470 resultaten.
Twee
gedicht
3.4 met 70 stemmen
32.336 Twee mensen
De een is aardig, de ander is aardiger.
De een haalt de waarheid boven water,
de ander haalt de waarheid boven water en wringt haar uit.
De een verbergt zich, de ander verbergt zich en is onvindbaar.
De een valt, de ander valt en staat weer op en valt opnieuw.
De een klampt zich aan de ander vast,
de ander klampt zich aan de een vast…
Gastmaal
gedicht
3.8 met 57 stemmen
13.974 voor A.
De tafel geschikt, ik
heb de vruchten gedeeld,
de deur geopend.
Elk bord een hand,
door het glazen dak
liggen de bladeren.
Een kaars brandt
herfst in de woorden, het
verkruimelde, broodnodige.
Nu zitten ze aan,
ik giet ons in
brons, en wij rusten.
------------------------------------
uit: 'Een rode sjaal', 1998.…
Sneeuwblind
gedicht
2.6 met 11 stemmen
5.343 Verwikkeld in een sneeuwbui op het strand
vind ik mij bevangen in de wachtkamer van de hel,
verrast tot een amalgaam van afprijzing en verlangen,
hoor hoe vreedzaam de zee rond mij hangt,
alsof ze geen weet heeft van de monsters
die haar doodbedaarde gebaren het licht bedillen.
Kon ik maar grijnslachend gillen: één twee drie los!
----…
Middernacht
gedicht
2.9 met 77 stemmen
20.139 Jij die hier naast mij ligt, ik hoor je adem niet,
in de schaduw tussen stadlicht en nachtlicht,
arm om je hoofd, zo stil en ver verwijderd.
Waak je of slaap je nu, denk je of droom je?
Ik werd wakker vannacht als gestreeld door je hand,
op mijn voorhoofd gelegd, mijn denken geregeld,
mijn angstige zorgen gesust en verminderd.
Heeft een droom…
Treurig gedicht
gedicht
3.0 met 115 stemmen
37.624 'Dit is het einde van de weg' zeiden ze.
Er stond een bordje:
DIT IS HET EINDE VAN DE WEG
'Hier, dit punt,' zeiden ze.
Ze hurkten erbij neer
en raakten het voorzichtig even aan.
'Is dit het?'
'Dit is het.'
Het was herfst, het regende, het stormde.
Ze stonden op, draaiden zich om.
Later kwamen ze nog even terug
met een vergrootglas…
Blauw
gedicht
3.1 met 28 stemmen
13.356 Met kalmte van een nuttig mens
keek ik naar wolken en vertrapte haast
de stralend blauwe pol, de ereprijs
waar je die niet vermoedt, tegen
het stenen trapje aan de voet
van een nog kale winderige dijk.
Ik mocht je zo, de zin
die ik aan mijn verleden geef
hangt af van energie en van
toevalligs dat ik zie.
En daar grijpt midden op de dag…
Plafonds
gedicht
2.8 met 39 stemmen
7.732 Er zijn er
door Michelangelo beschilderd,
met rozetten versierd,
door zuilen gestut,
maar ook gewone
tijdens grote schoonmaak
met ammoniak gewassen en gewit
of :
niets -
crèmekleurige hoge plafonds
van op een ziekenhuisbed op hoge poten,
en oude plafonds
bekeken door
versleten mensen
die liggen in oude kamers
omdat lopen…
Koorddansen
gedicht
3.8 met 28 stemmen
16.182 Altijd op zoek naar een navelstreng
nu de eerste niet langer bestaat,
balanceer ik op de ragdunne draad
van blik tot blik, tot het ogenblik
dat ik opnieuw jij
en jij ik.
Een keten weer opeens
hangen we boven het land.
Geen afstand meer. In dit verband
past het heelal met gemak
in één hand.
Ik snoep je lieve woordjes.
Je tovert zoentjes…
Ruraal
gedicht
2.8 met 23 stemmen
11.515 Er hing een kraai in de lucht
toen je me brak
toen je me stak met het touw
dat klom als ik zong
bij de buren huilde een kalf
met scheurende uithalen
om zijn moeder
en ik lag in duizend delen
tussen de melkplassen
die in het blauwe uur
jouw kleine huis besluipen.
Wee je lange benen
als je vergeet
een stukje op te rapen.
----------…
Zo
gedicht
2.9 met 80 stemmen
26.469 Een hond met ijzeren ogen had mijn hand
in zijn mond genomen. Ik wilde
niet dat dit gebeurde maar was bang
te scheuren als ik mij verzette. Luister
hond, zei ik, laat me los en ik geef je
wat je verlangt. Maar wat hij wilde was alleen
dat ik niet verder ging en met mijn andere hand
hem streelde. Zo. Dagen en nachten in
zijn ogen zag wie van…
Verrassing
gedicht
3.2 met 35 stemmen
26.163 Een vrouw van zesenzestig
doet een draad door een naald.
