Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

In de leemtes van mijn gedachten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
in de leemtes van mijn gedachten spinnen woorden als boemerangs rond kleuren vele vermoedens het zicht rollen zinloze zinnen over de grond een spel van onbegrepen krachten maar soms flitst dan dat hemels licht :) en al dat spinsel zonder rede nestelt zich als stenen in een muur op het scherp van de gulden snede en zo wordt een leemte plotseling…
AJ Meer3 februari 2013Lees meer >

Een wonder

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 765
Ik gooi een grotere steen en kijk naar de golven. Ik zie het wonder gebeuren. Voor mijn eigen ogen. Uit zichzelf. Gewoon.…

Psychofossielen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Fossielen zijn dood als stenen. Psychofossielen zijn schijndood. Opgraven wekt ze tot leven. Maak ze niet wakker.…

Lofzang

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Strijdig met steen en straat, lichtvoetig als kaalheid van tong en tederheid van wijs te maken vreugde, voortijdig en flinterdun Gapend over kloven, onttrokken aan oog en zwaarte, zich gewaar van wenselijk dieptezicht. Of onwaarneembaar, tenslotte…
Iniduo28 juli 2014Lees meer >

ongevraagd

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 675
misschien kan ik je aanraken de nacht wegduwen nu het nog stil is in hetzelfde zacht de dagen horen, 't geluid dat wij ergens wonen misschien zou je van alles wat maken uit steen een vlinder die niet wachten wil mijn gezicht als dwaas geluk in jaren ouder, een dekentje en heb je goed geslapen?…

Nostalgie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
Nu begrijp ik wat ze wilden, Nu versta ik de vreemde talen Nu loop ik door die oude straten, die uit gewone stenen bestaan.…

Natuurlijke dood

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 494
niets herinnert nog of vergeet sindsdien handen op huid tot knoop gevouwen vogel, een dwaalgast terug van heen luchten rusten in roerloze wolken de onderste steen verankerd in aarde het land is af niets meer aan doen de knopen geteld de sloten gegraven klaar voor halvering naar eeuwigheid het laatste woord gesproken…
Iniduo22 april 2015Lees meer >

onvoltooid (voor Michel)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
op de begraafplaats legt de winterstorm het verzwegene bloot een witte bleke steen niet langer geborgen onder laagjes dunne sneeuw het onvoltooide weerloze leven verstopt in inktzwarte schuldige aarde murw van zwijgen en wegkijken zing ik je naam samen met jou, Michel kruipt de ijzige kou onder mijn huid…
J.Bakx1 december 2016Lees meer >

Doodlopende weg

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Seconden van steen Minuten van ijs Uren zijn gemeen De ochtend eigenwijs Bevroren kwartieren Dagen te lang Niks meer te vieren Onmetelijk bang Pegels van eenzaamheid Leegte die in haar port Ze leidt niet, ze lijdt Kracht verdort Verkeerde afslag Herfst met pech Verbeten lach Doodlopende weg…

De poetsvrouw

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Het verdriet rust niet onder de zwaarste steen. Drukkend op het hartgrondig gemoed dat de tranen bezingen moet. Van een poetsvrouw die verdriet wegpoetst uit haar leven met smartlappen die haar haar glimlach teruggeven.…

April 2020

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
Rondom mij zweven wezens; fel hun licht Rolt een van hen de steen weg van mijn hart? Ik voel me bang, gespannen en verward Herrijs ik of rust ik in dit gedicht?…

Oldaarp

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
op 'n steenwaarp afstand van Smeerling aan de overkant van de Ruiten Aa ga maar na waar nieuwe huizen staan die van Oldaarp niets weten verdwenen vergeten archeologen zoeken fundamenten stenen graven zal niet gaan zolang die huizen daar staan alleen een middeleeuwse naam bewaard op een oude kaart Oldaarp…

onverlichte tijd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 360
iemand gooit stenen naar de leegte tussen de sterren omsingelt stille woorden verscholen onder een stolp van glas iemand blaft met schorre keel naar geesten achter koude muren botst in schommelend licht tegen het verlies van wie hij was iemand dicht met haperende pen op de mestvaalt van het tekort betast de taal met vingertoppen…
J.Bakx1 februari 2021Lees meer >

afwatering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 434
wachtend op het oneindige moedig zoekend naar woorden naar het ongerijmde van tegenstrijd bij aflopende tijd van toekomst tot verlaten van gedaante aangesproken op het verleden waar iedereen tegenwoordig was het water, de meerval, een brug de kat uit de boom, bewolking regen die eigenlijk wel meeviel en van de straat de onderste steen…

Laten we wachten

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
Laten we wachten op de dag van morgen, op hetzelfde licht als vandaag en op de onbewogen stenen in de straat Laten we wachten op de vogel die gisteren overvloog, op tijdloze wolken in een heldere blauwe lucht en op de bomen van eeuwen geleden Ik zal wachten op het ogenblik in jouw ogen dat nooit voorbij zal gaan…
Anton3 januari 2023Lees meer >

nog iemand te zijn

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
te oud voor een vlucht naar mogelijke goden een gedicht worden dat zich vanzelf maakt in het geruis van de zee nog iemand te zijn te oud voor een vlucht uit het water als een zwaan proeven op de som mos hecht zich aan steen in het heldere daglicht nog iemand te zijn te oud voor een vlucht naar tijd tussen de woorden lopen naar waarheen…

