voeg je netgedicht toe

Netgedichten over psychologie

4410 resultaten.

Sorteren op:

Mijn eigen tijd raak ik kwijt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 582
Alleen mijn bril nog Is me eigen, die mij Het zicht verschafte Toen mijn ogen niet Meer wilden - Vrouw en kinderen afgepakt Door bittere tijd die Ontegenzeggelijk voorbijkwam, Vrienden van mijn generatie Ontvielen aan grijprage handen Van magere hein, hapjes die Immers niet te versmaden waren; Van mijn tijd ben ik de laatste…

In de namiddag

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 542
waarom zou ik verzwijgen dat de tijd begint te dringen welk levenslied wil ik nog zingen; ik ga er nu al van hijgen is het een opgedrongen keuze of zomaar een leuze moet ik het laten gebeuren of toch nog iets anders inkleuren het kan ook een luxe zijn zo te kunnen denken en dankbaar zijn wat het leven nog zelf mag schenken is het…

Paradise Regained

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
Rijk voel ik me met dit Herwonnen leven dat zich Met het pigment van uiteenlopende Kleuren heeft gemengd tot De kleurigste verf die bij Elke gemoedstoestand past, Alle scheuren vult, en de Overgebleven plooien in mijn Gepijnigde ziel gladstrijkt…

Reanimatie?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Ik bezing de stemmen maar kan niet zingen, ik beschrijf de schreeuw die mij de mond moet snoeren, het bestijgt de keel, reanimeert de eerdere teksten die van binnen weer naar buiten zijn gekeerd, Onderga de aderlating die het ademhalen insemineert, ik belicht de kleuren van zwartgalligheid in een schater, door tranen gestold in…
Pama22 oktober 2014Lees meer >

Weerbarstige waarheid

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 467
Met de beste bril Van de wereld kan ik De diepste waarheid Nog niet zien - Werkelijkheid die te groot, Te veel omvattend is, Gezichtsveld dat uitdeint Naar links en naar rechts, En ik die daardoor nog steeds Niets zie, hoe kan ik dan Mijn blik vernauwen, immers Dan pas krijg ik een helder beeld Van de weerbarstige waarheid -…

Bepaald

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Peinzen doe ik, plant weer de ene boom na de ander. Ze staan al in mijn geest, bepalen mij vanuit een diepe droom in duister land waarheen ik ben geweest, oneindig boek, dat nooit hetzelfde leest. Hun rariteit zorgt dat ik mij verschuil, een schaduw zoek en daarin vrijuit huil om wat niet komt, de afstand en het pad dat moeizaam gaat, met om…
Ludy Bührs22 oktober 2014Lees meer >

Preek

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 594
als jij normaal was zou je niet afwijken van de rest zou je je verheven voelen boven verknipte idioten die midden in het leven staan van die minderwaardige sociale en geliefde mensen terwijl je medelijden zou moeten hebben met hun geestelijke armoede dan deed je niet van die overdreven absurde dingen zoals de deur opendoen als de bel gaat…

Eindsignaal

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 551
In liefde, voor Rik In grijs licht gevangen Zie ik de eerste contouren Van wat mijn eigen kind Zal zijn - hartslag die Te zien en te horen is, Pompende werking, tsjoek Tsjoek, tsjoek, in hoog ritme, Voor mij bijna niet bij te houden, Zo snel, - vijfentwintig jaar later Kijk ik op zaterdagavond naar Onschuldig vermaak, Twente-Ajax…

Onvoltooid stuk

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 475
Onderhuids blijf jij mij vervellen aan flarden word ik afgeworpen niets buitensporigs maar in wezen kom ik er nooit heelhuids van af…

Die Dynamiek

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 581
gelijk twee vlinders die draadloos om elkaar heen dansen tot op de toppen van hun kunnen gelijk een tango waarbij haar hart tegen 't zijne bonst nog voor de eerste stap is gezet gelijk een moeder die haar kind zoogt na het negen lange manen binnenin te hebben gedragen gelijk die twee-eenheid van het voelen en het mogen zijn…
LadyLove19 oktober 2014Lees meer >

