8974 resultaten.
Littekenvrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Vannacht had ik een hemelse droom,
Alleen vrede zag ik om me heen
Onrust en onvrede verbannen naar
Een vorig leven, geen schaduw
Van hen meer te bekennen hier
Alleen zachte tonen, fijne muziek,
En ook de kleuren toonden zich
In hun allermooiste tooi
Pastel in de aller zachtste tonen;
En tegen het eind van dit hemelse
Gebeuren droomde…
verloren hoekjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
798 foto gemaakt van een
ogenschijnlijk verloren hoekje
waar de meeste mensen
haastig aan voorbijgaan
het willen zien
de tijd ervoor nemen
en vastleggen voor later
al die vluchtige dingen
even vasthouden
meer is het niet...
maar tóch…
Ja ik wil
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
165 Onwetend voelde ik me zeker
maar nu haar later vroeger is
dan we dachten toen we tekenden
komt het ineens
aan op elke gewone dag
op wat mij tegenhoudt
lief voor haar te zijn
de liefde van mijn Ja
ik wil
Ik aarzel om dat te herhalen
Haar toestand, onze problemen
moet ik wetend vergeten
om gewone dagen
te kunnen leven, verliefd
op…
Neuzen in de winkel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
790 '
Het beestje reageert terstond
en bijt voor straf d'r neus eraf.
Daar zij gemeenschap wil des vlezes
met een kennis uit d'r jeugd,
bezint ze zich op neusprotheses,
wat niet bijdraagt tot d'r vreugd.
Ze heeft zich op z'n komst verheugd.…
THT
snelsonnet
3.2 met 12 stemmen
779 Na Samsom over Wolfsen in een kroeg
Na Wilders die de Polen liep te zieken
Na Mauro, Job Cohen en na de Grieken
Is 't gvd nu echt een keer genoeg
Men lijkt er politiek wel aan te werken
Om houdbaarheid van ménsen te beperken…
Dronken Bet
poëzie
3.4 met 13 stemmen
2.409 Bet was in d'r jonge jaren
'n Mirakel van 'n meid;
In 'n dienst bij nette mensen
Raakte ze d'r onschuld kwijt.
Met d'r kas-ie en d'r kindje
Werd ze aan de deur gezet.
En 't kon der niks meer schelen
Of ze riepen vuile Bet.…
laat ik het zo zeggen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
875 laat ik het zo zeggen
nee nu,
het ijs weer dunner wordt
de bodem omgekeerd
als roerloos spiegelland
bijna vervalt in vroeger staat
het oude kind
dat dragen wil
en alles ook verdragen heeft
dat kou verhulde
en licht weerkaatste
met vastgeknoopte schaatsen
losjes op de rug
nu spreek ik –
niet van toen –
na vele winters op een rij…
Des mémoires
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
4.076 Le temps me semble ouvert et bleu,
ce temps trop tôt et chaud au cours
d'une promenade au bord de la mer
pendant mes réflections de velours du
matin. Je vous rencontre à ce moment:
dans vos yeux je trouve le tonnerre d'un
ton brûlant, vos yeux sont riches d'un gris
illuminé et d'un azur en fleur qui me monte
à la tête.…
Liefdesverdriet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.647 Het wachten op d'r herkomst viel 'r zwaar.
Ze bleef maar weg. D'r hart was haast gebroken.
- Geen taal of teken. O, wat had ze 'r lief!
't Was zomer, toen-ze afscheid had genomen.
Ze vroeg zich af, wanneer ze weer zou komen
en van het wachten werd ze depressief.…
Idylle
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.166 Ze pronkte in d'r nachtkledij,
die hij d'r had gegeven.
Nauwelijks in bed, vroeg zij:
'Zeg Paps, vertel je even?'…
Silenzio d'amuri
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
692 nog nooit zo'n mooi stuk
muziek gehoord als
'Silenzio d'amuri '
wat dat met mij doet
is nauwelijks te beschrijven
een betovering komt over mij
waardoor ik me gedreven voel
het te herhalen en te herhalen...
'Silenzio d'amuri '
galmt het voortdurend
door mijn hoofd…
Supervisie
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.139 Ik vond, dat ik een zoen wel had verdiend,
toen ik 'r naar d'r wagen had gebracht.
Die werd me niet gegund, want onverwacht
ontwaakte in d'r Ford d'r grote vriend.
Ik ging er snel vandoor, toen die er stond.
Na uren rijden kwam ik eind'lijk thuis.
Verbitterd was ik door een groot abuis:
d'r blik, da'k in de kofferruimte vond.…
triest
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
869 Op retraite in Sint Nicolaasga
was het al niet stil
genoeg thuis
brak ergens diep de sluis
Onstuimig stroomden mijn woorden
onomkeerbaar op internet
velen die zich met gram stoorden
Ze wijzen me vol woede
en ergernis af met etiket
deugt niet die zal bloeden
zodat ik ook daar nu alleen sta
Niemand geeft thuis
nemen ze op ik krijg ruis…
Alleen onze liefde is groot genoeg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 Etiketten laten weer los
gelukkig maar
het leven trekt en duwt
zich uiteindelijk vrij, wil zien
en laten zien: het lichaam
slechts gekleed in zijn ziel
de mens die we zijn
het leven dat we leiden
in het echt
niet te onderscheiden
van elkaar, verbonden
met het Allergrootste
dat te groot voor ons is
te…
UHD
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 .
