3774 resultaten.
Ooit zal ik branden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
861 trommelde gisteren
de stilte aan flarden
alles weerkaatste de
herrie was niet om te harden
ontspande het vel
legde de stokken
die zo wilden knokken
in mijn eigen hel
ooit zal ik branden
in het vuur van
gedachten en handen
nee nooit was het spel
heb aan het leven
zoveel gemist pas later
kon ik mijn warmte weer geven
aan ogen en…
Hiërarchie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
783 niet in ieder mens schuilt een dichter
niet in iedere dichter schuilt een mens
er dwalen wolven rond
een roedel gericht
op een mens
die het heel gewoon vinden
om collectief te raken
kapot te maken
wat de ander lieft
zij verschuilen zich
achter elkaar
maar tref je er een alleen
en leg je hem het vuur
aan zijn schenen
dan vertrekt…
huid - na huid - na huid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.175 jouw hongerige ogen
raken welvingen
beroeren plooien
zij heuvelen en dalen
in jouw ogen zal ik
meegaan van eb naar vloed
en omgekeerd
elke beweging zal ik volgen
samenvallen
met al wat er is
aanzwellen zal ik met jou
tot bliksem en vuur
hartstochtelijk zal de nacht zijn
huid na huid wegrukken
huid - na huid - na huid
tot enkel…
verwensing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 goed beschouwd komt dit neer op
een stukje contact zoeken her en der
een weerbarstige dag tegen
de haren in strijken
het diep koesteren van hoge verwachtingen
een schone stoep in Singapore
het aanlengen
van wijn als tijdelijk
een blauwe reiger op ‘t vuur
aap, noot, Mies Bouwman
een wens voor elk uur
om al wat schuurt maar nooit…
Maria
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 een oud verhaal
waarin Maria -naar voren-
ons toelacht
als moederlijk figuur
voor heter vuur
gestaan
verwijst naar vrouwenkracht.…
De Dwaas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Speel en zing en dans en lach,
huil tranen met tuiten,
waai met de wind
en speel met vuur, want
alles van waarde in het leven
word je vrijelijk gegeven!…
In het rood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
867 doe geen olie
op het vuur
maar schilder
laat de dagen
vlammen en drogen
in de zomerzon
de fijnste lijnen
zet ik in het ochtendlicht
als mijn penseel niet beeft
nog geen weet heeft
van de donkere kleuren
die gaan komen
steeds strakker
in omlijsten om toch
contrast te laten blijken
maar in het rood van avondzon
weten we weer…
De hel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 intens gloeit en
loeit het vuur
van verlangen
in het naderen
zonder dichterbij
te kunnen komen
in afstand
gevangen
waar samen
het onhaalbare
eindpunt van rekken
en versmelten is
zelfs de vlammen
reiken hoger in
dieper verlangen
hun zwepen zijn
de pijn van nooit
verenigd zijn
daar waar
losbandigheid
tot het laatste
gaatje…
uit de verte
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
933 uit de verte lijken wij te kijken
naar wat daarbuiten gaande is
oude ruggen tegen de muur
smeulende as rouwend vuur
het boze oog loert door een gat in
het keukenraam van het lege huis
het verliest telkenmale van
de schitterende lente
als iemand de ogen sluit
steelt een ander een kus van de dood
uit de verte lijken zij te kijken…
Liefdesrite
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 D’pirouettes die zij draaide,
D’arabesken en nog veel meer,
Zorgden dat het vuur oplaaide
In mijn hart, mijn bloed verhitte,
Mij duizelde in m’n hoofd,
En verdwaalde in haar dansrite.…
stond hij; vloog hij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
274 Stond hij
tussen twee vuren,
had hij kunnen ademen:
hij zwom in vlammenzeeën,
weidser
dan de denkbaarste universa,
hij verzoop in golven van haat;
en wraak
donderde hels rond zijn hoofd.…
wat ik wil is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
119 iets te raken in de weerwil
van het voelen, het los te maken
van werkelijkheden die als krijgers
de raadsheren trachten te doorgronden
iets naar smaak aan het gerecht toevoegen
het vuur iets temperen door slechts
een gedachte die de dwaling van
het moment omzet in daad
iets van verrukkelijks aantoonbaar stellen
aan al de getafelde die als…
een licht-rijk 2004 toegewenst ......
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
3.177 licht
dapper vechtend
moe gestreden
na een lange herfst
zonne-kracht
haast ongemerkt
verworden
tot zwak schaduw-spel
laagstaand
aan de hemel-grens
bijna uitgedoofd
mid-winter zon
juist nu
zo zonder
zon-geschonken
warmte
dat mensen
willen zijn
iets van dat ene vonkje licht
in elkaars gedeelde dromen
elk jaar weer
als vuur-bode…
Elementen haiku
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
638 Vuur
Vlammende golven
Oranje, geel en vuurrood
Verbinding met Al
Lucht
Adem na adem
Leven we bijna vanzelf
Totdat het op is
Water
Soms hartstochtelijk
Soms een sereen oppervlak
Niets is wat het lijkt
Aarde
Voeten op de grond
Hoofd in de koele regen
Een idee ontkiemt
Geestkracht
In de stille nacht…
Gebed zonder eind
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
941 Een auto start
een hond blaft
een deur klapt
een kind lacht
De ketel fluit
de koffie loopt
papa schreeuwt
mama huilt
Een vogel danst
het water glanst
een boot zinkt
een ijsbeer smelt
De kachel brandt
de vloer kraakt
een roos bloost
het vuur laait
De koek is op
de schaal is leeg
hond in de pot
deur valt in 't slot
Ik sla…
Voor Iniduo
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 nerven van windsels
In het subspinale cerebellum
in de onderhuidse regionen
van de kleine hersentjes
Wolkt een louterende kleuter
met bovenmenselijke,
goddelijke kundalinikracht
door het tunnelcomplex
van mijn ingewanden omhoog
En ontwaart het licht,
het licht van de eeuwig brandende Olympische vlam,
het immer wakende
vuur…
De lente
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.752 Dit vuur van de lente
Sluipt gloeiend in de adren
Des moedige jonglings;
Onrustig en kwijnend
Vervelend en smachtend
Verlangt hij geluk.…
Windvlaag
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
781 Want de schoten vuur van regen
houden plots zijn woorden tegen.
