398 resultaten.
Diepzee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.306 Lachen zal ik - lachen
stuiterbaren zal ik deinen
bellen blazen rond in diepzee
vlinders stuipen van het wad
en koppen schuimen tot ze kraken
in een eindeloos verschijnen
van ontwaken in een branding
die mij telkens weer verwacht
En diep verlangen zal ik -terug
naar al het heinde en het verre
in een sterven dat voorbij ging
om voorgoed…
Schatkamers vol zonden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 verguld is de schijn
van tekening en schilderij
in schatkamers vol zonden
in museaal vergapen
laat men de botten kraken
als de heerser dat gebiedt
nog spat het bloed
van galg en rad waar
koppen rollen zonder gat
gekochte moordenaars
lappen rechten aan hun laars
op een slagveld zonder eer
de koning doet het weer
maakt niet uit in…
Wandelende transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
776 De mist trekt zich samen
voor het licht van de zon
die stilaan alle pogingen staakt
om nog wat warmte te geven
de dag lijkt haar ogen te sluiten
voor een komende winternacht
Het donkert zo vroeg
schimmige schaduwen
langs grauwe rietoevers
blijken van dichtbij
wilgen zonder takken
gekortwiekte koppen
stompend in de wind
Langzaam transformeer…
Masker
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
698 Ik heb geen bijl
om koppen af te hakken
omdat ik dan mijn hoofd
ook bij die hakbijl zie
kom maar tot rust
ik zal je wel beschermen
er komt een tijd van ernst
als het je niets kan schelen
dat men de tranen
achter de grapjas ziet.…
Stal blues
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 Zwart witte koppen hangen triest,
maar zij plotten hun ontsnapping;
een koe is nooit lang levensmoe.…
Wie geeft er nog 'n zier?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
673 zomaar
een zondagmiddag
waarop kinderen
zich Johan Cruyff wanen
of Johnny Rep
oeverloos achter
een bal aanrennend
koppen, aannemen, overspelen,
aanvallen, verdedigen
tot de scheids affluit
zomaar
een zondagmiddag
waarop kinderen
verdrukt liggen
onder vers
geschoten puinhopen
hopend op
reddende engelen
die hun bevrijden zullen…
wiekte wanhopig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
706 angst was
mijn vlinder
vloog mij en
de liefde voorbij
fladderde onrust
wiekte wanhopig
verrotte mijn leven
vernietigde mij
ik jatte emoties
verzoop mijn gevoel
neukte me suf
viel op mijn smoel
loog en bedroog om
niet eenzaam te zijn
haatte die koppen
in de ogen mijn pijn
ik ben ik was
besta nu niet meer
angst dekte alles…
ze willen bloed en het schavot
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.636 handen deint
geluid golft aan in vlagen
vingers reiken, ogen vragen
armen zijn tekort, wuiven
het niet weten wat er schort
de blikken zijn nog open
er staat geen leider op
die aan de mensen zegt
hoe alles zal gaan lopen
woede uit zich in geweld
de eerste mannen zijn geveld
brandhaarden gaan open
ze willen bloed en het schavot
koppen…
VROUWEN VOOR VREDE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 Aan tafel, aan de vredestafel
Met koppen koffie met sterke cafeïne
En niet alleen gezet door vrouwen
Maar de vrouwen ook aan zet
Vrouwen aan tafel, aan de vredestafel
Dat maakt een wereld van verschil
Met vrouwen de moeders van de wereld
Die maken vrede eerder mogelijk
Die vrouwen, die
VROUWEN VOOR VREDE!!…
Klaaglied om Felix
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.859 Vanmiddag stierf mijn kat
Zij was wat oud en ziek en moe
Zes levens resten haar
De muizen maken grote sier
En ook de vogels fluiten veel te vrolijk
Zelfs de hond van de buren
houdt even op met blaffen
Ik zal haar "koppen" missen
Het schuren van haar pluimenstaart
Haar teiltje blijft nu onberoerd
Geen melk meer en geen brokken
Ik word…
Onbevangen pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.397 vlaktes van vergeten helden
kraambed van tulp en hyacint
aan de kim het gekrulde duin
een overzeese achtertuin
Ze schouderen in het bed
het frisse groen op de flank
de zware toppen fier en rank
gekleurde hoedjes opgezet
bloemenpracht van hart tot rand
buigend voor passant en klant
Zo vrij te leven als de bollen
terwijl aanstonds hun koppen…
Ochtendkrant
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.918 Op de vroege lentemorgen
terwijl het bad mij wakker spat
dreunt de wereld op mijn mat
en dompelt mij in aardse zorgen
Ik lees van veel verterend vuur
van dode-mensen-landen
van weggeslagen stranden
ook van menig stervensuur
Vol blaren, derdegraads verbrand
krult mijn hart zich huilend krom
wil ik schreeuwen, maar blijf stom
door de koppen…
Hardvochtig hout
hartenkreet
5.0 met 11 stemmen
1.008 Kalveren, twee koppen
benen vier
aan de zwier
stelligheid vereeuwigen?
