1876 resultaten.
Eénzaamheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 De reis
van vertrek naar bestemming
eindigt waar we nu zijn.
De tocht
van gisteren naar morgen
eindigt in dit moment.
Wij zijn toevalligheden
die bedoelingen werden.
We zijn mogelijkheden
die veranderingen zijn.
Sommigen veranderden in mens.
Velen werden slimme ratten.
Massa's werden grijze muis.
Van nature zijn mensen éénzaam.…
[ Vreemden ontmoeten ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Vreemden ontmoeten:
gesprokkelde klanken taal –
verwarmen ons hart.…
ONTDEKKINGSREIS IN AFRIKA
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 Ze kampten met ‘t bijna doordringbaar woud
van ‘s morgens vroeg tot heel laat elke avond
De dagen waren snikheet de nachten zo koud
wijl er ’s nachts soms een leeuw buiten stond
Teruggekeerd van een vergeefse hongerjacht
rook hij mensenvlees als inhoud van die tent
Ai, dacht de leeuw toch nog te eten vannacht
die daarin liggen zijn morgen vanzelf…
[ We komen vooruit ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 We komen vooruit,
maar we kunnen geen kant op –
in de scheepshutten.…
Met de trein naar Transylvania
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
619 Ik neem de trein naar Transsylvania.
Die trein heeft een ongeluk gehad.
Door dit ongeluk heb ik een maand in coma gelegen.
In mijn droom ben ik niet in Transsylvania maar in CastleVania.
Daar ontmoet ik een Vampierenjager.
Z’n naam is Simon Belmond.
Ik moet hem helpen we gaan het kasteel in.
Zo begint mijn coma avontuur.
We hebben ontdekt wie…
zomers van geluk
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
481 die mooie dagen van weleer
ze zijn voorbij komen niet weer
de mooie dagen van voorheen
ze bleven achter in een zweem
van onvolmaakt geluk...
geluk bleek toen een zomerbries
die zachtjes blies in zwoele nacht
een nacht die goed was te verdragen
en met een vorm van welbehagen
zomerloomte bij ons bracht
ach zomers uit vervlogen tijd…
Ver van huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Het licht loomt de stilte nog.
Vogels roepen hier en daar.
Eindelijk blijven mensen thuis.
De dag sluimert zich ten einde.
Eindelijk daalt het wijs besef,
dat het elders net zo is als hier.
Dat beseffen uitgeputte mensen.
Dat weet elk jonggebleven dier.
Straks wordt het nacht opnieuw.
Adem stroomt door onze longen.
Onze harten blijven…
Lange, rechte weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 Lange, rechte weg
Noordkaap komt maar niet in zicht
Weggekaapt door 't weer…
DUITSLAND MIJN LIEVELINGSLAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Wat rij ik graag Duitsland binnen
o.a. het land van mijn dromen
er zijn er dus meer
maar mijn Duitsland
met mijn lievelingstaal
met mijn Bach
zijn cantates, zijn passionen
met mijn Berlijn
haar ‘Unter den Linden’
en wat zien ze me graag
mij en mijn mede Nederlanders
Duitsers zijn dol op Hollanders
En dan verbeter ik ze natuurlijk:
“We…
Vliegmachine
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Je kunt het mij
op allerlei manieren
proberen uit te leggen
maar ik blijf het verbazingwekkend
vinden dat een vliegtuig kan vliegen
dat zo'n log passagiersvliegtuig
überhaupt weet op te stijgen
is mij een groot raadsel
en wanneer ik zo'n dik monster
in de hoge lucht zie vliegen
staat mijn mond wijdopen
volg ik roerloos zijn baan
en…
OUDE SCHICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Het kleine autootje met twee stoelen
en hoge, open kap toont trots zijn fel rood,
houdt zich ondanks ouderdom stoer en groot,
rijdt over bergen, door modderpoelen.
Menigmaal heeft het wagentje doelen
vol loerend gevaar of geheim, botst en stoot,
staat soms gedeukt, brandend aan verwoesting bloot,
om toch steeds verwinning en herstel te voelen…
onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 als ik dan toch
onderweg ben
naar zachte zanden
woeste wateren
blauwe bergen
en dan toch beland
per ongeluk misschien
op een lome landweg
een donker dak of
een brakke boot
en als ik dan toch
weer op weg ben
naar sacrale stilte
verdronken verlangens
en vergeten verhalen
weet ik dan dat
ik in eindigheid
landen zal in bed…
en route
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
562 2-35-67-64--9
ze fietsen van
knooppunt
naar knooppunt
stappen af en toe
nog even af
en genieten van
't klein geluk
dat zo'n tochtje
ze kan geven
dan weer op weg
naar knooppunt
nummertje negen…
Vrouwen in mijn oren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Vrouwen in mijn oren
Wil ik pas horen
Als zij slechts zeggen waar het op staat
Zonder leugens
Probleemloos verder in tijd
In het verleden waren vrouwen in mijn oren dus
Deels onbetrouwbaar of mijn geheugen bedroog mij weer opnieuw
Hopeloos,
maar vol moed leef ik met fier mijn nieuw leven
Ruim 30 jaar reizend, werkend, schrijvend
Reizen…
Lentewind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Wilde bloesem –
binding
van kleur aan geur,
mij aan de wind,
voor de wind,
want ik
reis mee
op de wilde wind,
aan de hand
van de zon,
ik heb het land
onder mijn voeten,
mijn ogen dansen
met de wolken
en ik,
ik reis mee……
terug naar huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 ik rolde mijn rots een
ontheemd leven lang
vergeefs de berg op
de weg terug naar
huis duurt een
benard leven lang
woorden raken zoek
rituelen wiegen noch
sussen me
herhalen niet
wie ik ben ik
werd een kind
van zeven ik
weet wie ik ben
opnieuw geborgen
het duurt een leven…
Paradox
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
748 Alles wat je loslaat,
of fijn achterlaten kan,
is heel mooi meegenomen.