Zou hij me ooit nog uit gaan leggen
wat hij me nu had willen zeggen?…
Lucivers
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
885 vaderland
Zon daar wil ik zijn
Gepekeld glas zo lichtgebrand
Ten strijde onder ’t juk van de verwachting
Kruip ik door modderschuit als ware
Wars van doodsverachting
Om na gedane arbeid terug te keren
Vol verhaal en zinnebeeld
Gepekeld glas zoete nectar
Alsof ik was het boetekleed
Te heet gebakerd
Maar wel kunnen zeggen
Ik heb met vuur…
Nano laagje zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 een nano laagje
zomer zette de
huid van een
zonne koesterende
dromer binnen
korte tijd in
vuur en vlam
vurig rood
legde onbarmhartig
het falen bloot
van alle preventieven
die winterwit
slechts een papieren
bescherming schikt
nog wordt
de pijn in koeling
weggehoond
hoe dom kunnen
mensen zijn in weten
dat na zonnebrand warmte…
Seizoenen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
16 In de lente van mijn leven
zal ik nimmer door te streven
op zoek gaan naar geluk
Bij mens en dier en de natuur
met open blik en zonder vuur
want al het kwade is vergeten
Als de zomer is gekomen
met lange dagen in de zon
koester ik het reeds gevonden
Geniet van zoete dromen
totdat herfst ze meeneemt
als blaadjes aan een boom
Door…
Ter sprake
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.152 Je naam viel in een toevallig gesprek
onder vrienden en bekenden
Men lachte om je vergeefse daden
jezelf te zijn onbegrepen boos
op een wereld die je niet begreep
een vuilnisbelt van weggegooide dromen
Ik herinnerde me je nog, vol vuur
bereid om alles op te lossen
maar zelfs ik niet voldoende was
om je te laten blijven…
De valse
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
707 schrijf me levend
schrijf me sprekend
van de dode die ik niet ben
noch dat vroom gebeiteld beeld
met ogen vol chagrijn
houw me vrij
uit grauwe kerken
hak mijn valse ego om
boetseer mijn wezen en mijn woorden
naar de ware die ik ben
want ik walg van religieuze pap
met brokken waan
en klodders schijn
ken mijn vuur en mijn…
het alternatief
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
586 laat nu maar
nu het brullen eindelijk is verstomd
en hij zich neerlegt in de kooi
niet meer droomt van jagen
zijn bloed weer trager stroomt
laat hem maar
breng geen herinnering mee
lijdzaamheid heeft zijn pijn gesust
negeer de drang naar vrijheid
wek niet wat onbeheersbaar is
wat moet hij
met dat opgelaaid gevoel
zijn vuur is al lang…
Leren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
646 Het vuur zo behaaglijk
gebouwd op blokken
heet, zonder grip
Ooit opgebrand.
Zal ik?…
De geboorte van het kind
hartenkreet
2.2 met 69 stemmen
8.502 Ik wil mij niet herinneren
wanneer het zwaard me treft
en ik onthoofd
in het licht verdwaal
*
zoals het vuur me bestrijkt
als de sterren naar me staren
en ik onnoemelijk nog veel lijd
van die voorbije jaren
kan ik pas loslaten
als het duister me omringt
en schaduwen één zijn
met mijn gedachten ?…
Ik slam
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
498 ik slam
zonder rem
ik krijs en gil
vrede is wat ik wil
ik spoor
ik spoor
en dender door
langs paal en perk
vuur vrede
sterk
ik schiet
met taal
woorden
als staal
ik denk vooruit
niet achterom
het woord
het woord
is mijn enige bom
ik raas en tier
ingehouden
op papier
een pen en mijn vel
zijn een slagveld
duel…
Kaarsen branden
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
722 De kaars brandt aan beide kanten
in de holte van de nacht, beider
natuur zijn mijn verwanten, in
tegengesteld vuur, een vonk
die smacht, je lichaam geeft
een herkenbaar woord, het liegt
niet, wordt de waarheid niet
verstoord,tussen eind en het
begin van de uitgesproken zin,
of een stop er tussenin, de lust
der liefde is niet alleen ontleend…
ontmoeting in spiegel
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
818 onvoorwaardelijke
allesomvattende
onuitputtelijke
lieve liefde
hoe onvermoeibaar
heb ik je gezocht
noord en zuid
oost en west
in diepste diepten
en in verste verte
hemel en aarde heb ik bewogen
water en vuur
uitgeput en moedeloos
op mijn schreden
teruggekeerd
en thuis gekomen
poets ik mijn spiegel schoon
na zoveel lange…
Ontembaar is mijn Wad
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
489 Het vuur vouwt kussens
in je ogen, geslachtsrijp
maar onvermogend daal je
af om de pijn te ontlopen
striemen die sprekend jouw taal
verslaan lijken op de duizend
doden die het zand hebben beschilderd
met kleuren die niet eens bestaan
toch drink ik van de rode wijn
die mijn Wad me heeft geschonken
en zal mijn pijn jouw innerlijk gaan
bevruchten…