606 resultaten.
Breekbaar kostbaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
507 want pas voorbij de spiegel
begint de onbewuste realiteit
als fantasie en werkelijkheid
zich geleidelijk vermengen
tot een nieuwe werkelijkheid
die warm blijft hangen
tot het ochtendgloren
genieten is geen niet zeggen
tegen breekbare dromen
breekbaar is vaak kostbaar
al te licht ontvlambaar
om de spiegel niet te breken
spiegelbeeld…
Eolisch sediment
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 De vrije vlucht duurt nochtans maar even,
want in luwte geleid door kalme hand
dalen zij als stof van zwangere wolken neer.
Zij kruipen voort als eeuwig stuifzand
maar keren nooit naar ijle luchten weer.…
parabolen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 ik blijf hoopvol gestemd
en sla mijn kreten bewust
in voorbije dagen is mijn
wolk blijven hangen
na versnelling volgt
korte gewichtloosheid
dat past bij stukjes
kaas en late avonden
laten we geleidelijk in
gewoontes terugvallen
daartoe zijn onze riemen
reeds vastgemaakt
kom, blijf gewoon dezelfde
voordat alles wijzigt…
Zinloos
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
759 Deze wereld
Wordt langzaam donker
Het licht van tolerantie
Gaat geleidelijk aan uit
Steeds vaker neemt geweld
De plek van het licht in
Deze wereld
Wordt langzaam besmet
Met een virus dat terreur heet
Het sluipt als een roofdier
Dat hongerend jagende is
Op zoek naar een prooi
Deze wereld
Wordt langzaam gedood
Als wij niets doen
Tegen…
Rozenboog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 Zo stekelig ooit
Jouw ranken waren,
Zo pijnlijk het contact
Terwijl ik het overbodige
Bij je wegnam, weggenomen
Wildgroei die alleen
Mijn eigen ik ten goede
Kwam waarvan ik geleidelijk
Aan vervreemd was,
Onthecht van de mens
Die ooit ik heette -
Ben jij na eeuwen van
Onrust een bloeiende oase
Van orde en regelmaat
Geworden…
Blindengeleidenhond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 Het hondje ziet waarin het zijn baas
geleiden kan, en het vermijdt gevaren zo goed
het oordelen kan.
Zo vindt de viervoeter in een gehandicapt
mensenbestaan een zeer gewaardeerde
hondenbaan.…
Tijdloos
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 groeien dijken rond ogen,
moet de huid zich naar de
zwaartekracht voegen
op mijn gelaat
staat het lied van de tijd
dat mijn geleefd leven toont,
ik heb de melodie
vaak met letters beloond
maar ontegenzeglijk dieper,
door mij,
in harmonische klanken verspreid
zij worden door mijn tijdloze ziel,
als van zelve,
klinkklaar naar buiten geleid…
Majorana's
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
627 maakt
waardoor de ene
in de schaduw
van de ander staat
stabiel in
samen komen
met grote dromen
over het sturend
energetisch vermogen
sneller dan licht
het is niet
ons gezicht maar
wel de aan en uitknop
van hersendelen
die zich eindelijk
niet meer vervelen
met majorana’s
in deeltjes en golfjes
kiest het sprookje
dat nanosnel geleid…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
319 Wie mij jaren niet zag, heeft
de geleidelijke overgang gemist
zoals gekken hun verleden vergeten
zijn en als een ander verder leven
Genoeg getuigen, allemaal
verschillende verklaringen
wie ik was, wat ik toen deed
en hoe dat mogelijk was
Wat vind je, heb ik nog de wangen
van een jonge god, en ben ik
ook de gezichten die ik trek
en de…
Laten wij onszelf zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
757 onze steun aan de Dierenpartij
kan niet biologisch genoeg zijn
laten wij in alle nederigheid
onze herkomst en wedergang
als natuurlijke wezens
van stoffelijke aard
met pikken en spleten
volgen geenszins vergeten
om als schepselen te heten
voor de blije vermenigvuldiging
terug gaan tot gemeenschap
geleid door de Herder
om ons weids en…
Uitgekleed en ontdaan
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.241 ouder wordende geest;
iedere hamerslag van het lot
bracht hem dichter aan de rand
van zijn bestaan;ongemerkt
wat afwezig,soms gemakkelijk
leunend op zoek naar geborgenheid:
wereldvreemd,grenzeloos als water
kwam de eerste omslag,herkenbaar
afwezig:verlammende gedachten
probeerden zijn zucht naar vrijheid
aan het lijntje te houden;geleidelijk…
