15015 resultaten.
Rhododendron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Waren er geen oleanders,
bossen ondoordringbaar wilde
bramen met die violette
donkere en lichte vuren
Waren er geen assembomen,
bamboestruiken en waringins,
breed hun loverarmen spreidend,
dichte ambergroene muren
Zou de gloed van een verlangen,
in rhododendrons groene grot
niet zinderen in 't avonduur
tongen likkend als de vlammen…
De smidse van emoties
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
443 zij dwaalde
in herkennen
koesterde de tijd
die was geweest
raakte aan
herinnering voor
een begin van
samen dieper voelen
in de lach en
warme hand lagen
harten nog te wachten
op oorzakelijk verband
die eenheid
werd gesmeed in de
smidse van emoties
maar het vuur was uit
nog is er de huid waar
jaren van verbondenheid
hun…
de twaalfde dode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 die vroege ochtend werd zilvergrijs als geheugen
de ladderwagen had te dicht bij het vuur gestaan
geschroeid door de hitte, flashover, kansloos
de centralist van de Eindhovense brandweer
zou te laat alarm hebben geslagen
hij benam zich later van het leven
een dag na zijn vervroegd pensioen
wat rijmt op twaalf
en wat op dood
wie verstikte…
Geus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
611 De Geus
Een reus
Geen keus
Maar hardcore
Hoolie
Veel gevoelens
Komen
Los
Vaak de gebeten hond
De klos
Maar schijt aan alles
Een piraat puur
Het leven is leven
Bier
Vol vuur
Voetbal
En vrouwen
We gaan je eren
Jij Geus
Er is geen later
Is geen keus
Rust zacht maatje…
Hartstochtelijk bewegen
netgedicht
5.0 met 71 stemmen
728 ik heb je
zien kappeh
en hakkeh
met lijf en
ledematen
strak bonken
alle spanning en
agressie op het
laaiend vuur van
hartstochtelijk
bewegen gelegd
wilde haren
wapperden
ogen blonken met
mda gestimuleerd
en haalde zo de
ochtendwake om
dan snel bij te
slapen voor het
finale festijn
de stilte daarna
is orgastisch fijn…
Duurzaam
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
553 ik hoor de
kreten van
verwrongen
schroot het
snerpend gillen
in de dood van
resten metaal
die nu branden
in het vuur waaruit
zij ooit hun vormen
hebben gehad
om weer die
processen te starten
is energie tarten
het geeft de mens
geen pas want
duurzaamheid kan
de mens de tweede
wereld geven die ons
was beloofd en
hemel zal gaan…
Een pittig rapritme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 er werden
kleurige noten
gekraakt op een
pittig rap ritme
waarbij handen
het vuur dat van
binnen loeide
ruimte gaf aan
een verschroeiend
dwaze fan gekte
uit de tijd dat
deze alles opving
van de peuter en
kleuter affiniteit
tot de opkomende
generatie zichzelf
en hun schaduwen
in de spiegel konden
feliciteren met wat
er zoal…
stromen in vijf zeven vijf
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
370 tussen de woorden
zweeft een onbeschreven tijd
in ruimtelijkheid
zwanen op het meer
poëzie zonder dichter
een statig zwijgen
vastgevroren leed
op ijsvelden van de dood
lege antwoorden
een oplaaiend vuur
de lucht likt haar hitte op
de horizon slinkt
het dansend water
wast het grijze basalt rein
een schoon ritueel…
een licht-rijk 2004 toegewenst ......
