35703 resultaten.
Weten of gok
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
556 Ver lopen wegen en paden
over wereld van weten of niet
in ruimte verloren in wijdheid
van verschillende meningen
en door velden van gevoel
waait de eenzame wind
van hoop op goede keuze
in beperkte wetenschap
wie zal die ruimte kennen?…
Bevrij(d) me
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
439 Til me op
laat me zweven
tot ver boven de wolken
laat me
verwaaien boven
hemelgroetende bergen
balanceer
op huizen hoge golven
van de immense zee
die langzaam naar
jouw voeten rolt
en deze liefdevol kust…
In de verte wenken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Een handgrote
Japanse vaas
een hulsttak
scherpe stekels
een kaars
nog niet aangestoken
een stapeltje
kraaknette boeken
een uitnodigend
vers gebaar
bergen drijven
op de vaas
wolken
in de verte
wenken
hoge toppen
sneeuw…
Toon u Franciscus
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 In alle eenvoud
laat uw onderdanen
niet branden maar trouwen
laat onze kinderen
niet tot hen komen
velen omzeilen
de heilige interpretatie
en maken hen eigen
sleep hun biecht
naar het gerecht
ver van uw hoede.…
dromenval
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
511 in de veren van
een dromenvanger, boven lucht
er hangt gezucht
de adem
van de wind
een kind reikt
lege handen
hoger blinkt een blik
de valstrik van
vandaag
waar blijven we?
het gemaakte gat
sluit uit…
Laatste
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
1.317 Geen nieuws zo groot, geschreven door de pers
Of altijd ging het wel in een sonnet
Het kwam in twee jaar tijd niet voor dat het
niet reduceerbaar was tot zo’n klein vers
Ik hou het (denk aan Heintje) voor gezien
En mam, geef je me nu ook weer een tien?…
Traanvlucht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 milde regen en zachte bries
sluiten een verbond
dat aardse grofheid polijst
bij elke stap die de vorige
naar het verleden verwijst
zodat verse indrukken
grofkorrelig patina krijgen
van zomers die zich tot
regendruppels aaneenrijgen…
Tot haar knieën in het water
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
799 Van ver ontwaart hij,
ontwart hij verlangen en werkelijkheid:
schoonheid;
esthetische vrucht van lieflijke godenhand
die, tussen huizenhoge golf en land,
eb en vloed op haar wachten laat,
terwijl ze tot haar knieën in het onbeweeglijk water baadt.…
Hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Regelmatig
Zoals het hoort
Het vers vlees dat
ligt verscholen
in de krochten
dichtbij de ziel
dat ongevraagd
de toestemming
geheel ontbeert
Stilte werd juist
op dat moment
zonder permis-
sie, ongevraagd
veel te snel, te
hoog, opgevoerd…
Bij het opstomend tij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
641 op het hoogste duin staat een man
de voeten in het zand geplant
tot aan de schuimkragen
rollen zijn woorden
als verse vis
uit oude kranten
ik ben een eilander, ik ben
zeewier en watertander
een worm uit deze aardkloot
maar nooit, nooit, nooit
een stadsidioot…
de tijd zal het leren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
606 als de hartslag
tikt de tijd weg onder
huid en leden
kleurloze leegheid
dient zich aan als
opgewonden klokken zich
ontdoen van al hun
veren
er is niemand die kan
weten hoe laat het
werkelijk is
onderhuids
of buitenshuis of
waar dan ook
alleen de tijd die zal
het leren…
Tranen in ijle lucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
451 Adem die bijna blokkeert,
Longen op zoek naar verse lucht
Die er niet is, hier,
Op deze hoogte waarin ik
Mij tomeloos verlies,
Hersens die vocht sturen
Naar ogen die droog staan
En onmachtig zijn
De tranen die ik huilen wil
Voor een keer toe te laten…
Tachtigjarige Oorlog (wegens succes verlengd)
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
1.485 De hertogin van Alva is niet meer
Zij overleed ver achter in de tachtig
Haar voorzaat Alva was hier eens heel machtig
En dat doet mij nog steeds een beetje zeer
Vertrouw ze niet..de Spanjaard..zelfs geen dooie
Die bisschop met z’n boot..het paard van Troje…
Sterretje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 Sterretje aan mijn boom
Jij spant voor mij de kroon
Staat daar maar te pronken
En naar ons te lonken
Nu ben je niet zo ver
Ik praat tegen je dierbare ster
Een traan vloeit over mijn wangen
Verdriet houdt mij deze dagen gevangen
Door het gemis
Wat nooit en te nimmer te slijten is.…
Poli tik