Oude schuld

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
een beginnetje te laat om te besluiten er staat veel op het spel ik wil niet vechten ik wil niet dood ik geef mezelf wel langzaam bloot ik moet een oude schuld beheren voorbij de rouw- en trouwdeur met een kratje cola en de nieuwe krant neemt de dwaas zijn plaats weer in ik zie hem door het ossenoog hij gooit als altijd eerste stenen…

Schep

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 521
zoals korrels van zand worden geschud maar steeds duin blijven of woestijn of wat aanspoelt strand, druppels: regen of nevel of net nog wolk of waterval, stenen: berg of pad of huis en hoe kinderen graaien met open handen als scheppende kracht graag alles dooreenschudden en dat ze nog ontdekken zullen: er is alleen de wind…

voorlopig

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
een daad ligt verborgen in het woord dat uitlegt wat onbesproken blijft een boom verbergt het bos voor het oog dat verder zoeken staakt een kamer breekt het huis door stenen te delen een zucht van verlichting die schielings haar en huid raakt een enkeling als voorbeeld voor velen lopend vervolgen zolang het lichaam draagt…
Iniduo7 februari 2025Lees meer >

beeldhouwde je lijnen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 820
ik sloeg op rotsen herkende vormen in het ruwe steen ik zette je apart beeldhouwde je lijnen zocht aders naar je hart in het aandachtvol polijsten kwamen toch onverwacht jouw warme kleuren bovendrijven jij liet je in de kern raken ontdooide zacht in tijd, bevrijd kun je nu eindelijk mijn liefde smaken…
wil melker7 augustus 2005Lees meer >

donkere diepte

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 869
In het water gooi ik een steen, Die net als mijn trieste gedachten naar de donkere diepte verdween…
veldmuisje22 februari 2003Lees meer >

Muren

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.044
De muren van het uitgeleefde huis Verbergen dat wat niet is uitgesproken Als inhoud van een stenen kluis Waarin verstikte kreten spoken Emoties druipen langs de wanden Een bloeddoorlopen oppervlak Waar diepe geheimen stranden Als stilte het gevoel weersprak De zwijgende muren splijten Door wat zij hebben opgedaan Aan pijn en zelfverwijten…

Als een schim

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.162
ik schaduw droevig langs bergen alleen sluimer in de mist dwaal rond mijn geheimen dragend gewond, mijn hartzeer zwaar als steen nachtwolken varen van de hemel heen waar het enkel stil is mijn ziel vliegt uit waadt in eenzaamheid door een wolkenmeer verslonden versmolten in het blauw weent de aarde mij in herinnering…

Sprankelende bron

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 914
Diep in jouw donkere ogen schitteren zoveel verhalen door mij nog niet gehoord heb er alleen mogen dwalen Op de bodem van jouw hart zweven duizenden woorden die nog niet uitgesproken zijn omdat angst deze smoorden Onder jouw stenen muur sprankelt een bron van kracht dus laten we zachtjes graven tot die bron ons lief toelacht…

Mijn afscheid

hartenkreet
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.602
Daarmee ben ik niet verdwenen tussen de levende planten En het gebit van de steen Verander ik langzaam in aarde, Pas daarna heet ik niets meer. Lees me dus nog één keer In de vertragende paring. Herhaal mijn gerangschikte zinnen Tot ik niets meer beteken En zonder een zin op je wacht.…
Vogh28 oktober 2004Lees meer >

De laatste reis...

hartenkreet
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.011
De pijn is ondragelijk Het zijn je laatste uren Een strijd van ongelijk Kan niet lang meer duren Zacht praat je in raadselen Over het vale licht op het pad Je ogen laten zich sluieren Moe gestreden en afgemat De dood nevelt om je heen Je leven brokkelt nu weg Voelend koud als steen Langzaam glij je zachtjes weg...…

doorgaan

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 859
Doorgaan niet stoppen dat heeft geen zin Praat wat harder dan denk je niet zoveel Het is nu eenmaal tegenwoordig zo min En ja dat grijpt een ieder wel eens naar de keel Kom op en zet je er overheen kop op het goede dat komt vast heel snel en al lijkt alles om je heen van steen De grotere macht trekt binnenkort heus wel aan de bel…
wim2 januari 2005Lees meer >

MUSKETIER

hartenkreet
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.211
______________________________________ ...een mus gooide wat domino-stenen om die opgesteld waren voor een recordpoging. De man die het beest afschoot, is bedreigd met de dood...…
Hans Mooi16 november 2005Lees meer >

In pigmenten van hopen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 733
ik heb jouw pigmenten niet gewonnen uit de stenen der wijzen zag jouw kiezels langs de wegen die ik had te gaan raapte met hartstocht verschillende kleuren voelde met handen je geuren brak je en vijzelde fijn streelde met olie restanten die je niet wilde zijn jij bloeide open in pigmenten van hopen mag ik je schilderen met pijn…

Soms laat een dichter zich kennen

gedicht
2.3 met 95 stemmen aantal keer bekeken 24.883
Soms laat een dichter zich kennen, weegt verlangen een steen, behelst hem te gooien een booglijn van lucht in een kamer met niets dan een gletsjer van lakens en lijven en meer dan hem lief is de spieren in ogen, ze beide horen rollen, ondraaglijk glanzend en groot, de antieke daad nog wat nat van de doodverf. -----------------------------…