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
3.177 licht
dapper vechtend
moe gestreden
na een lange herfst
zonne-kracht
haast ongemerkt
verworden
tot zwak schaduw-spel
laagstaand
aan de hemel-grens
bijna uitgedoofd
mid-winter zon
juist nu
zo zonder
zon-geschonken
warmte
dat mensen
willen zijn
iets van dat ene vonkje licht
in elkaars gedeelde dromen
elk jaar weer
als vuur-bode…
Elementen haiku
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
638 Vuur
Vlammende golven
Oranje, geel en vuurrood
Verbinding met Al
Lucht
Adem na adem
Leven we bijna vanzelf
Totdat het op is
Water
Soms hartstochtelijk
Soms een sereen oppervlak
Niets is wat het lijkt
Aarde
Voeten op de grond
Hoofd in de koele regen
Een idee ontkiemt
Geestkracht
In de stille nacht…
Gebed zonder eind
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
941 Een auto start
een hond blaft
een deur klapt
een kind lacht
De ketel fluit
de koffie loopt
papa schreeuwt
mama huilt
Een vogel danst
het water glanst
een boot zinkt
een ijsbeer smelt
De kachel brandt
de vloer kraakt
een roos bloost
het vuur laait
De koek is op
de schaal is leeg
hond in de pot
deur valt in 't slot
Ik sla…
Voor Iniduo
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 nerven van windsels
In het subspinale cerebellum
in de onderhuidse regionen
van de kleine hersentjes
Wolkt een louterende kleuter
met bovenmenselijke,
goddelijke kundalinikracht
door het tunnelcomplex
van mijn ingewanden omhoog
En ontwaart het licht,
het licht van de eeuwig brandende Olympische vlam,
het immer wakende
vuur…
Valentijnmenu
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
2.525 roze neusvleugeltjes
op slaapkamertemperatuur
°
zoete lippen van 't haasje
opgewarmd in gepersonaliseerde tederheid
°
speels tongetje in eigen nat
met passievruchtenaroma
verhit op stevig vuur…
Alleen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.389 Schrijven is meestal de heler
van de pijnen in mijn hoofd
Alsof de inkt in het papier
het vuur van de vijand dooft
Ook dit verdriet heb ik al gegoten
in mooie woorden en rijmende zinnen
maar dichten heeft zijn kracht verloren
Het bloedt nog steeds hier diep vanbinnen
Ik wil alleen maar een beetje warmte
Iemand die mijn tranen kust
Iemand…
hartstochtelijke liefde
hartenkreet
3.6 met 97 stemmen
7.999 Je kust me
je trekt me tegen je aan
Ik kus je terug
en streel je lichaam
Ik kijk in je ogen
en zie de liefde voor mij
Mijn hart slaat op hol
mijn ziel voelt zich vrij
We zijn naakt
en je slaat je benen om me heen
We smelten samen
onze lichamen worden één
Een passie
heter dan de heetste vlam
Een vuur
dat niet meer…
Maanvriendschap
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
7.630 Fluisterend doorbreek ik de stilte
zij de donkerte met haar licht,
ze houdt de nacht in handen
brengt dagen in evenwicht
en zij danst zachtjes
door de seconden,
maakt de uren
tot minuten
als ogen diep
tot in haar gluren
Zij doorbreekt stilte en ik
donkerte met smeulend vuur,
zo overleven we samen dansend
tot een hemels nieuw ochtend…
Knuffelmuur
netgedicht
4.4 met 49 stemmen
18.888 Vol passie en vuur,
danst in het donker
een kaarslichtje
op de muur.
Ze kijkt rond
springt op en neer,
want haar warme voetjes,
doen op de koude muur zo zeer.
Opeens,
was daar een ander lichtje.
Ze keek hem aan
in zijn mooie gezichtje.…
Reis naar de Fuji
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.522 na dagen zwoegen kwam hij aan
bij de rand van de vulkaan
daar heeft hij toen nog
lang staan staren
vlocht onderwijl z’n lange haren
en uur na uur na uur
doorvoelde hij het
woelende vuur
dat gloeide in de kille mist
totdat hij het heel zeker wist
toen legde hij z’n kleren af
en sprong
in dat verzengend graf…
de aard
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
832 oh heer en meester
vergeeft mij mijn zonden
ik bega
gekweld zij die kwellen
een groot schuldig geweten
ik onderga
daden mijn ondeugd
onheilsgebaren
beslecht uw paden
ik loop
genadeloos vlam ik vuur
mijn vingers tot blaren
beklemd de dag des oordeels
ik neem verantwoording
geteisterd mijn ziel
want toegestaan mijn voordeel…
Web zonder draden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
707 geen spin
span mijn web
zonder draden
vang geen prooien
die door ochtenddauw
verkleven aan de nacht
houd geen wacht
aan trekdraad
die emoties luidt
jij bent niet
dat soort bruid maar
landde op mijn woorden
veilig en gerust
ik beschermde je
zoals het hoorde
in het eerste licht liet
jij je kussen ochtenddauw
kon ons vuur…
De laatste uren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 de laatste uren
zoals er veel nog zijn
en zullen gaan
ze sterven in mijn adem weg
zo mijn stappen even klinken
hol weerkaatsend om mij zingen
in het rusten van de nacht
tel ik de kaarsen
één voor één
zie ze vuren
branden
rook verkringen
als de tijd die smeltend leeft
als de nacht die langzaam dag wordt
en ons zo momenten geeft…
Groetjes uit de Cevennen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.255 Maar geen liefde
die van haar eigen vuur genas.
