3808 resultaten.
De angst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
203 De angst kneep zijn keel dicht,
Hoe harder die kneep
Des te groter zijn angst,
Zonder hij wist 't hoe of 't wat.
Gelukkig, nou ja, viel hij flauw,
En toen hij bijkwam,
Was zijn angst er niet meer,
Zonder hij wist van d’hoed en d’rand.…
Liefde in zuiverste vorm
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
247 Er is een liefde die verder gaat
dan alle aardse zaken
groter voelt dan het heelal
Er is een liefde
van cel tot vrucht
van dragen tot eerste ademzucht
van vasthouden, voeden, stapjes
traantjes, troosten, bemoedigen,
aanmoedigen, leren, zorgen, praten, tot in vertrouwen loslaten
Er is een liefde die geen woorden nodig heeft voor betekenis…
Multiple Choice
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
951 Verdichting Chaos tot
Ontplooiende ontwikkeling
Cirkel
Punt in het hart
Onbegrensd ontplooiende
ontwikkeling,
Neemt de tijd
Tot zij terugkeren,
cirkel wordt punt
Relatieve betrekkelijkheid
Geleidelijke groei
Geleidelijke geestelijke
groei
Een, Ohm, Een, Punt.…
Vertrouwen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.258 Angst, zweet en tranen
zullen het vertrouwen laten groeien.
Hierdoor kan er nog een
fantastische vriendschap opbloeien
Ik hoop dat
zij mij vertrouwen kan.
De rest komt
vanzelf dan…
Ontluiken .....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
782 Blaadje voor blaadje
zacht als fluweel
vouw ik je open
heel voorzichtig
zoek ik mijn weg
stap over doornen
kijk vol liefde
in jouw ogen
verward doch teder
vind ik mijn weg
gehuld in nevel
raak ik de roos
teder ontluikt
hervonden gevoel
wijst groei de weg…
smaakverschil
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.679 je hebt de meubels weggesleept
contouren kleuren het parket
ze kunnen naar elkaar toe groeien
geen poot die het hen belet
kunst ontbreekt tegen het behang
hoewel een sobere witte rechthoek
met een kram de nieuwe rage
van de volgende bewoners worden kan
ik sluit de deur
kijk niet om
werp me in de toekomst
waar kunst verleidt…
Nieuw leven
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
4.142 met haar handen op haar buikje
net wat ronder dan voorheen
voelde zij daar iets bewegen
diep van binnen, naar het scheen
nu zo’n wondertje gaat groeien
dient het zich voorzichtig aan
even moest ze rusten
ze had een lange dag te gaan
telkens als zij leven voelt
is er dat intens verlangen
dan pinkelt plots een traantje
over haar bijna-moederwangen…
Heimwee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
815 genieten van de najaarszon
terras, tuin of op het balkon
-denkend aan het voorjaar-
hoelang zal het nog duren
de herfst blijft stilletjes gluren
-verlangend naar het voorjaar-
de winter wacht vol ongeduld
zakken met sneeuw reeds gevuld
-reikend naar het voorjaar-
planten met hun welige groei
krokussen vol in de bloei
-wijzend…
Morgen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.164 Muze
Neem me morgen mee
Als ooit tevoren
Laat me dan verloren zijn
In wat ik nu zo mis
Mijn vleugels, laat ze groeien
Mijn woorden overvloeien
Mijn hart onstuimig
En verward
Waar dat nu rustig is
Maar kom nog niet vandaag
Kom niet al deze nacht
Ik denk wel aan je, warm me aan je
Hoe ik je verwacht
Met pijn naar 't felle leven…
Sluimerende sequentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.503 Rustend
op de bladeren van gemoed
de zinnen langer laten groeien
beelden van dromen, exotische kleuren
oranje palmen met ingesmeerde decemberzon
naakte schaduwvormen delven paden
in een uitgestrekt licht, zo licht
ver dragende fluisteringen
in de sneeuw van stilte
zoete sluimeringen
sluimerwoorden
levenszacht
bedacht.…
Vlieg maar, liefje
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
2.421 dicht hou ik je bij me
stevig maar niet star
want ik weet
dat je wilt vliegen