Voorname achterwerken

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 522
Hout zoals alleen hout Maar kan zijn - gegroeid Uit licht, uit sap, natuur die Altijd nog het laatste woord heeft, Gebogen tot prachtige gebinten Die vloeiend aan elkaar bevestigd zijn Zonder dat er ook maar een enkele spijker Aan te pas kwam - dat getrouw de wacht Houdt over 's lands democratie En oogluikend beschutting geeft Aan…

www.mijnpedicure.nl

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 634
Eeuwenoude gebinten, Kromgetrokken door de tijd, Dragen het dak dat Mens en machine beschut Tegen storm, water en sneeuw; In alle eenvoud bieden zij Bescherming tegen aanvallen Van buitenaf - En nu wappert aan de noordkant illegaal Dat vale dundoek, www.mijnpedicure.nl, Binnen een paar weken al Goor geworden nieuwigheid, Duurzaamheid…

Stralend

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
zij rijdt 't avontuur tegemoet gedragen door alles wat vleugels heeft baant zij zich een weg door principes die aan de kant geschoven lijken voor nu kleurt de grauwe hemel zacht daar zij straalt als nooit tevoren…
LadyLove16 oktober 2014Lees meer >

tuinkabouter

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
de tuin, nog roerloos stil houdt halverwege op een poëtische adem vult het onzichtbare, nevelt gedachten die langzaam de zomer vergeten niets is eeuwig in dit leven, fluistert iemand al zijn we aldoor onderweg mijn handen volgen de krullen van een wilg ook hij vermijdt het sterven de herkenning die ik vanbinnen bewaar…

Voren van de tijd

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 485
Het is stil in huis - De hond gromt niet, De hatelijke klok Slaat niet voortdurend Het overbodige middaguur, Het maal blijft onaangeroerd En verdwijnt stilzwijgend In de voren van de tijd, Ze heeft nog geen trek En wil het voor vandaag Hier maar bij laten…

Te teer...

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Haar blonde haren laat zij doelbewust verdwijnen, streng voor streng overgaand in donkerdere stroomlijnen. Als een prinses die zich van haar troon ontdeed en, voor het eerst, de werkelijkheid betreedt. Krachtig worden haar nieuwe stappen richting, waar dan ook... ....ze weet de weg niet meer... haar zachte hart blijkt nog steeds,…
Nicolien15 oktober 2014Lees meer >

Tussentijd?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
Het lijkt allemaal zo vreemd, ideeën en gevoel gespeend van naam, wie zal weten hoe het licht er voorstaat, als het rood van de morgen zich opendraait? in het zicht van goden die verdwijnen de overdaad van stilte, vertelt zich door in een nieuwe vraag, wanneer zal deze in een andere afbeelding verschijnen? de tijdelijkheid van de omgeploegde…
Pama15 oktober 2014Lees meer >

Ruggen praten

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 501
Alleen op de wereld Voelde hij zich, jongen Van het Drentse platteland, Academische graad op zak, Voorzichtig aan zijn loopbaan Begonnen, met de beste intenties Om het voor de kinderen In de klas zo goed en welgemeend Mogelijk te gaan doen; Waar de kinderen hem Met open armen ontvingen, Waren het de vakbroeders Die in een kring…

Hulpbloemen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 584
Wolken tijdloos aaneengeregen Tot flarden losse lucht, Wachters over de waarheid Die niet gezien mag worden, Zwerk dat er duister uitziet, Geen bal en geen bezem die Hier nog iets aan verand'ren kan - Dan is er uit het niets Die lichtstraal die het Onbreekbare breekt, En ondenkbaar fel Het wolkendek openscheurt; Het hemelse…

Wat ik in je ogen las

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Onder een stolp van glas stroomt de luie rivier, ver van de sprakeloze stad, de vroege winter laat zich klinken, moeiteloos rust het slib van de waarheid op een droog gevallen espenblad, zonder daarvan te drinken, Een panorama die ik met name ken, gedompeld in oeverloze wildernissen, de ziel niet groter dan een notendop, gedrenkt…
Pama11 oktober 2014Lees meer >

