Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Het oude jaar

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 898
nieuweling Die plotsklaps voor hem stond Opschieten vadertje je moet vertrekken Zo klonk knallend het donderend geraas niemand wil dat je nog langer blijft opzouten vanaf nu ben ik de baas De oude kwam overeind stram en stijf Hij had er helaas niet veel van gemaakt Er was dan ook heel wat te betreuren Mompelend met een heilzame wens Verdween…
Ivan Grud26 december 2004Lees meer >

afstand

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.593
Wanneer jouw wilde haren zijn verdwenen, en je bent het vrijgezelle leven zat. Dan hoop ik dat je mij niet bent vergeten, en ik nog steeds een plaatsje heb, in jouw hart. maar mocht het niets worden en mijn hart blijft van binnen leeg. Dan blijf ik je altijd dankbaar voor de vriendschap die ik van jou kreeg…
bianc29 september 2005Lees meer >

Fijne dagen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 114
Zou je me missen als ik verdween? Zal deze brief bij je aankomen? Zie ik je nog eens? Weet je nog die nacht in Bourgondië toen ik door de donkere gang naar jouw kamer kwam en we het er tijdens de onweersbui over hadden of we bang waren voor de dood, of niet?…
Zywa10 oktober 2026Lees meer >

Jong Rijnhert I

gedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.886
, juist alles waaraan je zoveel plezier beleefde - de ogen wendbaar, het neusje spits, de pootjes gek op gras, rug, om voldaan op uit te rusten, de buik droeg je altijd zacht met je mee -, alles wat nu tekent je verdwenen gezicht?…

kennisgeving

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
tot ons aller besef is uit zicht verdwenen het strand in gedachte emmer en schep in de hand jeugd die prilheid verloor tot wasdom gekomen met twijfel als enige en algemene zekerheid we leefden als langeafstandszwemmers landloos gebleven en naar open water verwezen we hoefden geen bloemen of bezoek aan huis deuren en ramen…
Iniduo7 januari 2018Lees meer >

Het diffuse licht

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 515
waar mijn pad altijd begaanbaar was scherpen nu keien de rest is spiegelglad sporen van mijn lange leven zijn verdwenen angst bepaalt de stap dikke mist omringt mij met stilte het diffuse licht maakt iedere richting ongewis ik mis je hand de compromissen die wij altijd sloten als we weer waren gestrand zonder schaduw zal…
wil melker14 augustus 2017Lees meer >

Dwalende

netgedicht
4.3 met 72 stemmen aantal keer bekeken 2.311
Geef jouw hand laat je leiden door de stilste, steriele wildernis aller tijden waar alles wit lijkt flora is verdwenen fauna als albino, maar niet leeft liefdeslijnen doorgesneden juist zijn hand volgt het goede spoor geen oost of west, maar het intuïtiespoor zwevend in dit witte tussenland zonder nacht, oost of west geen anker…

Die kus was meer

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 542
midden van al die mensen ben je gaan halen ogen afwezig bij een moeizaam bewegen je woorden warrig en vaag heb jou een arm gegeven zijn uit de drukte geraakt je begon langzaam op te leven glimlachte met excuses in je blik voor de overlast die jij mij gaf je wilde geen koffie moest nog wat doen gaf mij zomaar een zoen je verdween…

Het mooie patina

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
uit hun gespreksstof was al lang geen goed garen meer te spinnen handen schikten bloemen zonder hart in vaal licht dat de kleuren versluierde en vorm geen schaduw gaf het mooie patina van liefdevol gebruik verdofte en straalde nog amper zijn warme toegenegenheid uit nog zien zij elkaar maar het samen intens kijken naar is verdwenen…

Spiegel

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.987
Hij realiseerde zich niet Dat hij haar ook liefhebben kon Na die eenzame maandagavond dat hij Besloten had zich te vermaken Kwam hij plotseling zichzelf tegen op weg naar huis Zijn liefde voor haar was hem vreemd De vrouw die hij bijna wekelijks bezocht Wakkerde zijn gevoelens aan Die hardheid die hij had gevoeld Was verdwenen daarvoor…
eh4 november 2006Lees meer >

