9937 resultaten.
Tussendoor koffie en cake
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 In liefde opgedragen aan Hennie
Dagenlang had ik je hand vastgehouden,
Om je tot in de eeuwigheid niet meer los te laten
- Ik weet, het was tegen beter weten in,
Zoals je weet geeft liefde niet zoveel
Om het verstand -
Want bij het ingaan van de vijfde dag
Moest ik je loslaten, je toch laten gaan,
Naar je eigen horizon…
Alles was er nog steeds...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Ik word wakker: de hersenen
deden het, blijkbaar, nog steeds...
Alles functioneerde: mijn geheugen, gezichtsblik
nadenken en voelen.
Het lichaam stuwde bloed,
dwars door alle organen.
Ik had de geest nog niet gegeven...
God hield me, al die tijd
innig bezorgd in leven.
God mijn vader.
Bij gebrek aan een menselijke
zorgzame vader.
Een kruiwagen…
Hier en nu
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
501 Hoofd gevangen genomen
Door het verleden,
Lange haren verstrikt
In de scherpe takken van
De boom die buitenproportioneel
Gegroeid is, bemest met pijn van
De tijd die achter mij ligt;
Zit met mijn hoofd alleen
Nog in mijn verleden, mijn dagen
Gevuld met gedachten aan
Oud zeer dat mij is aangedaan -
Leer er nu uit te ontsnappen,…
Duizend bloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Rijk geschakeerde werkelijkheid
Bevindt zich om mij heen -
Oorlogsgeweld heb ik verbannen;
Duizend bloeiende bloemen
Zie ik rondom mij, ontstaan
Uit het palet dat mij
Door professionals ter hand
Is gesteld -
Duizend bloemen wel,
Er is geen een gelijk,
Geven me dit gevoel:
In het hier en nu
Voel ik me rijk
--------------…
Denken...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
596 Een filosoof kijkt
naar de sterren en struikelt
dan over een steen.…
Getuige
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
481 Getuige was ik van onnoembaar
Oorlogsgeweld overal ter wereld
Meters oorlogsdoden en vermoorde
Baby´s wilden mijn ogen verblinden
En toch bleef ik kijken,
Het is mijn werk,
De waarheid hoe erg ook
Moet ik onder ogen zien
-
's Avonds, op mijn kamer,
Schrijf ik op wat ik gezien heb,
En merk ik dat het schrijven
Mij lucht geeft,…
Eerlijk
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
750 Ook al voelde ik me dun en koud
of dik en warm
voelde ik me suïcidaal,
vraag niet hoe
maar ik bleef in leven
altijd met het uitzicht
op de hereniging met
Jos de Vries en God
wat op aarde niet kon zijn
kan daar wel zijn, eeuwig.…
schouwer in de wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 de schouwer in de wind
ment licht zijn klei en kim…
Preek
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
594 als jij normaal was zou je niet afwijken van de rest
zou je je verheven voelen boven verknipte idioten
die midden in het leven staan
van die minderwaardige sociale en geliefde mensen
terwijl je medelijden zou moeten hebben
met hun geestelijke armoede
dan deed je niet van die overdreven absurde dingen
zoals de deur opendoen als de bel gaat…
Spinnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
501 Het t-shirt dat ik voor 2 Euro kocht
Blijkt dus gemaakt door Indiase meisjes
Vroeg oud gewerkt voor onze mini prijsjes
Vindt H&M dat weer te vergezocht?
Wat weten we veel smoesjes te verzinnen
Voor al het garen dat we hierbij spinnen.…
Opgeslagen verdriet
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
509 Verdriet dat al bijna
Weer vergeten was,
Weggezonken in de
Golven van de tijd -
Maar wel degelijk opgeslagen
In de koker die ik niet zichtbaar
Maar wel altijd voelbaar bij me draag,
Onzichtbaar met mij verbonden,
En die bij het overlopen
Kokendhete stoom afblaast
Die mij ook nu nog
Levensgevaarlijk kan verwonden…
De ruimte die je achterliet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 De wrede tijd
Heeft jou uit
De volheid van mijn
Woonkamer getrokken,
Kamer gevuld met
Tekens van leven:
Schoteltjes met banket
En gebak waarmee we
Onbewust ons leven vierden,
Drukte die daag'lijks over
Mijn vingers kroop -
Nu woon ik in de
Lege ruimte die je
Achterliet, ramen en
Deuren houd ik gesloten,
Doe ze alleen…
Dag fjord!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 Je glinstering en schittering wist ik nog.
