3836 resultaten.
Erbij horen [1]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ik wil erbij horen
gewoon
met elkaar lachen
en verderpraten
smoezen in de warmte
van elkaars bloed
veilig in de onveiligheid
van het leven
die vrienden treft en wegneemt
uit de rondedans -- tot het laatst
houden we hen vast
hand in hand
Ik sluit me niet op
in garanties en angst
ik bots en buts me buiten
in de storm, samen
met…
Zombies
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 Hij heeft ze zien komen
in zwakte van zijn dromen
de demonen en de spoken
uit kelders en spelonken
de ijle lucht wordt ouder
gesloopt is nu de brug
in zijn ogen spiegelt leven
een rugzak op zijn rug
hij voelt zich niet bedrogen
de zombies ruiken bloed
hij is een held op sokken
vakantie doet hem goed
hij heeft niet veel te mokken…
Kerst en 2024
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
586 Hou daarom goede moed:
‘t zit in ons eigen bloed
‘t zit in ons eigen zijn
ik hoef niet eens mee
met de trein
of auto, vliegtuig
weg te gaan
‘t zit in ons wezen,
ons bestaan
‘t heelt, ‘ t maakt gezonder
Aanbidden we dit eeuwig
scheppend wonder…
in fragmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
802 ik bloed
als ik mijn dromen zie
de scherven glas
nog platter trap
dat, wat ik eens was
ligt op de grond
gebroken in de regen
glinsters in een plas
jij wilde niet
in transparantie leven
heb jezelf toch aan mij gegeven
maar koos voor eigen leven
in fragmenten
kan ik aan je denken
want lijmen doe je niet
stikt liever dan je mij…
Terreur
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.190 Terreur is een virus
zoekend een weg naar bloed.
In een netwerk van haat
wordt het virus gevoed
De aarde wordt besmet
met een kwaadaardig virus.
Langzaam nestelt het zich
in metro, tram, trein of bus
Terreur is een virus,
dwalend in een zieke geest.
In een poel van verderf
wordt er geslacht als een beest.…
emoties vlammen rood
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.254 gemompel in mijn kop
herrie in gedachten
ik schreeuw al donder op
denken moet maar wachten
emoties vlammen rood
woede zit achter mijn ogen
ik wil veel liever dood dan
steeds die ruzies te gedogen
nooit is het stil
soms rustig aan als
ik weer met mijn hoofd
tegen de muur ga slaan
met pijn en bloed
voel ik mezelf leven
dan zijn ze…
ONRECHT
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.080 Als je vechtersbazen ziet
kijk dan maar even niet
ga je je ermee bemoeien
zal ook jouw bloed vloeien.
Criminelen lachen zich ziek
om de rechterlijke kliek
om juten die hun tijd besteden
aan hen die tè hard reden,
dàt is er aan de hand
in ons kleine land!…
Meditatie
gedicht
2.9 met 19 stemmen
14.870 En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik
mijn blakende gedachte.
Hier keert men in zichzelf terug
hier slinkt men tot zijn pit
in een nooit eindigend
ogenblik.
---------------------------------------------------------------
Uit: 'Van de aarde die ook hemel is', 1963.…
splitsing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.422 onze wegen scheuren een splitsing
en mijn ogen wenen me uit
hoe uw rug tot de stip krimpt
die ons warme hoofdstuk afsluit
de enkele flitsen en gevoelen
die mijn geheugen nog omklemt
lijken door uw verlaten getand
en mijn hart bloed het bijlen
de forse adem van het lot
heeft uw zachte zeilen
in andere richtingen gebold
en het…
Ontsnapt uit de hemel
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.256 De geest was verslapt,
haar wil was zwaar verlamd,
het lichaam voelde aan,
Alsof haar bloed was uitgedamd.
Het lot leek al bezegeld,
tot zij zich plots bedacht,
En haalde uit haar tenen,
het laatste beetje kracht.
Terug naar wie ze lief heeft
voor wie zij wil bestaan.
