5051 resultaten.
Met brandend lontje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 ik heb met
hem gesproken
de interviewer
in zijn nette pak
een nonchalante lach
alerte oogopslag
die alles
in de gaten had
vingertjes gespreid
mijn vuurwerk
met brandend lontje
binnen handbereik
hij leek niet gretig
sprak met lange tanden
snackte in het proeven
van mijn angst
feilloos legde hij
mij aan zijn banden
waarin mijn…
Man van staal
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 onecht kind van
gespeelde liefde
met harde hand
uit 't veld geslagen
in vuur gesmolten
vanaf 't prille begin
door niets ontziend
leven gewalst & geplet
in mallen gegoten
in duigen gebogen
in plannen gesmeed
staalhard geslepen
met woorden gevormd
& in regels geperst
door ouders van goud
gevoed met de angsten
van lood…
Later
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.538 Later. Een nevelige zon.
Een cliché als een steenappel.
Ik verhaastte mijn pas.
Dacht: als het licht ons inslikt, waar zijn we dan?
Als de wind bevriest, wonen we op het land.
Je opende een gat tussen ons.
-----------------------
uit: 'De gang', 1979.…
Voorspelling
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
523 Je zegde me verdriet aan
en het is gekomen
je rust onder bruine, zachte, rulle aarde
je vroeg me eens of ik bang was voor de tranen
en ik was bang
nu is er hun rijkelijke vloed
nu is er hun zachte, milde vloed
en ik ben niet meer bang…
Hoe zwaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
453 de ballast woog
bleek pas toen je het
( ongevraagd )
in jouw maag
kreeg gesplitst
het was geen keuze
maar werd voor een
voldongen feit gesteld
watertrappelen het devies
zien hoe goed
je zwemmen kunt
of geef je je
langzaam over
alsnog…
Naamloze passanten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
522 luchten
het zachte zuchten van de wind
geruisloos
nestelt stilte zich
in bomen tussen blad
hoor het vage
breken van een tak
door naamloze passanten
zag de bliksem pas
toen het donkere loof
diep voor de regen boog
de spanning die
het onweer lading gaf
is stilaan verdwenen
zomer is in gouden
luchten weer verschenen
mijn angsten…
Invasion of the Body Snatchers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 Dacht
die is gek,
eenling,
geniaal – misschien ook niet -
van een andere planeet.
Dacht
kanniewaarzijn!
Die sporen niet;
buitenstaanders
uit een andere wereld.
Dacht,
hoe is het mogelijk?
Duplicatie van het kwaad,
uitgebannen emotie en individualiteit,
buitenaards.
Dacht,
pas op! – kijk uit! -
Ze grijpen de macht.
Ze dupliceren…
Voor even zorgeloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
756 niet als een kat in het nauw
waarvan de haren recht overeind staan
maar toch anders dan vertrouwd
ging je het avontuur aan, ontmoette je hen
bij wie je van meet af aan zo welkom was
nog voordat je één voet over de drempel had gezet
de liefde werd gedronken, vol aandacht gesproken
over onderwerpen die er werkelijk toe deden
harten werden…
De lucht werd ouder
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
454 ben de trap opgegaan
heb de veilige koepel
van licht verlaten
tastte langs wanden
hoorde treden kraken
wist zo waar ik was
maar het benauwde
de lucht werd ouder
dikker en kouder
zweemde naar geuren
die raakten aan een
onherstelbaar gebeuren
nog had ik ruimte
moest wentelen in
steeds krappere draaien
op dat moment
scheurden…
Bladgeritsel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Eenzaam gekozen
vogel vlucht weg.
Verschrikt door het donker
verstikt in zijn heg.
Naar boven! Naar boven!
Al vliegend voorbij
zichzelf in het heden
en scheerlings langs mij.
Gevleugeld gefladder,
geruisloos gezoem.
De stilte doorbrekende
Echo die koen
De slag der gedonder
voorafgaand verlicht
met stervende flitsen
en dood bliksemlicht…
Het niet weten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 De dood onderaan de lijst schraapt
mijn eelt van de dragers van de pion
die hier schrijft, voeten tillen niet meer
maar slijten als verstekelingen die bij verstek
niet worden gehoord
de weg van adem, vergezeld door kokers
gevuld met lood, gaat met lange halen die
de vlucht van een buizerd volgt op haar jacht
naar het aangeschoten wild
schitteringen…
Je suis nobody
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
571 Goor geluid
in dode oren
die niet meer horen
wat ze zien
Wat ze zien
is losgekoppeld
van alles
want het is helemaal niets
Hun hart
en vrijheid
in doeken verborgen
als zwarte waterval op hun rug
Ze roepen
maar ze horen niet
want de oren
propageren
Zij zijn een tijdschrift
de ogen zijn niemand
en de oren zijn doof
voor de afstand…
Scherp afgetekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 het is mijn keuze niet
waar in het donker
scherp afgetekend
de vleermuis vliegt
waar spinrag hangt
en zompige aarde
vol groene varens
mijn voetstap vangt
een zuigend contact
dat iedere pas
moeizamer maakt
naar het inktzwarte ven
dat spiegelend
laat zien wie ik ben
stilte doet rimpelen
in golfjes schrik
van die plek word ik gek…
Monster
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Een monster door mezelf geschapen baant zich een weg door mijn verstand. Het vreet zich een weg door mijn logisch denken en doen. Het geniet ervan om te zien dat ik langzaam de strijd opgeef en toegeef aan zijn wil. De wil om alleen nog maar in mezelf te praten, een wereld waar alleen wij samen zijn. Vragen om hulp lukt niet mijn stem vergaat in het…
Oorlogszaad
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
705 De vuisten die verwoed op onze deuren beuken
uit angst voor weer een oorlogswee.
