471 resultaten.
Ring
gedicht
2.5 met 153 stemmen
71.171 Je gaat staan naast het bed
op leden zo dun en onmachtig
dat je er niet op kunt staan,
maten ooit zo krachtig.
En je valt in mijn armen
als ooit, onvindbaar alleen,
en ik leg je weer neer, gebroken
een ring om je heen.
--------------------------
uit: 'Nachtval', 2000.…
dertien was ze
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
764 winter stopte
sneeuwvlokken in haar mond
elke avond
opnieuw wanneer ze
ijzig dun
naar haar woorden liep
zonder te weten of tijd voltooid
was
in nestkoude
en in de vierde nachtwee
waaruit geen kind viel
of een arm, zonder verraad
aan vingers
Louise schreef de aarde zwart
en perste een wereld
uit haar lijf
trad haar koninkrijk…
het laatste kwartier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
689 uit koele zilverrand
kruipt traag omhoog
de bleke morgenzon
zij zendt haar stralen
glanzend koud
naar de maan die
afneemt tot een
tere sikkel
nog staat zij, in
schijngestalte, tegen
de dun blauwe lucht
even ontmoeten zij elkaar
maar de maan kan niet blijven
het is haar laatste kwartier
zij verdwijnt bij het licht
van de opkomende…
NANNE TEPPER (1962-2012)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Hij is aan uitputting bezweken
Hij had het zo goed met mij voor
Ik leende hem mijn oog en oor
Hij hielp mij bij het oversteken
Hij zou mij nieuwe moed inspreken
Maar langzaam ging er iets teloor
Hij werd bedroefd, want hij verloor
Ik zag al aan de wand het teken
Hij heeft het hoopvol geprobeerd
Zijn volle stem werd dun, benepen
Mijn schutsengel…
Eén en ander
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Mijn portret lijkt uitgestreken
Fijnbesnaard doch dun gestoffeerd
Volks ontaard en doorgeleerd
Voortdurend getoetst en vergeleken
Ontsnapt aan mijn bibliothecaris
Nergens onbekend gegrond
Nooit volledig afgerond
voorbij bevrijder en archivaris
Een mysterieuze betekenis is
Bij toeval geheim te houden
Wat het woord vermag
Wanneer ik mij…
RIJP
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 vandaag neem ik
een voorschot op
dat wat gaat komen
over het gewilde plaatje
waarvan velen dromen
het land gehuld
in zuiver wit en zilver
zie het niet als een vergrijp
dit gehuld zijn in dun engelenhaar
ben slechts de voorbode
van wat gaat komen
van dat wat verscholen ligt
al lang verwacht en klaar
de winter de kerst met hun…
TWEEZAAM
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
1.066 Door dik en dun, wij blijven immer één,
geen mens ter wereld drijft ons ooit uiteen.
Mijn psychiater spreekt van schizofreen,
maar ik verklaar, wát hij ook van mij vindt:
geen mens ter wereld drijft ons ooit uiteen
want wij zijn ondanks alles eensgezind.…
Zomerend strand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
500 je lachte
ik zag hoe jij
de wereld
bedekte met een
dun laagje goud
voelde jouw
warmte gloeien
in hoe jij alles
lieftallig met
zijden bestreek
zag tedere
gebaren in ogen
die staarden
naar jou als
bron van de zon
raakte je hand
wist in je blik
licht witte wolken
jij golfde al zee
op zomerend strand…
Haiku
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
879 Zomaar op de weg
terwijl het even stil is
een rode vlinder
*
Bos langs de snelweg
verziekt door uitlaatgassen
het ritselt somber
*
Zilveren tuinen
aarzelend, dun winterlicht
doorbreekt dichte mist
*
Hoog bloeiende bloem
rode zomerdahlia
bloeit mee met de herfst
*
Lieveheersbeestje
doorbreekt zijn zacht geschuifel
heeft…
Ongehoord
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
548 De visser vist geheimen uit de zee
toch is de spoeling dun want
alleen de mooiste neemt hij mee
De bakker ziet zijn kans schoon
om zijn vleugels op te leuken
want hij zegt altijd: gewoon is maar gewoon
De koster schildert wolken van weleer
zijdelings hangend aan de kerktoren
smaken zij alleen maar naar meer
De barmeid borduurt in de lucht…
Trofee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Door dik en dun.