ik voel je vleugels groeien
het uitslaan is begonnen
mijn god, wat wiek je mooi
je rust nog even in mijn handen
maar je ogen fladderen al weg
zien de ongekende verten
als uitdagingen binnen bereik
en ik geloof in je
mijn open armen
in dicht gevuld…
Woorden van morgen
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.984 woorden
heb ik al eens
voor anderen gebruikt
en ik wil je niet beschrijven
zoals 'k een ander
al beschreef
Ik wil je geen woorden
laten proeven
met een smaakje
van voorheen
als vandaag voor jou en mij
reeds een nieuw zonnetje scheen
Dus wacht op mij
mijn lief
en maak je alsjeblieft geen zorgen
want in de stilte tussen ons
groeien…
je schaduwde ook mij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
646 eigen vingervoering
jouw streken brachten mij
in een euforische vervoering
je mengde lichaamseigen
kleuren op een liefdevol palet
aromatisch waren ook de geuren
waarmee het zacht contouren
in harmonie werd aangezet
ik zocht je in contrasten
je schaduwde ook mij maar in
het hart liet je ons bloeien
zodat je zelf ook kon groeien…
Presentatie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
508 Het woord is niet aan mij
maar zij die het invullen
met inspiratie
weten te bewonderen
door waarlijke emoties
mijn woord stuurt naar hen
die het weten in te voelen
waar het kan groeien
in overdenking en vooral
weet te ontroeren
pas dan heeft mijn woord
in alle rust een functie
van eerbiedig overbrengen
en verbinden
naar een succesvolle…
herfst
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
738 't Licht
dat terugkeert
in gevouwen handen
de diepe moederschoot
de aarde
die halfslag maakt
oerdromen die zuigen
de koestering
die elke dood geneest
even stil blijven liggen
in de kromming
het groeien en het rijpen
geboorte en het afsterven
het ongenaakbare ligt er
aan cirkels van naakte eenvoud
het kleedt zich met het leven…
Op je ontwaakt gezicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 ooit heb ik
jou verworven
toegevoegd aan mijn bezit
je lijst was vaal
gebutst en schraal
maar het linnen had een ziel
ik heb je schoongemaakt
het craquelé was onherstelbaar
langzaam kwam de lente terug
zag je groeien
na het stof van jaren uit
de rook van veronachtzaamheid
je bloeit als nooit
tevoren in het nieuwe licht
op je…
Die mijn bodem was
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 waar ik
armetierig was
had jij de kracht
de rots
te breken die
mijn bodem was
jouw groene vingers
brachten warmte
liefs en tederheid
je lach en ogen
schenen zon waarin
het leven goed gedijde
jij hebt me laten groeien en
tot bloei gebracht de vruchten
kwamen eerder dan verwacht…
Op grote hoogte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 jij hebt
de kracht
om alleen te groeien
te bloeien
op de richel
van een steile rots
wilt geen kleur en geur
met anderen delen
daarvoor ben jij te trots
maar in het vergezicht
van eenzaamheid
zijn de nachten koud
erbij horen
geeft aan het bestaan
toch iets vertrouwds
het is de prijs
die jij betaalt
als je op grote hoogte…
Het is niet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
827 De zon zien die elke
dag weer opkomt ons
zijn warmte schenkt alles
om ons heen laat groeien.
Wij de lente kunnen zien
blij zijn met het mooie
wat de natuur ons geeft.…
Het boomt niet zo tussen ons
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 zodra ik een stukje groei
steekt hij zijn takken uit
niet om mij te helpen, nee
hij ziet me liever aan zijn voet
soms hoor ik hem wat kraken
wanneer de wind ons schudt
ik buig dan diep, bemoei
me niet met zijn gemoed
hij kan me raken, zijn kruin
hangt naar onweer en zwiept
en zweept en met heel m’n bast
hou ik me aan de liguster vast…
Struisvogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Hij heeft weinig voedsel nodig om te kunnen groeien
deze mascotte van de kerncentrale.
