3211 resultaten.
Je sporen huilen dauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
788 je kwijnt in helderheid
ogen fletser als in spijt
de zon kan zelfs zijn licht
niet aan je kwijt
het gras buigt zacht
je sporen huilen dauw
omdat de kleur licht
groenig aan je voeten kleeft
bladeren dwarrelen rust
ritselen de stilte
in vergeten drukte
speelde hier plezier
je adem slaat de wereld aan
met kille somberheid
het dreigend…
Terloops
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.078 Terwijl mijn lippen mijn hart de tong afbijten
lig ik in het gras van mijn bed te soezen en denk aan jou
en denk:
het wordt tijd voor een prachtig gedicht.…
Straf baar
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.231 mannen
schermen
met beschermen
listig lustig
langs de digitale snelweg
het eerste slacht
offer valt
vlakbij de vangrail
waar groen gras
zacht ontluikt
mooie woorden
paaien
witte strepen
met zachte dwang
jaren tellen niet
haar lichaam
was een spel
dobbelend
rolden de stenen
langs haar
jeugd
hij ging vrijuit
zij kreeg levenslang…
Woorden van licht
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
752 de zee droomt het landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in' t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief…
Verkenbaar
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
658 in de kilte van het vochtige gras,
blootstaan aan frisse gedachten,
levend groen wat blozend was,
de zoden zijn nog vers en zijn de
doden geborgen,er is veel te
verzorgen in deze verkenbare dag…
Wij herinneren ons woorden
gedicht
2.1 met 30 stemmen
8.671 Wij herinneren ons woorden
als huis, als boom, als maan
Wij herinneren ons dat
als de maan zwom
de vis klom
Wij herinneren ons de maan
en ook de dood
Wij herinneren ons woorden
als gras, als vogel, als wolken
Wij herinneren ons dat
als het blad viel
de vogel vloog
Wij herinneren ons de vogel
en ook de dood
En dat, toen de papaver…
Als een junk
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.440 Later sprak je over
ontevredenheid –
het groene gras
bij de buren.
Ik ontdekte dat jouw glas
leeg genoeg was
om de waarheid
te omzeilen.
Jij danst nu verder
op het gemaskerde bal.
En ik ben enkel
in shock.…
Dan toch
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
449 ik raak de plassen
het ijsvlies scheurt
in waanzinnige vibraties
van fantasie en illusies
het laatste koppige wintervuur
uiteindelijk toch gebroken
ijzig wit neigt
naar kleurig golvend licht
stilte wordt gebroken
in luidruchtig vogelgekwetter
het immer groene gras
krokuskleurig opgefleurd
aarzelend hul ik mij
in geuren noordenwind…
Vlucht
gedicht
3.1 met 134 stemmen
16.392 daar klapwiekt een kind
het kan kijken met ogen groot
als van een jonge nestvogel
het kind houdt iets
in de holte van
zijn smalle vuist
een onzichtbaar insect
met stippen en
een breekbaar schild
schoksgewijs beweegt het kind zijn hoofd
verscholen in de capuchon
van een gele regenjas
het klapwiekt boven bergen
versgemaaid gras…
Gezellig
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
895 Hij ruikt de kamperfoelie
in het te lang geworden gras.
Nog even oversteken
dan ziet hij hen
die hij ontmoeten wil.
Ze zijn aan het tomaten kweken,
een kleine kas wacht stil.
Het laatste nieuws
snel opgevouwen,
nu wordt er opgelet.