Het familiehuis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 563
er is een stukje horizon langzaam verdwenen dat deel uitmaakte van mijn jeugd en leven nog zijn er muren dak en schuren buren waren al gegaan welig onkruid bleef hoog op de paden staan het familiehuis van meerdere generaties bewoond met werk en deugd het spelen van de kinderen in een toch zorgeloze jeugd die horizon van vele…
wil melker1 december 2016Lees meer >

tristesse

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 765
'schuilend onder het droppelend lover' met deze fraaie volzin van de jonge dichter Hans Lodeizen begon het destijds de weemoed van weleer die nooit verdween maar altijd hangen bleef in mijn persoonlijke dampkring de vasthoudendheid van melancholie die rondwaart als een onontdekte planeet in de ruimte die mijn wereld heet...…

die Cyperse

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 723
kousevoetjes de nagels ingetrokken in tijgervel gekleed zo mijn tuin in alwaar ze rozen plukte wilde aardbeien at schaamteloos verleidend en ik wilde vrijen ik wilde aardbeien wilde rozenblaadjes eten op het gras in tijgervel gekleed haar nagels langs mijn borst kousenvoetjes kussen die cyperse die haar naam niet wilde geven verdween…
Pyramus24 februari 2007Lees meer >

'T IS STILLE

poëzie
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.919
Alsof ik blind ware, om mij henen, in donkere diepten schijnt het al verduisterd en verdwenen. 't Is stille! Niets te zien en niets te horen, - 't doet mij beven! - als 't altijd naarstig bijten van de tijdworm aan ons leven! --------------------------------- uit: Tijdkrans (1893)…

Mens van het water

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.347
Bekend is dat god de wereld schiep behalve Nederland, dat deden ze zelf, zonder hun ingrijpen was Holland een zandbank in de Noordzee We polderen zee en meer in tot land bouwen steden op de oude bodem en uit heimwee naar 't verdwenen water graven we in de bodem weer een meer Men fluistert dat door eeuwen spelen met wind, zand en water,…

onzekerheid

netgedicht
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.158
het is lente in Groningen waarom volgt de wereld niet wat is het leven zonder het zijn en het zijn zonder dat het gelukkig is de liefde wat een rariteitenkabinet jij bent weg achter de wolken of verdwenen somber, bang en onbegrepen wacht ik hier ik heb het koud zonder jou de angst van verschijnen zonder warmte ze heeft mij in haar macht…
Mav16 juli 2007Lees meer >

De waarheid...

hartenkreet
4.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.021
Je hart is versteend, je lach verdwenen, je liefde bevroren, geen tranen meer... hoe kon ik mijzelf zó misrekenen, waarom toch deze plotselinge ommekeer...…

laren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
een sombere dag in het gooi het gesloten singermuseum donker en de geroofde beelden eeuwig verdwenen en verkracht etalages met dior cartier nucci flanerende geblondeerde blikken feilloos thuis in behagen en weelde flauwbegerig wauwelend in leegte eens schilderden hart nibbrig en mauve de schaapskuddes op de larense heide en rauwe mensen…

baaldag

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.306
hij gedraagt zich als een roestige spijker die eerst het hout verteert waarin hij ooit geslagen werd dan zelf in tweeën splijt, hij is weggegooid vakmanschap dankzij wat zure regen van elders de glimlach is verdwenen naar het land van ooit hier regeert alweer nooit regent het buiten buien alsof er geen zon alleen maar wolken de laatste…

