Alle inzendingen over winter

3941 resultaten.

Sorteren op:

Berk

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 803
De kruin als koraal wiegt de westenwind in slaap. Hij danst als een sjamaan, schaamteloos, theatraal, zijn jas ligt op de klinkers; de hemel, onbewogen, ziet zijn naaktheid door de vingers. Een berk in december rekent niet op mededogen.…
Jan B28 januari 2006Lees meer >

Het magistrale

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
lucht streept in het grijs en roze licht besluit de kortste dag het jaar het is bijna weer volbracht nog hebben wij geen tijd om met onszelf te praten feesten vragen in gezelschap aanwezig zijn pas als het stiller wordt witte bladzijden verschijnen omdat de kleine notities gaan verdwijnen uit de oogst van vorig jaar dan komt…
wil melker20 december 2017Lees meer >

Mistwit

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 736
Soms komt nooit dichts bij huis oogt als verdwaald bijna vanzelf komen dwarrelen met de aangevroren mist als een feeërieke vleier is onze winterverwarring louter dit zijn momenten als een beetje thuis deze witte wereld wijds van klein…
Irmgard10 februari 2006Lees meer >

Hun bevroren muziek

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 573
mijn viooltjes speelden vandaag hun bevroren muziek uit de eerste sneeuwwitte partituur van het jaar in een kleurig afstemmen moesten zij wel wennen aan hun nieuwe plaats op het seizoenpalet juist in de herfst waren het groentjes pas in de kou onder het vorstig winterblauw mochten zij kleur bekennen na stormachtige buien van…
wil melker11 december 2017Lees meer >

Feeëriek tafereel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
de zon wist witte randjes van de ruige vorst die de bloemen omgeven in een laatst overleven nog is er geen wind wel een tintelfrisse kou die van de dauw kristallen maakt met duizend twinkelingen alsof de tijd heeft stilgestaan ik wilde voor de bloemen gaan heb daarvan afgezien jou geroepen je kwam op blote voeten over het bevroren…
wil melker5 december 2017Lees meer >

De mooiste choreografie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
het is al zo lang geleden dat sneeuwkristallen langs mijn ramen gleden dansend op wind blij als een kind in elkaar zachtjes raken spelend inhaken zij stralen licht in kristallijne weerkaatsing voor schaduw geen plaats in een gebeuren zonder haast terwijl zij vlagen op de mooiste choreografie lijk ik te smelten door de volmaakte…
wil melker26 november 2017Lees meer >

De lente

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
Bloemen zie ik alleen op het behang, kan er alleen van dromen, de winter duurt te lang. Het stilleven op de muur kan niet tippen aan de natuur. Geen bloem die past in kleur, geen neusprikkelende geur. Ze staan mij aan te staren maar de passie is er niet.…

De lente lokt de winter weg

netgedicht
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 811
het hart van de rozen klopt de knoppen lokken de lente komt verpozen maart roert een wolk van sneeuwvlokken achter zijn staart de winter smelt weg weldra mis ik de open haard ik doe niet wat ik wil wacht maar op april kunnen we samen plannen beramen samen onze eigen zin ik denk aan je bikini zou de zomer passen?…

ijs en weder

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.685
de tuin lag er nog in de paden waren de plassen hard aangevroren met de voet maakte ik vriezen dat het kraakte je was niet meegegaan te koud, nog veel te doen en zo kon je niet meenemen in het zakje van mijn vest - Harris tweed met de hand gemaakt bij de vijver lag het ijs in een vliesdunne laag over helft van het oppervlak alsof…

winteruur

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.449
vertier zonder zorg de slaap van onschuld, heel soms klopt het duister schuchter overuren hand in hand met het vallen van de nacht tango van het winteruur spoedig zal het tij weer keren de dagen op hun lange barrikade vol licht en lucht en vrijpartij in het hooi, de stal, de stad toch blijft hij nog even wijlen bij dit kil en witte winter-zijn…

gesmolten

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 10.162
engelen maken in pasgevallen sneeuw waar de wind met krakende stem vertelt over ademen en de geopende armen van je gefluister vannacht was mijn zwarte jas niet van katoen alsof je ijsbloemen uitknipte en achteloos stenen bevroor grijnzend keek jij toe hoe ik mijn vorm verloor…

