14162 resultaten.
Villanelle voor mijn vader
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.656 De dood wordt je nieuwe gemalin
al heb je steeds in het leven geloofd,
ijl onder het maanlicht de nacht in.
Tijd en lijden zijn nu zonder zin,
een zwarte schim heeft vrede beloofd,
vlucht voor de strompelende waanzin,
ijl onder het maanlicht de nacht in.…
Mater familias
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.665 Daar lig je dan
zo dood te zijn
dat ik blind ben
voor wie je was.
Dat is verdriet
dat is woede
dat is ontzetting
dat is afscheid.
De hemel is grijs
ontkent het licht
waarmee je mij
trots gedragen hebt.
Nu ben je te zwaar
lood in mijn armen
een bodem van zink
een ei van zwavel.…
Zo ging dat dus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 De dood mocht wel opletten
als hij hem kwam halen,
dat won hij nooit.
Drie maanden later aan
slangen en flessen, op het
dekbed twee vogelklauwtjes:
einde.
Nou jij had je lesje
wel geleerd.…
Winterslaap
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.304 Nu de bomen met wit zijn betogen
wordt ik door hun stilte opgenomen
en zal langzaam een droom geboren,
waar sneeuwen zinken in mijn ogen,
die als een eeuwigheid voortduren-,
niemand telt meer mijn uren;
van een heengaan staan de sporen
vers, als van uw laatste toebehoren.…
Nachtbezoek
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.401 Ik werd wakker, ‘t was nog nacht,
omdat iemand op mijn bedrand zat,
ik herkende haar: zij was zoals
ik zonder ‘t te weten had gedacht.
Laten wij praten, zei ze zacht,
zeg me wat je gerust zou stellen,
het is allemaal in mijn macht,
je mag je diepste wens vertellen.
Wij spraken over tijd en plaats,
wie er bij zouden zijn, zij knikte;…
Voorbij de voorstelling
hartenkreet
2.7 met 20 stemmen
3.004 Stilletjes neemt
het publiek haar plaats in
onder begeleiding van
zachte muziek
toneelknechten rollen
het decor naar `t midden
geruisloos opent
het gordijn de tragiek
het gaat niet
zoals bij Heintje Davids
déze hoofdrolspeler
verlaat heel uniek
het toneel
om nooit meer te spelen,
dient een recensie
nimmer meer van repliek…
glazen zerk
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
2.208 als het hemels dak,
vochtig grijs en
alles omhullend,
het ademen beperkt
vraag ik me af
of zich nu reeds
de contouren vormen
van mijn zielverlaten
glazen zerk,
al doende
het ongewisse
met eeuwigheid
vullend
het uitzicht draagt
niet verder dan heden
morgen,
wat dat ook zij,
lijkt een beeld
uit een verleden
een woord
in…
Er was eens...
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
2.046 Een glimlach die
met mij speelde
Een warme hand
die mij streelde
Een mond die
mij teder kuste
Een heerlijk lijf
dat mijn zinnen bluste
Er was eens
die grote liefde
tot de dood
mijn hart doorkliefde
Meedogenloos
nam hij zijn deel
en liet mij achter
met een ijskoud luchtkasteel
Er was eens
....een sprookje…
De laatste droom
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.314 Duistere nachten
Beklemmen mijn oude ziel
Angst voor het moment
Wanneer er niemand weer zal wachten
Mijn vleugels spreid ik nog één maal
Zwevend naar die mythische plaats
Zonder angst of ademnood
Waar ik kan wachten op de dood
Wakker worden voor de laatste keer
Mijn dromen herinner ik me niet meer…
Laatste gang
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.779 Klokkenstem begeleidt
lang en monotoon
bedrukte zwijgen
verdwaald herfstblad
bedwarrelt traag
het dode eiland
witte bloem
korte snik
laatste groet
langzaam verzinkt
het houten schip
in de aarden zee
het leven
herneemt
z’n gang…
Leven
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.958 het leven speelt
als een lammetje
in de wei
de dood komt
als een wolf
op zoek
naar een prooi
zo is het leven
het komt
en gaat…
troost
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.469 troost zoek je in koffie, niet in mensen
in de zwarte smurrie, niet in de grijze massa
wanneer komen de inspirerende dampen aan
in het gecondenseerde brein van het bestaan?…
gedachtesprong
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
674 denk je dat het mee valt
als we springen
vraag ik je
je kijkt me aan
en denkt van wel
zeg je me
en inderdaad
het valt mee
zowel de hemel als de dood
alles valt mee
en niets blijft achter
toch lijkt het
hard aan te komen
zeg je me…
Het Gevecht
hartenkreet
3.6 met 28 stemmen
4.313 Blinde woede in het donker.
De angst om los te laten.
Om niet te verliezen.
Gevangene in de tijd.
Slaaf van de illusie.
Veroordeeld tot ontbinding.
Wachter van de ruïne poort.
In de schaduw van de zon.
Gezakt door onvoorzichtigheid.
Gevlogen in de lucht.
Met gekrijs gevallen.
Beschoten en vernederd.
Verjaagd en verkracht.
