Alle inzendingen over dood

14129 resultaten.

Sorteren op:

Rommy (in herinnering)

hartenkreet
3.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.906
Wanneer woorden ontbreken en zinnen niet ontstaan dan kan ik alleen maar mijn arm om je schouders slaan de wereld bleef gewoon draaien maar voor jou stond alles stil ik kan de woorden niet vinden hoe graag ik het ook wil ze was als een bloem in de knop en nog lang niet ontloken jullie bleven samen achter ontsteld, verloren, gebroken…
Moeke16 september 2006Lees meer >

vergeet-mij-niet

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.221
de dood haalt iedereen in zelfs de begeleider sterft eens thuis- en mantelzorg wensen niet het heengaan van de man met kanker en dan, onverwacht, zaait hij uit in bloemenpracht vergeet mij niet ondanks dat ik u achter liet…
Fred24 september 2006Lees meer >

Vergeef me.

hartenkreet
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.576
Twee woordjes zo dunnetjes gefluisterd vergeef me een ijle schijn omkranst het breken van de ogen twee handen zo fragiel geaderd in rozenkrans gevlochten omringd door wit satijn je gaat stil, zo stil op jawoord gedragen..…
maria-johanna25 september 2006Lees meer >

Vitaal

netgedicht
4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 810
niets kan mij verder nog bekoren dan jouw verborgen slotaccoorden jij bent de droom van vele mensen die zich rondom schoonheid wensen maar voor de effecten zijn bedacht je weet het nooit wie nu weer lacht maar ik alleen raak je van binnen ik hoef mij daar niet op te bezinnen je bent mijn droom van rozen rood we jagen samen op die enge dood…

testamentgevoel

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.406
een pagina vol wil hij schrijven want zo kan hij blijven verwijlen in ieder hoofd dat hij zo graag heeft bemind ook al is hij verder gegaan naar de andere zijde geen onderwerp laat hij gaan hij vertelt over alles wel iets wat het hem heeft gedaan of zelfs helemaal niets daarover beslist het uur dat het zijn pad heeft gekruist hij ontkent…

TOT UND MIT

snelsonnet
4.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.828
Een geldprobleem, dat kan behoorlijk nijpen, en dan je vader dood, da’s ook heel zuur. Begraven of cremeren is vrij duur dus deze noodsprong kan ik wel begrijpen. Alleen die vuilcontainer vind ik zwak. Waarom niet netjes in de gróene bak ?…

Juffrouw Tok

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.082
heden is overleden onze juffrouw tok onder druk van medebewoners werd zij door ieder aangerand en toch gemeden zij tobde al lang met haar tenen aan iedere poot wildgroei bleek haar deel maar ondanks hoger ingrijpen werd het haar te veel vanochtend tegen onze kloostermuur rond tien uur werd zij ontzield aangetroffen de ogen nog geopend…

Dood, jij rijpt

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 578
Mag ik jouw zinnen rijpen zoals je schoot mij kan bevrijden van lusten ongerijmd met ingelijste metaforen jou berijden nachten lang door het woud waarheen ik ga is het duister slechts mijn licht en sterf ik eer ik voor je sta maar ‘k moet de dood nog baren in scheuten pijn vanachter hemd en rok, toch bewaar ik in dit leven jouw laatste…
elze15 mei 2009Lees meer >

Dag lief kind

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 822
moeder kolft het warme melk en geeft de kat te drinken smeert wat zalf in de tepelkloven en heeft geleerd om in God te geloven zij schreit ter wille van de klok terwijl vader staat te wroeten in de aarde van zijn laatste tuin draagt zij haar dode kind naar het raam en noemt zachtjes zijn nieuwe naam…
elze16 mei 2009Lees meer >

stille wens

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
als ik ooit verdwijn in een stoffige plooi van de tijd vind me dan weer in de luwte van die ene boom waar klaproos en boterbloem het weidse wuivend met ons deelden waarover we spraken of zwegen zich fluisterend herinneren laat nu de wind er nog speels door het lover waait en rond die boom nog liefde ruist in tere tinten…

Een lange lege morgen

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.981
Hoe kan ik nu vergeten, jij wensdroom uit mijn hart geboren zonder zorgen tot de dag dat het leven mij ging verlaten en jij achterbleef in een lange lege morgen er spreken vele jaren uit een moment tot aan de dag van nu, en nu is telkens weer dat jij me niet vergeet; maar ook ik mijn kind ik zie jou, mijn lief in dag en nacht zo óók in de…
elze8 juni 2009Lees meer >

Ode aan Michael Jackson

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.529
genieten van je muziek en danstalent er ontstond rumoer om jou maar je werd vrijgesproken al werd de publieke mening waar rook is is vuur niet onder stoelen of banken geschoven zelf ben ik achter jou blijven staan voel nu, dat een groot muzikaal talent is heen gegaan Michael, hopelijk vind je rust ik heb een traantje weggepinkt jouw dood…

afscheid

hartenkreet
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.942
onbeweeglijk verglaasde ogen haar warme vingers voelen zijn biddende handen akelig stil een enge kilte haar trillende lippen beroeren zijn ijskoude wangen "papa, word wakker...!"…
eugeen30 juni 2009Lees meer >

corrosie

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.039
het zal mij aan mijn reet roesten zuurstof vreet de aanstoot is CO2 heel fijn kankerend verlaat ik dit leven stof tot overdenken zo ver ga ik.....…
Fred31 januari 2009Lees meer >