Liefde.
Geluk.
Moed.
Durf.
Zin.…
Onderweg naar Amsturia
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
535 In zijn gescheurde spijkerbroek
twee munten klein geld
een mondkapje en een zakdoek
in een boodschappentas het half uitgelezen boek
twee krentenbollen en een zak chips
onderweg naar Amsturia
de twijfel uit het verleden
voor het avondlicht in stille regen
in gedachten haar schoonheid
gelegen aan het open dromengraf
in zijn gewassen…
De binnenkant van de stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Onervaren reizigers verdwalen
zo gauw in onbekende streken
Ze laten zich verleiden
door stegen en seinen
en gaan trappen af
naar de binnenkant
onwetend waar ze zijn, ergens
echt of maar wat rondtollen
in hun hoofd, dol doller dolst
gedraaid door hun zintuigen
die hen omringen met muren
die ze willen aanraken
om te weten of ze hard zijn…
Asfalt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Ik houd van asfalt
het beperkt de opties en verschaft duidelijkheid
hier gaat niets groeien - wel het aantal gebruikers
ze glijden over jouw rug in elke denkbare toestand
als uitgerolde veterdrop zijn hier geëffende paden
ik houd van het contrast tussen het zwart, wit en groen
waar langs jouw flanken onkruid groeit en waar
een roofvogel…
WOESTE BAREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Harde storm op zee schept benauwende vaart,
wil zeemanskunst en veiligheid sterken,
brengt klemmende drukte bij het werken.
Alles klaar? Nieuwe spanning wordt gebaard.
Mensen liggen duizelig en verzwaard,
kunnen niets meer van reisvertier merken,
zien rondom hun rustplaats zwarte zwerken.
Is deze ellende spoedig bedaard?
Gezonde dichters…
Het Oude Raadhuis (Vlieland)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 aan de oude dorpsstraat
staat het raadhuis stil te dromen
het raadhuis dat Slauerhoff nog langs zag komen
hangend aan zijn sigaret.…
Goedendag/Dobar dan!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Via ULTRAVOX' Vienna
Vervolgens Podgorica
Met eindbestemming Cetinje
Aankomst weliswaar na middernacht
Dus inmiddels reuzeblij
Reizen voelt als vrij
3.
Na te hebben uitgepakt
Verzorgd, zeker geslapen
Uitgebreid gebruncht, aangenaam
Een Montenegrijnse cap gekocht
Met de letters MNE
Reiziger tevree
4.…
De reiziger
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
834 Vandaag zit ik goed in mijn vel
mijn huis staat in bloei
ik geloof in appels en peren
er is genoeg dat mij boeit
Ik heb niet veel nodig
water, brood, kaas en wijn
een rugzak vol dromen
daarmee kom ik een heel eind
Mijn benen gaan westwaarts
ik weet dat de zee daar moet zijn
en puffend over het laatste duin
zie ik de zee schitteren in…
komen en gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 de trein als mijn
moederschoot
de reis naar de bron
waar adem begon
verloren geboortegrond
uit de donkere tunnel
altijd weer terug naar
het moederland
nog vóór het schelle licht
de zinderende halmen
en de kersenboom
de verlorenheid die
door de ziel kruipt
de trein als een
moederschoot
de reis naar vroeger
terug naar de bron
nog…
het licht is van porselein
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 op het strand breekt hij
als hij overrompeld wordt
door een verlangen
naar zijn Ithaka
verlangen naar het goede
mooie het ware
a paradise lost
overvallen door pothos
smachtende tranen
een hevig heimwee
sluwe arme Odysseus
de beproefde reis
de dag is helder
het licht is van porselein
de queeste voorbij…
noorderlicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 als ik naar de koude trek
duizenden, ja duizend kilometers
in een bijna eeuwige tijd
haast tot slapends toe in de verveling
en ik alsmaar, onophoudelijk, verder doorrijd
zonder maar iemand te zien, geen enkeling
langs het groen, van zwarte geasfalteerde wegen
met die eeuwige witte lijn in het midden
wat zeg ik.....een lange slang die mij sprakeloos…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 We dachten, dat was niet goed te horen
dat de authenticiteit van ons denken
ons voor dwaal-angst kon behoeden.
Maar het kompas van onze harten
had zich slechts duister toebedeeld
waar licht ons meer dan welkom was.
We waren onderweg, steeds verder
op zoek naar nieuwe horizonnen
in de zoete duisternis van de nacht.…
hier moet het ergens liggen!
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 hier moet het ergens zijn
klepperende lepelaars
onderbraken even de
hebzuchtige koortsige verlangens
hier moet het ergens liggen
hier zouden ze op dat machtige
Zuidland botsen zo zuidelijk
had nog nooit iemand gevaren
de kaartenmakers lieten
hun verbeelding spreken
het Zuidland werd een
getekende werkelijkheid
hebzucht voedt…
In de kern
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Zwarte bergen omringen en zingen
Het land en de steden, het hoogste lied
Zingt de Montenegrijnse cultuur
Die eeuwenoud zeer jong blijft
Als een sirene klinken de klanken
Tot in lengte van jaren, d'eeuwigheid
Door
Standvastig in de kern
Klinkende klanken luiden in dalen
't Volume vibreert van hoog dan weer laag
Wind speelt met volume en…