4084 resultaten.
In de leemtes van mijn gedachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 in de leemtes van mijn gedachten
spinnen woorden als boemerangs rond
kleuren vele vermoedens het zicht
rollen zinloze zinnen over de grond
een spel van onbegrepen krachten
maar soms flitst dan dat hemels licht :)
en al dat spinsel zonder rede
nestelt zich als stenen in een muur
op het scherp van de gulden snede
en zo wordt een leemte plotseling…
Een wonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
765 Ik gooi een grotere steen
en kijk naar de golven.
Ik zie het wonder gebeuren.
Voor mijn eigen ogen.
Uit zichzelf.
Gewoon.…
Psychofossielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 Fossielen zijn dood als stenen.
Psychofossielen zijn schijndood.
Opgraven wekt ze tot leven.
Maak ze niet wakker.…
Lofzang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Strijdig
met steen en straat, lichtvoetig
als kaalheid van tong en tederheid
van wijs te maken vreugde,
voortijdig en flinterdun
Gapend over kloven, onttrokken
aan oog en zwaarte, zich gewaar
van wenselijk dieptezicht. Of
onwaarneembaar, tenslotte…
ongevraagd
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
675 misschien kan ik je
aanraken
de nacht wegduwen
nu het nog stil is
in hetzelfde zacht
de dagen horen, 't geluid
dat wij ergens wonen
misschien zou je
van alles wat maken
uit steen
een vlinder die niet wachten wil
mijn gezicht als dwaas geluk
in jaren ouder, een dekentje
en heb je goed geslapen?…
Nostalgie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 Nu begrijp ik wat ze wilden,
Nu versta ik de vreemde talen
Nu loop ik door die oude straten,
die uit gewone stenen bestaan.…
Natuurlijke dood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
494 niets herinnert nog
of vergeet sindsdien
handen op huid
tot knoop gevouwen
vogel, een dwaalgast
terug van heen
luchten rusten
in roerloze wolken
de onderste steen
verankerd in aarde
het land is af
niets meer aan doen
de knopen geteld
de sloten gegraven
klaar voor halvering
naar eeuwigheid
het laatste woord
gesproken…
onvoltooid (voor Michel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 op de begraafplaats
legt de winterstorm
het verzwegene bloot
een witte bleke steen
niet langer geborgen
onder laagjes dunne sneeuw
het onvoltooide weerloze
leven verstopt in inktzwarte
schuldige aarde
murw van zwijgen
en wegkijken
zing ik je naam
samen met jou, Michel
kruipt de ijzige kou
onder mijn huid…
Doodlopende weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Seconden van steen
Minuten van ijs
Uren zijn gemeen
De ochtend eigenwijs
Bevroren kwartieren
Dagen te lang
Niks meer te vieren
Onmetelijk bang
Pegels van eenzaamheid
Leegte die in haar port
Ze leidt niet, ze lijdt
Kracht verdort
Verkeerde afslag
Herfst met pech
Verbeten lach
Doodlopende weg…
De poetsvrouw
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
526 Het verdriet rust niet
onder de zwaarste steen.
Drukkend op het hartgrondig
gemoed dat de tranen bezingen
moet.
Van een poetsvrouw die verdriet
wegpoetst uit haar leven met
smartlappen die haar haar glimlach
teruggeven.…
April 2020
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Rondom mij zweven wezens; fel hun licht
Rolt een van hen de steen weg van mijn hart?
Ik voel me bang, gespannen en verward
Herrijs ik of rust ik in dit gedicht?…
Oldaarp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 op 'n steenwaarp
afstand
van Smeerling
aan de overkant
van de Ruiten Aa
ga maar na
waar nieuwe huizen staan
die van Oldaarp
niets weten
verdwenen
vergeten
archeologen
zoeken fundamenten
stenen
graven zal niet gaan
zolang die huizen daar staan
alleen een
middeleeuwse naam
bewaard
op een oude kaart
Oldaarp…
onverlichte tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
360 iemand gooit
stenen naar de leegte
tussen de sterren
omsingelt stille
woorden verscholen
onder een stolp van glas
iemand blaft met
schorre keel naar geesten
achter koude muren
botst in schommelend
licht tegen het verlies
van wie hij was
iemand dicht met
haperende pen op de
mestvaalt van het
tekort betast de taal
met vingertoppen…
afwatering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 wachtend op het oneindige
moedig zoekend naar woorden
naar het ongerijmde van tegenstrijd
bij aflopende tijd van toekomst
tot verlaten van gedaante
aangesproken op het verleden
waar iedereen tegenwoordig was
het water, de meerval, een brug
de kat uit de boom, bewolking
regen die eigenlijk wel meeviel
en van de straat de onderste steen…
Laten we wachten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
587 Laten we wachten
op de dag van morgen,
op hetzelfde licht als vandaag
en op de onbewogen stenen
in de straat
Laten we wachten op de vogel
die gisteren overvloog,
op tijdloze wolken
in een heldere blauwe lucht
en op de bomen
van eeuwen geleden
Ik zal wachten
op het ogenblik
in jouw ogen
dat nooit voorbij zal gaan…
nog iemand te zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 te oud voor een vlucht
naar mogelijke goden
een gedicht worden
dat zich vanzelf maakt
in het geruis van de zee
nog iemand te zijn
te oud voor een vlucht
uit het water als een zwaan
proeven op de som
mos hecht zich aan steen
in het heldere daglicht
nog iemand te zijn