Hij ziet de blijdschap
in de sterk gekrompen vrouwen
als hij zijn tas
tegen het aanrecht zet.…
waarin rozenbottels geuren
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
639 is het spreken
een daad van geluk wanneer
het licht lente schrijft, vloeiend
in het uur van
een helderwitte dag
en jij, in al jouw naaktheid,
het hoge gras volgt naar volmaakte
zeebloesems
tot diep in de hoeken
van het omgebogen getij
dat bevrucht en reeds ontelbare malen
stoeit met het hart
zoals de zon met het nieuwe hooi
voluit…
Nazondag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De zachte regendauw
ligt aan de voet van de dijk
het gras ontwaakt aarzelend
in zonnestralen
het pad is volmaakt
alleen mensenvoeten
kunnen verdwalen
vruchtbaar land, het rust
in de vroege ochtend
de zon schijnt
niets anders verlangend
zichzelf te zijn
de dag schrijft een gedicht
in een blauwe lucht
waar beelden zweven, wolkenwit…
de volgende maand
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
556 de bomen strooien blaadjes
in vriendelijke gebaren dwarrelt het omlaag
afscheid huilt in regen
waar ze zacht de grond vinden
ontstaat er het patroon van lang vervlogen zomers
aan de buitenkant een bloem
maar binnen schuift de dag opzij, verloren
langs wat ooit nog levend was
over kromgebogen gras
waait immer wie we waren, wie we zijn…
Zachte zijde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
631 mijn vingers
die in geuren wenken
strelen heur haren
aanvoelend als van zijde
haar borsten bewegen
in zacht zuchten
die meer dan schoonheid schenken
en niet in afstand vluchten
terwijl de huid als pril gras
schemert in een open weide
ogen als zwarte kralen
bespelen in andante
het ritme van het hart
verborgen achter voile
mij…
Ik hang de noten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 ik hang de noten aan de bomen
en leg de takken in het gras
zet de zon hier op de tafel
heerlijk binnen op 't terras
ik hang de wolken aan de waslijn
en doe de regenboog op slot
gooi alle bloemen in de leegte
plant een linde in 'n fagot
ik hang de lente aan de kapstok
en veeg de vogels van de pui
plak grimassen aan het plafond
naakt…
eerstelingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
770 een kindskind, eerstgeboren
gelijk zijn moeder, die ooit aan de borst
van eigen oorsprong lag
toen trilde er nog vreugde in de stille lach
van haar, die ooit zelf de eerste was
maar
nu ligt een kleine hand werkeloos op gras
verlangen groeide, gedragen door de tijd
en nimmer vervangen
want
kwijt is kwijt
en hij, het kind dat armoe…
Oosterend
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.944 Ik, op de schommel
zwijg boven gras.
Het hoge zorggras
met de paardenbloemen.
Jij, op je knieën, maakt
een rolbaan voor jezelf, voor
als je oud bent. Dan kunnen we je
naar buiten duwen. En weer naar binnen.
Ik luister naar jouw handen.
Hoe ze hameren. En ik zit op
de schommel, zonder schommelen.…
Zomertijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
740 Lente in zomertijd
De klok een uur vooruit
Winter zijn we kwijt
De kou nog in de lucht
Vorst op autoruiten
Slaak een diepe zucht
Blaadjes aan de bomen
Bloemen in het gras
Laat zomerzon maar komen
Pasen komt eraan
Een mand gekleurde eieren
Die wij zoeken gaan
Lente in zomertijd
Laten we dat vieren
Een uur vooruit in tijd!…
bevrijding
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Daar ligt mijn oorsprong,
onder wortels verscholen,
in de beek, in het gras
ja, ook in het licht
dat sprankelt over het water
mij in haar schaduw laat dolen.
Hier ben ik in het lijf dat mij bindt
schijnzekerheden in een rationeel bestaan
tot de roep van een meeuw lonkt,
ik haar ademloos volg en
vrij van zwaartekracht zal gaan.…
en maar hopen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.061 toen jij er niet was
ben ik gaan verzinnen
van jij, zon en gras
maar ondiep van binnen
wist ik dat jij er niet was
dacht jou op mijn bed
hoe samen we vreëen
en heel af en toe leek ‘t
of wij het echt deëen
maar dat leek vooral net
nu jij hier niet loopt
lig ik ’s nachts te woelen
als de gek die zich sloopt
met hoe hij je kan voelen…
verloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 liggen
kronkelige takken die de boom
niet langer dragen kon
op de grond achtergelaten
bladmuziek de verregende ROUTE 66
en onbespeelbare Groove Blues
in de vijver drijft
in tevergeefse dodelijkheid
een uitgewoond pakje Camel sigaretten
uit de struiken steekt
een rode vervormde paraplu
voorgoed uit de wind gehouden
en dan in het gras…
Na schooltijd
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.044 Gras kriebelt mijn gezicht.