Dat ik er nog toe doe

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 561
Ging al twee mensenlevens mee En was al door evenveel generaties Afgeschreven - voorgoed, want ik Was zichtbaar voor hen onzichtbaar Geworden, aan het licht onttrokken Door schaduwzijden die zij mij maar Al te graag wilden laten aanleunen - Toch hadden niet zij het laatste woord, Maar heeft het licht mij teruggeroepen Dit leven in…

manneke

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
je hoeft slechts te kijken en je tovert- mijn glimlach straalt van wang tot wang voel ik verjonging die het beste uit mijn mens-zijn haalt en langs mijn lippen glijdt de spijt om alle tijd die zonder jou voorbij sloop slaap maar in de kom van mijn bestaan houden mijn handen je ten doop en samen gaan we deze weg waar ik onweer ver…
switi lobi10 oktober 2014Lees meer >

Verrassend

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
dat het spiegelbeeld je verbaasde was van alle tijden het licht danste vrolijker dan voorheen zo ook de kleur die de maat aangaf was, deze keer niet uitgegleden…
LadyLove9 oktober 2014Lees meer >

Zie ik peppels staan

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 621
Voor mijn ouders Torenhoge wachters houden Dag en nacht de wacht Over dit kleine Saksische Boerenspulletje op het Drentse platteland, de plek Waar ik mijn levenslicht Aanschouw, waar ik kind word Van hen die mij ongedacht kregen; Er lag al een leven lang Achter hen, toen voor mij De reisweg begon - en ik hoor Nog het ruisen…

Los gebroken

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
Daar fietst het meisje met een wervelwind in haar hoofd straten tillen haar op terwijl zij steevast lantaarnpalen telt haren wapperen haar na nu zij door de lucht trapt op weg naar het onbekende…
LadyLove8 oktober 2014Lees meer >

een kind van de maan

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 701
zolang als ik mij kan herinneren voel ik me verwant met de maan ik ben haar nacht in het zwart-witte weefsel wanneer eerste wolken over daken lopen dan denk ik aan een wiegelied zing stil over alles wat ik wil teruggeven aan de wind aan de bladeren aan de jonge vogel die overvliegt hij weet niet hoe bijzonder zijn vleugels zijn…

klein begonnen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
er hurken huisjes langs de dijk een uitwijk als 't regent en als nachtwind snijdend rijt de bomen vangen immer wind daar boven torent Cyriacus, als een wachter en als kind van deze stad zijn koepel huivert rond zijn naam die ongekend in het zonnebad vertelt van nu- en van verleden tijd geborgenheid staat stil in ieder open raam…
switi lobi7 oktober 2014Lees meer >

Wat je me achtergelaten hebt

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
Wat je me achtergelaten hebt Is zonder dat je het merkte Je lichtvoetigheid die In al haar schoonheid Hier voor me ligt - Het zachte dat voor mij Aanraakbaar is en mijn Harde gedachten bijstelt, Mijn wrede gevoelens in toom houdt En waar mogelijk verzacht, Mijn nog niet gedane daden Binnen de perken houdt, zodat Ook voor…

Aanraken

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
ik raak je graag aan zo even soms wat langer wil even begaan met aandacht of omdat een moment dat vraagt; het is ademen in mijn bestaan het zijn wat woorden of handen die dan raken aan de ziel van de ander als een vorm van waken, zeggen; ik ben medestander soms is een ogen-blik meer met minder zeggen het laat zich vanzelf raden een…

Mens sana in corpore sano

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
Het lichaam heeft de geest Ontvoerd en haar op onvindbare Plaatsen te vondeling gelegd - Voor wie, eigenlijk? Voor die toevallige passant Die, zonder het te weten, Volledig uit koers geraakt is En een ziel aantreft die niet Weet waar hij ooit gewoond heeft, Laat staan het lichaam nog duiden kan Dat hij ooit bewoond heeft?…
Meer laden...