_____________________________
(ON-)HOUDBAAR
Ook ik was gister duurzaam
en finaal
Recyclebaar kringloopbestendig
bezig
De uhd was zelfs compleet afwezig
In dit opmerkelijk bizar verhaal
Rebellion of extinction
bovendien
Was nergens op het etiket
te zien…
Molens
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
992 Verdreven warmte door kille kieren
Waar klam en vocht deed zegevieren
Kraken in nachtelijke symfonie Molens
Draaien stenen verkrampte nieren
Verhulde pijn ontbering reeds gewoon
Noeste arbeid beloond met karig loon
Beeldend het landschap tot op heden
Door miljoenen bezocht en betreden
Zo het ware en altijd het heeft behoord
Draaien zij…
Spoedig
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.222 strompel beenloos aan mijn zij
zucht bij elke knie naar voor
kijk omhoog naar mij
loop nou toch eens door
mijn tergend ongeduld
loopt ook met mij alleen
achter schijnbaar rust verhuld
vreet het lustig aan mijn been
kluivend schrijdt het voort
het wachten dwingend voor
mijn gezel gelijk gestoord
wacht en heeft mij door
het…
Leven
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
1.781 Als weerbaar mens,
niets is verhuld!
Een leven van geven
Een ongedroomde droom.
De innerlijke rust,
gevoelens in toom.
Ik pink een traan
Een traan van geluk.…
Moment suprème
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
755 alles draaide
om die ene vinger
wenden en werking
als lokkende vlinder
verleiding in nieuwe lente
manoeuvreren
van komen en gaan
spelend spel
met dans en gezang
in liefde verhuld
met haar allerlaatste
geil glimmende blik
venijn en rode roos
sleepte zij zichzelf
naar het einde
nog zingen de zigeuners
na de messteek
"Mi adorada…
De Vlaamse geest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 schemerduister
Van kattekwaad tot erger
dan een geintje
en wisselt confidenties
in gefluister
Maar ieder waant zich
erfgenaam van reintje
die nobel schalks vernedert
in het bos
Die cantecleer en tibeert
houdt aan 't lijntje
zo'n hypocriete schelm
in 't dierenbos
Men houdt er van
tijl uilenspiegelgeintjes
van anarchie
verhuld…
De strijd
gedicht
3.5 met 107 stemmen
22.971 Onder d'uitgeholde oever
van een trage moddersloot,
zat een waterrat te kluiven
aan een stukje tarwebrood.
Maar daarboven, in de weelde
van een groene netelvracht,
lag een oude, bonte kater
op zijn eerste ochtendwacht.
D'een nog onbewust van d'ander
knabbelde aan zijn stukje brood.…
Het licht van Pasen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.949 d d b b e e
1 1 1 1 2 2
e e c c fis
1 1 1 1 4
fis fis d d g g
1 1 1 1 2 1
b c b a g b a g
1 1 1 1 1 1 1 2…
op naar samen in de zang...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.421 zou het samen
kunnen met
d'and'ren
niet meer enig
maar vereend
in koren vol
met dichters
vol uit bezongen
d'harmonie
desnoods met fanfare
nog daar bij?
zou dat dan
echt uit zelf
komen voelen
van?…
Ik dacht bij mezelf...
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.012 'k dacht bij mezelf, wat ben ik nu aan het bekokstoven
d'r is niemand die het me na kan doen.
'k dacht bij mezelf, hoe heb ik dit nu voor mekaar gekregen
d'r is niemand die het me na zou kunnen doen.
'k dacht bij mezelf, wanneer vind ik nu eindelijk rust.
...
ze dachten allemaal even hard voor zichzelf.…
Receptiewind
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
605 Geruisloos ontsloten in gezelschap dicht gepakt
Langzaam verder schuifelend, vriendelijk abstract
Wordt het spannend want u ontwaart
Dat de een onderzoekend naar de ander staart
Dan, alsof er niets is gebeurd, wordt het gesprek hervat
Pas thuis vraagt d'een d'ander: wie was die gore rat?…
Vallen en Duikelen
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
808 Het blijkt zeer relatief, zo’n V&D
Dan kun je groots en onaantastbaar lijken
Maar ja, de tijdsgeest weet geenszins van wijken
Is straks ook dít imperium passé?
‘t Is wéér bevestigd wat zoiets betekent:
Niets is nog blijvend. Laat stáán vanzelfsprekend…
Zondoorschenen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
392 Speels dansen
lokken
ogenblikken
op verbloemde huid
sprankelt nonchalant
het loof
in zondoorschenen
donkergroen
en kust de wind
in schone schijn
haar tere lippen
rozerood…
Getuimel in los zand
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
188 Laten we hopen dat andere lezers
dichteressen en minnaressen
vrienden en -innen
van het lang vervlogen woord
zich evenzo en evenzeer
zullen hullen in een sfeer
die weliswaar voorbij is
maar zich nog niet ten leste
heeft gekeerd...
dat zij hun kennis,
hun wetenswaardigheden
uit hun archief, en hun actief herinneringsvermogen…
Drama
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
833 Het drama is cliché maar ook klassiek:
D: 'Oh Lodewijk, je tréft me met je woorden
...Doch mijn ambitie laat zich niét vermoorden!'
L: 'Eilaas mijn vriend, zó werkt de politiek...
( D. zijgt ineen...)
Ze waren broeders, eensgezind, aimabel
Maar nu heft Kaïn zijn hand op tegen Abel.…
De soberheid van herfst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.096 de wens telkens als het geluid
verstomt en breekbare vermommingen
het beeld verhullen dat zonder glans het tij
laat verzinken in de galerij van de reeds gestorvenen
hulde aan het mistroostige, het lied bespeelt
geen wonderen slechts de klanken zijn schitteringen
uit het heelal en kleuren de regenboog met sobere
gedachten en vergeelde etiketten…