Humidité

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 746
Stomende wolken bevroren pull mos kruipt uit de voegen zont zichzelf nat Kroezende eiken drakenvellen in krul paraplu’s groeien snel dansen hun eerste pirouette Zuiderse muziek lacht ironisch uit de lucht Barman heeft veel aandacht warme choco, koffie en glühwein stomende wolken voor een verkouden pull…

Herfstkind

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 751
o, mijn herfstkind nu ik je kraaiend vind in een bed van goud gevallen blad voor een verloren zomer strooi jij spinnetjes uit je blonde haar en ieder afscheid is er een voor altijd onze liefde is een zwaluw over de Sahara en elke streling is een herinnering in een schaduw naar meer en meer en meer mijn lief dan stort de waanzin…
erik17 september 2006Lees meer >

Mijn gevallen geluk

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 724
Nu de bladeren weer losgelaten zijn, De kleur van rood en geel zijn intree doet Lijkt ook mijn zomergeluk te zijn gevallen Op de straat waar ik het rood ontmoet Ook op mijn wangen trouwens Maar dan van kou en wind Niet van geluk, mij eens verhitte Als de winter wordt geboren Hoop ik te zijn als sneeuw Mooi en wit en zuiver Wanneer ongetreden…
Sophie19 september 2006Lees meer >

Euforisch

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
in dwarrelende sneeuw nam ik je mee naar de maagdelijke witte wereld zoals de eerste mensen het paradijs betraden werden onze sporen paden stil pluisden kristallen spelend om ons heen lichtten op en werden een in een lieflijk kraken hoorden wij de melodie van voortgang maken links van ons het bos waarvan het groene mos de scene…
wil melker13 februari 2017Lees meer >

Fleurige knoppen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
pigmenten wist de momenten dat zij het licht weer zouden zien na vele donkere dagen ontwaakten als eersten de primaire kleuren vlamden tegen donker en grijs wilden bloeien na hun lange afwezigheid heb mijn penselen gepakt op het sneeuwwitte doek kiemde lente snel blad warmte en zon openden later fleurige knoppen toen de winter…
wil melker9 februari 2017Lees meer >

Je warme lach

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
spelen tussen verblekende sterren aan het begin van de dag jij die in kristal van de ochtendrijp de eerste stralen ziet breken in kleuren van onvergetelijke pracht nog dromerig uit de nacht ontdooi jij de vorst in een voorzichtig verkennen van lente vogels fluiten uitbundig concert bollen barsten ontluikende knoppen breken winters…
wil melker7 februari 2017Lees meer >

Onderhuidse stromen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
zacht droeg ik jou op warme handen van verlangen ogen wisselden woorden waarvan zinnen met liefde beginnen ik kende het onderhuidse stromen van dromen die teder uitkomen tot jij mij voorzichtig raakte de spanning zich ontlaadde en wij blij lachten over dit onverwachte lentegevoel terwijl wij nog op de winter pasten…
wil melker12 januari 2017Lees meer >

Sinaasappel

gedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 6.653
Die winter was het koud in Amsterdam Ik zag onduidelijke vormen zich oplossen in de mist vage lichtschijnsels de schoonheid van de dingen overstromen de regen de rest wegvagen De eenzaamheid heeft smaak de smaak van de kou die in je lichaam binnendringt een trieste smaak als van de dag na een feest Hoe kan ik nog denken het water bevriest…

