3941 resultaten.
Berk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
803 De kruin als koraal
wiegt de westenwind in slaap.
Hij danst als een sjamaan,
schaamteloos, theatraal,
zijn jas ligt op de klinkers;
de hemel, onbewogen,
ziet zijn naaktheid door de vingers.
Een berk in december
rekent niet op mededogen.…
Het magistrale
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 lucht streept in
het grijs en roze licht
besluit de kortste
dag het jaar het is
bijna weer volbracht
nog hebben wij
geen tijd om met
onszelf te praten
feesten vragen in
gezelschap aanwezig zijn
pas als het stiller wordt
witte bladzijden verschijnen
omdat de kleine notities
gaan verdwijnen uit
de oogst van vorig jaar
dan komt…
Mistwit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
736 Soms komt nooit dichts bij huis
oogt als verdwaald bijna vanzelf
komen dwarrelen met de aangevroren
mist als een feeërieke vleier is
onze winterverwarring louter dit
zijn momenten als een beetje thuis
deze witte wereld wijds van klein…
Hun bevroren muziek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
573 mijn viooltjes
speelden vandaag hun
bevroren muziek uit
de eerste sneeuwwitte
partituur van het jaar
in een kleurig
afstemmen moesten
zij wel wennen
aan hun nieuwe plaats
op het seizoenpalet
juist in de herfst
waren het groentjes
pas in de kou onder
het vorstig winterblauw
mochten zij kleur bekennen
na stormachtige buien
van…
Feeëriek tafereel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 de zon wist
witte randjes
van de ruige vorst
die de bloemen omgeven
in een laatst overleven
nog is er geen wind
wel een tintelfrisse kou
die van de dauw
kristallen maakt met
duizend twinkelingen
alsof de tijd
heeft stilgestaan
ik wilde voor
de bloemen gaan
heb daarvan afgezien
jou geroepen
je kwam op blote voeten
over het bevroren…
De mooiste choreografie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 het is al
zo lang geleden
dat sneeuwkristallen
langs mijn ramen gleden
dansend op wind
blij als een kind in
elkaar zachtjes raken
spelend inhaken
zij stralen licht in
kristallijne weerkaatsing
voor schaduw geen plaats
in een gebeuren zonder haast
terwijl zij vlagen op
de mooiste choreografie
lijk ik te smelten door de
volmaakte…
De lente
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
730 Bloemen zie ik alleen op het behang,
kan er alleen van dromen,
de winter duurt te lang.
Het stilleven op de muur
kan niet tippen aan de natuur.
Geen bloem die past in kleur,
geen neusprikkelende geur.
Ze staan mij aan te staren
maar de passie is er niet.…
De lente lokt de winter weg
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
811 het hart van de rozen
klopt de knoppen lokken
de lente komt verpozen
maart roert een wolk
van sneeuwvlokken
achter zijn staart
de winter smelt weg
weldra mis ik de open haard
ik doe niet wat ik wil
wacht maar op april
kunnen we samen
plannen beramen
samen onze eigen zin
ik denk aan je bikini
zou de zomer passen?…
ijs en weder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.685 de tuin lag er nog
in de paden waren de plassen
hard aangevroren
met de voet maakte ik
vriezen dat het kraakte
je was niet meegegaan
te koud, nog veel te doen en zo
kon je niet meenemen in het zakje
van mijn vest - Harris tweed
met de hand gemaakt
bij de vijver lag het ijs
in een vliesdunne laag
over helft van het oppervlak
alsof…
winteruur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.449 vertier zonder zorg
de slaap van onschuld, heel soms
klopt het duister schuchter
overuren hand in hand met
het vallen van de nacht
tango van het winteruur
spoedig zal het tij weer keren
de dagen op hun lange barrikade
vol licht en lucht en vrijpartij
in het hooi, de stal, de stad
toch blijft hij nog even wijlen
bij dit kil en witte winter-zijn…
gesmolten
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
10.162 engelen maken
in pasgevallen sneeuw
waar de wind
met krakende stem
vertelt over ademen
en de geopende armen
van je gefluister
vannacht was
mijn
zwarte jas
niet
van katoen
alsof je
ijsbloemen uitknipte
en achteloos
stenen bevroor
grijnzend keek jij toe
hoe ik mijn vorm verloor…
Humidité
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
746 Stomende wolken
bevroren pull
mos kruipt uit de voegen
zont zichzelf nat
Kroezende eiken
drakenvellen in krul
paraplu’s groeien snel
dansen hun eerste pirouette
Zuiderse muziek lacht
ironisch uit de lucht
Barman heeft veel aandacht
warme choco, koffie en glühwein
stomende wolken
voor een verkouden pull…
Herfstkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
751 o, mijn herfstkind
nu ik je kraaiend vind
in een bed van goud gevallen blad
voor een verloren zomer
strooi jij spinnetjes uit
je blonde haar
en ieder afscheid
is er een voor altijd
onze liefde is een zwaluw
over de Sahara
en elke streling
is een herinnering
in een schaduw naar meer
en meer en meer
mijn lief
dan stort de waanzin…
Mijn gevallen geluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
724 Nu de bladeren weer losgelaten zijn,
De kleur van rood en geel zijn intree doet
Lijkt ook mijn zomergeluk te zijn gevallen
Op de straat waar ik het rood ontmoet
Ook op mijn wangen trouwens
Maar dan van kou en wind
Niet van geluk, mij eens verhitte
Als de winter wordt geboren
Hoop ik te zijn als sneeuw
Mooi en wit en zuiver
Wanneer ongetreden…
Euforisch
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 in dwarrelende sneeuw
nam ik je mee naar
de maagdelijke witte wereld
zoals de eerste mensen
het paradijs betraden
werden onze sporen paden
stil pluisden kristallen
spelend om ons heen