Na 18 dagen vechten,
is ons licht weer aangegaan.…
sist nog haar venijnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
707 randen bijten
zich in blauw als
tanden van het magma
zwavel voert je naar
de hel in een geest-
verruimend lachmaar
het lijf van Gaia
is gestold maar sist
nog haar venijnen
je voelt het kloppen
van haar hart weet je
dicht bij haar geheimen
ze pulseert geen bloed
haar huid is warm en broos
de weeën komen woordeloos
ontvang haar…
rode vlag
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.354 De hele wereld vloekt en scheldt
en overal vloeit rijkelijk het bloed:
moeder aarde is weer ‘ns ongesteld.…
Lichaam
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.278 staart wat door het raam
Haar lichaam vol met wonden
De warmte is verdwenen
En leeg is nu de stilte
Haar witte, lange benen
Zijn nu gehuld in kilte
De kou trekt door haar lichaam
Verdrijft nu elke kracht
En starend door dat raam
Had zij dat al verwacht
Daar eenzaam en verlaten
Is zij geheel bebloed
Ze wil zichzelf wel haten
Maar bloed…
Het lied van de nacht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
921 duistere klanken van de aarde
De kille pijn, de stille kracht
Weinig zicht maar zoveel waarde
De dood is zachter dan het leven
Puur volmaakte rust en pijn
Laat mij de stille klanken geven
Van wie ik ben, wie ik wil zijn
Het licht verblindt mijn tere ogen
Het land des duivels voelt volmaakt
De wereld heeft mij voorgelogen
Het is het bloed…
Berouw
poëzie
3.3 met 18 stemmen
2.795 Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.
In het duistren en het ruisen
Een buigend mens, arm en donker...
Op een heuvel stonden drie kruisen.
Gij leed daar, ik weende er onder.…
Laat me...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.332 Laat me…
wanneer kwijnende
zonnestralen zich
drenken in het bloed van
de vergane dag
de zee het wellen van
haar golven langzaam
laat vervagen
in een verstarde lach
als de wind haar wisp’ren
niet meer door de blad’ren
zingen kan
omdat de nacht
z’n deken heeft gespreid
waardoor de wereld
in ’t duister glijdt…
leg ik mijn hoofd ter…
Geen God heeft grenzen zo gesteld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
816 Bij mij komt niets meer binnen
want buiten ruikt het naar bloed
het land heeft mij verraden
haar witte tanden zag ik wel
nu haar rollende tollende ogen
kinderen worden grof afgevoerd
niet met wapens of in wagons
veel meer met regels en wetten
geen dichter kan het mooier
geen schilder verfijnder alle
mazen van de wet potvast
mijn land waar…
de maagd uit Betlehem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
846 ik hang me
aan het kruis
jij nagelt mijn
handen met spijkers
een moordenaar met banden
doorsteekt
mijn zij als bloed
niet vloeien wil
en vocht van langzaam
dood zo uit mij loopt
de wereld dondert
in elkaar als jij
mijn voeten kust
lust is weer herboren in het
strelen van de doornenkroon
de hete striemen
op mijn rug,…
Vader
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
846 tegen de roest
van de mensheid
dat ons ijzeren gestel
langzaam omvatte
en dreigde te verminken
borg jij jouw hart
dat al bloedde
uit duizend wonden
voordat ik erachter stond
je liet het doorsteken
zodat ze het mijne
niet zouden raken
maar dat deden ze toch
we schreeuwden
en zongen samen
terwijl we ze
met uitdagende…
Vermoord
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.623 Mijn passie staakte
Door jouw harde woorden
Die mijn ego raakten
Die mijn hart vermoordden
Mijn liefde stikte
Door jouw brute klappen
Die je tegen m'n zieltje mikte
Ik ging naar adem snakken
Mijn goedheid smolt
Door jouw moordende manieren
Mijn bloed dat stolt
denkend dat het je plezierde...…
Kapok
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
486 Er sluimeren wanen in kussens
grif strooien nachten met uren
en als het gezicht verschijnt
in lang geleden verloren licht