Voorjaarsoase

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
rijden stoere mannen van weleer beijsde baarden en haren blik op oneindig en meer langs berijpte rietkragen kraakte vervaarlijk het ijs spiegelde zwart dat de immense diepte aangaf het lijken wel dromen uit mijn subtropische tuin waar op beschutte plaatsen al even de lente wil zijn het sombert in deze donkere dagen voor kerst winter…
wil melker13 december 2016Lees meer >

In zonlicht gebroken kleuren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
ik heb zinnen losgelaten als vallend herfstblad hoopte diep van binnen dat er ergens een mooie strofe lag ben gaan zoeken naar patronen in het kleurrijke tapijt maar raakte zo de weg volledig kwijt heb moeten wachten op de laatste sneeuw tot de wereld eindelijk lachte in zijn ontdooiend witte schepperskleed zag toen mijn gedicht…
wil melker2 december 2016Lees meer >

de tijd glijdt, en snel

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
waar is nu dat ventje met zijne leeren laarzen dat kwam vissen en zingen in de vijver van onze hof het groen wordt stilaan bruin geen gras dat nog wil groeien en het mos dat welig tiert van eigen belang en meer de herfst was onmiskenbaar daar, de kat heeft het verteld in grommig gespin, de sporen in diverse huid gegrift staat de winter…

Vertraagt bestaan

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 513
fel breekt herfst door het bladerdak kaalt takken tot een helder perspectief weer zichtbaar is wij hebben de seizoenen geoogst wachten tot ook de laatste warmte van zomer is gedoofd nog trekken de insecten hun eigen plan gepareld hangen webben als een welkom voor gevang steeds meer vertraagt bestaan in korte dag lomer wordt…
wil melker20 oktober 2016Lees meer >

Het donker van december

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.966
In het donker van december Vallen de lichtjes extra op Het is wat kouder dan september Maar nog net geen winterstop De zwanen vieren Kerstmis In een ander gebied dan wij Waar het iets meer herfst is Maar waar ze net zoals wij Vieren nog samen te zijn En hopen op meer hoop Want elke levensloop Kent ergens een mijn…
Sander Kunst20 december 2006Lees meer >

DE WINTERREUS

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.719
Hebt gij de Winterreus gezien De koning van het Noord? Hij is zeer oud, en stijf en stram; Gestopen stapt hij voort. Bij klare dage, schijnt hij klein En duikt zich als een dwerg; Bij duistre nacht vertoont hij zich Veel hoger dan een berg. Wit, sneeuwwit is zijn lange baard, Zijn schedel kaal en bloot; Zijn ogen liggen diep en dof Als…

Zijn laatste zonnebad

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
ik zie het blad loom vallen in volle herfstkleur takkenbrekende stormen getrotseerd door hagel bezeerd zij klaren al de lucht voor kraakheldere blauwe vergezichten waar sprieten nietig op de hoge stammen in de hemel prikken door berijpen zullen zij zonlicht in duizend kleuren splijten nog warmt het blad de aarde met zijn…
wil melker27 september 2016Lees meer >

Het begon in de lente

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
tot de ochtend innig schijnt en de stelen streelt als zinnen op stelten in een bries tintelen zijn wortels het schouder blad schokt valt van de tweede tot achtste rib voorbij het bot in een adem tocht de zomer uit de aarde als de herfst het dekbed teder toedoet slapen zij denkbeeldig uit in de hemel van zijn laatste winter…
mickeyF31 december 2006Lees meer >

stormachtig - haiku

netgedicht
1.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.147
donder en bliksem zwarte nachten bereden alles is wakker…

een vraagje

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 773
de tijd tikt wat moet ze meer ik verlang slechts naar de lente, een zomer die me doet vergeten wat ik niet wil weten het afgebroken blad een gestorven regel ongeboren vreemde woorden dat, wat niet meer is noch weer kan komen dan in een ongelezen verhaal ik kijk wel naar zij die voetganger willen zijn op deze snelweg vol leven zit…