Veld van eer

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 895
Hun stemmen klinken steeds doffer boven de doden zweven engelen hun vlucht en onzichtbaar vallen witte veertjes tussen de vlokken poedersneeuw naar beneden Het maakt haast geen gerucht Tussen overwinning en nederlaag ligt het tussenland van overgave aan het niets waarin een vonk zich voortspoedt altijd onderweg…

Trein

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 787
Langs het spoor een verdwaalde veter Ook een jas, in donkerrood, Oh, wat was hij dood...…
Mark26 februari 2009Lees meer >

Een sterven rijker

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 901
De schaduwkant in rijpe vlucht wacht tot het sterven zijn naam verliest en de dood zich koudt tot het volgend seizoen in deze gedogen herinnering spreken gesloten ogen en nestelt hij zich in zijn laatste vederbos het licht breekt in stukken en valt in ’t zaagsel van dit aardse poppenspel, waar deze marionettenklucht zich verschanst…
elze27 februari 2009Lees meer >

Van de koude grond

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.321
Onder deze zerk vergaat een eerzame vent die niet verliederlijkte, als een batavier, en die zijn leven – nu bereids een monument – niet schond door rond te razen als een dolle stier. Een machtig mensenkind wiens inzet voor de Ander en voor de Maatschappij schier onnavolgbaar bleek. Geen cynicus, maar desondanks een rots, en schrander. O lof…

Niets meer van waarde

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.529
De lege plek was snel weer opgevuld door een vaas met tralies, toch leeft jouw gemis terug in de zwaluwen van deze lente ‘k heb er nog geen 't gezien, een zwart met wit bedekte vleugel die al jagend op insecten mijn beeld van jou zal gaan vervagen zes scheppen zwarte aarde een kiezelsteen en een oude spijker en verder niets meer van waarde…
elze26 maart 2009Lees meer >

schrale troost

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.809
Sluipend sloeg hij toe op niets vermoedend leven dat de andere helft nu overslaat zij die zelf al dichtbij staat moet weer een kind begraven ze is in elk geval nu bij de Heer zegt ze als troost maar liever had ze zelf die laatste stap gezet…
Gerardo26 maart 2009Lees meer >

couvert

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Geadresseerd tot het einde begon de reis, in als de vlucht de route was vast gelegd Dicht gekleefd, roerloos lag jij daar, in de kist onwetend van het verdriet Volg de post de wereld rond begraven, niet meer op te graven verdwenen in de brievenbus Op weg naar je laatste rustoord waar men het zal hartelijk ontvangen geen afscheid kent zoveel…

onzeker

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.092
ik word gedwongen om er aan te denken aan de dood die op me wacht is het één van de schepper zijn geschenken of is het de duivel die in zijn vuistje lacht…

Verborgen kalender van de dood

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.223
en als ik dan wegdroom in armen van genade, het lege huis zie staan met geblindeerde ramen, zie ik witte vogels in vertraagde vlucht over eindeloze velden gaan wijl kille wind waait langs de deur waar alleen de dood nog adem haalt en zich koud naar binnen richt om mijn sterven te beleven lokt mij het hemels havenlicht en als ik dan verdwijn…
Hanny7 september 2009Lees meer >

Waar liefde verdronk

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.309
was het hier en daar en overal dat de zee niet hoger zingen kon was het hier en daar en overal dat zij naar wilde bloemen rook is het hier waar bloesems door mijn handen gaan in de vijver van het leven licht zij in mij het sterven aan en rimpelt diepte mijn gezicht…
Hanny23 oktober 2009Lees meer >

Tranen in de wind

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.306
de wind vertelde haar dat zwijgen goud was ze luisterde stillekes tot een echte vriend vertelde over een ongeluk een klein vierjarig meisje verdronken achter in de auto toen die in het kanaal raakte haar beide ouders gered ze werd stil dacht aan dat intens grote verdriet waar is dan die God waar zoveel mensen over praten wie kan zeggen…
windwhisper3 november 2009Lees meer >

Tot het einde.

hartenkreet
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.427
Altijd werd hij door de rest Getreiterd en gepest Geschopt en geslagen Tot hij het niet meer kon verdragen De klappen werden meer Zo gingen ze tekeer Zo gingen ze te werk Want zo voelden zij zich 'sterk' En ze wilde iedereen opsteken Om de jongen te breken En zijn leven te verzuren Het zou niet lang meer duren De jongen verdween…

Waarom?

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.328
De dood arriveerde veel te vroeg in jouw leven. Waarom? Waarom jij? Waarom nu? Waarom zo jong? Waarom? WAAROM GODVERDOMME? Waarom?…
Jan Hertog15 november 2009Lees meer >

Vaarwel Ramses Shaffy

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 980
kom, zei hij, reik mij je hand Sammy we zullen samen doorgaan en onder het zingen van de Pastorale nam hij afscheid van het leven zonder bloemenkrans en in nachtgewaad vertrek ik hier zonder bagage zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder kan ook zonder mij dus, laat me ’t is stil in Amsterdam, zo stil zonder zijn cantate, zijn uitstraling…
Hieronymus1 december 2009Lees meer >

als het ware

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.170
de dood vliegt elke dag voorbij vandaag neemt hij jou morgen mij…

Dakar : reeds 1 dode na 1 dag

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
De snelheidsgoden zorgen voor doden en klinken voldaan op ’t volgend jaar.…
Aramis3 januari 2010Lees meer >