D.w.z. probeert. Nu weer
wil de draad niet, buigt,
splitst zich, vervaagt,
dan weer lijkt er nauwelijks
een oog in de naald, (zo er al
een oog in zit dan is dat
erg smal en scheef)
als de naald beweegt,
beeft, alsof bang
voor die draad,
maar de draad is zelf
ook niet zo zeker -…
Ik ging wandelen
gedicht
3.2 met 31 stemmen
13.500 Ik ging wandelen.
Mijn keurige regenjas stond
mij goed.
Met mijn verzorgde uiterlijk
stonden
vele deuren voor mij open.
Maar ik wandelde.
Ik was mijzelf genoeg.
Vele straten verder stokte
mijn adem.
Mijn prettige voorkomen
vertrok
van angst.
Wat ging mij nu gebeuren?
Ik wist het niet.
En eens ging ik uit
wandelen.
Er heerste volslagen…
Park
gedicht
2.7 met 22 stemmen
7.920 Soms zit ik in het park en breek ik in gedachten
eenden die ik in een broodzak aan je
geef. Rituelen van weleer en hoe er errors sluipen in hun
voorgeprogrammeerd
teder dat dan kabbelt tot onwezenlijk
wreed, naast alle andere begrippen, alfabetten
rekensommen die men - vraag iets, vraag me alsjeblief iets -
foutloos in een vingerknip.…
Locus amoenus
gedicht
2.7 met 35 stemmen
11.040 Eeuwen na de hoofse zeden,
tijdens ons afwezig eten,
staat de vanillevla
opeens in bloei.
Tafel en stoelen
lopen uit. Gekwinkeleer.
De vloerbedekking
klatert bij mijn schoenen.
Onze driezitsbank
is niet te houden,
heel de kamer
begint te stoeien.
Je legt je lepel neer
en kijkt me aan.
De boothals van je
beige trui
zakt…
Dichter groet 's morgens de dingen
gedicht
3.0 met 44 stemmen
19.143 Dag kruk, dag zeikerds, dag café,
hé fiets, ha slot, ga nou eens open,
juist. Zeg voorwiel, blijf eens recht,
o handen hou dat stuur nou vast,
dag schots en scheve sterrenbeelden,
vlieg toch niet zo snel voorbij,
dag harde koude kinderhoofdjes
blauwgroen in mijn ribbenkast -
ha die voordeur, leeg portiek,
hoi trap, daar kom ik, stommel…
Goudgeel weer het bier
gedicht
3.1 met 45 stemmen
19.524 Goudgeel weer het bier
en lollig de jongens.
Waar moet dat henen?
Mijn plan om non te worden
weer twee weken uitgesteld
- eerst wennen aan het idee,
de drie geloftes onder mijn armen nemen
in plaats van -
goudgeel bier
loopt langs mijn wangen.
De jongens raken mijn armen aan.
Waar moet ik heen?
Boerend vertel ik een mop
iedereen lacht terwijl…
Binnen
gedicht
3.2 met 28 stemmen
19.491 Die wachtte was te goed in doodverzinnen.
Weghelften weg, begroeide grond verschoven,
meren gezwollen, als bij wie ver, met
tijdelijke namen, in de slaap verrast.
Die wachtte dacht een strand, had zich
in zand verpakt, nat zand dat plakte,
hoofd eruit, een hand om plat te slaan,
dat elke vrouw beschreven in een mal.
Pak dit maar uit. Stel…
De wereld is een fluit met zoveel duizend monden.
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.722 De wereld is een fluit met zoveel duizend monden.
En elkeen blaast zijn lied. En ’t maakt een droef geluid
waarin ik niets van eigen klank heb weergevonden.
En gij? misschien hebt ge ook getikt aan meenge ruit
en werd ge als ik weer feestelijk wandelen gezonden.
Nochtans: ik heb gedroomd, gehoopt; en ik droeg boete.
‘k zag de Alpen, Vlaanderen…
Melancholie
gedicht
3.6 met 38 stemmen
19.949 Altijd geweten dat je terug zou komen.
Een winter lang op je gewacht.
Soms wakker liggend in de nacht die
duistere geheimen wikkelde om bomen.
Altijd geweten dat je er nog was.
Bijna vergeten soms. Dan kon ik zingen
en lachen door de tijd. Hoe ongezien en
onvermijdelijk verborgen in de dag
bleek je aanwezig. En nu je er weer bent
begroet…
Manana
gedicht
3.2 met 20 stemmen
10.514 Morgen schijnt de zon weer
is je geest helder
lig je 's nachts niet wakker
doet je lijf geen pijn meer
is er kans op beter
is het nieuwe maan
ben je weer springlevend
is je hartslag rustig
doe je weer gewoon
is er hoop of
niets meer anders
niets meer
niets
-------------------------------
uit: Chrysallis nr. 5, 1980.…
Alles valt
gedicht
4.2 met 11 stemmen
9.096 Verschoor en ik zagen in de winter
een man die de waarheid sprak
door een versterker zo goot
als een klein kacheltje en zei:
'Wat baat u goud wanneer uw
ziel van ijzer is.' Alles valt.