Ik denk aan dingen die ik nog niet weet.
Hoe bloemen bloeien, hoe een vogel leeft
en waarom water van de zee beweegt.
Er komt een vlinder even zitten op een bloem.…
Nieuws uit de natuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 ik sprak een boom over mijn zorgen
het ritselen van bladeren zei me niets
ik omarmde een eenzame rozenstruik
haar doornen voegden pijn bij boze bergen
en watervallen van verdriet
ik kuste de grond waar jij ooit liep
onder het gras, pissig groen
van jaloezie, siste de slang:
deze appel is nooit gegeten
door een eva, een helena van…
afscheid van gisteren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
524 het groen is oud
de regen koud en in
het gras
verdwijnen resten van de zomer
onder het rode klaver
schuilt een klein kadaver,
het was een witte rups
de zijde rond haar lijf
blijft ondanks alles
dat beklijft
ofschoon er nog geen
naam aan kleeft, zweeft
heel imaginair
een vlinder naar vandaag
ze doet het graag en spreidt
haar glans…
Paardebloem
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
694 Een gele bloem in 't groene gras, een gouden bloemenweide
Een zonnegroet die ieder jaar ons steevast komt verblijden
De vlinder van het plantenrijk die magisch transformeert
Ons wensen en verlangens brengt, ons tovermagie leert
Wie niet haar pracht en schoonheid kent, haar elfjes niet bewondert
Die heeft zich blijkbaar nooit over natuurmagie…
Vleugels op poten
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
515 ze reiken en kijken
vragend omhoog de
wilde bloemen in mijn wei
hun muziek die
altijd gelijk loopt
met de zon verstomt
in het gras
nadert langzaam
een massaal gebrom
chitine knispert in
duizenden doorzichtige
vleugels op poten
zij vliegen op
tot grote hoogte
in hun paringsdrang
meeuwen zeilen
door de lucht met de
mier als…
Het is Lente
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
580 Zonnestralen in het gras
Eendjes zwemmen in de plas
Kuikentjes er achteraan
Moeder maakt voorop ruim baan
Het is Lente
Het is Lente!
Paardebloemen overal
Niet alleen bij paard en stal
Gele bloemen in de weiden
Om de mensen te verblijden
Het is Lente
Het is Lente!…
WELLICHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Groen ruikt het herboren gras,
uitnodigend fluisteren sprieten:
ga maar zitten, of liggen wellicht.
Voor lopen is er tijd voldoende.
Het park omarmt twee mensen,
zo onontwarbaar als zij schijnen.
Fluweelzacht klinken er woorden.
Meelevend neigen zij, de narcissen.…
Je slanke hals
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 ik zal
vogels laten
stijgen om met
mijn blik nog
verder langs
je slanke hals
te kunnen reiken
gras zal in
het prille groenen
je schoenen
overbodig maken
om je voeten
heerlijk zacht te
kunnen raken
jij kent
als kind de
wind die danst
door je haar
waar zon het
blond in lichte
krullen draait
ik weet dat jij
vroegtijdig…
God zegene de ingreep
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
730 Zijn laatste hoop danst schuchter
binnen de zoom van het leven
dat hem smoort
het ritme ruw gestoord
koestert de goede momenten
naast vallen en opstaan
dat hem dagelijks parten speelt
moeizaam wandelend langs de Tarn
de geur van kabbelend water
en pas gemaaid gras tilt hem op
hoop gloort in het vooruitzicht
en hernieuwd evenwicht…