2801 resultaten.
Besjes
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
533 Een laatste restje winter smelt weg
Besuikerde besjes
Ze dragen fier hun witte hoedjes
Op de laatste winterdag van deze maand
Geen idee wat Moeder Natuur volgende maand voor ons in petto heeft
Haar ritme lijkt wat verstoord
Dat komt door ons onnozele gedrag
Nu zit ze in een soort van overgang waarin alles ontregeld is
Die Elfstedentocht…
de vlieg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
827 ik hou niet van vliegen
vliegen zijn vies
ze zitten op stront
en daarna op je eten
dus toen ik een vlieg zag
in mijn huis
die zich verschool tussen de luxaflex
toen dacht ik
in een nijdige bui
'jij gaat eraan'
spinnen zet ik vaak buiten
dat zijn nuttige dieren
ze vangen vliegen
en muggen
vliegen zijn vies
brengen…
Illusie (2)
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
639 Hoe kan afscheid zeer doen
Als iemand nooit bestaan heeft
De warmte die je voelde
Slechts je eigen verlangen
Bevroren in de kou
Van de zwarte nacht
Hoe kan er verdriet zijn
Om iets dat nooit geweest is
Slechts dromen die echt leken
Net zo snel verdwenen
Bij het ontwaken
Uit de zwarte nacht
Waarom treuren
Om een fata morgana…
bruggen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 bruggen
ik heb bewondering voor bruggen
hun bogen, hun gekromde ruggen
geven aan gleuven en aan kieren
aan diepe dalen van rivieren
in ons laag gelegen land
een zelf gedragen overkant
zelfs het betonnen viaduct
weet zeker dat het lukt
de kruizen van geklonken staal
spreken krachtig stoere taal
strak gedraaide draden trillen…
randgeval
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 aan de rand van meer en land
wacht het wrakhout op vergaan
loopt het spoor van slijt en slag
langs de richels en de knoesten
en door holtes in de binnenwand
op de rand van droog en nat
ontmoette ik op ronde schors
een man met uitgesleten zwart gelaat
een vrouw met in ’t gezicht een gat
te zaam een zware strijd gehad…
Voedselschaarste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Golvend staan de akkers goudgeel graan
Weiden groen van melk en honing
Wie daar woont leeft als vorst en koning
Ja waarlijk hij heeft een rijk bestaan
Als nobel mens is ook zijn waardig streven
De aarde te bewerken naar ieders wens
Zijn gulheid kent dan ook geen grens
Rijke gronden is hij bereid aan de natuur te geven
Geen arbeid wordt daarop…
Binnenkort
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 [Dit schreef ik voor een opa]
Binnenkort
Binnenkort kom je weer terug,
als er weer een plekje vrij
is.
Dankzij media en reacties,
is er toch nog gerechtigheid.
Oudere mensen,
haal je niet zomaar uit
elkaar.
Straks,
als je weer in het verpleeghuis bent kan ik
je gewoon weer bezoeken
mijn lief.
Dank je wel lieve kinderen
voor…
In de tijd die er is
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
432 Soms word ik gek van al het leven
dat ik wil leven, maar dat niet past
in de tijd die er is
Emoties lopen me in de weg
ze woekeren en vullen
de tijd die er is
Ik moet ze kwijtraken met liefde
want met harde hand lukt het niet
in de tijd die er is
om mezelf open te breken
en mijn aandacht te verleggen
naar de zon
in het leven van…
Ode aan de vergrijzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 Ik kijk even naar mijn handen
En ik schrik
Wat zijn ze oud
Craquelé gebroken marmer
Met vijf smalle staafjes hout
Het verval is reeds begonnen
In de herfst
De winter wacht
Als ik die ooit mag bereiken
’t Is een koude lange nacht
Maar dan denk ik aan mijn moeder
Die ’s de winter bijna door
Nog zo stralend levenslustig
Nou…
Lieve vader
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
632 Het afscheid was heel
zwaar,
maar met deze prachtige
foto
van je mooie zachte
handen
heb ik een hele mooie
herinnering aan jou.
Lieve vader, rust zacht,
Liefs,
Je dochter…
Moria
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
516 Geachte Morus beste vriend
En lieve Moria
Waart gij mijn muze als vriendin Of mijn vriendin als muze
Het kwam als wat unbidan wij
Het keerde onverwacht het tij
Ons hart- en hoofd- ja zielsverwantschap
Is geenszins illuze
Trouwens 't hoofd is een en al
Rationale Animal
Daarentegen heeft het hart
Geheel zijn eigen Reden
Onherleidbaar…
Evalutie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
492 De grondslag van de waarheid
Is de Evalutie Matrix
Doe af uw oogklep van de Mannenmacht
Geniet van 't vrije zicht
op 't panorama
Van de Menselijke evolutie:
De dwaalweg van de mannendominantie
Het lot dat Homo Sapiens ons bracht!…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 Het schemert, we wandelen weg
van de stelletjes die net als wij
de zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jouw lichaam glanst
strak gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
340 Het schemert, we wandelen
weg van de stelletjes die net als wij
de zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jij bent glad gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk door jouw haren…
Landschap
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 De watertoren
versmelt met regenwolken
boven tinten van groen.
De onrustige lucht
versterkt de rust van het land.…
De schaduwloper
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
13 Hij wandelt in de schaduw
op de rand van het bos
door knisperende blaren.