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
539 ze hebben er hun mond vol van
toch staan niet alle petten
dezelfde kant op
zo blijft iedereen met hun
eigen lepel in de grote
pan soep roeren
die zeker niet zo heet
gegeten wordt, als 'ie al
gegeten wordt
verbroedering
is nog altijd
ver te zoeken…
Zijn zelfbezongen kosmos
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
679 Een vriend van wind en dankbaar aan de regen
Die lief had tot ver in de eeuwigheid
Daarin voorbij verbeelding werd geleid
Want tot Arcadia leidden zijn wegen
In ogenschijnlijk zeer gewone schema's
Zong Demis Roussos over grote thema's…
Terloops
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
702 Sta gerust op mijn lief
het stoort me niet
jij was ver weg vannacht
ik vroeg nog of je sliep
ja, zei je …
dus sloeg ik mijn armen
om me heen
maar ze pasten mij niet
ze staan te veel naar hem
o ja, voor als je gaat
het komt mij ongelegen
ik blijf nog even liggen…
muziek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
734 het meeste hou ik
van muziek die van ver komt
ergens uit een kamer
in de tropische januarizon en
dat je bijna bewegingloos
op een trap
een saxofoon hoort
die eigenlijk
voor niemand speelt
toen ik daar stond
zonder het te weten
het was ergens
in een hotel
op Sumatra die saxofoon…
Ondanks wat wolken
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
912 ben bang
voor het donker
in woorden
ze horen niet thuis
in onze relatie wij
zijn al zo ver van huis
kom laat jouw zon
ondanks wat wolken
weer schijnen
nooit zal ik
verdwijnen ben er in
iedere ochtend die komt…
Onderweg
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
587 Niet hoe ver we gingen,
Maar hoe lang
de reis zou duren.
Nog altijd zegt
afstand me weinig
Maar trek ik rond in uren.…
Schouders rechten weer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
864 zie je stappen lopen
je lijfje iets gebogen
ogen nog geen meter ver
maar ergens komt
de confrontatie het
zebrapad en oogcontact
een lach en vrije overgang
je schouders rechten weer
ja weet en voel jezelf vrouw…
Treurboom
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
656 Huil maar voor hen
die niet echt verjaren
omdat ze er wel zijn
maar niet bewust
zelfs in hun dromen
een schulp zoeken
om weg te kruipen
ver weg van iedereen
in een andere wereld
leven met verdriet
het leven glipt ze
door de vingers
huil maar met hen…
Eerste nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
436 Neus aan neus
de lippen ver,
een vreemd bed
en vrouw,
zij ademt met
mij mee.
Verwachting
broeit naar
koortsig klam,
vingertoppen
trippelen, leggen
mijlen af
naar haar.
Raken het
allerzachtste,
waar ik te
wonen kwam.…
E-bike
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
986 Die Belgische belazerde de kluit,
Ze fietste op een e-bike voor bejaarden,
Zo‘n fiets voor senioren en bedaarden,
Ja, Femke was haar leeftijd ver vooruit.
Waar Femke zich geweldig op verheugt:
Het kampioenschap e-bike voor de jeugd.…
Het Is Hier Fantastisch!
snelsonnet
4.3 met 9 stemmen
727 Ver kom ik niet, want door dit kabinet,
Haal ik de anderhalve meter nèt.…
Marskrater
snelsonnet
3.3 met 6 stemmen
595 Ver weg op Mars is er een grote krater
die nota bene “Bunnik” is genoemd.
Zo wordt een doorsnee-plaatsje toch beroemd
en blijft zijn goede naam bewaard voor later.
Die slimme astronomen zijn als dwazen,
ze schrijven in de ruimte als op glazen.…
Razende Reporter
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
626 Let dus goed op en blijf ver uit zijn buurt.…
Ach Koning
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
465 De gouden koets ontbreekt op Prinsjesdag
Hij zakte van ellende door zijn veren
Zo’n zeven jaar duurt nog het restaureren
En op de troon wacht nieuwe tegenslag
Je declameert een stuk dat weer niet bekt
En waar de inhoud al van is gelekt.…
Groene hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Je fietst
door 'Het Groene Hart'
voor mijn part
wandel je er
De einder ver
en immer
het geruis
van snelverkeer
Maar de vogels
strijken neer
op plassen
op zomen van groen
Hun snavels
in beweging
nerveus
hun vleugelslag
Er ademhalen
'moet je doen'
je ogen
op steeltjes.…
wanneer sterven moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 De mens is eenzaam tot en met zijn dood
Dat tot in ‘t diepst der harten dringt
En zelfs geboren uit dezelfde schoot
Naar ‘t ver en stil en duister bos
Zijn wij nog vreemden voor elkaar
En lokt ons beiderzijds van ‘t pad…