Nachten vol maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 ik ben
aan de haal gegaan
in nachten vol maan
zonder bezem of tapijt
maar geleid door
kosmische krachten
maakte me leeg
bevrijd van aardse ballast
dreef ik op duizend gedachten
in een groots perspectief
openbaarde zich schoonheid
loste tijd op in zijn
zag de maan
langzaam ontkleuren
in het goud van de zon
de morgenstond…
Onafhankelijk en vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 heft
en armen laat bewegen
wil geen marionettenleven
heb de draden doorgeknipt
mijn oude ik vaarwel geknikt
deuren achter me gesloten
het voelt kwetsbaar
koud en kaal om eindelijk
weer op mezelf te staan
maar ik heb doorgezet
oude gewoontes afgelegd
voel me onafhankelijk en vrij
tenminste voor
zover dat kan in deze
strak geleide…
DE KONING VAN HISPANJE ---- Deluxe versie
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
1.045 In juni zetten wij zijn inquisitie
Genadeloos in buitenspelpositie
*** *** *** *** ***
BONUS: Filips II (Ollekebolleke)
Matige majesteit
Hoge belastingdruk
Eiste geleidelijk
Meer en meer geld
Met zijn lafhartige
Inquisiteurskliekje
Kon-ie de pot op
Zo werd hem gemeld…
De fobische wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 in het verlopen
van golfjes herkenden
gevoelens het spreiden
van strak geleide emoties
naar een glad
oppervlak dat rust in zijn
spiegeling had waar niets
zomaar buiten zijn oevers trad
een diepe zucht
gaf eindelijk lucht
aan al tijdenlang steeds
weer oplopende spanningen
even vrij zijn zonder belaagd
te worden door de fobische…
Beelden
netgedicht
4.0 met 156 stemmen
470 zij voelde in
stenen haar
eigen genen uit
een eerder bestaan
zag landschappen
in het terloopse gaan
onder vluchten
vol kleurrijke luchten
in de warmte van
thuis was er het
ceremonieel groeten
in eindeloos ontmoeten
waarin samen
ervaren waarheen
de stroom van de tijd
ons toen heeft geleid
in tal van talen
verstond babel al
onze…
Het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Het hart is dood
Wanneer het licht is gedoofd
je tranen droog
omdat je niemand anders dan jezelf bedroog
Het licht is klaar
Het licht is duidelijk
Het licht is daar
Ga er terug naar toe geleidelijk
Voorbij
Voor je het weet
Je klok tikt niet meer
Het is onvermijdelijk
De keuze is simpel
want bij Allah ik zweer
Het licht de laatste…
Gewortelde stilte
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
169 Hij loopt op paden van een oud verlangen
door kinderlijke dromen blind geleid
en struikelt over zijn naïviteit
te weinig eelt op zijn beschadigd lijf
de eenzaamheid wortelt nu diep en stijf
wanneer juli warme winden zendt
en elke boom zijn bladeren toont
is dat het breekpunt dat de man herkent
nu de zoektocht aan een waarheid went
waarin…
Krassen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
797 Als ik me snij, tergend langzaam,
in mijn bloedrood getekende lichaam
geeft het me een geweldig gevoel, zo aangenaam
ik voel me opgelucht; niet meer eenzaam
Als ik me zo straf
drupt het bloed geleidelijk van me af
dat zo wegvoert het gevoel dat een hevige pijn gaf
die ik mijn leven lang ken, van jongsaf
Door het diepe gekras
bevrijdt van…
Insjallah
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.734 van kim tot kam kompleet omketend
duizel ik helemaal terug
bij nacht verkleumd, bij zonschijn zwetend
naar d'oertijd op een ezelsrug
kapotgeschoten stenen krotten
langs wegen zelfs die naam niet waard
gemijnd, bezaaid met mensenbotten,
geleiden doods mijn bedevaart
muskieten zwermen om de posten
van strijders in gevangenschap
hun stank…
Jack Sparrows zus
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
610 Tranen golven breken harten loos
Bloed golft kabbelend in zoute wonden
Hete nachten missioneren een wilde mossel
Een pruik van groen wier over blote borsten
Een stinkende stoot tot onder de gordel
Zwemt zij alle warme stromingen mee
Overvloed gooit haar dorstig in de branding
Een geleide blinde hond likt verpulverd kalk…
De zon in de nacht
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
3.062 Dan zal Hij je helpen dragen
zodat je niet alleen hoeft gaan
Hij zal je aan Zijn hand geleiden
en altijd naast je blijven staan.
