1974 resultaten.
lucht in mijn wit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
513 huppelt een wolkenrei
achter de zon voorbij
heen op en neer weer
zomerbries heeft vrij spel
reikkijk verlangend
maar laat ze
etherische wolktoefjes
bewonen mijn kopij
spelen op papier
weer op en heen neer
ik sluit het venster
laat ze maar…
manloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 de nacht heeft de dag
in een doosje opgeborgen
en op slot gedaan
ik sluip en sluik
de verloren sleutel
door het donker
heen en weer
verdwaald verward
terug bij het begin
mijn schijn
te zwak
mijn schaduw
onzichtbaar…
humide
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 gedoofde oren
kijken naar mondwoorden
die lekkend
in jouw lippendal verglijden
grauwe vormklanken
bespreken mij
ik voel hun mist
maar weet niets…
de dood in de tuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.074 er ligt een dood vogeltje
bij de waterzuil
ik denk dat het
één van de merels is
uit het nestje
in de druif
raar vergaan
het skeletje zie je
maar het kopje
is nog vrijwel in takt
er ligt een dood vogeltje
bij de waterzuil
morgen ga ik in de tuin werken…
van Kostroma naar Kirov
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 diep in het Oblast
nog honderd en twee werst
in de trojka
doorheen geschilferde berken
snerpende wind
zweept ons voort
door het kale bos
Chlynov nog ver
maar dat bestaat niet meer
ook de Vjatka
zal ophouden met stromen
alles verdwenen
zelfs vadertje vorst
weet dat de lente komt
en de berken weer
de Vorovskogo Ulitsa zullen…
in een rijtuigie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 op een dag in maart,
zo kalm en bedaard
ontgrendel ik de deur
van mijn bolide
en neem plaats
achter het stuur
pruttelend start het vehikel
ik rij aan
de snelweg op
vrijheid
sneller dan kan
de ondergaande zon tegemoet
achtervoorlichtjes schitteren
vervolgen
ver weg
stap ik uit
en geniet
mijn rijbewijs zal ik nooit halen…
Herinnering aan Holland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
634 denkend aan Holland
zie ik brede riolen
dik door oneindig
laagland gaan,
rijen denkbaar
verdorde populieren
als hoge kale vingers
aan de einder staan;
wordt de zon langzaam
in grijze smog
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
staan de schandpalen
midden op het plein,
de goedendag
en ijzeren maagd
sussen het populistische
bekrompen geweten…
variatie op een thema van
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 nog staan vrouwen
in een rij
te wachten
schuifelen
tergend langzaam dichterbij
de waarheid
die bevestigd wordt
zij drommen al eeuwen
terwijl mannenlijken
om hen heen
gehavend vergaan
tranen van onmacht
maken hen sterk
en wij
gaan door
en door…
telkens weer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 dat blaadje
op de grond
was de eerste
niet meer donkergroen
getand met gehavende nerven
en een teer krom steeltje
het bruine onstuimige roest
heeft zich hiermee aangekondigd
een belofte
die ik niet vergeten zal
ik verlang naar zijn storm
het grijs
nattigheid
onbesuisde woestheid…
ewige bloei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 vir Ingrid
die uiterlik
nog altyd jonk
maar die jare
waarin jy nie geleef het nie
het jou oë geteken
jou siel
jy is nu lankal dood
dan jy geleef het
maar jou woorde
spreek vir ewig
van liefde en eenvoud
vir jou wêreld baie delikaat
jy is een ongerep blommetjie
tot barstens toe vol
om tot nou te bloei
en verder meer mooi…
stille kus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
682 lug stink
grond suur
ek dink
lewe duur
reën val
blom dood
ek mal
lyf bloot
jy gaan
elke keer
ek bly
val neer
lig aan
ons doen
dag maan
my soen…
poetica
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
480 zeg alles
of het niets is
maar zeg wel
het onverwachte
ergens verborgen
in die regels
een paar lippen
die jouw lippen raken…
Gesproken stilte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
567 Stil zijn is ademen
zonder lucht te kapen
een doorbloeden
van levensaderen.
Stil zijn is een luxe
een voldragen bestaan
dat niets hoeft te doen
om te weten wat nodig is.
Spreken is een last
een strijd om licht
om aandacht en ontzag
dat daden moet werven.
Spreken is blazen
lucht verplaatsen
een paraderen
van protsige woorden.…
Een plaag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
539 Er is in onlangs een nieuwe trend verrezen:
Men rijmelt bij de wilde beesten af,
ruim een miljoen zit elke avond maf
een lullig versje bij elkaar te pezen.
Kom mensen, laat ons nu eens eerlijk wezen,
dit is geen hobby meer, het is een straf
(er zit maar weinig koren bij het kaf)
voor hen die al die rotzooi moeten lezen.
