4186 resultaten.
Genieten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
960 Genoot ik niet
toen de lente begon?
Genoot ik niet
van geuren en kleuren
van bloemen
beschenen door
de voorjaarszon?
Genoot ik niet
van de plataan?
Genoot ik niet
van zijn
koelte en zwoelte
ook als de zon
was ondergegaan?
Geniet ik nu niet
schijnbaar onbewogen?…
een beetje zon al
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
773 een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
Tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
691 Vanuit een lenteoase
kom jij me tegemoet
en neemt mij bij de hand;
Ik heb late lente in het hoofd.
Omstrengeld door de band
van onze vriendschap
kan ik aan jouw boezem
rustend komen uit de tijd.…
Zeven dementen
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
786 Midden in de lente
Zaten zeven dementen
Te suffen op hun
verdroogde krenten
Een meisje liep voorbij
Likkend aan een ijsje
Een jongen floot haar na -
Het bekende wijsje
Plots waren de zeven weer bij de tijd
Dankzij de jongen en de mooie meid…
Je lichtbewolkte haar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
538 ik zie lente in je ogen
bloemen in je hand
je lach is nu al warm
als een zomers strand
toch sta je nog wat
nonchalant te dralen
met blonde zonnestralen
in je lichtbewolkte haar
proeft dan vleugjes
warme wind waar
in een hoge kinderlach het
langverwachte voorjaar klinkt…
Diep geworteld
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
724 in klank en beeld
oogwimpers omstrelen zacht
het schatvertrek in je ziel
wat aan liefde is geborgen
op bekende wegen
van lente, zomer, herfst en winter
dat je levensklanken helder
en recht overeind houdt
die tot ver in de hemel reikt
nauw samengeweven……
The Rose
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
988 Straks in de lente
Met de adem van de winter
En de belofte van de zomer
Ons samenzijn er nog is
Dan beklinken wij
Het ontwaken van onze relatie
En omarmen wij de liefde
Het wakker worden uit een droom
Van angst en terreur
Hebben wij dan achter ons kunnen laten
En dan?
En dan kunnen wij eindelijk
DANSEN…
Eerste Keer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 nooit ruikt de grond zo vers
als omgeruld in lente
dat wil ik met mijn handen doen
met zwarte nagelranden
kom mij nu niet aan
met een paar tuinhandschoenen
hoe zou ik aarde voelen
of wroeten in een perk
achter mij, in huis
zie ik opeens moddersporen
nu ik uitgeraasd ben
kijk ik naar een bed violen…
WEG
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.263 er is iets weg
ik weet niet meer wat
of waar of wanneer
maar de lente laat mij koud
ik overwinter weer alleen
buiten al mijn zinnen
wie is binnen
en wie wint niet ?
ik ben een stuk verdriet
een lied zonder veren
te oud om het geluk
af te leren
alles was wonder
alles is wonde
alles voorbij
alles : zij…
lentebloesem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
761 O, lentebloesem
wat ben je mooi
aan je ranke takken
hangen prachtige trossen
in roze en witte bloementooi
dansend als een ballerina
in de wind
je aanblik door mij
zo teer bemind
Je schoonheid is niet te evenaren
want in iedere lente
raak je weer
m'n hartesnaren…
Een helderblauwe stem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
545 stralend was je lach
toen ik nog even
de wolken donkerde
die ik bij me had
gooi maar open
zei je zachtjes met
een helderblauwe stem
waarin de zon al scheen
in onze ogen blonk
het snel oplossende vermogen
dat alleen de lente kent
ongeremd in bloei…
Hun ziel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 heb geprobeerd
de lente
in kleuren te vangen
ondanks perfecte vormen
bleef er een waas
van doodse stilte helaas
geen vogeltje floot
bewegingloos lieten
bloemen hun kopjes hangen
ik had in mijn streken
de ruimte vergeten om
hun ziel te laten leven…
Oud worden
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
677 Zoveel om mij heen heb ik niet:
een raam en een boom ervoor
die me vertelt wanneer het herfst
wordt en wanneer lente.
Een vrouw die mij thee brengt en
de krant voorlas. Nu is zij
telkens haar bril kwijt en als
zij leest, leest zij keer op keer
haar boodschappenlijst voor.