Ja alles valt
en er zal menging zijn van avond
in de vestiaire
en buiten, boven de wind
staan alle wolken stil terwijl
moeder staat te schreeuwen…
Verloren zaterdagmiddag
gedicht
2.5 met 23 stemmen
12.762 Ze werkt op een kantoor dat in renovaties doet.
Ze heeft een tafel, een raam, een telefoon en een grote zwarte stoel.
Ze zitde hele dag naast een thermoskan koffie en
kijkt naar pizzeria Piccolini waar mannen met
tuinslangen stoelen schoonspuiten.
Af en toe haalt ze een kam door haar haar.
Ze werd ziek en kon een paar dagen niet komen.
Toen kwam…
Tast met de loep af
gedicht
2.7 met 40 stemmen
13.310 Tast met de loep af
het geleefde leven en zie
geen litteken gesloten
wie heeft de onzin uitgevonden:
de tijd heelt alle wonden
---------------------------------------
uit: 'Het Depressionisme', 1988.…
AFSCHEID
gedicht
3.9 met 109 stemmen
35.541 Zul je voorzichtig zijn?
Ik weet wel dat je maar een boodschap doet
hier om de hoek
en dat je niet gekleed bent voor een lange reis.
Je kus is licht,
je blik gerust
en vredig zijn je hand en voet.
Maar achter deze hoek
een werelddeel,
achter dit ogenblik
een zee van tijd.
Zul je voorzichtig zijn?
----------------------------…
GEEN DAG KAN ZO BEGINNEN
gedicht
3.4 met 119 stemmen
22.101 Geen dag kan zo beginnen,
als deze dag begon;
ik kwam mijn kamer binnen
en daar was enkel zon.
De klok was staan gebleven,
maar ik vroeg naar geen uur;
de tijd was opgeheven,
daar was slechts licht en duur.
En duur en licht en luister;
de winter was voorbij;
in rouwfloers sloop het duister
en vluchtte weg van mij.
De zon op drup…
Dit is voor jou
gedicht
3.5 met 109 stemmen
29.563 Dit is voor jou; nu ik je niet meer spreken kan
nu ik je zoeken moet in sporen
je volgend op een afstand, steeds erop bedacht
mij niet te verraden -
spreek ik voor jou; al zul je het nooit weten.
Ik ben niet wanhopig, ik ben je niet onwaardig.
Ik heb een leven gevonden nu en hier.
Maar een leegte heerst, als een duizeling,
in de kringloop…
Ik heb een mijnschacht in mijn keel
gedicht
3.5 met 42 stemmen
9.899 Ik heb een mijnschacht in mijn keel
ik val omlaag vanuit mijn kamer
zit als een pad
gevangen in een bel van steen
het is hier stil
zo stil dat ik mijn dromen hoor
ritselen als dode blad'ren
ik gil
ik heb een mijnschacht in mijn keel
een tong van scherp gesmeed metaal
en lagen gitzwart erts voor jaren
ik hak met korte felle slagen…
Heimwee naar mijn dochter
gedicht
2.5 met 2 stemmen
5.899 Nu je terug bent want nu ik mijn dochter
terug heb want nu je terug bent gekomen
(waar was je wie ben je wat was je)
maar nu je terug bent nu heb ik je zo
verloren en heb ik mij zo beschadigd
aan jouw aanwezigheid zonder jezelf
nu je schrille gestalte in volle emotie
verdween mis ik je dochter maar rijm je
met mij voor een leven naar voren…
Oud geluk
gedicht
4.2 met 71 stemmen
17.693 Oud geluk (niet te koop)
in oude kamers. Is dat niet mooi?
We wisten al dat de zin van de ervaring
de herinnering is, en dat daarbij desnoods
de ervaring achterwege gelaten mag worden,
maar zo helder zagen we het zelden.
Je sloot de deur, keek me aan met ogen van fluweel,
glanzend glad van ouderdom,
en achter de deur stierf men er op los…
Mooi
gedicht
4.9 met 221 stemmen
6.715 Doe mij maar na
op hetzelfde tempo,
door dezelfde gang.
Zeg mij na dan. Ik zeg:
als er stenen zijn, gladde
stenen, als benen onder
zomerjurkjes in de lente –
niet out of character – geen
september, herfst nog niet
in zicht. Heb je dat? Zeg,
zeg mij eens na.
Je bent godverdomme mooi
zeg dat ’s na, mooi –
heb je dat, zeg eens.…