Je geruis en geritsel was ik vergeten,
dat tintelende getinkel,
die minimale muzikale klatering,
dat aquarella acapella!
En ook je stilte van de volgende morgen
in je gladde groene spiegeling.
De vrolijke vogeltjes wist ik nog,
hun getjilp en getik
van onbombastische boombastbeestjes!
De eekhoorn…
Vijf dagen, slechts
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 Boodschappen haal je
Voor vijf dagen slechts,
Die spanne scheidt
Het nu van de eeuwigheid,
Plannen maak je voor
Later, later, later -
Later is maar
Vijf dagen lang,
En boodschappen haal je
Voor vijf dagen slechts…
Afscheid van mijn kerk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
804 Nooit meer die vertrouwde kerkgang;
nooit meer lopen langs die gevelzwaan,
dat appelboompje in de tuin zien staan;
nooit meer die opgang op,
die trap naar de kapel;
nooit meer kunnen zitten
op die vertrouwde plek;
nooit meer die begroetingen
van bekende kerkgenoten;
nooit meer die bekende liturgie
in 't hoofd geprent na 22 jaren;
nooit meer…
Het fluitekruitelt overal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
601 Het boterbloemt in het oosten
het fluitekruitelt overal,
hoe luttel weet het eitje
dat het straks vliegen zal.
De linde lentegroent zacht geel,
het gras zingt alsmaar hoger,
het koekoekt in de verte
en mensen kleden zich steeds bloter.
Het lentet in het oosten
het bloemigt overal
mijn hart vreugdt alsmaar grootser
en lammerdanst op ‘…
VERZIEKT!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
521 Wie kent niet die momenten
dat je jezelf verwent
met veel eten, teveel
met veel snoepen, teveel
met veel luieren, teveel
met veel spanning, teveel
wie kent niet die momenten
dat je jezelf verziekt!!…
Verjaardag.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.083 We zijn op tijd. Ik denk dat ik je nog zie
ademen. Maar je geeft geen krimp
tussen de stijve lakens. Het is zondagmorgen.
We drinken cola uit een blikje, doden traag
de stilte van de kamer. Buiten luiden
klokken de prelude. De slagen sterven.
We tellen af en tikken op het toestel
dat gebroken zwijgt. Zo ga je ongenaakbaar
weg en komt…
Hongaren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 Hij die naar Hongarije is gevlucht
Is daar niet welkom en dat zal hij weten.
Hij steekt naar het hem toegegooide eten
Zijn hongerige handen in de lucht.
Wie niet goed vangen kan is dus de klos,
Hongaren zijn – zo lijkt het – van God los.…
Zelfhulp Groep
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
659 Zelfhulp Groep
Je hebt ze gelukkig bijna overal voor
te veel om te noemen
Genieten van het alleen al je aanhoren
zo heb je ook een groep die zielig blijken te zijn
Die mankeren iets, wie niet, maar dan mag niks meer
ze gunnen een ander niet, dat die nog kunnen lachen
Humor is uit den boze want ze verstikken in hun zielig zijn
die groep, de Beerput…
Monument voor Abraham
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Als in een visioen zie ik,
joden, moslims en christenen,
samen bidden.
Als in een droom zie ik ze,
hand in hand,
naar hun gezamenlijke vader gaan.
Overal zie ik monumentjes verrijzen
in synagogen, moskeeën en kerken.
Ter ere van aartsvader Abraham.