En ook al is de weg vaak moeilijk
Hij geeft je telkens alle kracht
zodat het donker zal verdwijnen
en zelfs de zon schijnt in de nacht.…
Helaas geen spijt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Rollende stenen II
(Gevallen vreemden)
Door een golf van wroeging, beland
in slechts chaos
Als aanschouwer zie ik
helaas geen spijt
Tergend langzaam komen stenen
wrikbaar, geleidelijk los
Onbevreesd, maar heel erg traag
starten zij met rollen
In vol' vaart toekomst tegemoet
niets ontziend, (laaiend)
Tijd heeft mij geleerd dat…
Altijd pijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
659 Pijn
erge pijn
moeten accepteren
bij het ziek zijn
Meedenken
om te verlichten
dat is pas moeilijk
weinig uitzichten
Door merg en been
geleid, dag en nacht
wie gaat er voor zorgen
dat het mij verzacht
Pijn, deze pijn
bijna niet te verdragen
het overkomt je
en er zijn talrijke vragen
Helaas de oplossing krijg je niet
zoek het…
Geluk bij een ongeluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
523 Ik voel me een verliefde haan
Het mikpunt van mijn adoreren
Valt dit keer weer eens onder heren
Het is, het is, het is een - zwaan
Het is geleidelijk gegaan
Ik had mij weten te bezeren
Ik moest opnieuw het zwemmen leren
Mijn mannetje weer kunnen staan
Dat alles lukte wonderwel
Ik zit weer lekker in mijn vel
Hoe smaken mij weer kroos en…
Schaduwkanten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
669 Maar voordat we verder gaan
ken je ook mijn duist’re kanten
die ik het liefst verborgen hou
weet ik jouw verborgenheden
die liever alleen het nachtlicht zien
of moeten die geleidelijk verschijnen
in een soort gewenproces
waarin liefde hopelijk toch wint
kom laten we eerst maar eens
uit onze schaduwen stappen
elkaar bekijken in het zonnelicht…
Medicijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
673 ik zie het bollende zeil
als een leven van vrijheid
niets dat nog meer jaagt
enkel de spelende wind
een streepje zilver legt zich
over mijn rozige wangen
glanzend de vreugde
die ik op het water hervind
de zere plek verstrooit zich
geleidelijk als een luchtbel
die de zeeboezem verlaat
ogen voor verstoring blind
wolken drijven weg…
27 januari 1945
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
601 nooit tot een overwonnen
innerlijke oorlog geleid
"dit nooit meer" is de leuze
maar op wereldniveau
en soms dicht in de buurt
maakt men nog steeds
en op menig terrein
een discriminerende keuze
Auschwitz-Birkenau, 27-1-2020.…
in de sterren geschreven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 niet hadden en
klanken haperend
aan ons kleefden
leefden we in duisternis
kwamen voort uit de
traan van een godenoog
verborgen ons onder
een tapijt van mos
alles wat we wisten
stond in de sterren
geschreven
met schorre
klanken knabbelden
we voorzichtig
aan woorden
proefden aarzelend
het verlangen dat
we geleidelijk…
samenhang
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
700 is
ze leeft in mijn adem, mijn zucht,
in een opgedroogde traan
je raakt me aan, zo nu en dan
in het wezen van mijn bestaan
zij kent geen woorden
noch gebaren met de hand
ik droom in de echo van de nabije oorden
doch immer aan de buitenrand
van een verbeelde werkelijkheid
in het wezen van mijn bestaan
het is zeker zo, dat ik word geleid…