Alle inzendingen over poëzie

1974 resultaten.

Sorteren op:

lucht in mijn wit

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
huppelt een wolkenrei achter de zon voorbij heen op en neer weer zomerbries heeft vrij spel reikkijk verlangend maar laat ze etherische wolktoefjes bewonen mijn kopij spelen op papier weer op en heen neer ik sluit het venster laat ze maar…
enrico25 juli 2012Lees meer >

manloos

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
de nacht heeft de dag in een doosje opgeborgen en op slot gedaan ik sluip en sluik de verloren sleutel door het donker heen en weer verdwaald verward terug bij het begin mijn schijn te zwak mijn schaduw onzichtbaar…
enrico2 augustus 2012Lees meer >

humide

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
gedoofde oren kijken naar mondwoorden die lekkend in jouw lippendal verglijden grauwe vormklanken bespreken mij ik voel hun mist maar weet niets…
enrico3 augustus 2012Lees meer >

de dood in de tuin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.074
er ligt een dood vogeltje bij de waterzuil ik denk dat het één van de merels is uit het nestje in de druif raar vergaan het skeletje zie je maar het kopje is nog vrijwel in takt er ligt een dood vogeltje bij de waterzuil morgen ga ik in de tuin werken…
enrico4 augustus 2012Lees meer >

van Kostroma naar Kirov

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
diep in het Oblast nog honderd en twee werst in de trojka doorheen geschilferde berken snerpende wind zweept ons voort door het kale bos Chlynov nog ver maar dat bestaat niet meer ook de Vjatka zal ophouden met stromen alles verdwenen zelfs vadertje vorst weet dat de lente komt en de berken weer de Vorovskogo Ulitsa zullen…
enrico6 augustus 2012Lees meer >

in een rijtuigie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 737
op een dag in maart, zo kalm en bedaard ontgrendel ik de deur van mijn bolide en neem plaats achter het stuur pruttelend start het vehikel ik rij aan de snelweg op vrijheid sneller dan kan de ondergaande zon tegemoet achtervoorlichtjes schitteren vervolgen ver weg stap ik uit en geniet mijn rijbewijs zal ik nooit halen…
enrico7 augustus 2012Lees meer >

Herinnering aan Holland

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 634
denkend aan Holland zie ik brede riolen dik door oneindig laagland gaan, rijen denkbaar verdorde populieren als hoge kale vingers aan de einder staan; wordt de zon langzaam in grijze smog dampen gesmoord, en in alle gewesten staan de schandpalen midden op het plein, de goedendag en ijzeren maagd sussen het populistische bekrompen geweten…
enrico11 augustus 2012Lees meer >

variatie op een thema van

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
nog staan vrouwen in een rij te wachten schuifelen tergend langzaam dichterbij de waarheid die bevestigd wordt zij drommen al eeuwen terwijl mannenlijken om hen heen gehavend vergaan tranen van onmacht maken hen sterk en wij gaan door en door…
enrico16 augustus 2012Lees meer >

telkens weer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
dat blaadje op de grond was de eerste niet meer donkergroen getand met gehavende nerven en een teer krom steeltje het bruine onstuimige roest heeft zich hiermee aangekondigd een belofte die ik niet vergeten zal ik verlang naar zijn storm het grijs nattigheid onbesuisde woestheid…
enrico18 augustus 2012Lees meer >

ewige bloei

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
vir Ingrid die uiterlik nog altyd jonk maar die jare waarin jy nie geleef het nie het jou oë geteken jou siel jy is nu lankal dood dan jy geleef het maar jou woorde spreek vir ewig van liefde en eenvoud vir jou wêreld baie delikaat jy is een ongerep blommetjie tot barstens toe vol om tot nou te bloei en verder meer mooi…
enrico31 augustus 2012Lees meer >

stille kus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 682
lug stink grond suur ek dink lewe duur reën val blom dood ek mal lyf bloot jy gaan elke keer ek bly val neer lig aan ons doen dag maan my soen…
enrico5 september 2012Lees meer >

poetica

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
zeg alles of het niets is maar zeg wel het onverwachte ergens verborgen in die regels een paar lippen die jouw lippen raken…

Gesproken stilte

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Stil zijn is ademen zonder lucht te kapen een doorbloeden van levensaderen. Stil zijn is een luxe een voldragen bestaan dat niets hoeft te doen om te weten wat nodig is. Spreken is een last een strijd om licht om aandacht en ontzag dat daden moet werven. Spreken is blazen lucht verplaatsen een paraderen van protsige woorden.…

Een plaag

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
Er is in onlangs een nieuwe trend verrezen: Men rijmelt bij de wilde beesten af, ruim een miljoen zit elke avond maf een lullig versje bij elkaar te pezen. Kom mensen, laat ons nu eens eerlijk wezen, dit is geen hobby meer, het is een straf (er zit maar weinig koren bij het kaf) voor hen die al die rotzooi moeten lezen. En bovendien, zo…