Mijn liefste

hartenkreet
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.915
Zag je het licht, het dwaallicht van de sneeuwvogel Zag je het, toen het broze blauw van de zomerluchten brak in de scharlaken stilte van de valavond Ik droomde je naam, betoverd door de klank van zijn wondere lied Toen verdween hij in de ijle nevels, ver achter de heuvels van stille hoop In het schrijn van mijn hart rust de…
Troebadoer13 november 2007Lees meer >

eenzaamheid

hartenkreet
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.590
haar bevriend maar ze had graag iemand om haar heen en ik was het die daar zomaar verscheen een luisterend oor had ze even nodig bij haar thuis was alles eentonig de eenzaamheid werd haar te machtig ze voelde zich moe en niet meer zo krachtig gelukkig dat ik daar op dat bankje zat en even voor haar genoeg aandacht had met een glimlach verdween…

Het boek

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.087
schrijvers kom ik tegen In de schappen om mij heen Kwantiteit maakt mij wat verlegen Woorden die mij over korte tijd Intiem zullen omarmen Nadat ik mij uit de rij voor de kassa heb bevrijd Mijn hart klopt voor de vele bladzijden Samengesteld door intellect Om mijn geest slinks te verleiden Mijn contemporaine wereld is even zoek Verdwenen…

Stil

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.245
Het is stil, al het gevoel is verdwenen, de bladeren aan de bomen bewegen maar ik voel ze niet. De vogels zingen op de takken maar ik hoor ze niet. Kinderen spelen op straat maar ik zie ze niet. Wat ik hoor, is alleen nog maar jouw koude stem die mij vergat, jou woorden die mijn hart in stukken braken.…

In lange haren zonneschijn

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
herfst licht op in spikkelglanzen mist danst langs akkoorden van de eerste stralen zon verstild kijken koeien in de verte vol verbazing rond hun romp verdwenen in een witte deken nog is je lach wat onbestemd in flarden nacht maar ogen spiegelen al wat je verwacht als wij het pad afgaan en nevels vocht zich aan ons hechten glanzen…
wil melker30 oktober 2015Lees meer >

er zit poëzie in een klaproos

netgedicht
4.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.260
vanuit de verte schuiven lege stoelen als bootjes in mijn schoot het is eb, denk ik dan wanneer mijn longen nesten bouwen, te groot voor kale bomen en de klaprozen die in de palm van je hand vallen en het maanzaad sluiten rond je mond, purperrood alsof het slapen vergetelheid doet opdrogen in mijn land, mijn verdwenen…

The Blues

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.337
Scherpscheurend elektrisch gitaargeluid Lange uithalen, hij heeft pijn Zoekend naar zijn verdwenen liefde Vibraties, snerpend uit mijn boxen Loopjes, trillers en soms gedreun Tranen wellen op in mijn ogen Ik voel mee, mee met zijn leed Waar is ze toch? waar is ze heen?…

Bedankt-briefje

hartenkreet
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.827
Een bedankje voor allen die hem niet meer wilden of hoefden, niet meer smaakten noch proeften, verdwenen en niet meer verschenen.…
Jon Keien26 oktober 2008Lees meer >

Blijvend licht

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Je was een bloemblad zo bros, daarop waren je tranen opgedroogd waarom liet je het leven los, niet in oordeel te worden gedoogd, je verdween in de boezem van een eeuwige bruid, de bloem van jouw gedicht, de bron van kiembaar zaad, te vroeg geoogste vrucht, ik haat wat ieder daarover zegt, verlaten door een gekozen vlucht.…
pama31 oktober 2008Lees meer >

Zoekende onzekerheid

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 590
ik schrok maar zag je ogen herkende nauwelijks je gezicht de tijd had in zacht mededogen de hardste lijnen al gewist in zoekende onzekerheid keek je me aan maar wat wij voelden kreeg nog geen naam ik streelde je hand wat ooit sterk en krachtig was had nu een zachte kant ik merkte dat de twijfels verdwenen in het even dat de…

In leer en chroom

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
het blingbling was volledig in verblindde jou door uiterlijkheden namaakzilver smeedde illusie terwijl neppend goud de hype onderstreepte in leer en chroom koesterde jij je droom tot het licht doofde omdat men er niet meer in geloofde schittering verdween praal en pracht stonden te wachten op het einde van de nacht nog even…