Mijn contemporaine wereld is even zoek
Verdwenen…
Stil
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.245 Het is stil, al het gevoel is verdwenen, de bladeren aan de bomen bewegen maar ik voel ze niet. De vogels zingen op de takken maar ik hoor ze niet. Kinderen spelen op straat maar ik zie ze niet.
Wat ik hoor, is alleen nog maar jouw koude stem die mij vergat, jou woorden die mijn hart in stukken braken.…
In lange haren zonneschijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
474 herfst licht op
in spikkelglanzen
mist danst langs
akkoorden van de
eerste stralen zon
verstild kijken
koeien in de verte
vol verbazing rond
hun romp verdwenen
in een witte deken
nog is je lach
wat onbestemd
in flarden nacht
maar ogen spiegelen
al wat je verwacht
als wij het pad afgaan
en nevels vocht zich
aan ons hechten
glanzen…
er zit poëzie in een klaproos
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.260 vanuit de verte schuiven
lege stoelen als bootjes in
mijn schoot
het is eb, denk ik dan
wanneer mijn longen
nesten bouwen, te groot voor
kale bomen en de klaprozen
die in de palm
van je hand vallen
en het maanzaad sluiten rond
je mond, purperrood
alsof
het slapen vergetelheid
doet opdrogen
in mijn land, mijn verdwenen…
The Blues
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.337 Scherpscheurend elektrisch gitaargeluid
Lange uithalen, hij heeft pijn
Zoekend naar zijn verdwenen liefde
Vibraties, snerpend uit mijn boxen
Loopjes, trillers en soms gedreun
Tranen wellen op in mijn ogen
Ik voel mee, mee met zijn leed
Waar is ze toch? waar is ze heen?…
Bedankt-briefje
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.827 Een bedankje voor allen die hem
niet meer wilden of hoefden,
niet meer smaakten noch proeften,
verdwenen en niet meer verschenen.…
Blijvend licht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.101 Je was een bloemblad
zo bros, daarop waren
je tranen opgedroogd
waarom liet je het
leven los, niet in
oordeel te worden
gedoogd, je verdween
in de boezem van een
eeuwige bruid, de bloem
van jouw gedicht, de bron
van kiembaar zaad, te
vroeg geoogste vrucht,
ik haat wat ieder daarover
zegt, verlaten door een
gekozen vlucht.…
Zoekende onzekerheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
590 ik schrok
maar zag je ogen
herkende nauwelijks je gezicht
de tijd had
in zacht mededogen
de hardste lijnen al gewist
in zoekende onzekerheid
keek je me aan maar wat
wij voelden kreeg nog geen naam
ik streelde je hand
wat ooit sterk en krachtig was
had nu een zachte kant
ik merkte dat de twijfels
verdwenen in het even
dat de…
In leer en chroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 het blingbling
was volledig in
verblindde jou
door uiterlijkheden
namaakzilver
smeedde illusie
terwijl neppend goud
de hype onderstreepte
in leer en chroom
koesterde jij je droom
tot het licht doofde omdat
men er niet meer in geloofde
schittering verdween
praal en pracht
stonden te wachten op
het einde van de nacht
nog even…