Links van hem lokt
het onaangetaste heldergroen
in de gulle herfstzon.
De schaduwloper verlangt intens
naar zuiver licht en kleur.
Hij vreest de oversteek.…
oma
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
3.172 voor jou is leven nog slechts
een tussendoortje
dat je bij de koffie schenkt
met zijn foto in de hand
een wachten tot ook jij
zal opstaan uit de levenden
tot dan is er voor het slapengaan
een steeds groter kopje troost
met een koekje
-als het echt moet-
want elke dag hongert
dit bitter-zoet verlangen
een hartslag vroeger…
een Drentse knipoog
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
893 wanneer ik vogels
zie spelen in de lucht
- ik vang jou
en jij vangt mij –
dan word ik
zomaar blij
en glimlach
met kleine handen naar
de stilte
zoiets als heimwee
‘n tikkeltje dan
----------------------
foto: beeldentuin Dehullu 2008
kunstenaar: Sytske Miedema…
Ik mis je Willemientje
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.177 Willemientje
Een traan drupt
op mijn handen
kijkend naar de foto op
het glazen tafeltje voor me
Ik zou je willen zeggen
dat ik je zo mis
maar door de brok in mijn keel
vind ik de juiste woorden niet
Mijn ogen strelen
stilletjes jouw gezicht
veertien maanden
het doet nog steeds zo’n pijn…
Herinneringen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
835 Je hebt mij doodleuk
uit ons verhaal
geschreven
Ik mag het dus
met terugwerkende kracht
niet mee beleven
alsof je een foto
in tweeën scheurt
en mijn helft
gewoon
even wegpleurt
Het is maar goed
dat ik niet jouw
fijne gevoel heb
gelukkig maar,
anders had het me
misschien wel
pijn gedaan.…
2 PK
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
739 even een foto maken
van 2 oersterke werkpaarden
in een landschap bij Ootmarsum
maar ze draaien mij resoluut
de kont toe alsof ze daarmee zeggen
'het is zo wel mooi geweest'
blijf ik toch nog zitten met de vraag van
'is het minachting of louter desinteresse'
wie het antwoord weet mag het mij zeggen...…
Mammografie
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.073 Eerst hoop je nog
een vuiltje op de lens
een vette vlek
maar na de tweede foto
blijkt onomstotelijk
dat er iets zich ontwikkelt
merkbaar groter wordt
Achteraf blijkt het snijden
een daad van gezond verstand
Men leert met littekens te leven
en dat het lichamelijke vergroeit
uiteindelijk met muziek vergaat…
Hier op de kast
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Hier op de kast staat
nog onze foto, lachende
gezichten ogen die stralen
wij samen, een liefdevol
moment verankerd in de tijd.
In gedachten hoor ik nog
jouw stem, tussen de chaos
in mijn hoofd van het niet
begrijpen, droefheid in mijn hart
voelt als muziek zonder klanken.…
Ogentroost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
729 op deze druildag pak ik
een stel reisboeken
dan zit ik zomaar in de zon
foto's van voorbije zomers
regendagen tellen niet
als wij weer een ijsje likken
ik ruik natuurlijk bloemen
zie hun bonte kleuren
het groene blad, hoor vogelzang…
Een stukje van jouw hemel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 heb ingezoomd
op je lach
van zacht naar volle kracht
in aanzet
tot ontplooien
laat je iedereen ontdooien
straalt met ogen
maakt affiniteit
met blijheid in ons hart
in delen
open je de geest
met charmante vrolijkheid
deze foto
geeft een stukje
van jouw hemel prijs…
Homo sapiens.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
630 Gisteren
een school beschoten,
waardoor vijftien kinderen
werden gedood en
nog eens
tweehonderd gewonden
vielen
O ja, nog een foto
van mezelf
met zeven afgehakte hoofden
-waarvan ik sommige
op een hek had gespiest-
op twitter geplaatst.
Eens even kijken:
wat zal ik vandaag
eens gaan doen?…
Opklop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 iemand vraagt zich af
doorwaadt, herstelt, van
onbeschreven wildernis
niet allemaal honing
wel broodnodig, al met al
zonder veel opklop
iemand schilt een appel
snijdt een brood, leest
een zoekgeraakte foto
het heden ontwijkt zichzelf
een muur verteert afdrukken
van vroeger, later, ooit…
de dag dat de dichter in mij ontwaakte
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
889 op een oude foto
La Roche-en-Ardenne 1966
gemaakt met mijn kodak-instamatic
in een vlaag van ontroering
er staat een paard met een hooiwagen
waarop de boer zijn lading schikt
een simpel vakantiekiekje
ware het niet dat ik
vanaf die dag heb leren kijken
met de ogen van een dichter…
voor de overlevenden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
466 verzamel foto's uit
het heden en verleden
want aan elke foto
kleeft wel een verhaal
als deel van jouw bestaan
van het beginstation
tot de allerlaatste halte
en alle daar
tussen gelegen stations
zo krijgt de reis
door de seizoenen gestalte
en spreekt het gemoed
dikwijls boekdelen…
Een simpel kaartje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
797 De post bracht hem een kaartje,
speciaal voor hem,
Tim was zo blij wat Opa hem gaf,
dat ie hem een kaartje stuurde met
TIG keer geschreven:
duizendmaal dank Opa,
voor
het gereedschap wat je me gaf, ach,
als je het gezicht van Opa
op dat moment zag:
dat was duizendmaal een foto waard…