3936 resultaten.
Innerlijk aanvaarden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 Innerlijk
aanvaarden
wat
je in
het huidige
moment ervaart
Geeft ruimte…
Modes gaan voorbij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
275 uiterlijk vertoon
de modes komen en gaan
het innerlijk blijft…
ALS HET LEVEN EEN PASSIE WORDT, IS ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Hoe kan passie doven
als het kleed van verlangen
in heftigheid de wind laat aanwakkeren
en de roep naar open-bloeien en groeien versterkt
en er dansend wordt gewalst
omdat er niets te doven valt?…
(In)zicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
631 op de top van de berg
waar de horizon me ruimte geeft
klim ik verder naar de plek
luisterend naar mijn innerlijke stem
weet opeens wat me gelukkig maakt
luisterend naar mijn innerlijke stem
klim ik verder naar de plek
waar de horizon me ruimte geeft
op de top van de berg…
Naar rechts
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
1.586 Ik lees het nieuws maar kan het niet geloven
Is hier soms sprake van een misverstand?
Het staat in kapitalen in de krant
Mijn land is weer naar rechts toe opgeschoven
Die boodschap roept wat vragen op bij mij
Krijgt Nederland er een stuk Duitsland bij?…
Alles voor het reisijs
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
546 Ongezien en traag
glijdt een gigant
op drift geraakt
van antarctica
een verkenner in tijd
steeds verder verwijderd
van de kust
van zuid-afrika
zullen wij allen maken,
eens op een keer
zo niet nu, danwel dan
maken wij allen
zo'n reis door de tijd
geen robot van barabas
of met een spider
geen game met een crawler
die nergens…
De vervalkte stem
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
430 Achter glazen muren
het cirkelend zingen
van duizendjarigen
en laatstgeborenen;
vanuit dieptezuchten
een innerlijke keuring,
wat zal verzinken in
hoog biddend lijden.…
Je nam wat geen naam had
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
323 Je stem was dichtbij,
maar klonk van ver —
alsof ik al zonk
terwijl jij nog sprak.
Ik kon niet ademen,
niet schreeuwen;
mijn lichaam wist het al,
lang vóór mijn woorden.
Je ogen zeiden dingen
die geen kind verdragen kan.
Je handen vonden plaatsen
die niet bestonden
tot jij ze aanwees.
Het voelde vreemd,
alsof mijn huid mij losliet…
Al binnen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
318 welk slot haar zal herkennen
denk aan boeken
met bladzijden vol onbekende tekens
waar je vingers over dwalen
zonder te begrijpen
maar toch geraakt
want ook het ongelezene leeft
ademt tussen regels
fluistert in een taal
die zich niet laat haasten
geduld is een tuin
waar vragen wortel schieten
zonder antwoord
en toch groeien…
De schommel zonder grond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
233 Tussen veld en kust begon hij klein,
een schommelkind in zonneschijn.
Aan de ene kant: mijn vrouw, mijn licht,
haar hand die blijft,
niet duwend, niet trekkend,
maar aanwezig in de boog.
Aan de andere kant: stilte
die niet wacht.
En ergens daaronder
geen plank, geen bodem,
alleen terugval in de lucht.
Sinds mijn kindertijd
datzelfde…
onbeschreven reis
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
180 ontsnapt aan hemels sirenen-gezang
eenogige reuzen verslagen
zo nu en dan de handen gebrand
soms te hoog naar de zon gevlogen
zij leerden het vallen kennen
bleke tijden te doorstaan
bufferden zich tegen de felheid
van tegenslag en pijn
toen zij veranderd waren
niets meer hetzelfde was
brak de thuisreis naar binnen aan
de odyssee hun…
Innerlijke caleidoscoop
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
818 Fantasie is een
innerlijke caleidoscoop
waarin je iedere keer
iets moois kan zien…
Dekmantel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
557 Soms kan uitbundigheid
een dekmantel zijn
voor innerlijke strijd
en verdriet
wat je aan de buitenkant niet ziet…
Leven vanuit je innerlijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 Als je vanuit
Je innerlijke Zelf leeft
Trek je alle
Overvloed van het leven aan
Zonder er afhankelijk van te zijn…
Innerlijk ervaren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
531 Als het vermogen
Tot innerlijk ervaren
Dood is
Zal het
Uiterlijk ervaren
Weinig of niets
Toevoegen…
vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 voetje voor voetje
schoorvoetend
snelwegen, wegwezen
wandelpad
stapje voor stapje
modderschoenen
schone lucht
adem gehapt
verdwalen
moed in schoenen
eind zoek
terug naar start
stap voor stap
wegwijzers
begaanbaar pad
bonzend hart…
lof der rijpheid
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.128 hoe zacht groeit stevig
vlees tot lust
de vrucht
die gretig lippen kust
hoe zuigt een mond
die open sluit
de nectar van
het vloeiend fruit…
De eikel spreekt
gedicht
3.4 met 30 stemmen
10.317 Waar mijn ontbladerde vader
zijn harige takken laat ruisen,
en de bast van mijn moeder
met welgevallen beziet,
wordt de mier op de grond
door mijn val invalide.