Mijn poëzieboom

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
er hangen gedichten als fleurige linten in mijn poëzieboom zwarte draden zie ik die droevig zwaaien in mist van melancholie tinkelende klanken hoor ik met lichte humortonen zij sprankelen zo blij mijn poëzieboom ontvangt in stilte wat zich aandient vanuit geworteld zijn…

In die dagen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Er niet om liegen dat ik ze soms zag vliegen meisjes van weleer.…
Hylke Ma22 maart 2020Lees meer >

Acrostichon #3

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
Papier, pen Open ogen, open oren, voelend lichaam En natuurlijk, expressie, essentie, en Zo ontstaat de Waarheid Innerlijk En uiterlijk…

Poëzie van de nacht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 578
de dichter stond op in mij door de tranen heen huilde en gaf betekenis aan de diepte van mijn verdriet…
Borisbelen28 november 2018Lees meer >

En U

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Alsof het iemand tot wankelen heeft gebracht dat ik mijn vierentwintig karaats hart met panzer had behangen - mijn hoon gekroond door wazig staren tartend, sarrend, gevat. Als amulet om nekwervels raspend schuurde ik de luwte stram - in een door storm afgetopte kadans, reikhalzend, smachtend. Hier en nu, in vers geweven, smijt ik mijn laatste…

het is vroeg

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 639
niet dat ik daarom vroeg en het licht mij het bed uit joeg was het mijn geweten die dat vroeg of is er iets waarom ik niet loeg ja, wellicht de naweeën van de kroeg aanvankelijk het schone nog voor de boeg later was het de zwaarte die ik huiswaarts droeg velen kennen die weg, dat gezwoeg ik was dronken van al die gedichten zware, luchtige…

Scarabee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Zijn gedichten zijn de zachte steen. Ik zocht ze om mijn geest te slijpen. Halfdronken zoek ik nu naar een beeld, zoals hij die, nuchter welteverstaan, zijn werk serieus neemt. Het daagt me steeds frequenter dat ik van de nood een hobby kan maken. Een werkelijke reden om te leven heb. Ik krijg het niet gezegd, dat de juiste woorden - me…

[ Ik zwaaide terug ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
Ik zwaaide terug naar de fladderende groet -- Een mouw zonder arm.…
Zywa1 december 2021Lees meer >

OMINA

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
een gebeurtenis is nooit iets wat zomaar gebeurt de poëet ziet méér: een voorval is niet slechts toeval stilletjes worden louter gebeurtenissen aankondigers omina die fluisteren in dichters oor wat komen gaat in de verborgen wereld van dichters hoofd weerspiegelen zij de diepste behoeften van de mensenziel…
J.Bakx26 november 2022Lees meer >

veel geluiden zijn al dood

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 828
ik weeg stilte en het valt me zwaar ik kan de druk niet meer verdragen de antwoordloze vragen ik leg ze naast me neer is er nog plaats om gedachten naast gedichten neer te vlijen zinnen moeten ook betijen anders zijn de woorden zonder context waardeloos ik steel lucht in ademloze nood ik wil decibellen breken alle mensen tegenspreken…
wil melker26 december 2002Lees meer >

de magie van soepele zinnen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.081
de lege tekst tocht wind luguber kaatsen medeklinkers echo's naar elkaar ze kunnen geen volume vinden klinkers klotsen tegenritmes en zijn onbenaderbaar woorden missen de magie van soepele zinnen brengen niet meer binnen dan betekenis strofen vloeien niet omdat de inhoud strakbevroren lijkt misschien wel doodgeboren…

SCHITTEREND - ode aan Walt Whitman

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
in de donkergroene bundel neuriet de held dromend zijn legende tegemoet schepper van een poëtisch collage dat de ogen vasthoudt zoals The Joy of Life of Sterrennacht ik ben een kosmos schrijft hij een oneindige ruimte samen met alle materie en energie een van de wilde jongens halfgod van innerlijk gezang weefsel van stemmen ik…
J.Bakx8 september 2023Lees meer >

De tijd in haar ogen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 664
In de wachtkamer zit ze van angst te beven, ineengekrompen tot minder dan niets - Nog maar vijftien minuten sinds haar lief achter de mintgroene klapdeuren verdween - Zij heeft de tijd in haar ogen, Zijn leven komt in wolken voorbij, zijn jaren zijn minuten geworden, zijn minuten worden jaren - De angst groeit uit haar ogen,…

Poëzie in Doesburg

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 599
rotsvast staat daar die gelouterde kerk van eeuwen onheil en teistering verlost door de hoge smalle ramen van de basiliek valt zo teder het lentelicht naar binnen ziet de een de ander als mensen zich aan die lange tafel buigen naar elkaar? wat wisselen ze uit is het veelspraak samenspraak een monoloog misschien? in de kapel van…
J.Bakx3 februari 2025Lees meer >

Restreis en verder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 352
Gefakkeld en getooid in de funeraire boot; De wind plooit de zeilen, verwijlend zijn Wij, onverschrokkenen der tranenliefde, Onder de verspringende zonnegloedlijn. De goden gezocht hebbende, dit verzengende, Wie zijn wij? Geworden in dit heikele staan: Om de sterren te verdopen, beelden troosten, Armen en benen zoeken voor het gezichtloze;…