lichtten op en werden een
in een lieflijk kraken
hoorden wij de melodie
van voortgang maken
links van ons het bos
waarvan het groene mos
de scene…
Fleurige knoppen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
577 pigmenten
wist de momenten dat zij
het licht weer zouden zien
na vele donkere dagen
ontwaakten als eersten
de primaire kleuren
vlamden tegen donker
en grijs wilden bloeien
na hun lange afwezigheid
heb mijn penselen gepakt
op het sneeuwwitte doek
kiemde lente snel blad
warmte en zon openden
later fleurige knoppen toen
de winter…
Je warme lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 spelen
tussen verblekende sterren
aan het begin van de dag
jij die in kristal
van de ochtendrijp
de eerste stralen
ziet breken in kleuren
van onvergetelijke pracht
nog dromerig
uit de nacht
ontdooi jij de vorst
in een voorzichtig
verkennen van lente
vogels fluiten
uitbundig concert
bollen barsten
ontluikende knoppen
breken winters…
Onderhuidse stromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 zacht droeg
ik jou op warme
handen van verlangen
ogen wisselden
woorden waarvan zinnen
met liefde beginnen
ik kende het
onderhuidse stromen van
dromen die teder uitkomen
tot jij mij
voorzichtig raakte
de spanning zich ontlaadde
en wij blij lachten over
dit onverwachte lentegevoel
terwijl wij nog op de winter pasten…
Sinaasappel
gedicht
3.5 met 26 stemmen
6.653 Die winter
was het koud in Amsterdam
Ik zag onduidelijke vormen
zich oplossen in de mist
vage lichtschijnsels de schoonheid van de dingen
overstromen
de regen de rest wegvagen
De eenzaamheid heeft smaak
de smaak van de kou
die in je lichaam binnendringt
een trieste smaak
als van de dag na een feest
Hoe kan ik nog denken
het water bevriest…
Voorjaarsoase
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 rijden
stoere mannen van weleer
beijsde baarden en haren
blik op oneindig en meer
langs berijpte rietkragen
kraakte vervaarlijk het ijs
spiegelde zwart dat de
immense diepte aangaf
het lijken wel dromen
uit mijn subtropische tuin
waar op beschutte plaatsen
al even de lente wil zijn
het sombert in deze
donkere dagen voor kerst
winter…
In zonlicht gebroken kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 ik heb zinnen losgelaten
als vallend herfstblad
hoopte diep van binnen dat
er ergens een mooie strofe lag
ben gaan zoeken
naar patronen in het
kleurrijke tapijt maar raakte
zo de weg volledig kwijt
heb moeten wachten
op de laatste sneeuw
tot de wereld eindelijk lachte in
zijn ontdooiend witte schepperskleed
zag toen mijn gedicht…
de tijd glijdt, en snel
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
687 waar is nu dat ventje
met zijne leeren laarzen
dat kwam vissen en zingen
in de vijver van onze hof
het groen wordt stilaan bruin
geen gras dat nog wil groeien
en het mos dat welig tiert
van eigen belang en meer
de herfst was onmiskenbaar
daar, de kat heeft het verteld
in grommig gespin, de sporen
in diverse huid gegrift
staat de winter…
Vertraagt bestaan
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
513 fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is
wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd
nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang
steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt…
Het donker van december
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
2.966 In het donker van december
Vallen de lichtjes extra op
Het is wat kouder dan september
Maar nog net geen winterstop
De zwanen vieren Kerstmis
In een ander gebied dan wij
Waar het iets meer herfst is
Maar waar ze net zoals wij
Vieren nog samen te zijn
En hopen op meer hoop
Want elke levensloop
Kent ergens een mijn…
DE WINTERREUS
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.719 Hebt gij de Winterreus gezien
De koning van het Noord?
Hij is zeer oud, en stijf en stram;
Gestopen stapt hij voort.
Bij klare dage, schijnt hij klein
En duikt zich als een dwerg;
Bij duistre nacht vertoont hij zich
Veel hoger dan een berg.
Wit, sneeuwwit is zijn lange baard,
Zijn schedel kaal en bloot;
Zijn ogen liggen diep en dof
Als…
Zijn laatste zonnebad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 ik zie het blad
loom vallen
in volle herfstkleur
takkenbrekende
stormen getrotseerd
door hagel bezeerd
zij klaren al de lucht
voor kraakheldere
blauwe vergezichten
waar sprieten nietig
op de hoge stammen
in de hemel prikken
door berijpen
zullen zij zonlicht in
duizend kleuren splijten
nog warmt het
blad de aarde met
zijn…
Het begon in de lente
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 tot de ochtend innig schijnt
en de stelen streelt als zinnen
op stelten
in een bries
tintelen zijn wortels
het schouder blad schokt
valt
van de tweede tot achtste rib
voorbij het bot
in een adem
tocht de zomer uit de aarde
als de herfst het dekbed
teder toedoet
slapen zij denkbeeldig uit
in de hemel van zijn laatste
winter…
stormachtig - haiku
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
2.147 donder en bliksem
zwarte nachten bereden
alles is wakker…
koude avond - haiku
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
666 donkere vlekken
op de witgekalkte muur
winterfantasie…
een vraagje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
773 de tijd tikt
wat moet ze meer
ik verlang slechts
naar de lente, een zomer
die me doet vergeten
wat ik niet wil weten
het afgebroken blad
een gestorven regel
ongeboren vreemde woorden
dat, wat niet meer is
noch weer kan komen dan
in een ongelezen verhaal
ik kijk wel naar zij
die voetganger willen zijn
op deze snelweg vol leven
zit…