En bovendien, zo…
Mijn poëzieboom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 er hangen gedichten
als fleurige linten
in mijn poëzieboom
zwarte draden zie ik
die droevig zwaaien
in mist van melancholie
tinkelende klanken hoor ik
met lichte humortonen
zij sprankelen zo blij
mijn poëzieboom ontvangt
in stilte wat zich aandient
vanuit geworteld zijn…
In die dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 Er niet om liegen
dat ik ze soms zag vliegen
meisjes van weleer.…
Acrostichon #3
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Papier, pen
Open ogen, open oren, voelend lichaam
En natuurlijk, expressie, essentie, en
Zo ontstaat de Waarheid
Innerlijk
En uiterlijk…
Poëzie van de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 de dichter stond op
in mij
door de tranen heen
huilde
en gaf betekenis
aan de diepte
van mijn verdriet…
En U
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Alsof het iemand tot wankelen heeft gebracht
dat ik mijn vierentwintig karaats hart
met panzer had behangen -
mijn hoon gekroond door wazig staren tartend,
sarrend,
gevat.
Als amulet om nekwervels raspend
schuurde ik de luwte stram -
in een door storm afgetopte kadans,
reikhalzend, smachtend.
Hier en nu,
in vers geweven,
smijt ik mijn laatste…
het is vroeg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
639 niet dat ik daarom vroeg
en het licht mij het bed uit joeg
was het mijn geweten die dat vroeg
of is er iets waarom ik niet loeg
ja, wellicht de naweeën van de kroeg
aanvankelijk het schone nog voor de boeg
later was het de zwaarte die ik huiswaarts droeg
velen kennen die weg, dat gezwoeg
ik was dronken van al die gedichten
zware, luchtige…
Scarabee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 Zijn gedichten zijn de zachte steen.
Ik zocht ze om mijn geest te slijpen.
Halfdronken zoek ik nu naar een beeld, zoals hij
die, nuchter welteverstaan, zijn werk serieus neemt.
Het daagt me steeds frequenter
dat ik van de nood een hobby kan maken.
Een werkelijke reden om te leven heb.
Ik krijg het niet gezegd,
dat de juiste woorden -
me…
[ Ik zwaaide terug ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
414 Ik zwaaide terug
naar de fladderende groet --
Een mouw zonder arm.…
OMINA
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
596 een gebeurtenis
is nooit iets wat
zomaar gebeurt
de poëet ziet méér:
een voorval is niet
slechts toeval
stilletjes worden
louter gebeurtenissen
aankondigers
omina die fluisteren
in dichters oor
wat komen gaat
in de verborgen wereld van
dichters hoofd weerspiegelen zij
de diepste behoeften
van de mensenziel…
veel geluiden zijn al dood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
828 ik weeg stilte en
het valt me zwaar
ik kan de druk
niet meer verdragen
de antwoordloze vragen
ik leg ze naast me neer
is er nog plaats
om gedachten naast
gedichten neer te vlijen
zinnen moeten ook betijen
anders zijn de woorden
zonder context waardeloos
ik steel lucht
in ademloze nood
ik wil decibellen breken
alle mensen tegenspreken…
de magie van soepele zinnen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.081 de lege tekst
tocht wind
luguber kaatsen
medeklinkers
echo's naar elkaar
ze kunnen geen
volume vinden
klinkers klotsen
tegenritmes en
zijn onbenaderbaar
woorden missen
de magie van
soepele zinnen
brengen niet meer
binnen dan betekenis
strofen vloeien niet
omdat de inhoud
strakbevroren lijkt
misschien wel
doodgeboren…
SCHITTEREND - ode aan Walt Whitman
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 in de donkergroene bundel
neuriet de held dromend
zijn legende tegemoet
schepper van een poëtisch collage
dat de ogen vasthoudt zoals
The Joy of Life of Sterrennacht
ik ben een kosmos schrijft hij
een oneindige ruimte samen
met alle materie en energie
een van de wilde jongens
halfgod van innerlijk gezang
weefsel van stemmen
ik…
De tijd in haar ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
664 In de wachtkamer
zit ze van angst te beven,
ineengekrompen tot
minder dan niets -
Nog maar vijftien minuten
sinds haar lief achter
de mintgroene klapdeuren
verdween -
Zij heeft de tijd
in haar ogen,
Zijn leven komt
in wolken voorbij,
zijn jaren zijn
minuten geworden,
zijn minuten worden jaren -
De angst groeit uit haar ogen,…
Poëzie in Doesburg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
599 rotsvast staat daar die
gelouterde kerk van eeuwen
onheil en teistering verlost
door de hoge smalle ramen
van de basiliek valt zo teder
het lentelicht naar binnen
ziet de een de ander als
mensen zich aan die lange
tafel buigen naar elkaar?
wat wisselen ze uit
is het veelspraak samenspraak
een monoloog misschien?
in de kapel van…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Restreis en verder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
352 Gefakkeld en getooid in de funeraire boot;
De wind plooit de zeilen, verwijlend zijn
Wij, onverschrokkenen der tranenliefde,
Onder de verspringende zonnegloedlijn.
De goden gezocht hebbende, dit verzengende,
Wie zijn wij? Geworden in dit heikele staan:
Om de sterren te verdopen, beelden troosten,
Armen en benen zoeken voor het gezichtloze;…