Ik drink, en wacht - en proef
van nachtvlinders de fijne as.…
dagtekening
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
746 ik wil, zoals zovelen, nalaten
niet van nalatigheid beticht worden
met verve woorden penselen
beitelen in grafstenen
letter na letter
opdat ik zacht zal rusten
een schilderij achterlatend
groen en vuur
rood en ijs
glorend in ochtendstond
gloeiend de zee bewolkt
niet, neen, nooit weggaan
alleen maar achterblijven
aan het begin van de avond…
herfstzon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
674 Ga dan zonnen tot het duister
en warm je bij het vuur.
Dan blijft vanzelf het duister
een verleden avontuur!!…
Nog één keer genieten..
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.889 Je trouwe ogen kijken mij aan
Ik zie het verdriet in je ogen
Zacht omarm ik je lichaam
In een lange warme kus
Woorden hoeven niet meer
De laatste honger stillend
Zacht leg je mij neer
Je vingers spelen over mijn huid
Ogen glijden als in vuur gesmolten
Deze nacht zal het einde zijn...…
Vreemd, dat eenzelfde huis bevat ons beiden
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.389 Vreemd, dat eenzelfde huis bevat ons beiden
en toch, wij durven ons niet af te scheiden,
wij durven niet alleen zijn, niet te spreken
dan lippen bevend, die niet open breken,
begonnen klagen, wenkende ogentroost,
gloed van een wang, die om zijn blozen bloost,
handen, die groeten, blikken van verzwegen
ontroerd zijn, zuchten als uit vuur gestegen…
Een gebaar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.223 handkus
mysterieus als een gebaar
een brand van jaren
tot peuk geworden sjekkie
is ongezond
daarmee gekweld
alsof gezondheid terminaal nog telt
een troosttrek in de schemering
is hem ontraden
met laatste krachten
zuigen aan het leven
dat ‘ongezond‘ is waar
maar mag hij
voor hij sterven gaat
als klein gebaar…
nog één keer vuur…
ontglipt
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.219 als los zand door gespreide vingers
ontglipt mijn leven telkens weer
zoals ik gisteren nog hoopte
zo kan ik het niet meer
mijn ziel zo overhoop gesmeten
zo uit mijn lichaam weggerukt
zoals ik gisteren nog liefhad
ga ik nu onder pijn gebukt
mijn lijf verteerd door smeulend vuur
vol littekens en wonden
waar ik gisteren nog trots op was…
Droom ons blij
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.356 droom mijn gedachten
gedichten zo prachtig
de woordjes zo lief
voor jou hartendief
zonnebloemen violen
emoties die dolen
zoentjes verdwalen
in de dalen
van emoties zo lieflijk
huppelend verblijven
verwarmt onze lijven
voel hoe gerieflijk
je ogen behagen
de vonk kruipt in mij
het vuur verwarmt
we voelen ons blij…
schaduwen dansen een stralend gezicht
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
630 ogen filteren
de zon uit het licht
schaduwen dansen
een stralend gezicht
strooi vonken
in vuren die smeulen
ontbrand als hun
aandacht ontvlamt
kleur hitte rood
in uren die gloeien
hartstocht blijft boeien
als het zweet is verdampt
nog zindert de liefde
op die zonnige dag
de wereld werd stil
toe je mij alles gaf…