Zoals kernenergie wordt opgewekt
met slechts een klein beetje uranium.
Verderop ligt een hond vastgeketend aan een deurknop.
Achergebleven en zwijgende getuige.…
Bezaaid met roze
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
541 weer loop ik
onder roze en wit
geschikte bloesem
van de prunuslaan
in langzaam openen
bloeit zij in volle pracht
zonder al tapijt
te hebben voortgebracht
de kentering komt
met warmte en wind
als ik de bodem weer
bezaaid met roze vind
de eerste voetstap
die herinneringen plakt
van samen door de jaren groeien
met lentebloei…
in het licht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
617 de vogels
ze zijn me lief
ik voel wat ze mij zeggen willen
zo vroeg in de ochtend
en omdat het nu nog donker is
omdat de grote, hoge bomen de nacht geluidloos torsen
zonder het evenwicht te verliezen
wil ik vliegen
in het licht dat zal groeien
in de regen tussen vleugels en vinnen
op de zomer van jouw mond
in wel meer dan duizend vluchten…
Het ijle wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 nooit botsen wolken
zij komen en gaan
groeien aan of lossen op
in eigen stroming
trekken zij voorbij
hun vormen lijken vrij
toch spelen zij het spel
van kleur en zwaartekracht
de onderkanten donkeren nacht
terwijl het ijle wit zich
stralend baadt in het laatste licht
voordat de zon ten onder gaat…
Een klein boeket
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 ik heb de bloemen geraapt
die jij verloor
op het pad naar geluk
er een klein
boeket van gemaakt
vormen in ieder formaat
talenten die
nog niet wilden bloeien
oordelen die maar bleven groeien
verpakt in
doorzichtig papier
linten erbij voor de sier
jij hebt het genomen
verrast en verbaasd
dit geschenk uit vroegere dromen…
Kracht en macht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 onmiskenbaar is
de kracht en macht
waarmee wij
levenslang strijden
die ons naar
beneden trekken
en op latere leeftijd
vaak doen lijden
wij denken te
ontsnappen in bewegen
het neerwaartse gaat snel
omhoog gaan is veel geven
toch groeien wij
naar boven omdat de zon
met al haar warmte en licht
ons in een hemel doet geloven…
Herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
511 Een kleurenpalet is neergestreken
bonte blaren aan de bomen
de zoete zomer is bijna geweken
de herfst zal zeker komen
Als door een kunstenaar
wordt het landschap bewerkt
met zijn penselen was hij daar
hij maakt de bomen winterklaar
Zodat de tere twijg kan groeien
de bloesemknop weer adem heeft
in het voorjaar opnieuw zal bloeien
zijn…
grondwerken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 hoger dan bodem
verwaaid tot maaiveld
niet aangesproken, nodig
groei uit geboortegrond
altijd statenloos, nooit eender
wel vertrouwd
een weiland met handen geploegd
door zonlicht omzoomd
ook 's nachts maar dan kalm
grind, van zand gescheiden
grensoverschrijdend
door inpandig aanliggen
hemelstormen, allesomvattend
geen eeuwigheidsduur…
Een zekere oogst
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
470 hem wacht
een zekere oogst
zijn winter scoort
als lente in het
ochtendlengen gloort
heb uw
vijand lief is ook
zijn bestaansadvies
nog zijn de mensen
bang voor hem in al
een levenslang samen
omarm wat niet
te ontlopen is geef
je schaduw een gezicht
ook hij is
aangedaan als wij
alles maar laten gaan
samen verder groeien…
Vagevuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
765 Het vagevuur,
waarin wij groeien moeten,
is ons aardse paradijs.
Ons lieve leven.
De hel,
daar branden verdoemden.
Verdoemd is geen mens.
Verdom ons niet.
Het hemels paradijs,
daar schijnen heiligen te wonen.
Wij zijn daarvoor veel te goed.
Ons vagevuur is middelmatigheid.
Is waar we leren moeten,
wat liefde is.
Wat kwaad.…