te oud voor een vlucht
naar tijd tussen de woorden
lopen naar waarheen…
Oude schuld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 een beginnetje
te laat om te besluiten
er staat veel op het spel
ik wil niet vechten ik wil niet dood
ik geef mezelf wel langzaam bloot
ik moet een oude schuld beheren
voorbij de rouw- en trouwdeur
met een kratje cola
en de nieuwe krant
neemt de dwaas zijn plaats weer in
ik zie hem door het ossenoog
hij gooit als altijd eerste stenen…
Schep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 zoals korrels van zand
worden geschud maar
steeds duin blijven of
woestijn of wat aanspoelt
strand, druppels: regen of
nevel of net nog wolk of
waterval, stenen: berg of
pad of huis en hoe kinderen
graaien met open handen als
scheppende kracht graag alles
dooreenschudden en dat ze
nog ontdekken zullen:
er is alleen de wind…
voorlopig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 een daad ligt verborgen in
het woord dat
uitlegt wat onbesproken blijft
een boom verbergt het bos
voor het oog dat verder zoeken staakt
een kamer breekt het huis door
stenen te delen
een zucht van verlichting
die schielings haar en huid raakt
een enkeling
als voorbeeld voor velen
lopend vervolgen
zolang het lichaam draagt…
beeldhouwde je lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
820 ik sloeg op rotsen
herkende vormen
in het ruwe steen
ik zette je apart
beeldhouwde je lijnen
zocht aders naar je hart
in het aandachtvol polijsten
kwamen toch onverwacht
jouw warme kleuren bovendrijven
jij liet je in de kern raken
ontdooide zacht in tijd, bevrijd kun
je nu eindelijk mijn liefde smaken…
donkere diepte
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
869 In het water gooi ik een steen,
Die net als mijn trieste gedachten
naar de donkere diepte verdween…
Muren
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.044 De muren van het uitgeleefde huis
Verbergen dat wat niet is uitgesproken
Als inhoud van een stenen kluis
Waarin verstikte kreten spoken
Emoties druipen langs de wanden
Een bloeddoorlopen oppervlak
Waar diepe geheimen stranden
Als stilte het gevoel weersprak
De zwijgende muren splijten
Door wat zij hebben opgedaan
Aan pijn en zelfverwijten…
Als een schim
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.162 ik schaduw droevig
langs bergen alleen
sluimer in de mist
dwaal rond
mijn geheimen dragend
gewond, mijn hartzeer
zwaar als steen
nachtwolken varen
van de hemel heen
waar het enkel stil is
mijn ziel vliegt uit
waadt in eenzaamheid
door een wolkenmeer verslonden
versmolten in het blauw
weent de aarde mij in
herinnering…
Sprankelende bron
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
914 Diep in jouw donkere ogen
schitteren zoveel verhalen
door mij nog niet gehoord
heb er alleen mogen dwalen
Op de bodem van jouw hart
zweven duizenden woorden
die nog niet uitgesproken zijn
omdat angst deze smoorden
Onder jouw stenen muur
sprankelt een bron van kracht
dus laten we zachtjes graven
tot die bron ons lief toelacht…
Mijn afscheid
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.602 Daarmee ben ik niet verdwenen
tussen de levende planten
En het gebit van de steen
Verander ik langzaam in aarde,
Pas daarna heet ik niets meer.
Lees me dus nog één keer
In de vertragende paring.
Herhaal mijn gerangschikte zinnen
Tot ik niets meer beteken
En zonder een zin op je wacht.…
De laatste reis...
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
3.011 De pijn is ondragelijk
Het zijn je laatste uren
Een strijd van ongelijk
Kan niet lang meer duren
Zacht praat je in raadselen
Over het vale licht op het pad
Je ogen laten zich sluieren
Moe gestreden en afgemat
De dood nevelt om je heen
Je leven brokkelt nu weg
Voelend koud als steen
Langzaam glij je zachtjes weg...…
doorgaan
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
859 Doorgaan niet stoppen dat heeft geen zin
Praat wat harder dan denk je niet zoveel
Het is nu eenmaal tegenwoordig zo min
En ja dat grijpt een ieder wel eens naar de keel
Kom op en zet je er overheen
kop op het goede dat komt vast heel snel
en al lijkt alles om je heen van steen
De grotere macht trekt binnenkort heus wel aan de bel…
MUSKETIER
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.211 ______________________________________
...een mus gooide wat domino-stenen om die
opgesteld waren voor een recordpoging. De man
die het beest afschoot, is bedreigd met de dood...…
In pigmenten van hopen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
733 ik heb jouw pigmenten
niet gewonnen uit
de stenen der wijzen
zag jouw kiezels
langs de wegen die
ik had te gaan
raapte met hartstocht
verschillende kleuren
voelde met handen je geuren
brak je en vijzelde fijn
streelde met olie restanten
die je niet wilde zijn
jij bloeide open
in pigmenten van hopen
mag ik je schilderen met pijn…
Soms laat een dichter zich kennen
gedicht
2.3 met 95 stemmen
24.883 Soms laat een dichter zich kennen,
weegt verlangen een steen, behelst
hem te gooien een booglijn van lucht
in een kamer met niets dan een gletsjer
van lakens en lijven en meer dan hem
lief is de spieren in ogen, ze beide
horen rollen, ondraaglijk glanzend
en groot, de antieke daad nog wat
nat van de doodverf.
-----------------------------…