Waar wegen scheiden.
Besta ik door jou.
Laag in het gras.
Verkoeld mijn geest.
Verfrist door ochtenddauw.
Door jouw stilte.
Door jouw bezieling.
Leef ik mee.
Het is een berusting.
Onze verbinding.
Mijn eeuwige trofee.…
REGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
913 Een hoest of niesbui
en dan ook nog snipverkouden
We kleden ons te dun,te dik
zijn regenjas of paraplu vergeten
Soppen in pas gekochte schoenen
laarzen vergeten in een kast
Ja,hier in Holland
een blote bruine bast...?
Vergeet... het maar.…
Bevroren Zeeland
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
786 Zeeland is bevroren
en ligt onder een dun laagje ijs
alles is wit zover je kan zien
en de lucht is sombergrijs.
De zon kan er niet doorheen komen
door de bewolking ozo dik
de dieren voelen zich nu alleen
met hun troosteloze blik.…
jij en ik
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.036 De wereld werd wazig
alsof er een zeepbel om ons heen gespannen was,
gescheiden van de wereld door een dun laagje glas.
Je tilt me teder van de grond,
ik kijk in je ogen en ik voel je mond.
Ik wil niets liever dan samen zijn met jou,
de zon die schijnt weer,
de lucht is weer blauw.…
Storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Ik word geschut en bewogen
Wind raast door dit lijf
Mijn wortels laten los
Er is storm in mij
Demonen bevrijd
Ik wil al mijn wortels doorsnijden
En meegesleurd worden
Zwakte en kracht
Liefde en haat
Boos en blij
Wie had ooit gedacht
dat de lijn zo dun was?…
Teken
gedicht
3.7 met 3 stemmen
15.294 Ik was het vergeten, opende het
en was zelf verneukt, goed,
niet zozeer: over de lege
blauwe lijnen liep,
voor het eerst in zijn bestaan,
een dun haastig beestje,
dat had God gedaan.
-----------------------------------------
uit: Een morgen in maart (1967)…
Golvende stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
512 hier
Voel de adem
Langs de wang
Is het geluk
Dat ik vier
Of drijf ik op dromen
Die bij voortduring komen
Aan mijn wimpers voorbijgaan
Als mijn ogen, blauw getint,
Wagenwijd openstaan
En de zee haar zilte
Met mijn hoop baart
In golvende stilte
Als kussen wordt aangereikt
Tot wederkerigheid geneigd
En teder dun…
Brievenweger
gedicht
4.7 met 10 stemmen
2.857 Dun, metalig dier,
wie meet exacter, wie heeft meer verzwegen?
Jij weet van niets. Jij bent getal van alles.
Een kleine sprong en het gewicht kan gaan.
Jij wacht, onaangedaan, op nieuw bericht.
--------------------------------
uit: 'Het was wat was', 2015…
de mens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
556 voeten, benen,
een gat te dik of wat te dun
een lijf vol genen
met een kloppend hart
elegante hals of een dikke nek
een hoofd met een gezicht
kronkelende hersenen
ogen die dwingen of stralen
het goede of het kwade
alles gezien in het ware licht
de mens leeft of tracht
te overleven in zijn kort bestaan
werkt het zo niet...…
psoriasis (6)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.329 mijn rechterhand gaat onbewust
doelbewust naar de linkerelleboog
tast het ruwe oppervlak af
voelt of er een velletje los zit
even gaat het mis de huid is dun
mijn zakdoek stelpt het bloed
de rest van de plekken is rood
kaal afgezocht cellen delen snel
mijn linkerhand gaat onbewust
doelbewust naar de rechterelleboog
herhaling van het voorafgaande…
Voorbij het open raam
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.014 de graaiende adem
van de nog herkenbare man
stolt rood in elk opgehoest woord
zijn trage handen
bewegen dun
de leeg geschreven bladzijden
het wachten daalt
- nog een laatste dag -
in een vage, verre glimlach
op blauwe lippen
en in ogen
zonder morgen
langs zijn oude mond
hecht een schim
de smalle klinkers
aan schemerzilte…
Novemberzondag
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.008 Maar in het diepst
van alle weten
knaagt stille pijn:
Hoe dun, hoe lang
hoe teer, hoe sterk
is elke draad waarvan
dit weefsel is geweven,
of zou geweven moeten zijn?