Kinderen vluchten niet, ze worden meegenomen.
Belanden in een mallemolen, één van leven of de dood.
Zijn zij het, die uit oorlogszaad zijn voortgekomen,
is dat dan onze vrees? De dreiging van papaverrood?…
Dag, licht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
570 Nacht'lijke demonen
verdwenen, verloren
door ontwakend gloren
hun duivels gezicht.…
verdronken kind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
841 het kind, zoals het daar lag, stilletjes en levenloos,
zo klein werd het zo groots dat het de wereld raakte
het tumult van, wel - of - niet, met stomheid sloeg
voor onze voeten ontblootte de zee dit kind
in haar spiegel legde zij het neer
en even hielden wij onze pas -en onze adem in…
Magische bescherming
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.325 Spijker op je voordeur het bleke
houten masker tegen het kwaad.
De giftige blikken staren
dood en verderf tegemoet.
Al wat het op je voorzien heeft
draait zich om en druipt af
de holle ogen dwingen.
Slaap in en geloof dat ze
elk onheil buiten sluiten.
Dan is het zover en kom je
je eigen huis niet meer binnen.
-----------------------…
Een zoeker in de stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Wijl het ochtendgrijs nog aan de daken kleeft
hult hij zich in de wollen stilte van de nacht.
't Is vreedzamer toeven in de sterren.
Die momenten voor ‘t getier en geraas herleeft,
en de stad weer op z'n grondvesten beeft,
Speurend naar de geheimen van het universum,
zoekend naar dat illusoire equilibrium.
Wat hij tracht te vergeten is…
Vrees goed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 Als je bang bent
Wees dan bang
Alsjeblieft en
Vrees het heus
Sta ook weer op
Met heel je hart
En leef de dagen
Als geen ander
Zwart en wit,
Kleurig of humeurig
Broos of hard
Zonnig en nat
Alsjeblieft,
wees bang
vrees goed
voel hoe het
hart klopt
De eerste stap
in nieuwe kracht…
Sprookje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Van spook en vergezicht
Voel ik een geest van warmte
Het rondgestrooide licht
Ik hou mijn handen open
En pak de liefde aan
Die zomaar aan komt waaien
Als k in de wind ga staan
Daarom dit kleine sprookje
Van goed
En overwonnen slecht
De liefde is een vijand
Van het gebarsten recht
Waar liefde is is vrijheid
En vrijheid kent geen angst…
Houdt stand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
474 Hier leeft geen angst
niet hier nee, in mijn
thuis, gebouwd
van hout dat,
hoewel oud,
haar klank niet is
vergeten.
Het kraakt en piept
enkel en alleen
het ritme van
ons leven,
voor wie luistert en
wil weten,
hoe stormen te verduren
die wanhoop waaien,
mettertijd,
en hoe te bestaan
achterstevoren.…
In vreemde stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Het dwarrelt
bladeren
in bonte kleuren
eindigend in zwarte
tonen
zwaar van regen
stervend in
modderpoelen
onder blauwe lucht
En neigend naar grijs
kruipt dan schemer
in een vreemde stilte
dreigend door de straat
naderbij
koude meeslepend
van alle kanten
haasten mensen zich naar huis
huiverend…
De deur van hout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 ik zag gezichten
in niet begrijpen
een vage groet
ging langs mij heen
ik was alleen
ogen bolden
tolden om en om
een akelige lach
die gele tanden zag
in een scheve mond
voelde een hand
in sprakeloos raken
proefde ik toch een
angstig misverstand
en komende paniek
ik was het niet
en wilde weg
de deur van hout
voelde vertrouwd…
Hallucineren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Maar waar ben jij als ik mij weer onzeker voel voor het slapen
dat de angst overheerst en ik alleen achterblijf in mijn droom
met de kilte om mij heen als een sprong in het zwarte gat
met het verlies dat ik je in rook zie opgaan als een fantoom.…
PTSS
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
785 De poezen bibberen
en beven,
ogen schieten
angstig heen
en weer.
Bommen en granaten
kabaal overstemt,
takkatak
keer op keer.
Nu twee zielige hoopjes
met een post
traumatische
stress
stoornis.
Nee, het nieuwe jaar
begint voor hen
niet goed,
en stinkt naar
kattenpis.…
Het zingende kind
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.082 Het zingende kind dat in ons woont
en dat we ons leven lang voor elkaar verbergen,
het zingende kind dat we ergens, diep van binnen
voor onszelf bewaren, schipper mag ik overvaren
ja of nee? Het lied van de overkant.
Waar de stralende morgen ons brengen zal.
Of komt de nacht ons halen? Moeten we veel geld
betalen? En hoe? Zullen we struikelen…
Schim
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
757 Je bent als een schim in de mist
zoals je daar ligt in de kist
ben jij het wel
jouw huid strak gespannen
en gezicht zo anders
kom, praat met me ,
stel me gerust
zeg me " ik ben het, ik rust"
ik laat je dan even
maar daarna toch zeker
ben je niet meer dood
braak je het uit
ga je leven
volgens afspraak.…
Gek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
546 de wereld is gek geworden
ach wat, de wereld
door idealisten
geschreven boeken
worden zo uitgelegd
dat geweld gerechtvaardigd is
om alle ongelovigen
de mond te snoeren
zij die zich niet willen
conformeren worden gemarteld
op gruwelijke wijze afgeslacht
ja, zij die in geweld geloven
zijn gek…
Privédomein
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
532 Blik op oneindig
soms is de wereld klein
vier muren en een dak
een raam met uitzicht
op een blinde muur
de buitendeur slechts
van binnenuit te openen
misschien nog te forceren
een eigen cel
gemaakt van angst
vermengd met desillusie…