Wachtend op een…
dodenmars (2)
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.010 ik loop voor
de muziek uit
dat doe ik wel vaker
speel op
mijn oude dwarsfluit
het largo van
mijn eeuwig verdriet
in mijn rug voel ik
de trilling van de trommelaars
met koude rilling gepaard
in weemoedig gelid, het geluid
van de klarinettenbroeders
ik loop vooruit
de tragiek in mijn benen geaard
de laatste gang, gedragen,
van mijn…
dag lieve broer
hartenkreet
3.9 met 25 stemmen
3.379 dag lieve broer
mag ik even met je praten
even vertellen wat ik voel
dat ik je nog steeds zo mis
je weet wel wat ik bedoel
dat je lieve gezicht nog zo voor me zie
je mooie ogen en lieve lach
dat ik soms gewoon moet huilen
maar denk dat dat niet meer mag
jou weggaan is immers al zo lang geleden
en de tijd heelt elke wond
maar soms…
Eigenwijs
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
728 Het was de dag van verdriet
Omdat mijn schaduw mij verliet
Ik werd ontzegd nog te bestaan
En gedwongen ten hemel te gaan
Maar ik gunde hem niet die pret
Bleef aanschouwelijk in mijn bed…
Finale keuze
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.615 Om tien voor twaalf
vroeg ze me ineens:
wil je worden begraven
of liever gecremeerd
~~~~~~~~~~~~~~
Om vijf voor twaalf
wist ik het antwoord:
mag ik er eerst een
nachtje over slapen
ik sluit m’n ogen
er nog even voor…
Oud geluk
gedicht
4.2 met 71 stemmen
17.693 Oud geluk (niet te koop)
in oude kamers. Is dat niet mooi?
We wisten al dat de zin van de ervaring
de herinnering is, en dat daarbij desnoods
de ervaring achterwege gelaten mag worden,
maar zo helder zagen we het zelden.
Je sloot de deur, keek me aan met ogen van fluweel,
glanzend glad van ouderdom,
en achter de deur stierf men er op los…
Als doornen vallen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.576 Van het bloedend hout gesneden
martelde hij langzaam naar de dood
de doornen vielen stuk voor stuk
en krachtig in zijn laatst geluk
kleurde hij het hart in vurig rood
Hij staakte uitgedroogd de strijd
z’n laatste druppel was gedronken
gebroken gleed hij ‘over de rand’
door toedoen van ’n mensenhand
die hij z’n leven had geschonken
Zijn…
op weg naar de hemel?
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
2.427 de trap naar boven
slijt aan alle kanten
niets blijft heel
de leuning blijft
wijst de weg
naar boven
daar waar sterren
hun opwachting maken
je begroeten
zie, de maan lacht
terwijl de aarde
afscheid neemt…
beleven
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.799 veilige gedachten stralen
tot op zekere hoogte
nimmer trekt de wind bij
als het even nodig is
gek toch dat leven
altijd maar dood wil
en als het niet wil
gaat het toch
maar dan vanzelf…
Herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Opeens is daar het licht
waarin het gras veel minder grijs…
een late zwaluw zoekt het zuiden
schapen steken uit hun wol
een koster staat zijn klok te luiden
ergens stierf een mens
maakte veel dagen vol
besloot het leven
in de schittering van water
maar in de haast
heeft niemand tijd voor ’t licht
noch voor ’t geluid
noch voor dit schitterend…
Dat wil ik niet
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.877 tranen branden
in mijn ogen
nog altijd weer
Ik roep, ik schreeuw,
ik fluister je naam
wat ik ook doe
je komt echt niet meer
En toch was jij het vannacht
die mijn hand heeft vastgehouden
mij kwam troosten met lieve woordjes
en zei dat ik mijn tranen moest drogen
Ik probeerde je te zeggen
dat je terug moet komen
gewoon opstaan uit de dood…
rigor mortis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
851 als een vogelverschrikker
heb ik gepoogd
leven en dood
te verschalken,
liefde te bewaren
in vergeelde flesjes.
maar nu is mijn stem
welhaast bevroren en
mijn lever zwaar ontstoken
zo overleef ik de weerwraak
van de winter niet.
inwendig plooit
mijn gemoed
tot barstens toe.…
Zij gaat naar de haaien
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.398 kopje onder, kopje boven
het is moeilijk te geloven
waar ik leven probeer te zaaien
zij gaat naar de haaien
in een wereld waar ik niet spreek
van hel en hemel en ook niet preek
heeft zij zelf keuzes gemaakt
die mij diep hebben geraakt
ze staat niet langer op kant nog wal
want wat is nou eigenlijk het geval
ze accepteert niet hoe ze zelf…
De dood deed je even blozen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.170 de anker in je leven
wat nu wreed werd verstoord
Nu dobber je maar rond
niet weten wat te voelen
tranen dansen op je wangen, in je hart
het is nog niet daadwerkelijk realiteit
alles gaat zo snel en lijkt verward
Straks zal de zee betijen
en stuurt je bootje weer op weg
Vind je troost bij al de matrozen
zo genietend van het leven
de dood…
Gelegenheid
gedicht
3.2 met 46 stemmen
47.974 In de kist lag hij stil op zijn rug, zijn mond een klein beetje open
juist zoals ze hem hadden gevonden, languit op de kade,
hengel in groen foudraal naast zich, dobbers en snoer,
emmertje leeg, het blikje met maden in zaagsel
nog dicht, twee elastiekjes eromheen.
Binnen zaten ze allemaal bij elkaar,
een vroeg om zijn vissershoedje, een ander…
Er na
gedicht
3.0 met 89 stemmen
52.540 Als de dood nú was gekomen
had ik hem begroet als een jongere broer,
die Twist en Shout wil horen als ik
de Negende Symfonie van Mahler op heb staan;
en met een glimlach had ik aan de dood
mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht
gestorven, och, zoals
het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.…
Bevrijding
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.666 De zon schijnt uit haar ogen,
eindelijk is ze één geheel,
de dood bracht haar mededogen,
want het werd voor haar teveel...…