een zomerkoorts!
sotternie
weg dat mes! genoeg
gekwelde schors
pijn pikt het niet
pijn zwiept takken
pijn schiet naalden
pijn roept: pot voor drie!
afgelopen
met Bram luvs Jantje
Jantje hartje Sofie
kalverbast bloedt, goed!
ze druipen
liefde?…
Landelijke liefde
gedicht
2.5 met 201 stemmen
44.256 De zware koppen naast elkaar, de schouders elkaar strelend,
een liefde even smekend als bevelend,
in een tevreden stilstand uitgestort.…
stormachtige koopvaardij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 legt het aan
met de middeleeuwen
en haar houten barken
de rotsen onverstoorbaar vlakbij
kijken niet naar een eeuw
meer of minder evolutie
heeft hen slechts bijgebracht
dat ze er nog steeds
als de klippen bij kunnen zijn
in morse en andere code
de noodkreten werden alle
zonder uitzondering
voor de statistieken geregistreerd
zoveel koppen…
Hun weerbarstig kind
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
692 zie de lagen gaan
gedragen door de wind
ze koppen hun weerbarstig kind
het tikje herfst
lucht even zomer op
in wit blijft blauw de top
klim maar in je vormen'
de donkere onderkant
geeft regen ook een kans
totdat ze botsen en
jij je bliksem schiet
uit veel te hoge wolken
dus hagel maar en
donder op jouw herfst brengt
onze zomer…
Najaar
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.051 Hun rode koppen
telden we voor ze verdwenen
in de nog dampende velden.
We aten ons brood, lazen bladen.
Tegen het donker kwamen ze terug
beladen met hangende poten.
We gingen naar bed, lagen wakker,
hatend omdat ze bestonden.
-------------------------------------
uit: 'Toorn'; de Tweede Ronde, 2005.…
verder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 ze stonden onder
het bladerdak
de koppen bij
elkaar gestoken
hun konten
naar de weg
gekeerd
moe
murw misschien
van het
ononderbroken
geraas op de weg
liever en
saamhorig
luisterden ze
naar het zachte
geruis van de wind
het suizelen van
de bladeren
zelfs de
kabbelende regen
kon de kudde
bekoren
ze wisten
ook van…
Welgedaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
731 Ik bood haar aan wat zij graag wilde,
En ja, dat stond haar wel aan,
Dus sloegen wij spijkers met koppen,
Dat heeft ons beî welgedaan.
Wij hebben nu twaalf kindren op rij,
Een compleet dozijn,
Met wie wij beî zijn uitermate blij.