Uit: mijn dichtbundel:Die witte geur.…
achter ramen en wind
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
722 het podium
werd mijn redding
het wachtte
zoals de zee op leven of dood
op een eiland
dat geen weet heeft van wind
of muren waaruit stemmen schuurden
steeds dieper in
mijn hoofd, in het waterglas waarin
ik meeuwen wilde zijn
luider dan
novemberstilte
zonder achtergronden
van angst en dun geklede woorden
die het sterven…
Mensheid
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.148 Die is te dik of die te dun,
die is somber die heeft te veel fun.
Die is te groot die is te klein,
Die heeft bier maar liever wijn.
Die is te donker die te licht,
Die is hetero die een nicht.
Tja wat kunnen de mensen eeuwig klagen,
het wordt tijd dat we elkaar verdragen.…
Kaalde ruim voor herfsttij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 er zitten
diepe scheuren in de bast
met zwart contrast
door regenval getekend
zijn kruin
heeft hoog gestoken
in het zomers blauw
de groene waas viel gauw
hij kaalde
ruim voor herfsttij
al in de lente stak dood hout
het nieuwe blad voorbij
zijn ringen worden dun
de diepe wortels weker
hoeveel lentes hij nog heeft
dat weet alleen…
Tot ooit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
957 hoe koud is de leegte
de stilte oorverdovend
het gemis immens
woordloos verbonden
maatjes door dik en dun
tot de tand des tijds
legden wij vele kilometers af
verstrengeld op 'n niveau
vol onbeschrijfbare liefde
tot het moment daar was
het pijnlijkste besluit
ontelbare tranen rolden, en nog
om mijn trouwste maatje
te doen overgaan…
Pekelzonde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 Man en vrouw lopen onthand,
ontmoeten tegenstrevers in dun
belijnde steegjes inzake een stad
zonder offensieve intenties.
Tot op zekere, arctische hoogte
heeft het voor hen weinig zin
tegen de zondvloed te brallen.…
LAIS CCIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Onmiskenbaar maar dun
en onzegbaar ziet het waar het voor zwicht.
En dan verdwijnt het weer in haar gezicht.
Geen traan sist weg met zoute bitterheid.
Ongelovig ziet het hoe het haar belijdt:
zij is geloof waarin het dol verkeert,
verstrengelt lust met tressen walg en nijd,
verguist de hoop tot die niet wederkeert.…
Breek
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
491 Ik speel de meneer
speelloop door straten
speelzit aan tafel
nergens thuis
zoals je weet
Speelspreek met woorden
speelgoedwoorden
speelgoedplastic luchtkastelen
speel een huis
Daar loop jij
kijk
door de straten
plassen etalages
spiegelruiten toverruiten
dan dun als vroeg gebroken glas
de stad de steden sporen
bij elkaar geveegd…
Kennis zonder macht
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
901 Hij pochte op z'n winterpak
en zei: 'Jouw pak is dun en oud;
je hebt het vast behoorlijk koud.
Mijn pak zit warm, al is het guur.
Je hebt ook geen benul, hoe duur.'
Ze wierp hem diep tot bij de vissen,
om haar kennis op te frissen.
De etensbel der vissen klonk,
zodat de man niet eens verdronk.…