Wellicht word ik woudreus,
en schud met de vuist naar
mijn vader die kromgroeit.…
SOMS
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.018 Soms heb je het gewoon gevonden, denk je
vele antwoorden op vele roepende vragen
denkend om dan weer verder te kunnen gaan
valt het zo smerig tegen dat je het wel uitschreeuwen kan
Soms verwacht je totaal ergens helemaal niets van
word je compleet overdonderd door het onverwachtse
alle standaard veiligheidjes omvergeworpen
hup het diepe in…
Terra Nova
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
851 schier onmogelijk dat land
verlaten zonder amper week
door ‘t water te geraken
mijn ziel doorleeft wel
enkel aan ‘t verzuipen
- oppervlakkig laat nooit gaan -
behalve drijven doet een vlot
van enkel jonge twijgen
ook als bindingen bestaan
van natuur en al ontdaan
weet van tijd of iemand meer
moet ik zijn gedreven
rimpelig mijn…
Zoekende dichter
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.438 Ga maar
ga naar ongerepte velden
waar alles anders is
koeien mekkeren
schapen loeien
weiden blauw van warmte zijn
en zonlicht nacht verkilt
ga maar
luister naar de woorden
die geboren werden
uit een klank die jij
niet kunt verstaan
maar toch als eigen taal herkent
ga maar
zoek de wegen in het land
dat wacht tot jij in eigen tuintje…
Bloeitijd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.012 ~~~
kortgelokter dan tevoren
verdronk ze in zijn aandacht
niet langer van plan zich achter
een rookgordijn te verbergen
ze schudt zonder vertraging
de druppels weg achter haar oren
lonkt openlijk in zijn zonnebril
en ziet zich dichterbij groeien
~~~…
Peutertijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.083 Peutertijd
de eerste stappen zijn gedaan
wat je aanraakt krijgt een naam
de bakens worden meer en meer verzet
je wil,
als een bloem nog in de knop,
doch zichtbaar reeds omhoog geschoten,
zoekt grijze grenzen op
de spiegel van je zijn is
ijl en transparant
de landkaart van je leven
zonder vaste rand
je zoekt
je kijkt verwondert…
groeigedicht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
827 onstuimig en wild
ik lees, zing zachtjes en wacht
een groeiende verrassing
gedicht zonder rijm
tijd stroomt voorbij
ik luister in stilte
het ongrijpbare te vangen in sprekende beelden
onmacht te vertellen wat ik voel
heeft het zin, heeft het waarde
ik twijfel en hoor
een klein stemmetje roept
het is altijd goed
wat je ook kiest
ik groei…
Springbalsemienen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.149 in de tuin die het gras
vochtig draagt
zie ik kikkers dansen
de lange ledematen
op het stof dat kan veren
een zomerlang
we zochten salamanders toen;
de keien draaiden
en oude huid verpulverde
dat je niet begreep
hoe dat toch kon, de verandering
het gras was langer
de armen en benen kort…
Plus est en vous
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Onontwaakt,
losgeraakt,
stukjes zelf
liggen als
onontgonnen
bronnen.
Ze wachten.
De sibelle fluistert
verse gedachten
in je oor.
Als je luistert,
heb je 't door.
Het spoor
gaat door
moerassig bos.
Tunnels bramen haken.
Dissonante noten kraken.
Vreemde dieren waken.
Het spoor
gaat door.…
Heimwee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
715 Ik wil weer wonen
in het
verloren kleuter-
bos, land
van
spek en bonen
waar
morgen nog niet
bestaat
en
ma de liefste
is waar
paddenstoelen
de weg niet wijzen
en ik
achter bomen
verstoppertje
speel…
de verzoening
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.033 bedeesd kijkt hij het jonge meisje aan
de leegte snijdt hem
een zoektocht naar een glimlach
haar dansen is hemels
een korte blik treft hem diep
haar naam groeit in gouden letters
de popmuziek verandert in zachte noten
zij ziet de onzekerheid in zijn ogen
de stille woorden klinken wanhopig
haar besluit is een bouwsteen voor zijn ik…
Monddood
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
589 Ik sprak niet
het was niet mijn stem
er heeft een ander
tijdens de nacht gesproken
toen ik de tak tekende
aan de boom die je
omhelsde,
groeide er klimop langs een slanke rug
over jouw schouders, rond jouw hals
kin, gesloten mond, neusgaten
maar praten, deed ik niet.…
Groener in tinten...
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
880 Winters gedord,
snoeischaar gekort
Onooglijk sta je daar,
maar de lente geeft je
aanzet om reserves
aan te spreken,
je takken hoog te steken
en blad, door dor ogend hout,
heen te laten breken
Per dag groei je
groener in tinten,
gaat bloesem stralen
Dank, lieve lente dat
dat wat levenloos leek,
dankzij jou de kracht
van leven kan vertalen…