Voorts een hondje en ook een poes,
Hebben alles voor elkaar,
Ik heb enorm geboft met mijn snoes.…
Zelfanalyse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.164 grauwsluier
omgeeft golven
van emoties
een woeste zee
splijt mijn
gedachten
Lopen door het water
de horizon onbegrensd
waar mijn eigen ik
verdwijnt in de verte
en het denken
de macht bezit
Het rijzen en dalen
van mijn gedachten
het zuigen naar
het diepste diepere
van de zee
verdringt mijn pijn
Overpeinzing doet
met schuimende koppen…
Van goed hout…
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.168 De plankenvloer kraakt het verleden
gesmoord door stof verstopte kieren
onder kaal getreden pluche kleden
spijkers buigen; de koppen geroest
niet willens hun houtgreep te vieren
nagels woest geslagen in de knoest
ruw wreken de splinters zich tegen
de vuile zolen die hen open gekrast
achterlaten na een regen van vegen
Nee, de delen barsten…
Wijzer worden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.520 We sliepen volle nachten
brachten kwaad tot leven
en stierven in Gods genade
flessen wijn vulden gedegen
strijd in uren nooit bestaan
te ver van morgen, ons evenwicht
bedbank open, baden in
koppen seks van naakte
vrouwen, de fantasie verslaan.…
Koude oorlog
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.270 het chiert niet meer mijn gangstahart
ik vind geen rhymes meer om te kloppen
en denk er aan kapot te stoppen
voordak verval in zuur, in zwart
ik ben het droog, ik ben het beu
een scoreboekje op te bouwen
wie swa en wie de bek moet houden
ik click niet in dit pluche milieu
van mattie lijp maar ondertussen
elkaar de koppen laten rollen
ik…
De tap van ongeduld
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
540 ik proef gaten
in gebakken lucht
mensen praten niet
maar kwaken elkaar
de decibellen terug
het onverstaanbaar koor
schuift door naar waar
leeghoofdigheid de
magen rap vult aan
de tap van ongeduld
verhitte koppen
dichter bij elkaar in
alcoholische gezelligheid
vuisten op tafel als het mes
niet van twee kanten snijdt
de kroeg is…
de dodenvallei
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
700 ezechiël 37
doodsbeenderen leven op
grijnzende koppen glimlachen
skeletten worden weer mens
zij trekken op uit deze vallei
en marcheren over de wereld
eens waren zij verdord
de geraamtes van tyne cot
normandië verdun de somme
margraten en de grebbeberg
de vermisten en beweenden
ze waren over onze planeet
vertellen hun eindeloos verhaal…
aan u de keuze
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
523 ze hangen er weer
gezichten op affiches
hier in de regio zijn het
de levensgrote koppen van ene
Rietkerk en een zekere Resink
de voormannen als 'pseudo idealisten'
van christen democratische huize
zij zijn het die mij steevast opzadelen
met een chronisch gevoel van
'op je hoede blijven'...…
ritselen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 ze ritselt brood
uit papieren zakken
ze ritselt kaas
uit cellofaan
ze ritselt boter
uit een botervlootje
en slappe kwark
uit een plastiek kom
ze ritselt klontjes
uit de suikerpot
ze ritselt de koppen
uit de krant
en aandelen
uit de markt
ze ritselt
op haar sloffen
naar de oude zetel
in de voorste kamer
ze ritselt met wat
oude…
verzuipen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Als je na de eerste golf
nog niet verzopen bent
mag je van geluk spreken
de tweede moet je aan zien komen
doen we net
of het niets is vergeleken
dus adem inhouden
zet je schrap
voetbal supporters uitgezonderd
je kan toch immers niet leven
als leven zonder is
en alle artsen zijn verwonderd
schuim koppen zonder bal
en ongeschonden…
Eenheid maakt macht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
511 een lied van leven, liefde dat zegt
dat alles aanwezig is
dwars door de angst voor het onheil dat over de
kosmos kan komen
luisteren naar de stem van het licht, en
kijken met ogen dieper dan de zee
rondom de klanken van verwarde ranken
die ongetemperd zijn
zoals de slimme vossen
die energie opwekken met hout uit bossen
met de koppen…
lief zonder vrienden
netgedicht
3.4 met 64 stemmen
9.785 angst was mijn
vlinder vloog mij
en de liefde voorbij
fladderde onrust
woekerde lust
wiekte wanhopig
verrotte mijn leven
al leek ik zo blij
ik jatte emoties
verzoop mijn gevoel
neukte me suf en
viel op mijn smoel
loog en bedroog om
niet eenzaam te zijn
haatte die koppen
ze oogden mijn pijn
ik ben wat ik was
besta nu niet meer…