Namens hem zie ik ons bidden om vrede,
voor alles wat leeft,
voor alles wat adem heeft…
Ode aan Barbara Hepworth
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 St. Yves
met zekere hand bewerkt zij steen
rank het lijf, sterk, de spieren gespannen
haar beitel baant een weg naar
geen terug meer mogelijk
hout donker, hard, gesneden tot
oervrouw gevormde rondingen
transparant en zacht na dagen
schuren, schaven en polijsten
beeld met uitzicht op oneindig water
ogen starend naar de horizon
waar lucht…
Sneeuwploegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Schuif alle obstakels
In dikke bergen sneeuw
Voor je aan de kant,
Immers jij moet stralen
Als geen ander,
Want jij bent hoogbegaafd
Omdat je er een
Van mij bent, omdat
Je altijd beter bent
Dan al die anderen -
En als het onverhoopt
Eventjes niet lukt
Dan plak ik er wel
Een label op, dyslexie,
Adhd, pddnoz of pdd,
Het is…
Dia de los Muertos - De Dag van de Doden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 Ze rusten niet de doden
ze dwalen al werden ze in
graftombes te ruste gelegd
Ze komen terug de doden
houd je vast aan dit hangend koord
lispelt de turquoise slang
Ik ben een Lemniscaat
volg mij ik wijs de weg
naar de wereld
Een onzichtbare reis
een gemaskerd bezoek
aan levende wezens
Waar Kali haar bloedige
scepter zwaait…
Zoals een film
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ik krijg een filmpje binnen van mijn dochter,
waarop mijn kleinkindje de filmster van dienst is.
Hij sluipt de kamer rond
Gaat op verkenning naar een pot met plant.
Likt aan de schoenen, aan de vloer
Alles waar hij zijn tong kan aanleggen
moet eraan geloven.
Hij wilt de bloembak gaan verkennen
maar een harde neen doet hem opschrikken.…
Wakker worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 ik word wakker
in een plas van ‘s werelds bloed
niet ’t jouwe noch ’t mijne
al voelt het hartzeer intens
kan het nog harder
nog dieper, nog dichterbij
breng de wapens naar de zee
en zet je neer op het zand
voel de wind op je gezicht
keer terug naar de kern
daar waar ’t ooit begon
in liefde…
Sta stil en kijk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
667 Ren niet weg,
Ontspan je spieren
In armen en benen,
Sla niet op de vlucht -
Vandaag hoef je geen
Kilometers te vreten,
Sta stil en kijk
Gewoon naar de lucht
Waar de zilveren tortel
Zich zachtjes wiegt
In de kruin van
Je eigen dennenboom
Zij gaat niet weg
Zo lang jij er bent
En in stilte naar haar kijkt,
Zij gaat niet weg…
Liefdesverklaring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Lieve Maria Jagerdijn
Jij bent zo uitzonderlijk fijn
Jij bent heel edel en puur
Jouw nabij zijn is een bevoorrecht avontuur
Voor degene die is uitverkoren
Je gezelschap te mogen bekoren
Niemand is zo fris en rein
Als jij alleen kunt zijn
Je bent een fantastisch mens
Contacten met jou zijn altijd diep en intens
Zij raken tot in de ziel…
Xenofoob
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
704 Een ongewone dag in ’t plaatsje Urk…
Ineens zie ik wat jonge Suri’s staan
Ik schrik nog meer, er komen Mocro’s aan!
en plots ontwaar ik zelfs een Nederturk!
Verstijfd van angst zie ik, als dat niet gaar is
een Engelsman, verdomd als het niet waar is!…
Voorbij die mooie zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Fier stond ik in mijn helderheid
een zomer lang te staren aan de hemel
getekend met een eenzaam venijn
om jouw gevluchte lichaam te warmen
met de zonnegloed van mijn schijn
jij keerde jouw vermoeide lijf
naar links en liep naar de rivier
om je in afzondering te wenden
tot de kikkers die daar sliepen
de prinsessen die er riepen
hongerige…