En halen: ho maar.…
Gebroken in bloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 heb schraalheid
zien groeien
op kale grond
glas met handen
gebroken in bloed
dat warm vloeit
gewanhoopt
in pijn aan
ons samenzijn
geschreeuwd
van ellende
zonder geluid
ooit zal jij bloeien
jouw lente komt
van diep binnenuit…
Ligt star in het wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
589 het vallend blad
is gehard onkreukbaar
door regen en vorst
wat in een
speelse lente begon
volwassen werd in zomerse zon
tot vrucht kwam
en rijpte in kleurrijke
herfstige dagen
ligt star in het wit
bevroren maar haar sporen
worden weldra geboren…
Toch pluist het zwart
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
470 te snel legt
prunus roze tapijt
op straatse kinderkopjes
een schrale zon beschijnt
ontluikende seringen de koude
wind verhindert nog het geuren
toch pluist het zwart
in warme vogelnesten daar
fluit de lente weer zijn prilste lied…
In minieme bedekking
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
465 heb de zon
weer genoten
in het lichtparadijs
een strakblauwe hemel
geeft wit in minieme
bedekking weer prijs
in ogen en lach
flirt prille lente
met norm en gezag
op het terras is bloot
brutaler en bruiner
dan het vorig jaar was…
Appelbloesem
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
934 Appelbloesem van het rivierenland
dromen van een lente aan het water
een frêle vlinder in een kinderhand
met in het hart een wens voor later
ach waarom lees ik nooit iets in de krant
in de eenzaamheid waaruit ik groei
over de bloesem van ons kikkerland
herinneringen staan opnieuw in bloei.…
Rijzende melodie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
596 Lente is hier
al lang niet meer
zo licht en
zonnig neergedaald
zó vrij nu
ontspannen speels
lustig en vrolijk
fladdert ze in 't rond
jaagt warm de koude weg
ver van oranje violen
en zacht
beroert ze snaren
zo pril..…
Uit dood hout
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
652 tijd om de
struiken te snoeien
het lager gewas
opnieuw laten bloeien
bomen hun
uitzicht te geven
want uit dood hout zal
nooit meer iets groeien
het mes gaat er in
gekortwiekt en kalend
nog koud maar toch samen
de nieuwe lente weer halend…
stel me gerust
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
472 nu jij
wijl het nog zomert
reeds winter meedraagt
sterven laat horen telkens
als jouw niet volgroeide vruchten
te haastig de grond raken
stel me gerust dat
je doorgaat met leven
beloof me in een nieuwe lente
een rijke oogst
ik mag je zo…
Mijn vleugels wit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
742 nog zijn
mijn vleugels wit
na negen maanden vouwen
spreid ik ze vol vertrouwen
de nieuwe wereld
zal ze kleuren
in mijn eerste lente
ontdek ik alle geuren
laat mij fladderen
geef wat ruimte
jullie zijn de mooiste bloemen
die ik zie daarbuiten…
Mijn lilapaarse tuin
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
702 voel de stilte
in de zon het
heimelijk verwachten
waar verlangen groeit
en een subtiel geluid
jou als bruid laat komen
in het wit
terwijl ik kleur
en jij de hemel geurt
uit de seringen
die mijn lilapaarse tuin
met lente heeft behangen…
Lentebode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Krokussen
ik heb ze al ontdekt
in het gras
waarin ze zich ontvouwen
als een schilderachtig geheel
in sneeuwwit, paars
en zonnig geel
zien ze er uit als was
zo ook de narcis
hun aanblik zo puur en fris
ze kondigen de lente weer aan
want de winter
(nou ja, winter!)
die mag nu wel gaan…
Bloei de mooiste dromen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.070 mis je
moet maar gissen
waar je bent
een omgeploegde akker
winterwakker voor wat
nu de lente brengt
toch hebben wij gezaaid
waar eigenlijk ons leven
steeds om heeft gedraaid
laat het voorjaar komen
bloei de mooiste dromen
dan zomeren we voor twee…
In smeulend vuur
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
908 soms is er een vonk
die open spat
in smeulend vuur
uit een stronk
die al tijden
ligt te roken
zich niet wil
overgeven maar in
warmte toch ontvlamt
wist niet dat
vocht en ochtendkou
haar zo verlamt
jaag de liefde aan
met zuurstof en de zon
we gaan voor deze lente kom…
Aangeraakt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
500 zachtjes veeg ik kleuren
uit jouw lieve gezicht
door het hoge raam
kruipt nog net
wat licht naar binnen
dat zich eerder niet liet vangen
met gesloten ogen geniet je
zolang de zon je strelen kan
en dicht de wijsheid aan de lente toe…
Voor de sier?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
621 Ze sieren
sieren
het kale hout
niet veel meer
dan grillige staken
winter met
met z'n nurkse nukken
.....overleefd
Ze sieren
de staken
als bij 'n modepop
.......oorhangers
die Hazelaar
heet
hebben nog
geen weet
geen flauwe notie
van de komst
van voorjaar
LENTE........…
ik weet niet meer
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
642 ik weet niet meer
waarom het poreuze
licht van de lente toen
zomaar binnenviel
op je gezicht dat witter
was dan het kussen
ik weet soms niet meer
hoe ik in de maat moet
lopen met de wereld
hoe ik de teugels vieren laat
het lentelicht valt zomaar binnen
jij mijn liefste nooit meer…
Domineert patroon
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
650 soms dwarrelt
een blad in eigen ritme
kleurt zich wat apart
daar waar veelheid onze
blik niet meer kan richten
steelt zij toch mijn hart
in het herfsttapijt
vlijt zij zich neer in
een merkwaardig onderscheid
domineert patroon
met haar wil ik verschoond
van kou tot aan de lente rusten…