vangt morgenrood vocht als bloed
sijpelend langs grieven snijdt
zij lijnen en tekent ouderdom
in geslepen taal alleen de punt
ligt dwars en stremt beelden
als strepen op de snelweg
zij ziet de vluchtstrook
schudt…
vlindertje
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.686 Een vlindertje zit op het raam
Zittend wacht hij met zijn vleugels gevouwen
Niet wetend van de faam
Niet wetend hoe hij zijn leven zal opbouwen
Maar ondanks dat gaat hij de wereld tegemoet
En pompt zijn vleugels vol met bloed
Hij vliegt verzekerd over de heg
Zoekend naar zijn levensweg
Ik kijk met grote ogen naar zijn cocon
Die hij als rupsje…
Tribunaal je kaal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
939 zag de hand
met palmen wuiven
je gladde glimlach
door woestijnen stuiven
de vuurkracht
is te huur en jij
betaalt met bloed
aan huis en muur
vergoedt hun
simpel rouwen
kinderen en vrouwen
dollars zijn niet duur
maar mannen
erven toch dit land
dat jij met harde hand
onteigend hebt
ik tribunaal je kaal
tot op het bot dan
voel…
kom maar mijn bloem
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
707 het leven is koud
te oud om nog
lente te bloeien
adem tekort
krachten verloren
bloed lijkt bevroren
het wintert te lang
in donkere luchten
tijd lijkt te vluchten
kiemen zijn op
het groen is te klein
om te groeien
ik koester nog kleur
uit voorbijzijnde zomers
proef steeds hun geur
kom maar mijn bloem
die zon weer laat schijnen…
Niets
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
862 Zwijgend kijken ze elkaar aan
niemand kan de klok vooruit zetten
en van terugdraaien is geen sprake
Kan nog nauwelijks op beide benen blijven staan
gevoelens die het toekomstbeeld beletten
pijn die naar bitterheid blijft smaken
Ze pakken elkaars hand
maar leidt naar geen enkel spoor
bloed stopt met stromen
Ijskoud is hier relevant
hoop…
Mening
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
958 Ik vind het slecht, het is niet goed
De kranten schrijven het verkeerd
Woestijnen stromen van het bloed
Onschuldig leven wordt onteerd
Een eindeloze felle strijd
Geniepig soms, om het gelijk
Gedachten worden opgeleid
De wil is sterk en invloedrijk
Het is een vesting, dik ommuurd
Beperkend voor een vrije zin
Een dikke hals met onderkin…
Als de avond valt
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.149 Laat me…
wanneer kwijnende
zonnestralen
zich drenken
in het bloed van
de vergane dag
de zee
het wellen van
haar golven
langzaam
laat vervagen
in ‘n verstarde lach
en als de wind
haar wisp’ren
niet meer door
de blad’ren
zingen kan
omdat de nacht
zijn deken heeft gespreid
waardoor de wereld
in ’t duister glijdt…
leg ik mijn…
wuiven het niet weten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
771 een zee van handen deint
geluid golft aan in vlagen
vingers reiken ogen vragen
armen zijn tekort wuiven
het niet weten wat er schort
de blikken zijn nog open
er staat geen leider op
die aan de mensen zegt
hoe alles zal gaan lopen
woede uit zich in geweld
de eerste mannen zijn geveld
brandhaarden gaan open
ze willen bloed en het…
IJskristallen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
652 Gewoven zwevendzachte zijde
omplooit vervagend schaduwrijk
gefluisterd valse beloftes vervliegen
als slechte dromen van gisteren
lichamen vervloeien intens
zoeken grenzen in liefde
illusies bouwen kastelen
vluchtige luchten het fundament
rozen bloeden zwarte schaduw
in maanlicht ijskristallen koud
diepe haat wortelt in liefde
en bloesem…
Nachtelijke prooi
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.497 zoals je daar ligt
het laken wat verschoven
in uitgeputte overgave
snakkend naar frisse lucht
zo ben jij mijn liefste prooi
door ’t zout prik ik wel heen
daarna smaak je des te zoeter
soms kan ik je bloed wel drinken
maar vannacht zal ik je nippen
als een exquise delicatesse
ik zal voorzichtig zijn
het zal voelen als een streling
en…